Alle inzendingen over liefde

het doet er niet toe maar het klinkt als water zei je toen je mijn gedicht vasthield jouw vingers lispelden golven over me heen reikend tot aan de zee, met de nacht vertrouwd en op dat moment terwijl jij voet zette, wind werd onder vleugels dreven we mee naar het land dat in ons was buiten adem, in alles wat er wel toe doet .…

gedachten belijnen het beeld in hakken boren en slijpen handen voeren het uit vingers verstaan intuïtief de intenties die ik ze stuur in creatie steen is weerbarstig maar alleen met mij in relatie ik dicht het mijn zinnen toe beziel het met vorm en glans hij heeft mijn emoties gevoeld geweten wat ik met hem bedoel beeldschoon…

als de kostbare lente zweef jij telkens weer mijn wereld binnen jouw bloesemlieve woorden wijzen een weg van minnen ik waan mij in een laan vol voorbeeldige roze bomen in een historie, een vooruitzicht van vrije, doch wijze dromen om in teerheid van de tijd weer opnieuw te ontwaken het is als een delend doel harten die in ontroering…

De visioenen zijn beelden die we maken in onze geesten. Ze zijn verbeelding van de onzichtbare god, beetje waan zinnig. Hallucinaties van goddelijk verlangen naar hoogste geluk. Naar de geliefden, het eeuwige ontmoeten en het samen zijn. Het einde van ellende, van lijden en van sterven.…

heb de kuil gegraven die ik al jaren wilde maken op het warme strand het huis waar ik kan schuilen een plaats voor mij alleen maar het zand is koud en kil ik wil er niet verblijven kijk over de rand want voel dat daar beneden voor mij geen vrede is…

resonantie klinkt door in vibrerend woord en daad het liefst zing ik voor jou, in de maat lief wil ik je zingen en fluks vergeten maar dat gaat niet zo gaan de dingen het staat geschreven en iedereen moet weten, het moet er in gewreven het liefst zing ik jou…

hier staar ik mij omlaag naar verdronken werelden waar in 't hart van de stilte mijn spiegelbeeld verdwijnt in het jouwe zoals takken van bomen in zacht golvend water omgekeerd leven fluisteren zo lief en tederdicht vallen wij oneindig samen…

Ze komt jouw leven binnengevlogen ineens, plots als een eenvoudig gegeven zo fraai, zo mooi zo liefdevol en zo teder zo licht, lichtgevend en lichtbrengend verdwijnt ook weer als een veder.…

Traan voor traan, vol verdriet voor jou. Tranen namen iets mee recht vanuit een gelovend, open hart. Dit hart werd zwak, week 't brak en bezweek kwetsbaar als het was voelde het iedere steek. Verlangend naar al wat onmogelijk bleek. Omringd door onbegrip hierom heen. Voelde het steeds meer verlaten en alleen. Van jou heeft dit hart eens…

Een bloemenhart hoe mooi rood ook kan giftig zijn. Dus wees voorzichtig met bloemen plukken in het diepe bos. En ook de kelk van een bloem kan giftig zijn . Gevuld met gif voor jou ook al is haar plantenhuid zacht, sappig en groen. En ook al druppelt ze een etherische olie voor jou onder verre vreemde onbekende sterren Die zij alleen kent maar…

een gedecideerde pas de zonnebril die jij op had trok alle aandacht donker onder zon doorschoten haar dat goudblond krulde je zwaai was ingetogen maar vol verborgen kracht zag verlangen in je lach woorden bloeiden zomers zacht in tal van warme kleuren tot jij die bril afnam en ik verdronk in jouw intense blauwe ogen heb het…

Voor alles wat vloeit Is niemand meer bij geboeid Op intrige na, warmte, liefde en intimiteit Ontplooit zich niet binnen de muren van vasthoudendheid Gevoelens om in te verliezen zijn verloren gebleken Zoveel misstappen geleden allen zijn gebreken Reeds aangemeten in de schuur gelegen Naar de achterdeur verwezen, Wreken zal het wezen.…

je woorden stromen als lieflijke beekjes bloemen begroetend langs zonnekant ingetogen bij eb vloeiend terugglijdend van het zacht glooiend strand striemend tegen rotsen met storm in je stem bulderend breken de golven ongetemd ik hoor je wel laat het water ongestoord stromen wacht op het spatten van jouw kleurige bel…

Wat overbleef is de liefde die ik voor je voel en ik realiseer me dat ik daarmee veel bedoel.…

Wat zie je  aan het einde van  het lange zicht een diepe lijn erbij  in je gezicht een hart  beproefd verlangend naar liefde Wanneer ik  dan  mijn lamp over jou  laat schijnen mijn lief zie ik  in je ogen jouw warmte- oh liefde puur sang -  de schoonheid van je lach de zuiverheid van je hart je geest zo rein je pijn diep weggestopt…

We zitten naast elkaar Ik geniet van je aanwezigheid We zien elkaar Onze ogen tasten elkaar af Onze handen raken elkaar aan Ik voel je warmte Een innige omhelzing volgt Wat een intens gevoel Met mijn hoofd streel ik je hals Ik voel je adem in mijn nek Je lippen zoeken de mijne op Ik proef je Onze ogen dringen diep bij elkaar…

Zo volmaakt ben jij dat er geen schilderij, geen foto bestaat waarop jouw evenbeeld wordt geëvenaard zo volmaakt ben jij dat ik het niet zou wagen ook maar een enkel woord aan jou op te dragen.…

ik liep op glas wist niet meer wat boven of beneden was met wanden vol doorzichtigheid zo dat buiten binnen kwam ramen in verleden tijd botste niet meer met mijn spiegelbeeld dat was gekleed in transparantie gaf alles bloot zag eindelijk mijn ziel ontluiken bloeien in de moederschoot…

Wat is het droste-effect vraag je en ik zeg iemand die leest over iemand die leest en dan steeds kleiner. Teleurgesteld ben je en je vraagt is het ook iemand die slaapt met iemand die slaapt. Of iemand die de vriend is van jouw vriend. Of woorden als parterretrap die andersom ook parterretrap en dan weer andersom ook. En ik zeg…

Hoezeer ik je liefheb blijkt niet uit mijn woorden of gedichten blijkt niet uit mijn woede of haat blijkt niet uit mijn blikken of tederheid maar uit al wat ik probeerde, en trachtte, uit mijn hart, bleek hoezeer ik jou lief had.…

zij was ontsnapt uit laag gebrom voortgebracht door vele kelen kaatste als zuivere diamant licht en geluid naar ijle sferen vloog langs toonladders omhoog om in de nok te keren dook de diepte in om het als echo nogmaals te proberen…

Jaren was ik ongebonden, ja vrij maar opeens kom jij voorbij En dan opeens gebeurt er iets vreemds van binnen wil ik iets nieuwe beginnen Verdorie ik ben verliefd op jou, maar dat kan toch niet? Verdorie ik val op jou hoe kan dat nou Verdorie, ik wil bij jou zijn in regen en zonneschijn Verdorie ik ben echt verliefd verliefd zijn was…

Kun jij het zeggen dan wanneer je liefde bevroor? Kniel de eeuwige trouw dan,Don Juan! sta jij je mannetje hiervoor! Stenen droom of gepolijst marmer geschuurd in elke hoek van de liefde Ben je Lucifer of een filmster? of een armoede in luxe? "Waarom' hebben we niet nodig of liepen we overdag Op een pad zo ijzig een juiste of…

Verborgen in de schaduw van mijn hart, ligt een scherfje ongerepte liefde. Roerloos zal het daar blijven liggen, totdat jouw aanraking het verplaatsen gaat. Omsloten door een laagje roest, liggen in de kern van mijn hart, de resten van een verloren liefde, die alleen jíj nog weer opbloeien laat.…

Je zegt dat ik verliefder ben op jou dan jij op mij, maar pakte wel mijn hand, terwijl we keken naar veel trammelant om niets en ik dacht in termen van trouw… Liefde is er of ze is er niet, hoor ik uit jouw mond, die mij vluchtig kuste, waarbij jouw rechter hand op mijn middel rustte in een door en door romantisch decor. "Of we nog naar…

Door het lot gebonden Elkaar niet bij toeval gevonden Delen vreugde en verdriet Worden vrolijk als de een de ander ziet Kunnen samen de hele wereld aan Vullen elkaars gedachten aan Vrienden kan je mee lachen Bloedbroeders lezen elkaars gedachten…

Een blik in jouw ogen mijn hart gaat tekeer even verlegen en onzeker als die allereerste keer Trillend en stotterend bij die ene lieve lach die mij intens gelukkig maakt gelukkig voor die dag En dan dat fijn gevoel waar ik niet aan wen dat gevoel diep van binnen als ik heel dicht bij je ben Van die lach op mijn gezicht…

ik voelde haar bui ogen donkerden snel armen schokten in weerklank nog steeg de spanning door het broeierig geluid van haar lage stem zij ontlaadde met wijzende vingers in het oplichten van schuld ik voelde de inslag stond aan de grond genageld verschroeid door haar blik als de donder ben ik weggegaan een reepje zon liet valse…

Mijn diepe verdriet is nu mijn onvermogen gelukkig te zijn. Ieder te redden van lijden, dood en verdriet, en onvermogen. Het eenzaam sterven van alle lotgenoten en eigen glorie. Het hele gedoe van de kwijnende massa: "daar schreeuwt iemand!" Het is niet leuk dit leven van totaal onvermogen.…

onhoorbaar schudt de nacht stukjes donker van de snaren als het eerste licht de schaduwen doet trillen in aanzet voor het zonconcert gelijkgestemd in ochtendrood legt de nieuwe dag haar uren bloot ontwakend waaiert wind de klanken rond van deze schitterende morgenstond…