8558 resultaten.
Eenzaamheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.386 Al zoudt ge de wereld verkleinen:
blijft staan dat ge geen naam zijt,
en worden zult,
zolang het bestaan uw bestaan niet duldt.
En wanneer gij slechts met luchtledigheid wordt verblijd,
kunt ge op ieder onachtzaam ogenblik verdwijnen.
En pas dan ontstaat er tumult.…
stilte op het kerkhof
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.927 de emoties worden me teveel
ik kan ze niet langer meer verschuilen
heersende stilte of niet,
ik kan niet geruisloos huilen
Ik laat mijn gedachten vullen
hecht waarde aan ieder geschreven naam
al deze mensen worden gemist
omdat óók zij ooit hebben bestaan..…
Hoe en wat
gedicht
2.2 met 9 stemmen
10.741 Voor Gerrit Kouwenaar
Tussen aankomen en weggaan
tussen spreken en zwijgen
op plaatsen waar je uit de auto kunt om je benen te strekken
in boomgaarden
en in kamers waar je ziet dat de dingen voorbijgaan
nu ze zich in je hoofd komen nestelen
nu het denken nergens toe hoeft te leiden
terwijl het licht verwijlt in je omgeving
en de bomen…
proces
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.085 de mens wordt niet zomaar
groen geboren met een
paar armen en brekebenen
soms heeft hij `t land
of ploetert in de vijver
schoolslag vlinderslag
zift mugjes uit de lucht
of kwaakt maar iets raak
ergens onder de zon
op een plompenblad…
na kerst
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
2.822 Ik zet nog even het
kerstboompje aan
ik wil het tot de tiende
of elfde laten staan
Die lampjes! IK
wil ze nog zien!
En morgen is het
gedaan, misschien.
Misschien? dat is de vraag!
god, gun mij, zo'n
na-kerst-dag, nog graag.
ik wil beleven, totaal,
in liefde, of onbemind
de vreugde van het kerst geboren kind.
het feitelijke…
Zo heel jij mij
gedicht
2.9 met 143 stemmen
55.606 ik steel van je,
niet veel van je,
of zal ik zeggen
dat ik leen.
je mist het niet.
jij plukt de dag
daar waar jij ligt.
je wijst de weg
met kruim.
je maakt het huis
blij bij de deur,
omhelst haast
het adres.
je veegt de aarde
uit ons bed,
zoekt mij
onder het laken,
ziet wie ik ben.
voorspelt geluk
baadt mij in rust.
zo heel jij mij…
Ergens in Rusland
gedicht
3.0 met 15 stemmen
6.329 - Ik ben, Godzijdank, een figuur in een boek
ik moet er toch niet aan denken
echt te bestaan.-
Zij ventileert alsmaar meer en haar hart
slaat af en toe af.
Alleen lezen helpt.
Als zij leest, knapt zij op.
Dan is het of zij werkelijk leeft.
----------------------------------------------
uit: 'Het verlangen te verdwalen', 2004.…
Bewijs
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.234 bent
Wat is dan het bewijs dat je er was
Is dat de herinnering aan je lach
Je bankrekening
Of dat je danste bij nacht
Of het feit dat die telefoon nog steeds gaat
Aan die andere oever
Van je bestaan…
Bedrijvigheid
gedicht
3.5 met 15 stemmen
5.203 Ik heb veel meegemaakt.
Vanaf mijn eerste dag
zocht ik mijn ouders
in mijn ouders tot hun
oogopslag vanmorgen.
Ook leefde ik veel levens
tussen vrouw en kinderen
kreeg steeds kennis aan
de vrienden die ik had.
Onderwijl bereisde ik
de halve wereld in mijn
land, verhuisde aldoor in
mijn stad en zwierf door
de vier tuinen van mijn
tuin.…
nieuw
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
622 liefde zal spreken
in vertaling gezongen
door tolken van ver
iedereen is welkom
bij de oplevering van het kasteel
de weg is lang
maar als u goed kijkt
heel ver daar aan de horizon
ziet de toren al blinken in het zonlicht
de toren van kasteel de torendroom
waar sprookjes lopen
naast de werkelijkheid
strijd nog niet verloren
de strijd van bestaan…
Gebaard tot licht
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
698 De vele woorden moeten uitgebeend
tot er een harde pit van waarheid blijft
die steekt en brandt tot waar geweend,
geliefd wordt en gebeden.
Te lang heb ik geleden
en in de overvloed versteend
mijn eigen wezen uit zijn kern gericht.
Wie weet hoelang dit stralen duren zal
en of al iedereen, gezwicht,
geloofd heeft en betekend,
vergeten of…
De herfstweg
gedicht
3.6 met 12 stemmen
7.124 Als regens waaien in de hoven
en maaiers op de heuvels gaan,
bundel ik mijn vreugde tot schoven.
En het oog is hol en vol tranen.
Bomen lozen bladeren, ik haar,
schaduw en nagels. Kort ben ik
op aarde, korter dan een sjaal.
Steeds verlaat mij weer de ochtend.
Steeds lokt mij weer de laan.
Tot ik door het dwarse tuinhek ga.
Dicht is het…
bankfilosoof
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
877 iets
de wereld in beweging
hele dagen op de bank
genieten van het mooi
weer maken, zijn vrienden
de passanten tussen de regen door
en al te vaak over het leven
al heeft hij dan
geen nagel meer om
op te bijten
of beter een appel
voor de dorst
hij hongert er niet naar
zolang hij maar bewijzen kan
dat ook hij zomaar
met reden
mag bestaan…
Parel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.180 Op
de bodem
van mijn bestaan
kruip ik uit m'n
schulp…
ijskoud
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.205 Mijn gebeente verstijft
koude kraakt in het niets
leven houdt op met bestaan
geniet van deze gewoonte
mens, verafschuw me niet
het is noch stof, noch as
het is jezelf dat je ziet!…
Van boom naar boom
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.162 Naar een nieuw bestaan.
Ik draaide mij om, om naar de achterblijvers terug te lopen.
Dicht bij de plek waar jij nu rust,
vloog een vogeltje met ons mee.
Het vloog van boom naar boom,
van tak naar tak.
Ongewoon mak en vrij.
Het maakte ons stil en een soort van blij.…
Over de liefde
gedicht
2.6 met 74 stemmen
20.893 Staat er dun en beverig
op het bord geschreven:
De mens wordt geboren,
de mens gaat dood
en daartussen
heerst de liefde.
Het eerste is waar,
denkt Meneer de Vries,
het tweede ook.
--------------------------------
uit: 'Alles is er nog', 2003.…
puur toeval
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.305 Indien dit zo niet was,
dan zouden we de zin
van ons bestaan
nooit gevonden hebben.…
Ik weet dat je nog bestaat
gedicht
2.9 met 132 stemmen
35.409 Ik weet dat je nog bestaat.
Jawel, want geen nieuws is goed nieuws.
Je loopt dus ergens rond op deze aarde.
Waarschijnlijk ben je gewoon thuis:
kopje thee drinken, fles jenever
je nieuwe kind door elkaar schudden
je vrouw een zoen geven voor ze gaat slapen
de televisie aanzetten - niet kijken
met een washandje je gezicht deppen
want je ogen…
Het tuinpad van mijn vader.
netgedicht
1.9 met 18 stemmen
1.157 Maar ik moet mijn vaders tuinpad gaan:
begin en eind van mijn bestaan.…
De zomer is voorbij.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
985 Voor even zal de kou verdwijnen,
maar langzaam sluipt in haar bestaan
de winter haast onmerkbaar binnen,
knaagt de tijd zich ongestoord
verder in haar voort,
slaat gaten in haar zinnen
tot ze verzucht: "Ik ben zo moe".
Dan dekt de sneeuw haar toe.…
Het kralensnoer
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.281 Ik probeer de zin van het bestaan te zien.
Dwars door wolken en regen.
Later weet ik het misschien,
waartoe alle dingen mij bewegen.
Het nagelaten spoor,
moet glans aan de kralen geven.
Wij moeten dus echt weer door,
en hopen op een glansrijk leven.…
Zee
gedicht
2.9 met 36 stemmen
15.208 Zeker zijn wij ooit door zee bedacht
om als lukraak zwervende sponzen
met niets anders dan zee gevuld
in haar opdracht dit land te verkennen.
En gaat ons denken, praten, schrijven
onhoudbaar alle kanten op als het tintelende,
flikkerende, watervlugge, soms als het
zachte, raadselachtige klotsen en borrelen
aan de voet van verweerde staketsels…
Gedicht nr. 8 van Citadel
gedicht
3.1 met 11 stemmen
10.198 In de cel zucht... wat u nu hoort is het janken van een rat
of acht, hebben we allang gehad,
vier vierjarige personen op trompet,
onder wie de nieuwe Mozart.
Gewaarwordt hij - die grotendeels uit reukorgaan bestaat,
gestoken in een dwingender materie dan de wetenschap
dat de mystiek er niet om liegt, al zou ze graag willen -
dat ook-bekend-als-neus…
De deur
gedicht
2.2 met 71 stemmen
24.254 O, de vreugde een deur te hebben
met Krol erop,
de vreugde dat mijn bestaan
wat dit betreft volledig klopt.
------------------------
uit: 'Polaroid', 1976.…
zie de binnenkant van leven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
703 ik zie geen onderscheid
kan best dat je mij
je schaduw slijt
in dichte mist
het zicht wit alles
wat voorhanden is
geluid wordt
unaniem gedicht
de deken van gezelligheid
drupt parels van de bomen
in het zachte plenzen
verdroomt het licht in wensen
vervreemding ademt
in het traag bewegen
ogen draaien wit en zien
de binnenkant…
(in de hal)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
8.529 Ik ben op handen en voeten vergaderd,
volwassen als een baby, volwassen als een aap.
In deze houding wordt alles onwezenlijk.
Onwezenlijk snel, in onwezenlijke haast:
andermans armen en andermans romp
schieten daarboven jagend voorbij.
Als kogels. Als wolken. Als lijkenlucht.
Zo vliegt de dag de tijd vooruit
en is de slang het meest volwassen…
Stromende energie
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
674 Stromende energie, golven licht en chaos
die leiden naar nieuw begin en geboorte,
die het onvoorstelbare openbaren
en doen ontstaan wat nog niet is.
Onzekerheid die doet uitbreken
tot ver voorbij de grenzen van het weten
tot waar zien begint en ervaren dat
nooit en nergens alles gezegd is,
alles berekend en ervaren,
alles benoemd en voltooid…
He toog
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
647 er is geen regen die vertroebelt
of overspoelt
slechts de ruimte is omarmd
door de ogen van weerspiegeling
de zin van het doorgronden
wordt overstemd door zuiver stilte
essentie zeeft oneindigheid
en door de lagen gedragen eenvoud
weerklinkt een antwoord door
het vragenvuur
het oog bevestigd door vensters
van het landschap haar bestaan…
ENGEL
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.313 ben ik me
zeer bewust
van hun bestaan.…