1203 resultaten.
Sylvie’s Dans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
692 passie en tederheid elkaar bevangen
Jouw ogen kijken
als zachte beddingen van rivieren
door de bergen van mijn kracht
waar de hoop en liefde wacht
Maar oneindig ver
lijk jij bij mij weg te bewegen
als een niet te vangen ster
De dagen klimmen waarna ze dalen
zoals mijn ziel weet wat je hebt te geven
in dat hart zou' ik altijd kunnen dwalen…
hun ogen laten je nooit gaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.402 bomen dwalen in het bos
stammen worden opgeslokt
verdwijnen in het groen
ze dragen zon en duizend
kleuren uit de tijd van toen
stenen breken los
markeren vage wegen
de rotsen zijn nog jong en
niet gebarsten van het ijs of
gladgeslepen door de regen
je wilt voorbij het bos
en met de bergen heersen
je ziet de bodem komen
hebt pijn…
op ieder feest een beest
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
3.237 ga maar dwalen
stadten, koopjes halen
en jezelf verliezen in
de etalage zonder ruit
je bent er even uit
je spiegelbeeld is opgenomen
door de poppen die daar staan
ze hebben allemaal jouw kleren aan
het haar waar je zo trots
op was is in een sjaal gevat
strakke borsten nu voor iedereen
schoonheidsfoutjes zijn er geen
je denkt je zo…
Kronkels
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
915 Wouden om door te dwalen,
verloren paadjes dagenlang,
niemand komt je tegemoet,
ik blijf nog even dralen.
Bizarre kronkels in je gedachten,
omringd door herfstige rivieren,
turend naar dorre, geelbruine bomen,
ik blijf nog even dromen.…
dwarrelt luchten die vluchten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
731 ik zie je
jagen en vlagen
vragend uitdagen
kleuren peuren uit
wolken die kolken
als ik luister
besta je uit
zuigen en zuchten
kreunen en steunen
kou om te kleumen
ik voel je
duwen en trekken
bomen verrekken
in buigend bewegen
het krenken van kronen
je dwarrelt
luchten die vluchten
in verleidelijk dwalen
om dan weer een den…
Kwetsen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.492 Door somber doodse dalen dwalen
zielloos, verdwaasd en zonder zonden
een losse rots zal mij verwonden
dus die verschop ik zonder dralen
Gekwetst rolt hij woedend van me heen
ketst mijn onmacht stuk op een kassei
blijft gebroken liggen, dankzij mij
tot klein verpulverde stukken steen
Geslagen staar ik naar de brokken
kijk de leegte…
vrijheid
gedicht
4.2 met 65 stemmen
14.391 dan dwalen mijn gedachten naar Irak..
na de dictator, die zijn volk lang heeft geknecht,
nu vrijheid – maar daar is ook alles mee gezegd –
en toekomst met alleen maar ongemak.
‘vrijheid is niet te koop’
het thema van dit jaar,
zette de toon in Nederland voor menigeen.…
Wandelgangen
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
1.106 nieuw voorbijgaan door een blinde gang
eindig weten mensen denken veel
zinloos ook als eigen ritueel
nog vaak te horen als ganzenzang
oude stappen echoën partieel
deelgenoot in heugenloos gedrang
smal en toch te breed voor samenhang
slechts goed voor dwalen in zijn geheel
alle gangen duren levenslang
blijven binnen muren ideëel
ze klinken…
IK BEN BLIJ MET HEM
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.165 Soms dwaal ik even weg
Hij leidt mij naar een brug
die komt uit op mijn levensweg
en ben ik weer in het leven terug.
Als ik heel goed luister
hoor ik een mooi psalm
en als ik die beluister
zie ik ook de strohalm.
Die strohalm is God, de Heer
Hij beschermt mij elke dag
ook al zondig ik keer op keer
Hij vergeeft mij telkens weer.…
lastig om van te houden
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.813 Maar toch.. die onnodige twijfels
die alsmaar in mijn hoofd dwalen.
Was er maar een uit-knopje, zodat ik al die twijfels kon uitzetten
en gewoon gelukkig met jou kon zijn.
Ik ben ook gelukkig met jou
en het voelt alsof we nog jaren samen blijven.
Maar toch.. die onnodige twijfels;
dat maakt houden van jou zo lastig.…
Eenzamen Geesten
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
772 In het nachtelijk duister komen zij ongevraagd
ijle bezoekers uit koud en schimmig duister
opdoemend zich beeldend in onzen gedachten
zij die bij ons willen zijn met klagend gefluister
nachtelijk aanvaarden van hen die wij zijn
comprimeren zij kil met wazig aanschijn
zoekt de eenzame ziel in rusteloos dwalen
opkomend verschijnt zij angstig…
Vlinder
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.122 Ik loop buiten en lopenderwijs
Dwalen mijn gedachten af naar zomerse streken
Waar de druiven rijpen
En honing vloeit.
Ik keer terug in de realiteit
En de sleur grijpt me bij de keel.…
Stilte
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.627 Een grote leegte, geheel verdoofd,
Zoveel vragen dwalen door mijn hoofd.
Onmacht, boosheid, pijn en verdriet,
Hoelang nog? Dat weten we niet.
Wachten op wat komen gaat, niet weten doet zo zeer,
Wat moeten we verwachten? Ik weet het niet meer.…
Zinloos
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.246 De dagen klinken hol zonder jouw stem
en doelloos dwaal ik door de klanken
die jij achterliet
een zucht, een lach, jouw adem
levenskracht voor haar
bij wie jij stilstond
lief hebt
had
de ‘ik’ in mij
het was alsof ik eindelijk
de reden van het leven wist
zoals ook jij vervulling vond
voor even
daar de zin van mijn bestaan
jou…
Vogels
gedicht
3.4 met 63 stemmen
27.425 Laten hier hun klanken dwalen
Tureluren dromend samen.
---------------------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 1970.…
ook al wintert het kapot
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.037 reikt naar dromen over zomer
was groen en ongerept , verloor
zijn strijd tegen het ouder worden
in een tijd die niet wordt terug gezet
de paden zijn nu afgedekt
mos heeft zich al afgezet
de wind is vogelvrij, breekt
takken voor een beter zicht
het bos is helemaal voor mij
ik zal niet blijven want
ik wil eruit, het naargeestig
dwalen…
ontsnapt uit stenen klauwen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
650 ze staan in groepen bij elkaar
hun kleuren steen te bloeien
vlakte geeft mijn vrijheid aan
hemel is mijn ruimte om te groeien
ik dwaal soms naar de rand
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
ik bouwde met teleurstelling
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets…
Ontsnapt uit stenen klauwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
511 ze staan in groepen bij elkaar
hun kleuren steen te bloeien
vlakte geeft mijn vrijheid aan
hemel is de ruimte om te groeien
ik dwaal soms naar de rand
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
ik bouwde met teleurstelling
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets meer…
tot in de oneindigheid
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.152 hij, de gekroonde
de erfgenaam van tristesse
schrijft met letters langs het licht
als eeuwen nog moeten ademen in toekomst
onbegrensd als zeewind
waait zijn poëzie doorheen zijn brandend bloed
tussen duinen en het dwalen, druppels
en rozen, geknield
in een keel vol tranen
waar hij de liefde verheft in schoonheid
tot in de plooien…
Het spiegelend vuur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
606 te doorklieven
ik zag op het eiland een veld met dahlia’s
ja ook jij bloemde eens in kleuren
die ik niet wil noemen
doch nu de herfst in aanvang
heeft toegenomen zijn de regens
harder gaan slaan – het waren niet mijn
vuisten, maar het vuur dat
zich spiegelt in jouw naam
toch zullen jouw ogen
voor altijd in de mijne blijven dwalen…
Liefdeswaan
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.365 Ik denk dat ik van je hou…
langzaam verandert elk figuur
in jouw lachend aangezicht
als ik zit te lezen, kook of gewoon niets
doe, dwaal ik af, verdwijnt het beeld
en wordt een onrealistisch iets.…
Leven.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
673 Liep te dwalen langs het warme strand,
m'n slippers in mijn rechterhand,
stap voor stap door het mulle zand (zomerzongedachtengang)
Dit is pas leven,
ik hoef niets te geven,
want het is pure pracht,
voor gratis en niets,
Zou zomaar door kunnen lopen,
bijna mijn ziel verkopen,
maar dat is iets wat zinloos is..........…
Vers
gedicht
3.2 met 26 stemmen
7.342 Op mijn gitaar kan ik zacht een snaar aanslaan
en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord
of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan
'k Kan bladeren in een boek met platen
of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten
of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden
Of met de trein naar Zandvoort naar het…
Zij sluiten de kring
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 ik dwaal
weet niet
waar te gaan
stappen
komen hinderlijk
achter mij aan
dan blijf ik staan
voel hen schuifelend
rond mij komen
zij sluiten de kring
en ik vol angst
sta er midden in
voel het gissen
hoor indringend slissen
waar kom jij vandaan
ik heb ze niet geraapt
de stappen in mijn leven
zijn hun eigen weg gegaan
ze komen…
Chemisch verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 een pulserend strand
in een neon verlichte hemel
maan en golven slijpen
verborgen gedachten
door de nacht geroken
verlaten wij opnieuw
deze warme progressie onder de sterren
chaos ritme en muziek
penetreren overal om ons heen
fragmenten verdelen
als vuurwerk
de film achter gesloten ogen
langzaam dwalen we af
naar dit bezinksel…
Om te gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Ontspoorde zielen. zijn al even de draad kwijt
op automatische piloot dwalen zij door dat, wat leven heet
al langere tijd helt de balans over naar de donk're kant
niet wetend hoe boven te komen, happend naar adem
die lijkt te stokken
verliezen ze langzaam grip op de realiteit
moe van het dagelijkse gevecht, dat nooit helden
op zal leveren…
Geverfd door de wol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
506 ik ben gaan dwalen
tussen allerhande garens
heb mijn patronen opgezet
maar kleuren lijken net niet echt
zij dissoneren in
hun valsheid naar elkaar
weven met invallend licht
een meer dimensionaal gezicht
dat mij toeschreeuwt
om meteen te stoppen
met het openen van de hel
het weefgetouw trekt aan de bel
ik heb kinderen zien spinnen…
Ergens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Ergens
moet je zijn
ergens
waar de eerste stralen
van het zonlicht
door de opgetrokken nevel
van jouw ongerijmdheid
dwalen
ergens
moet je zijn
ergens
in de sterren
ergens waar je
liefde
passie
als een
zomerzoete inval
de grenzen van
mijn dromen evenaren
alsjeblieft
zeg me je naam
laat het leven
gebakerd door
je letters…
In de tuin van de oude pastorie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
580 waar witte zwanen dwalen langs blinde paden
tussen groen een heer in zwarte soutane breviert
zal hij ons weer groeten?
mijn hand in grootvaders hand
ik ben het kind uit stille dagen
in de tuin van altijd zomer
bomen groeien naar de hemel
uit andere eeuwen zal ik woorden horen
die ik ken en voel en schrijf.…
Aanname
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Het doet mijn gedachten dwalen.
Jouw blik, jouw handen, de manier waarop jij kust.…