12647 resultaten.
BONSAI
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
458 gebogen zijn je oude takken
als verwrongen staal
neigen ze naar de grond
je versteende stam schiet
prille bladeren
voor een nieuw seizoen
je meester preekt geduld…
Bij het krieken van
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
460 zie hoe het zonlicht dralend
de wereld opkruipt en ons
langzaam doet ontwaken
terwijl de dampen van
de koude grond opstijgen
kringelend naar omhoog
ruikt het naar ochtendgloren
de gouden zon hangt laag
't belooft 'n prachtige dag…
Lente.
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
811 Als de bloemen weer
voorzichtig gaan bloeien
een veulentje zie staan op
zijn wankelende pootjes.
Lammetjes vrolijk zie
dartelen in de groene wei.
de vogels hoor fluiten tussen
de bloesem in de boom.
Voel ik de levensvreugde
in mij naar binnen stromen
krijg ik weer nieuwe kracht
zodat ik kan gaan genieten
van iedere nieuwe lentedag.…
Mijn hof
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
595 mijn tuin kent
stenen vierkanten
bij de vleet
omgeven met kunstgras
van een meter breed
vanuit de serre
aanschouw ik
deze rijkdom
doch ter volmaking
zoek ik een zijden
rododendron
ik zet hem dan midden
in mijn hof van beton
hij staat dan in de schaduw,
en gelijk mijn tuinkabouter
uit de brandende zon…
Dromen met open ogen.
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
865 Vissen, duwend en spartelend tegen de kant
waar straks de waterjuffers
over het water zoeven in de vroege avond
en de muggen zullen dansen,
zie ik de kleuren van dit heftig gebeuren
onderwijl proef ik de geuren van submerse planten,
paars, rank en prachtig,
naast het midden van de vijver,
hoger haast nog dan het huis,
waar de reiger…
Gevogelte des hemels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
513 het gemak waarmee ze
golven wind beteugelen
is er één om
jaloers op te zijn…
Gelasten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
522 grote wolken kleuren statig grijs
toch gebied ik hen hun tranen
in toom te houden totdat
ik daar ben…
Dynamisch
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
470 in lange draden
was het gesponnen
vele druppels
beproefden de veerkracht
had de storm aardig
huisgehouden maar
ondanks 't natuurgeweld
hield hij potig stand
toen de wind weer was
gaan liggen bleek
de hooiwagen allang
gevlogen…
Hartveroverend
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
603 roze bloesemregen
danst weelderig in het rond
moeder natuur verleidt…
Levenskracht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
484 Compost
Turfmolm
Vermiculiet
Het witte boontje
In nog geen week
het vliesje
als cocon afgelegd
De plant
fier rechtop
Twee helften
knalden open
In 'no time'
gigantische bladeren
Alsof ze er
altijd al waren
De wortels
een wegennet
van kabels
Dit plantje symbool
voor de wil
om te leven!…
Vliegende storm
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
548 wind blaast ogen blind
in zand verdwijnen schelpen
meeuwen scheren vrij…
De Posbank Rheden
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
505 Aan de grond genageld
Gegrepen door het moment
De kracht in mijn schouders
Een vleugje geluk
Het hart dat straalt
Ogen die lachen
Volledig in het nu
Totaal onverwacht
op zomaar een dag
Gedeelde euforie
om drie wilde zwijnen…
Mode verandert
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
556 op een trage golfslag
is deining van regen te horen
door een holle lucht
wat toebehoort aan niets
de stad zeilt, spint verder
over grijze straten
die oplichten bij lichtflitsen
van de dag
(de natuur wacht op warme tijden,
waarop het zonlicht oprijzend voldaan zingt,
en magisch verschijnend blij is,
waar de mens langs komt)
mode verandert…
Logés
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
488 ik heb logés
logés in verenpak
niet in de logeerkamer
zij verblijven onder het dak
ongevraagd ingetrokken
doch nimmer ongezien
wacht de spion van hiernaast
zijn kans ze te verwezen sindsdien…
Die lieflijk wordt bemind
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
557 Een hemel van
zoete bloemengeur
komt mij tegemoet
als ik in het park wandel.
Een goddelijk gevoel
van kalmte gaat door me heen.
Mijn innerlijk wordt
als een bloem.
Alle ruwe randjes in mij
veranderen in een
tere bloeiende bloem
die lieflijk
wordt bemind.…
Statig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
619 weelderig waaien lange haren
op het ritme van de wind
druppels spatten op
in het water ervoor
waarin schoonheid weerspiegelt
van vers ontloken groen
huist de schaduw statig
in onverwachte hoeken
omringd door hoog gras
luisteren geurige bloemen
het tafereel op…
Buigzaamheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
647 in het stromende lentewater
ademt een florerende dichtzang
over maagdelijke lelies
zilverblank waardig
dat nog "onaangeraakt" is gebleven
ik zie verwonderd
hoe vogels vlak langs het watervlak luchten
woorden ontkiemen gepenseeld
aan een bewegende hartslag
een natuurgedicht
het geluk begroet me met dagdromen
herbergt buigzame woorden…
Het strakke polderland
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
637 het oogt strak, doch de lijnen
zijn star en het grauw verandert
de ijzige stilte in een mortuarium
waar de doden opgestapeld
blijven hangen in de kou van zekerheid
het zwijgen van de wind
krijt het landschap in een
zonderlinge rust, de getijdenstroom
doorbreekt de nuances slechts tijdelijk
en laat een blatende horde achter
op het culturele…
Zonnestraal
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
558 In een zwarte woeste wereld
waar wolken blijvend samenwoekeren
de bodem zompig kluiten blubbert
wacht ik op dat herlicht moment
waar tussen duistere dagen
een spleet van zon zal vallen
zo schrijden doet de wereld
tot glimp van nieuw begin.
De regen blijft wel glanzen
maar licht laat alles schijnen
verlicht met warme blikken
de leegte…
Gevederde gids
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
503 zwaluwen vergezellen
wijzen hooglijk de weg
't vroege ochtendblauw
hun theater reikt
tot in het oneindige
waar de nacht stilletjes
de morgen kust…
Zonder prullaria
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
574 ik heb geduld
want straks zal de zon weer schijnen
door jou voel ik me vogelvrij
wanneer voldoende licht
mijn woonplaats gratis bestrijkt
aan de thuisbasis
eenvoudig vrouwelijk verstand
zucht niet meer
in een ander muzeverhaal
wanneer de oogsttijd komt ploegen
als het tijd is om te maaien
neem ik rust
tot mij hart
denk aan het land…
Simmerdeis
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
560 morgendauw en avonddauw
een zachte bries over het Friese land
in de muze van zonlicht
over weidse luchten
vlinders fladderen
heel blij mee
over het veld der ogen
vlechten een rank lied
de melodie wordt gedragen
in helende liefde
van ‘t seizoen
iedere dag, het licht vleit
vlijt zich een eigen weg
schuwt niet de zwoele ballade
van de natuur…
pleisterplas
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
505 een woest decor
vallend groen
wilde takken
jij grijze deken
zomervocht
zwart met bakken
de grootste plas
kindersprong
natte hakken
brede lach
harde schreeuw
het mooiste pakken…
Ie wie waai weg
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
795 gerijmd of ongerijmd
het hele landschap speelt
een omstuimig spel met de windewind
slagregens laten je voortdurend zuchten
het blauw is grijs
langs landwegen knotwilgen zwiepen en zwaaien
buigen door onder hun last
een wilde jacht is begonnen
in ie wie waai weg avonturen
die voorwaarts gaan
het getij brult huiv’rend
op zware takken…
Morgen kom ik hier terug
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
661 Ik kom hier wel eens vaker
maar vroeger zoveel meer
toen lachte ik naar de
rozen en deed liefde
nog niet zeer
die boom daar is al oud
ik denk dat hij mij nog wel kent
van toen ik voor het eerst
door liefde werd verlaten
en de pijn
die dan niet went
zo stil als hij kan luisteren
naar geheimen
en verdriet
de bladeren...die fluisteren…
De dauwoedemen leven
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 het strakke blauw van de hemel
trekt sporen over het vlakke land
de dauwoedemen ademen
hun vrijheid om tenslotte
te verdwijnen in het niets
ik ken geen bergen die hoger zijn
luchtkastanjes nog niet gerijpt
in hun stekelige huis vallen te vroeg
blijven ongeraapt kleven
en leiden de herfst
naar weer een ongerept seizoen
het…
Van zoet naar zoet
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
525 Als een mooie
glimlachende gastvrouw
die alle gasten
hartelijk verwelkomt en
met flair een zitplaats aanbied.
Zo verleend
de lavendelstruik
in de zomer
de zoemende bijen
plaats aan
op alle mooie
comfortabele zitjes en
bied ze heerlijk
zoete hapjes aan.
Als spelende kinderen
uitbundig en enthousiast,
gelijk zo vliegen…
Herfst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
690 Langzaam gaat de natuur
haar groene kleur verliezen
dwarrelend blad wordt over
de grens getild van de zomer
die langzaam gaat sterven.
Door het wonder der natuur.
komt er toch weer een nieuw
seizoen als licht en schemer
elkaar zullen gaan ontmoeten
om samen de herfst te begroeten.…
Zeven echo's uit de natuur
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
884 een oude bladluis
zei fier en zonder blozen:
ik zit op rozen
***
een jonge glimworm
staart afgunstig naar de maan:
jou kan ik niet aan
***
een naaktslak smeekte:
genade zus huisjesslak,
bied me onderdak
***
Het web sloot zich niet
“geen vlieg”, zei de oude spin
de mot zit erin
***
Bram, het vliegend hert
liet zich finaal verblinden…
Volle maan
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
711 De volle maan staat vanavond
schitterend aan de heldere hemel.
Ik neem de tijd
om er naar te kijken.
Het maanlicht kan zich vrij
van elke wolk verspreiden.
Het is een avond waarvan je wilt
dat deze nooit voorbij gaat.
De lichtstralen tekenen
prachtige silhouetten.
Soms worden ze voor even uitgeveegd…