8021 resultaten.
lenteavond
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
521 Ik luister, de dag stiller
schemer dimt licht
spaarzaam, windstil
De merel bestijgt de kroon
langs de toonladder
waar, zuiver klinkt
De klankschaal
vangt de avond
bevalt haar in rust…
Mijn Lieverd
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
961 zo'n lief poesje
die niemand kwaad deed
ik zal niet rusten voor ik het weet
wie jou bij mij heeft weggenomen
Mijn Minoesje, mijn zonnegodin
rust zacht en vergeet ons nooit
wij zullen jou altijd in ons hart dragen
en we weten dat jij ons zonnetje in huis bent…
SILENCE
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
691 Slechts een handjevol mensen
Wacht daar af op wat gaat komen
Eeuwig rust en dromen
Wat valt er nog te wensen.
Het klooster is niet langer
Wat bleef is de rust
De ervaring van de voorbijganger
De pieteit met het leven
Komt hier tot staan
Silence…
Zondag?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 De zwaluwen vliegen laag
zonnestralen rusten uit
nachtregens drenken de aarde.
Misschien heeft god
genoeg van het scheppen
het lijkt wel zondag vandaag
Een stem ligt in de hangmat
schommelend te rusten,
onder een appelboom,
te rijpen van bloesem naar vruchten.
(foto: Irene Verkerke)…
Opgejaagd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
392 [Haiku]
schaduwen rusten
op eeuwenoude stammen
tot de zon hen vindt…
Nazondag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 De zachte regendauw
ligt aan de voet van de dijk
het gras ontwaakt aarzelend
in zonnestralen
het pad is volmaakt
alleen mensenvoeten
kunnen verdwalen
vruchtbaar land, het rust
in de vroege ochtend
de zon schijnt
niets anders verlangend
zichzelf te zijn
de dag schrijft een gedicht
in een blauwe lucht
waar beelden zweven, wolkenwit…
STILTE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Heerlijk is het vaak te rusten
In een bos, zo plechtig stil.
Ver van huizen, auto’s, drukte,
Van die dingen, de mens zijn gril.
Kijk, een zonnestraal valt neder
En borduurt met schitterend goud
Een lief’lijk randje om het lover,
Daarna op het groenbruin hout.
Denkend aan voorbije dingen
Lig ik onder een forse boom.…
Uren van stilte
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
517 jij hebt
de tijd
laten groeien
zodat momenten
als bloemen in jouw
handen konden bloeien
gevoed door
je warme adem
en zon in je ogen
worden seconden
uren van stilte
in weldadige rust
voelt het leven
gegeven in tijd als
geboorte van de eeuwigheid…
WOUDLEVEN RONDOM SPIEGEL
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
664 Haar achterlichaam
glimt melkwit in het duister, spant zich waakzaam
bij elke klank in 't bos, dat luidruchtig rust,
stelt het jong tijdens moeizaam stappen gerust,
wijst de verborgen weg tussen vlier en braam,
draait om boven kruiden, nietig maar heilzaam,
die de zwarte snuit gaarne ruikt, nadert, kust...…
Zover ik kan zien
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
490 volg de schone groene akkers
met hier en daar de kromming
van het zijn
strakheid sluimert naar verschiet
het zachte blauw rust windstil
op de wimpers en de welving
van de wolken
alles schenkt mij rust
en verdring ik even
wat er in de verte gaande is…
Streept horizon bol
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 laat me maar drijven
op een oneindige zee
oeverloos deinen
met eb en vloed mee
de wind
als mijn vriend
golven als huis
in hun eeuwig geruis
heb aan de hemel
mijn leven getekend
met wolken in buien
en regen als sluiers
daar waar zij raken
de lucht en het water
streept horizon bol
eist bestaan weer zijn tol
want grenzen verleggen…
Het feest dat stilte heet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
624 ik rust
in de hoeken
van mijn geest
heb me teruggetrokken
van het feest
dat leven heet
geraaskal
en geroezemoes
ego’s zijn weer troef
in het eenzijdig
woordenspel waar
luisteraars ontbreken
prietpraat
overheerst
is morgen al vergeten
ik ben het zat
wacht in de hoeken van mijn geest
op het feest dat stilte heet…
Onomstotelijke waarheid
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
538 De melk
Hun kind
Stadium van rust
Lichtflits. Gerommel
Een fase van schuilen tegen
De elementaire kracht van
De natuur
Gezamenlijk
Gaan vijf eeuwen voorbij
Over de brug met
Vier pijlers te water
De aarzeling
Schroom van de schaduw
In het mooi' licht
Vanaf de tel. Dit ogenblik
Na rust. De liefde.…
En dan: Stilte
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
704 Een vrouw verpakt in stilte,
als cellofaan om de lendenen.
Als droogbloemen in een vaas
al vacuüm gezogen.
“Droog je ogen.”
Hét bewijs dat engelen bestaan,
op lepels in tomatensoep.
Zo draagt hij
de tekenen des tijds
naar een laatste rustplaats,
tussen plakband
en kruisverband.
Daar rest stilte.…
Nazomerserust
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
560 Het gezoem van bijen, schijnbaar wanhopig,
zoekend naar de laatste kelken met zoete honing
versterkt de nazomerse rust en stilte…
ik lig achterover in mijn luie stoel, ik lees niet echt,
want afgeleid door de natuur.…
onrust
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
832 ginds de groei van onrust
als bij het naderen van een trein
met onbekende bestemming
zet de signalen op veilig
zodat de trein met gezwinde spoed
hier snel voorbij zal zijn
waarna dan wellicht m'n wens
nog in vervulling kan gaan
'het grote verlangen naar dat
wat wij gemoedsrust noemen'…
Scoren langs de lijn
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
864 Heb alles wat ik wil
Toch is het stil
Want alles wat in mijn hart berust
Dat geeft me rust
M'n kindjes die lachen
En de vrouw die me kust
Dus zoek ik een nieuwe jacht
Iets waar ik naar smacht
Om gek van te worden
Om nooit meer tevreden te zijn
Dat heb ik nodig
Want nu is het alleen scoren langs de lijn…
Rusteloos
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 Tussen rusteloze spinsels
dwaalt de slaap verloren rond
kan geen ruimte vinden
voor een echte eigen plek
In de luwte van de chaos
waar geen maanlicht valt
probeert het schaduwbeest
de nacht te overleven
Met zware zwarte vleugels
vliegt het dwars door de tijd
naar het land van bloemenhoning
waar een zoete rust zal wachten
met de morgen…
Dronk op de tuin
gedicht
1.0 met 3 stemmen
5.142 Van god los maar om de kikkers
en alle kweepeer begaan, de merel
te hulp met de appels, het huis
met cement, de woelrat vol van genade
naar het leven staand, te verschrikter
gezegend als het peren regent of
pruimen, goed voor de wesp, wreed
voor de wespen, aan de kant van
de egel, de muizen, de uilen,
in twijfel om wat het leed, het gras,…
Stukjes stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
614 ik brak
de tijd in
stukjes stilte
reeg ze
draadloos tot
een wereld rust
waarin moeten
tijdelijk ontbrak
men alle haast vergat
enkel oog
had voor elkaar
in een lief gebaar
een hand
voldoende was
voor goed verstaan
de tijd zal helen
in koortsachtig verder gaan
maar stilte deelt nu ons bestaan…
DE LEYEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 Waar blije stilte spreekt van graversarbeid,
die eens in ruig moerasland werd verricht
ademt een jong meer ruim en verlicht:
langs zijn oevers is beschut leven verbreid.
Het kalme riet blijft zichzelf, kent geen tijd,
toont steeds vreedzaam beschermend aangezicht:
een hecht onderkomen, open én dicht,
voor dieren tot huizen of zwerven bereid…
Zij en ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
584 even er uit
met drie passen
ben ik buiten
de stilte
weldadig om me heen
ja er is wel geluid
maar in de rust
van de natuur
voelt het kalmerend
zij praat zonder woorden
omarmt je meteen
met haar word je één
geen confrontatie
discussie of gekrakeel
maar een weldadig begrip
zij en ik
voor elkaar openstaan
met haar kan ik alles…
Lof der duisternis
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.898 Ik heb de dag van heden doorgebracht
zoals hij voor een oude vrouw kan wezen:
wat gewerkt, wat gewandeld, wat gelezen,
en over vele dingen nagedacht.
En verder heb ik met schaamte erkend
dat ik te snel naar de pen heb gegrepen:
had ik mijn oordeel wat fijner geslepen,
ik had mijn medemensen niet gekrenkt.
Nu is na de avond de nacht gekomen…
Puur geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 stal
bloemen bomen
vogel meeuw
tijd staat stil
voor jaar en eeuw
boeren-huisje
akker ploeg
kindje speelt
plaats genoeg
ouwe ezel
hinnik lacht
vrolijk rustig
dag en nacht
boer boerin
beide buiten
lapjeskat
vogels fluiten
blauw groen geel
zonnestralen
kleine meid
water halen
klompjes aan
blauwe lucht
vlinder bij
vogelvlucht
rust…
bewinterde aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 bewinterde aarde
je versteent alle wereldse geluiden
slechts hier en daar
vallen scherven gekraai
her en der
en woorden vervriezen in de mond
je hardheid
mildert plots het bestaan
er rest nu geen lawaai
als is het leven van overtolligheid ontdaan
stil als steen
zacht het kristallen gras
en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren
de ochtenden…
Daar zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
809 In het midden van de drukte
waar niets gebeurt zoals ik het verwacht
kijk ik op naar de sterren,
waar een rust me overvalt.
De bomen lichten op, de bladeren glimmen.
Mijn adem is diep en lang.
Ik voel mijn ogen knijpen
om alles te ervaren wat ik waarneem.
De wereld als geheel,
waar triviale problemen lijken te verdwijnen.…
DE ZWAAN
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
540 De zwaan
Zachtjes dobberend over het meer,
wit en halsreikend.
Opvallend tussen het groen
van het riet.
Ondergaande zon in de schemering.
Een rustig geheel.
Een stilleven
in deze wondere wereld gegeven.…
ZEFIER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 broederlijk naar elkaar knikken
tussen hen verborgen wezens
ontwaken
blaast bestendige dwaallust
door schemerig maar bewust riet
brengt op het glanzende meer
dunne schaduwen
van huiverende twijfel
verzinkt boven de rivier
onder neervallende stootwind
geeft de stroming
levensmoede rimpels
vindt bij lome avondzon rust…
ZO!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
769 God is de eeuwige rust,
het dansen van de golven.…
Aarde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
719 uit aarde ontstaan
moeten we geen angst hebben
in haar te rusten…