35387 resultaten.
Stukjes ziel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
500 soms zie ik
stukjes ziel in een
onverwacht gebeuren
een oogopslag
of lieve lach zij
kleuren ineens mijn dag
het zijn intense
geluksmomenten
die ik meer zou wensen
het zielenleven
lijkt in zijn roerselen
ons laatste groot geheim
alleen de pijn
kent iedereen uit
een heel diep ervaren
laat geluk maar komen
in een nieuwe dimensie…
Muziek
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
620 Ik bruis van het leven
schenk geen aandacht aan het gesuis in mijn oor
dat als een constant gefluister is
toch zie ik het niet duister in
ik zie het als een feest
en dans op muziek van de bloemen
ik ben een beestje dat rond wil zoemen
en al duurt het misschien één dag
ik ben er wel geweest.…
Gouden momenten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
472 lichtvoetig trippel je
een stralende lach
maakt haar entree
naturel en jeugdig
beweeg jij je vrij
langs de mensen
geeft ze woorden
en een intense blik
als kleine geschenken
je had me al
lang gezien vandaar
die omweg misschien
omdat we dan
wat uit de drukte
elkaar kunnen kussen
gouden momenten
op jouw feest want ik
ben even…
Spiegelde in pijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
559 ik kon het
lijfelijk onbehagen
bijna niet verdragen
voelde energieën
stromen die nooit van
binnenuit konden komen
zij leken botten
spieren en pezen
andere posities te geven
legden feilloos de
mankementen bloot in
mijn verwaarloosde conditie
ik raakte verdwaald
in geestelijke sferen die
anders leven propageerden
ervaarde…
Illusies
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 Als een doek,
een schets van heel het leven,
laat de rust zich met de samenspraak verweven.
Hol klinkt het gelach.
Gretig zijn de nieuwe zinnen.
Laat ons drinken, praten, samen zijn.
Alles nauw bekijken,
voor niets nu laten blijken,
waar de sluier waarheid vind.
Het is die schijn die ons verbind.
-
De schemer valt.…
In krankte.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
830 De Lente tooit zich als een bruid!
Het groene gras, het groene kruid,
En duizend bloempjes spruiten uit...
En iedre vogel kweelt en fluit.
Maar van de vogels altemaal
Zingt wel het teerst de Nachtegaal:
En, als ik krank en peinzend dwaal,
Roept hij mij toe, in zoete taal:
'Wel-op, mijn kranke vriend, wees blij,
Daar is het zoele…
Stralende momenten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 ik ken de storm
weet dat hij zal
groeien tot een orkaan in
het dragen van jouw naam
met beukend water
tegen basalt en graniet
brekende kades en dijken
een terug is er niet
toch kan jij ook
heel zacht en teder het
kleinste bloempje strelen
met de warmte van je hand
lachen je ogen
in stralende momenten
ben je gelukkig met zang en…
Vraag en antwoord
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
529 Niet zonder onheil
Niet zonder pijn
Eeuwige blijdschap
bestaat nu eenmaal niet
Leven is leven
mét en zonder verdriet…
Keuzes
hartenkreet
1.0 met 12 stemmen
702 Meegaan en acceptatie
Of vechten, actie en verzet.
Kiezen voor de ander
Of eindelijk eens voor jezelf.
Volg ik m'n hart
Of een keer mijn verstand.
Maar alles heeft meerdere kanten
en lastige dilemma's.
Wat je doet, het is nooit goed.
Er is altijd iemand tegen.
Je altijd en eeuwig moet verantwoorden
Maar aan wie moet dat echt?
Liep je op…
Het rode rimpelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 ik dacht
de appels rood
in het samen plukken
waar lente was gezien
moest ons dat toch in lange
zomeravonden gaan lukken
een oogst vol
zonnewarmte van
onze koesterende handen
hij verloor heel langzaam
al zijn fruitigheid
bleef in hoge kronen hangen
het rode rimpelde
verfletste ver voor tijd in
kleur en herfstige vitaliteit…
Waar onbegrip spookt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
467 de stenen
hebben gesproken
zij hebben de
spoken gezien
die mij bedrogen
ik wist de muren
maakte contact
sprak met de vingers
over alle emoties
die ik in me had
zij warmden
mijn handen ieder
op eigen manier
bekenden hun afkomst
uit klei van de rivier
kennen de
echtheid van leven
waar onbegrip spookt
verwijzen standvastig
naar…
Lief zeegezicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
452 geen afscheid nemen
maar praten met jou
talloze keren
mocht ik met woorden
alles tegen je zeggen zonder
dat jij iets kon weerleggen
het was mijn monoloog
in moeilijke tijden
ook al bulderden je golven
ik liet me door jouw rust leiden
jij wist feilloos
mijn stemming te kleuren
met vrienden als wind en de zon
jij was er toen al het leven…
Hoe ouder ik word.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.106 Ik ben ik, ik ben mezelf, neem me zoals ik ben of blijf uit mijn leven.
Hoe ouder ik word hoe meer ik wil genieten van mijn leven.
Wat een ander er van vindt kan mij niets schelen.
Ik ben ik, ik ben mezelf, neem me zo als ik ben of blijf uit mijn leven.
Hoe ouder ik word hoe meer ik het leven begin te begrijpen.…
Zijn eeuwenoude dromen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
562 weer zuigt leem
als ik land schoon
van knoesten en dood hout
het is mijn loon
voor het vernietigen van
stukjes leven en hun ecodroom
wilde het uitgestrekte land
onder mijn strakke hand
tot grotere bloei zien komen
maar ging respectloos om
met wat al eonenlang
bestond in de vruchtbare grond
probeerde gras groener te maken
maar het…
Ode aan mijn papa
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
835 Dromen komen soms tot leven
Hier en daar dralen ze om ons heen
Ze lijken te glinsteren en vervullen harten met hoop
Hier ben jij geland
Gehuld in liefde en warmte leef je om ons heen
Je oude hart klopt gestadig
Je woorden zijn sterk, je gedachten jong
Verlaat nu niet dit pad dat hoop ons gaf
Waak ons niet uit deze droom…
De thermiek van liefde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 ik wilde vliegen
maar wist dat ik
geen vleugels had
strooide mijn
gedachten uit in
de straling van jouw lach
voelde me
opgenomen door
de warmte in je ogen
jij stuurde
lichtjes bij en samen
keken wij naar boven
ja ik kan vliegen
op de thermiek van liefde
verbonden en toch vogelvrij…
De tap van ongeduld
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
540 ik proef gaten
in gebakken lucht
mensen praten niet
maar kwaken elkaar
de decibellen terug
het onverstaanbaar koor
schuift door naar waar
leeghoofdigheid de
magen rap vult aan
de tap van ongeduld
verhitte koppen
dichter bij elkaar in
alcoholische gezelligheid
vuisten op tafel als het mes
niet van twee kanten snijdt
de kroeg is…
Mohammed Ali
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
584 En weer is een legende doodgegaan,
Een jeugdheld is dit weekend overleden.
Een bokser, die door velen werd aanbeden,
Alleen de Dood wist hem nog neer te slaan.
Geliefd, icoon en mondiale held,
Uiteindelijk voor eeuwig uitgeteld.…
Broeiend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Vaag klinkt het geluid van opgewonden kinderstemmen,
spelend met het leven kent de oorsprong geen gezicht.
Het broeit,
elke keer..
In de dicht getrokken hemel schiet de spanning heen en weer.
Luid klinken alle slagen,
voor de zielen die zich in de lading wagen,
is de rede er geen optie meer.
Het ruist,
broeit..…
Momentum
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
485 Ik adem leven
ik ben op een momentum
ik kies de stoffigheid van het statisch zijn
of neem een besluit
dat het niet makkelijk zal zijn
maar wel magisch
ik moet dan wel proberen
te excelleren
voor minder kun je falen
het wonderbaarlijke einde
voor je ogen niet halen
maar ik wil de tol betalen
voor dat groots en sprankelend
sprookje…
Godin van de jacht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
522 jij was
nog schichtiger
dan een hinde
kon heel snel
de bescherming van
wat schaduw vinden
heb je nooit
op de voorgrond
zien treden
in bescheidenheid
maakte een lach
jou al tevreden
tot er gejaagd ging
worden en jij als
prooi werd uitverkoren
herboren
zette jij nonchalant
alle jagers voor schut
wond drijvers
om je vingers…
Verloren
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
829 Ik voel me leeg
als een landschap
Iedereen weet wat of wie ik ben,
maar ik zelf heb geen idee.
Alles vliegt rondom mij,
ik sta stil,
Ben als en landschap dat liggen blijft,
ook al rijdt een trein voorbij.
Zoveel gebeurd
Mijn gedachten volgen niet
Ik denk aan vroeger
aan alles en
aan de liefde die ik achter liet…
Rebellerende tonen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 er is iets
dat me al tijden
vreselijk irriteert
eerst vaag
en onbewust
heb het nooit gesust
dacht ermee
te kunnen leven maar
het heeft nu stem gekregen
sist indringend venijn
spreekt tegen wat
goed zou moeten zijn
het lijkt luider
te worden door
rebellerende tonen
is tegendraads en
opstandig in attaqueren
van het gewone…
Het korenbloemenblauw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 ik wist jou er altijd
feilloos uit te pikken in het
schitterend korenbloemenblauw
bloeiend als een mooie vrouw
gazon en borders waren
jou wereldvreemd in hun saaie
ordening en burgerlijke schikking
zij zijn een plaag voor je geweest
jij zocht je eigen weg
in de hang naar koestering en zon
met vrijheid in het hete bloed
waardoor jij…
Doolhof
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
593 Gevlucht voor mijn gevoel
Weggerend voor mijn leven
Een weg gezocht in het doolhof
vol struikelblokken
en dichte deuren
De trein gepakt
en alles achter mij gelaten
Mijn ogen opengeslagen
en nooit meer dicht gedaan
Gekropen uit een diep dal
Een zwart dal
met maar één uitweg
Mijn leven zit opgesloten
en de sleutel ben ik kwijtgeraakt…
Bittere ernst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 vel papier
enkel wat gegevens
van mijn ouders hier
een wereld
die eerst lachte
maar later werd
het bittere ernst in
veel te veel verwachten
ik heb de jaren
zien verslijten
in een drukke baan
een voor een gingen zo
ambities naar de maan
nu heb ik mijn lot
in eigen hand genomen
beschreven wat er is gebeurd
het lijkt soms op echt leven…
De pen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
692 Het zijn zo vaak
die kleine vreugden in mijn leven,
die het leven aangenaam doen zijn.
Verdriet en pijn worden verdreven.
Zoekend reis ik door mijn geest,
vind dan lang vergeten herinneringen
van een leven vol geluk.
En ik schrijf:
“Deze dag kan niet meer stuk.”…
Ik twijfel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 Niemand van ons mensen weet,
wat leven is.
Astronomen zoeken leven,
in het verre duister.
Biologen experimenteren,
bouwen prachtige theorieën,
op wat hun eigen ogen zien.
Filosofen strijden.
Chirurgen snijden.
Dichters dichten.
Theologen weten van God,
helemaal niets.
En ik?
Ik twijfel aan mezelf.
Dat is tenminste iets.…
Is dood ook geschapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 aan een veranderende aarde
leven wij als uniciteit
of zijn wij de soort en
delen met velen de lange
weg naar eeuwige waarden…
Deze kleine werelden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 gelukt
in de rulle aarde
ontwaarde ik zoveel leven dat
ik het mezelf niet kon vergeven
om die schepping teniet te doen
deze kleine werelden
vernietigen voor
eigen woongenot vergeeft
zelfs geen barmhartige god…