2308 resultaten.
Onstuimig .....
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.106 In wazig zicht
zie ik blauwe ogen
ongelogen
zeggen zij
ik hou van jou
in mist verloren
woorden wil ik horen
zachte klanken
in de ochtenddauw
waar de herfst
zachtjes haar
weg baant door
gevallen letters
op weg naar de
ijzige kou van
weer een nieuw
seizoen in het
onstuimig leven…
Kleinbehuisden 1 januari
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
1.298 Zo vieren wij het nieuwe jaar
met een ren en duik naar elkaar
van het frigo toilet naar bed
naakt klappertandend van de kou
maar dat is slechts een moment
dan sluit het dons zich over ons
ontdekken we een lichaamslijn
die onze beide lijven
huiver strelend snijdt
voeden we ons met de illusie
van een even eeuwig zijn…
Koude liefde
hartenkreet
3.5 met 34 stemmen
3.068 Maar nog steeds kom je niet;
En ondanks dat ik van je hou;
Ben ik maar naar huis gegaan;
Ik bestierf het van de kou.…
Verlangen
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
2.400 En later iets drinken
Maar even
Voor de kou.
Deur op een kier
het tochtte van verleden.
En hoe nog later
Alleen maar nu
Niet meer moeten, alleen mogen
Tot jij te laat voor de trein van zeven
Misschien nog net die van acht.
O mocht je nog eens vragen
Om te blijven tot na de nacht.…
Liefdevolle deken
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.223 om in te schuilen
zei je zacht
als vertrekkende zomers
zich niets aantrekken
van naderende depressies
als ze je in de kou laten staan
en nachten niet meer hoopvol
gluren naar de dageraad
voor al die kille uren
dat je de seconden telt
zonder dat de slaap je raakt
jij raakte me
met dekens
vol liefde
maar waar schuil ik
nu het…
niet los kunnen laten
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.239 Nu laat jij mij hier achter in de kou,
lieverd, je weet maar half hoeveel ik nog van je hou.…
vriesadvies
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
739 je ziet ze vliegen
onze dochters en zonen
als tropische allochtonen
over plein en straat
met dat beetje uitslag
op de thermostaat
een hard gelag
ze zijn het niet gewend
nooit bittere kou gekend
vandaar mijn vriesadvies
soft-ice generaties
kies bij vorst voor je kiezen
voor een inburgeringscursus
door van ouds erkende friezen…
Zij schaduwen schoonheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
476 ik ken de pennen
die vals schrijven
in gif gedrenkt zie je
hoe letters en krullen
hun kwade genius onthullen
zij schaduwen schoonheid
breken met lompheid
het speelse in zinnen
die in hun optie nooit
als kunst kunnen beginnen
toch zijn zij welkom
met hun pennenvruchten
die nu nog zuchten
onder de winterse kou
acceptatie is lente kom…
Huilebalk!
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.186 Ik zie de stralen
van regen
de kou
van jouw herinnering,
het liefdeloze
dat jou vormde
tot gekwetst
mishandeld wezen
dat daar slechts
nog schemert
in de ijskou
van het bevroren gevoel
achter tranenblauwe ogen.…
Nooit meer hetzelfde.
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.514 Waar wij ooit
elkaars warmte waren,
daar is nu leegte, enkel nog maar kou.
Ik huil op mijn kussen
en praat tegen dat van jou:
“Welterusten schat”, “Goejemorgen lieffie!”
Wat ik ook probeer,
het zal nooit meer
hetzelfde zijn, zonder jou.…
Blauw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.376 Blauw,
kleur van de lucht,
kleur van de hemel,
Blauw,
kleur van je ogen,
waar ik in verdrink,
Blauw,
mijn lievelingskleur,
de kleur van mijn kamer,
Blauw,
kleur van de kou,
kleur van de winter,
Blauw,
stem van die man,
zo diep, kil en koud,
Blauw,
kleur van mijn pen,
kleur van mijn woorden,
Blauw…
het meisje met de zwavelstokjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 soms verlang ik naar meer
gebruik ik je woorden zoet
de nooit geziene kleuren
in mijn hart hun warme gloed
voor mij geen toekomst hier
ik zal er nooit bij horen
en kan slechts af en toe
zalig verlangen bekoren
alsof ik het niet wist
alsof ik niet méér wou
je liet me de hemel zien
laat je me nu sterven van kou?…
MENS DURF TE LEVEN
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.127 voel je warmte
voel je kou
voel je lijf
voel je haat
voel je pijn
voel je aftakeling
voel je einde
dan ook
voel je begin
voel je zin
voel je leven
voel je liefde
voel je doelen
voel je gloeien
voel je voelen
MENS GESTOPT MET ROKEN…
Uit dromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 ik reed
als ridder te paard
het vuur uit zijn hoeven
in koninklijk wit
zo dat iedereen wist
die nachtmerrie is niet te vangen
dook van de rotsen
naar schatten voor jou
tot ver in het donkerste blauw
wilde niet keren
nog een keer proberen
verlamd door de kou
werd wakker uit dromen
met de dood nog voor ogen
in mijn hand een parel…
Jaap Edenbaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
2.147 de Jaap Edenbaan
terwijl je schaatst
kijk je het nauwelijks aan
tot het moment
zoals vandaag dat de sneeuw
valt en je gelukkig bent
dankzij de sneeuw en de kou
ondanks vermoeidheid en een geeuw
is het: ik hou van jou
zo mooi het wit op de Jaap Edenbaan
en op zoek naar brood een verloren meeuw
was je er niet, was beter maar gegaan…
Moeilijke keuze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Moeilijke keuze
twijfel is reuze
weet het niet meer
angst keer op keer
verstand afgetast
zelfs overbelast
hoe moet het nou
ik sta in de kou
geef me over
en...plots die tover
ik weet het weer
zonder verweer
vraag het hierboven
kan nu enkel loven
t'is God in mij
nu ben ik vrij
het hogere doel
is wat ik voel…
In tedere kussen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 je zingt
en blinkt als
het kristal in mijn hand
een kleinood
waarin je ogen
twinkelen als sterren
de kleur
van oude likeur
dromerig en van verre
je lach
overbrugt de
kou van de avond
brengt dansend
ontvlammende warmte
van het flakkerende vuur
in tedere kussen
smaakt onze liefde
eenvoudig en puur…
blauwe wimpels
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 alle engelen die ik vraag verlengen stil hun vleugels…
zijn kleine kwetsbaarheid raakt
in hart en nieren
en hij laat me
blij het leven vieren
ver voorbij het kille naakt
van herfst
met wintertenen
alle kou is snel verdwenen als zijn
zachte wolkjesgeur
mijn lach
voor altijd zonnig maakt
nog voor ze is verschenen…
De dood de ogen sloot
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 Het was niet koud
maar de kilte rukte op
vanuit vingers en tenen
en het puntje van de neus
Ik lag en zag
de ogen van de dood
die lonkten van nabij
Plots was daar de engel
gehuld in smetteloos wit
die met zijn apparatuur
elke kille kou verdreef
de dood de ogen sloot
Bedankt dokter
u was op tijd
het is nog niet
mijn tijd…
Cirkels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 In de verstikkende nacht
smoor ik de schreeuw van mijn hart
de kou die in mijn botten is getrokken
laat mij huiveren
Ik wil jou niet meer kennen
want weten doet pijn
herkenning van het niet herkennen
jouw ziel die valse tonen speelt
Ik wil het niet horen
want dan moet ik toegeven
dat ik jou voorgoed kwijt ben
schreeuwt mijn hart en begint…
Huis van zoveel ramen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
917 je hebt de deur
niet dicht geslagen
ze kiert en kou
tocht door
het huis met
veel beslagen ramen
die we samen
openden in eerste blik
ons mooiste vergezicht
ben je teder
nagekomen je overspoelend
met warme dromen
ooit gaan wij samen
genieten van ons thuis
het huis van zoveel ramen…
Kwestie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 zomaar een ziel uit duizenden
waarvan de bladeren één voor één
worden ontvouwd om zo
tot de kern te komen
is de vraag of je het wel toelaat
daar dagen niet meer lengen
de wind langzaam aanwakkert
de kou je wellicht de das omdoet
kleuren gedachten dieper
nu de tijd is aangebroken
om te leren schitteren
in alle eenvoud…
Uit dood hout
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
844 waai maar wind
takken vliegen van de bomen
zij breken eigen winterdromen
ik zie ze vallen
hun herfst is gestorven
de oogst al lang geborgen
zij knapten in gebreken
de kou had hen geen
nieuwe buigzaamheid gegeven
waai maar wind en schift
de bomen uit dood hout
zal nooit meer de lente komen…
Veilig alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
532 Ik voel veel te veel en te vaak eenzaamheid,
een te kwetsbare kou.
Ik voel hoe ik opnieuw rillend zoek
naar het vertrouwde pad der eenzaamheid.
Opnieuw, onkwetsbaar.
Daar
is het veilig en inmiddels zo vertrouwd.
Daar
had ik al mijn muren al zo veilig opgebouwd.…
Gevallen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 Lag voor dood op de grond
Kon niet meer opstaan
Kou waarschuwde dat het niet goed was
de hele nacht op de plavuizen te blijven liggen
Kon niet anders
Pas toen de heer des huizes de volgende ochtend
ontbijt kwam maken, en hem uit zijn ooghoek
plotseling, in een vreemde draai, gevonden had
hoestend weer aan het haakje gehangen.…
Reikhalzen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
597 de mooie lichtstralen
als plooien gestreken
bijzondere kleuren
op een fluisterstil veld
o, wat kan ik verlangen
naar het lentefeest
de knoppen aan de
nu nog schrale takken
naar het Kiewiet-Kiewiet
luid en duidelijk
het uitgestrooide zaad in
de vorens van de akker
-
ik zou de warmte willen
meenemen onder mijn jas
de kou laten…
jonge zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 nu nog weet hij
warm zich gehouden
door vleugels wakend
om hem heen geslagen
die voor kou en kwaad
hem hoeden en bewaken
nu nog ziet hij
is zijn donzen vachtje
vaal en grijs en bruin
als is hij thuis niet
bij het prachtig wit
van zijn pa en ma
nu nog lelijk eendje
maar welkom toch
tot eens hij sierlijk is
dan zal van nature
uit…
Wit was de roos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 Gelijk de rozen nog gesloten
tegen de kou van de nacht
Dromen voorzichtig bewegend
in hun passende dozen gezet
Zij kijken naar mij met
grote, ronde, sensuele ogen
als kortgerokte dames uit
een Japanse manga-strip
In de tuin loert en sluipt
een kat, meedogenloos
zingt een merel een lied
over het geheim van de roos…
Eindeloos verlangen
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.689 Strevend naar een relict
bedwing ik mijn gedachten
M’n zielsbevinding in conflict,
kan ik eeuwig op je wachten
Ontslapen in een bloembed
onderga je sneeuw en kou
Wat onze samenkomst belet
ook al hou ik veel van jou
Ik zal je altijd blijven missen
Leg m’n hart hier bij je neer,
want ik kan me sterk vergissen
Maar ooit zien we elkaar…
in het donker
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.136 buiten in het donker
helemaal alleen
in gedachten verzonken
stilte om me heen
één blik naar boven
starend in de lucht
schitterende sterren
de kou op de vlucht
denkend aan gesprekken
weer even voorbij
en ineens ben je
toch heel dicht bij mij
een glimlach verschijnt
van puur geluk
grenzen verdwijnen
dit kan niet meer stuk…