Alle inzendingen

De ontevreden roos Een vlinder fladderde rond een roos die gans verlaten in een hoek te treuren stond omdat ze vond dat men haar schoonheid niet verkoos. Waarom, zo sprak ze tot de vlinder, sta ik hier gans alleen en staan mijn zusjes in de tuin gezellig in de zon bijeen? Hier is het ...

Zeg eens eerlijk, vindt je me leuk, zeg eens echt, vindt je me aardig, zeg eens oprecht, wat je van me vindt? Zeg me, zeg het me, maar ontzeg me niet, je armen, je hoofd, je liefde bovenal, want zonder ben ik niets, dus zeg me, hou van me, want zonder jou, ben ik eenzaam.

Haar hoofd sierlijk als in een tango Ronde bewegingen in een bloedrode jurk Prompt valt zij als een druppel op de petunia maar opgevangen in zijn veilige web Zij voelt de passie en roteert mee Een zucht van verlichting verbreekt de stilte

Zo worden we wederom geconfronteerd met de geneugten van het weer, of moet ik zeggen, grilligheden, water in overvloed, bijkans de zondvloed, bliksem die warempel insloeg en tussen de buien door, jawel, schijnt de zon!

Terwijl zij thee en koffie haalt, staar ik, achter het glas gezeten, naar de tuin. De warme en stille gloed van buiten overmeestert mij, in trance waan ik mij nog met haar in grote zalen, tussen sculpturen van gips, was en brons, waar Brancusi’s muze slaapt. Kunst openbaart, is so...

O bloemetje klein, o bloemetje fijn wat zou ik toch graag een vlindertje zijn - ik kwam naar jouw kroontje en dronk in de zon van jouw suikerig sapje zoveel als ik kon Als dank zou ik geven een sierlijke dans gaf fleur aan jouw leven jouw zaadjes een kans O bloemetje klein, o bloemetje f...

Mijn lichaam maakt mij moe Het maakt niet uit wat ik doe Pas mij aan Hoever kun je gaan Soms genoeg Maar dan juich ik weer te vroeg Helaas was het teveel Ik ben kwaad en emotioneel Waarom ben ik in dit lichaam geboren Een antwoord zal ik nooit horen Het doet pijn, nooit meer de o...

Hoe heet de zonde die voorbij vaart met volle zeilen gebold door de waan van de passaat en z’n vergulde eieren door gelijkheid uitbroeden laat? Hoe heet de eigenwaarde die in gedachten over grenzen waart gelooft dat de wereld rond is en verloren zielen over oceanen jaagt? zonder op de...

Voltooid aan de schepping deed hem de eerste aanraking verstillen.. Hij vroeg zich af wie hij was, de stille kleurrijke man van vele winden, een beminnelijke lach dat horizonten brak, het hemelsblauw finaal doormidden. Verlaten sneed een voorlaatste diepte, scheurde lucht om te ademen, ...

Een stel wilde eenden kwam bij ons logeren, ze zwommen de vijver en sliepen in ’t gras. Ze aten de wieren en wasten hun veren en baltsten te samen te on en te pas. Dat ging meest gepaard met gepik en gesnater, het leek er dan op of de eend haast verzoop. Die woerd hield haar eindeloos lang...

Zij wil het laten zijn de verf, het nat papier In het besef dat alleen door haar kijken schoonheid ontstaat zich vastzet in de hoofden Zij stelt zich voor als een schaduw, die zich donker vallen laat hoewel de kleuren vrolijk sprekend zijn een weinig verdoft Het hoeft voor haar nie...

Blijkbaar heeft het zin gehad, al die jaren van pijn en lijden na hard en veel werken, want nu weet mijn ziel zich te bevrijden.

(voor Klaas Sixma) Midden in de tweede wereldoorlog trouwde jij in het Goudse stadhuis met een knappe vrouw, op de foto kijk jij met hoge hoed volop blij, dezelfde man gaf de bezetters een flinke knauw. Je woonde met je gezin aan de Van Baerlestraat vierentwintig, aan de rand van de stad, ...

binnen sta ik en ik kijk naar buiten de brug gaat open en dan weer dicht een schip vaart voorbij auto's en fietsers wachten en trekken dan weer op dit alles in een verpletterende regen zo anders dan in een lekker zonnetje in mei

zacht vallen als druppels in mei gedachten op hun plaats zij raadselden een lente lang de puzzel in mij tot de regen kwam droogte verwees naar een lager plan en eindelijk de bloesem deed komen in dromen was jij al voorbij het diepst van mijn ziel de bloemenkoningin waar ik voor vi...

De ‘selfie’ leeft vandaag als nooit tevoren In ‘t stemhok op het spoor en het toilet En na gedane arbeid zelfs in bed Men wil het liefst extreme plekken scoren Hoe maak ik straks - ik wou dat ik het wist - Mijn allerlaatste ‘selfie’ in de kist

Je houdt nog steeds van hem ik zie het elke keer als we hem toevallig treffen ik voel je verstrakken het doet me pijn de waarheid is dat je liever bij hem wilt zijn je zegt dat het niet zo is dat ik me echt vergis maar ik weet dat als hij je zou vragen terug te keren bij hem je niet ...

Jouw leed en pijn zijn geld geworden jouw dromen worden uitgebuit diegenen die jou exploiteren verrijken zich met jouw verdriet een commercieel circus ben jij geworden en Anne dat verdien jij niet.

Met tandpijn en op het punt te vertrekken Consulteerde ik de tandarts ter plekke Haar reactie Was een extractie Ze kon enkel de wortel nog trekken.

Gelukkig voel ik mij vandaag Nu ik zwerver onder zwervers ben Mijn vrienden zonder dak, zonder thuis, En ik die een vreemde in mijn gedachten ben: Dolend heb ik mijzelf in mijn spinsels verloren Wetend dat ik net als zij door Hem ben uitverkoren, Klamp me vast aan die arm over mijn schou...

Moeder ben je, vanaf de geboorte van je kind, vanaf het adopteren van een kleintje, vanaf het aannemen van een spruit. Moeder ben je, Moederdag slechts een dag, moeder zijn, driehonderdvijfenzestig dagen van het jaar, ik bedoel maar, moeder ben je vanaf, maar blijf het: tot de dood ons...

Zolang geleden, dat ik niet meer weten zou, hoe je er ooit uitzag in goede tijden, evenmin in slechte. Zolang geleden is het, dat je koos, niet in dit aardse bestaan te blijven. Zolang geleden, dat ik me neergelegd heb, bij je beslissing een einde te verkiezen, wat niemand zou mogen kiez...

verborgen in het stof van pijn zijn altijd nog de sporen - ongewild vilein - aanwezig buiten hoor je nog de kreten van een stoomfluit, zwaar op weg ik zeg je, dat ik het niet pik ik mik mijn aller-stoutste blik op jou en spuug mijn woorden uit nu jij je kruit verschiet op onschuld ...

llse heeft de verpletterendste glimlach de fijnste snik in haar hoge tonen De appelste koontjes de Twentste oogopslag de minste sterallures en kan het hardste juichen Ilse komt uit een country hooiberg met een naturel dat heel Europa zaterdag in smeltjus verandert Maar een paar bordjes boe...

Wij zijn waterratten want, wij houden van zwemmen. Wij zijn landrotten want, wij struinen langs oevers. Wij zijn watermollen want, wij wonen onder de grond. Wij zijn woelmuizen want, wij graven en woelen. Wij zijn waterkonijnen want, wij zijn delicatessen. Wij zijn waterbeheerders want, w...

Zie in het dossier Mijn blauwdruk staan Opgesteld en goedgekeurd Door gewichtige personen Hoor van hen wie ik ben En heb het gevoel dat wie Zij tekenen niet de persoon is Die doorgaans door mijzelf Ik genoemd wordt Als ik naar huis rijd En overweeg wat ze over mij Hebben gezeg...

Schrijnend anno nu: in een vluchtelingenkamp meisjes als Anne.

Ik weet niet precies, wat ons te wachten staat... maar ik voel, dat er vele zielen zoekend zijn. Ik weet wel, dat er zielen zullen gaan schreeuwen, roepen uit onwetendheid. Alleen God weet wat ons te wachten staat, ook al probeert Hij tegen kwade krachten in. Alleen God, had ergens, hoe dan ...

in de lente gaan de meeuwen terug naar zee waar zijn ze nu toch

als stille getuigen stonden de bloemen en verjaardagskaarten op de tafel, och het was een drukke dag geweest het had niet gevoeld als een feest vorig jaar toen haar man nog leefde en haar koffie en een ontbijtje bracht. zijn warme lippen in een liefdevolle zoen….maar ja, dat was verleden,...