6320 resultaten.
Oh LOES (Landelijk Onderzoek oEstrogene Stoffen)
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
2.105 Vanmorgen opgestaan met een gevoel
van groot gemis, van zonder doel
van iets zeer belangrijks vergeten
van iemand die zou moeten weten
alsof de aarde elk moment kon
stoppen met draaien om de zon.
Pas voor de spiegel, poedelnaakt
heb ik een vreselijke kreet geslaakt
in plaats van mijn hangende onderdaan
spraken fraaie schaamlippen mij aan…
Doktersverklaring
gedicht
3.4 met 29 stemmen
13.056 Ik vraag de dokter zelf even te spreken.
Hij blijkt een heel gewone man te zijn;
zo sterk zelfs, dat ik durf te vragen of hij
misschien zijn witte jas weer aan wil trekken
voor het effect. Hij knikt en hij verstrekt
in uniform zijn informatie. Wij
zijn vrienden want hij weet dingen van mij
en ik heb altijd naar hem opgekeken.
Ik zeg: 'Ik…
Gewoon een lekker ding .....
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.283 Lachende ogen
een guitige toet
een mond vol tanden
een bril op mijn snoet
tedere lijntjes
tekenen gezicht
donkerrode haren
ietwat opgelicht
een prachtig figuur
met lange benen
té grote voeten
schuld van de tenen
vijf kilo te zwaar
ik kijk mijzelf licht
niet alles is waar
het is maar een gedicht
de rest voor U een vraag
en…
Overgang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.276 Eens groeizame aarde
zaden in haar schoot
wassende loten
wuivend in avondrood
Het oogstfeest nadert
uitgerukt haar kroost
onrijpe gewassen
op tijd geloosd
Decennia van vruchtbaarheid
in jaren verloren
‘n tanende levensstroom
in droogte bevroren…
de man in de spiegel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.515 De gladde wangen zijn verdwenen
De lippen ooit vol, warm en vrouwelijk gestift
Zijn nu met mannelijke trekken begift
Gezichtsbeharing is verschenen
Wenkbrauwen vol, de kaaklijn strak
Waar borsten fier naar voren staken
Is nu nauwelijks iets meer om aan te raken
De rechte schouders , volmaakt in dit pak
Een droom is vervuld
Bewondering is…
plank
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.254 hij voelt de adem uit zijn longen groeien
de woorden staan stijf in zijn keel
zoals zijn lichaam dat een plank is
en langs alle kieren kraakt
vol wormen en vol sporen van regen
de foto in zijn handen is niets
dan een vlekje vertroebelde troost
dat hij tegen zijn dovend hart drukt
en indommelt…
Droom mijn droom .....
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.975 Leg jouw hoofd maar op het kussen
vlij je lichaam zachtjes neer
sluit je ogen voor het duister
toe, bemin mij nog een keer
Voel mijn warmte met jouw handen
raak mij vurig, woest en wild
samen smelten in verlangen
tot de honger wordt gestild
Kus gedachten naar de ochtend
houdt de mooie beelden vast
proef de eerste zonnestralen
wanneer…
Geur
gedicht
2.9 met 38 stemmen
15.941 met Tijgerbalsem
masseer ik
mijn pijnlijke bovenarmen
goed spul
zegt de mevrouw van de mensendiecktherapie
uw lichaam is uw voortuig
zegt ze
maar u heeft het niet
zo goed onderhouden
zegt ze
en: u slijt
die geur van kajoepoetih-olie
in de balsem wasemt rust
in 1955 masseerde jij je
moegeleefde lichaam ermee
hoe geurde onze kamer
altijd…
Morgen word zij zestig !!!
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.829 Haar schoonheid is al lang vergaan
toch blijven mannen, als zij voorbijloopt,
even staan.
Kijkend naar de twinkeling in haar ogen,
haar lichte tred, haar lange benen
soepel bewogen.
Haar haren grijs, onder een pet,
haar mond, nog net geen glimlach,
maar.....nog steeds koket.
Morgen word zij zestig jaren,
zestig jaren rond.
Toch voelt…
QUINDREIN: "WAAN VAN DE DAG"
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.668 Al die vrouwen die zich verkloten
Door liposuctie of borstvergroten:
Wat moeten die ongelukkig zijn,
om zich dik te maken om zo’n stomme lijn!
Aan welk ziek brein is dat ontsproten!?
© Jan Bontje 2004…
leven
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.682 Zo pril en prachtig
Zo teer en zacht
Zo nieuw en onbeschreven
Elk kind geboren
Maar later dan de ommekeer
Zo oud zo lelijk
Zo vergaan en hard
Zo dikwijls ziek en pijn
Is menig mens beschoren…
Overgang
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.791 Op een rustige zaterdag,
helemaal alleen,
rinkelt de telefoon,
of je me stóren mag...
hebt last van het
fenomeen, de overgang,
heel gewoon.
We kletsen, zéker
ánderhalf uur,
lachen en huilen en
ik zeg je opeens,
wél bekend he, dit
hele gebeuren...
tijdens zwangerschappen
zaten we ook zo
te zeuren, een pijntje
hier, een probleempje…
Jouw zachte delen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.393 Zonder jou, kan ik niet
men kan er evengoed voor pleiten
dat ik mezelf in vier moet splijten
als kwartslacht van mijn liefdeslied
Ik schenk, te krassen door de kraaien
warme kassen waar wouden planten
gelukkig wormen door mijn restanten
een tierig bos, dus laat maar maaien
Slink, stink, rot mij onherkenbaar
zwam en schimmel, kom bot welen…
Eten
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.696 Zwervend in gedachten
Kon ik de waarheid
wel ergens vinden
na heel veel strijd
maar die happen zijn zo snel genomen
't kwaad was dan alweer geschied
voelde ik me alweer schuldig
maar dat hielp me niet
ik leefde in een vicieuze cirkel
in de spiegel zag ik mezelf dan staan
vol afkeer keek ik naar mezelf
en at er vervolgens weer wat kilo…
GEVOED DOOR BLOED VAN VATEN
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.999 Het hart slaat ongestaag
in 't zelfde ritme door
Gestuwd door bloedtoevoer,
doet het dit vele jaren;
ook bij de drinkebroer,
de groente- en de hereboer,
en slome ambtenaren
Het hart, de motor van je lijf
het laat je organen
werken, zoals het werken moet
en mag niet aflaten te slaan,
gevoed door bloed van vaten
tikt het zijn slagen per…
Bed
gedicht
2.5 met 146 stemmen
33.708 oprollend zich de slaap gevat met
opgetrokken knieën, het hoofd in tussentijd
gestoken door ontbrekend glas, gewikkeld
in donkere vachten, geen gedachte
die mij hier niet wiegt, in deze schemerzee
ken ik mij pas, warm gevouwen deinend
deint alles dubbel, ik lig er
bijna ongeboren bij, dobber in eigen sop tot
de dag er op volgt: 'goeiemorgen…
Zij zit naast me, en ik aai ‘t gevlochten haar
poëzie
3.0 met 21 stemmen
2.850 II
Zij zit naast me, en ik aai ‘t gevlochten haar,
‘T hartstoch’telijk rood, voor mij gevlochten, blond;
En ‘t gladde strijk ik gladder met mijn mond,
En zijn metaalreuk ruik ik, diep en zwaar.
Zo ruikt het uit vers-omploegde grond,
Als over wachtend land ‘t prachtig gebaar
Van gaande zaaier, machtig tovenaar,
Zon, aarde en wolken oproept…
De patholoog anatoom
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.065 De maan is een lijk
En ligt wit en bloot
Onder een laken op het zwarte
Plastic van het rijdend bed
Ik snijd in de nacht
Mijn metalen scalpel zoekt
Wanhopig naar het warme ochtendrood…
De vierde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.165 Sterfelijke ziel
de vierde dimensie is
een kwestie van tijd
ik heb je ontmoet
in de derde dimensie
gevormd als een beeld
de tijd vervlakte het
en plaatste het op één lijn
met de projectie
ik zie nu je beeld
dat vergeeld wordt gespiegeld
als een herinnering
terug in gedachten
sta jij plotseling voor mij
als derde dimensie
mooier…
Het blauwe uur
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.771 Ze bestond uit lijnen. Haar rug zacht
gebinte, haar armen naar de palm gericht,
aan haar vingers hapte licht naar lucht,
en dat overkwam mij. Het was een laat
uur in één van die overloos droeve dagen,
lege straten als muren, een pad dat nergens
toe leidt, je weet wel, het onbegane
in mijn hoofd ook. En op die lijnen,
hurkte ik, verging ik…
bevroren ziel
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.464 naakt
lig ik in de sneeuw
het gevoel van
absolute verlatenheid
midden in de natuur
die onverschillig is
Het vriest
berijpte weilanden
weerkaatsen in
het licht van de maan
Kromme geknotte wilgen
vormen aan weerszijden
van het pad een erewacht
voor mijn langgeleden
gestorven ziel
Hun kromme takken
verwelkomen mij
nemen mij in liefde…
Touwtje
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.476 Graven in de herinnering
aan degene die voorgoed
is heengegaan schept
een nieuwe werkelijkheid
een illusie gevoed
met eigen beelden
uit een aantoonbaar
onbetrouwbaar geheugen
alsof leven en dood
bestaan bevestigen
gedachte aan een kus
aan een lach gevangen
tussen twee ontvleesde handen…
Constipatie
netgedicht
2.2 met 38 stemmen
1.670 stront eigenwijs stuk vreten
de bah-ballade braakt een noot
in vuil verwikkeld stik de ademdood
je persoonlijkheid gespleten
met zicht op diepe loze kreten
een dorre poel of is het sloot
het geurt gelijk de ochtendmond
heeft zelfs een dood vogeltje
gewiekt doch uitgevlogen
kort voor hoge nood
maar haar vleugels zijn versleten
de verlossing…
Geluk
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.855 De dichter heeft een horrelvoet
een bochel op zijn rug
en wantrouwt taal
geluk is hem te banaal
Leven doet hij van de lucht
en de kinderen houdt hij zoet
Hij raakt de bochel op zijn rug
gaat zijn eigen gang, onverstoord
Hij hompelt voort
en droomt zijn drog…
gewichtsloosheid?
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.855 Altijd voer ik strijd tegen mijn gewicht,
de kilo's gaan er dan weer eens af,
ik voel me dan als een veertje zo licht.
Te dik, te dun, nooit ben ik echt tevreden met mijn bouw,
gedachten van, ik ben te dik, zo kom ik nooit aan een vrouw.
Maar die gedachten raak ik nu langzaam kwijt,
verdwenen lijkt bijna die strijd.
Wacht jij kwam in mijn leven…
kindvrouw
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.206 op hoge veulenbenen stapt
zij vastberaden dwars door
de spiegel van de aarzeling
en uit de scherven van haar
meisjesbeeld ontstaat voor
de eerste keer een vrouw
met haar kinderogen nam zij
foto's van een nabij verleden
waarop wat druppels van een
mengsel vol haat en liefde
schaduwvlekken maken, die
tot voorbij het heden raken
nog is…
in de stilte
hartenkreet
3.0 met 51 stemmen
4.561 in de stilte van de nacht
ben ik op zoek naar
een beetje rust
een beetje kracht
buiten duister
de natuur in rust
mijn lijf geeft signalen
en ik luister
gejaagd gespannen
niet lekker in mijn vel
ik geef niet toe
ik wil me vermannen
ik wil niet zeuren
en zeker niet klagen
want
ik wil weer de zon zien
in al zijn kleuren…
Toen ik een kleine jongen was
gedicht
3.1 met 76 stemmen
19.238 Maar later werd mijn lichaam groter en harder,
en wanneer ik nu mijn benen strek
dan slaat mijn harde hoofd tegen de planken.
O, ja wanneer je groter wordt
stoot je je hoofd tegen de beddenplank.
-------------------------------------------------------
uit 'De zwanen en andere gedichten' (1930)…
merg en bloed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.098 in wervel en rib en bekken
schuilt een draderige spons
een web van aders en vet
hier wortelt elk orgaan
nog amorf in de knop
een witte waakhond
gebald in een cel
weert de gore kiem
een ronde bark
gedeukt in de flanken
voert een geurloos gas
naar de tippen van mijn lijf
van long naar vezel
draderige klonters stremmen mijn bloed…
ik, naakt voor u
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.326 geheel ontdaan
ben ik,
van uiterlijke schijn
ik heb mijn stof
afgelegd
beleid nu een
nakend bestaan
een lijf, behaard
van top tot teen
maakt u onrustig
tracht mij in ogen
te zien
blozend gaat u
ten onder
dat wist ik wel
het vlees is zwak
ik ben nu eenmaal
een mannelijk wonder
ongemakkelijk
is uw houding
bij het zien
van…