2645 resultaten.
Mijn hart, dwaalt niet, mijn hart spreekt voor zich
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
552 Op dit tabblad Hartenkreet,
kun je schrijven wat je wilt.
Je kunt er iemand kwetsen,
je slaat eens flink op tilt
Op dit tabblad Hartenkreet,
schrijf je over gevoel
En een goede lezer
weet precies wat ik bedoel
Er zullen altijd mensen zijn,
die beter knapper en geleerder zijn als ik
Maar zolang ik schrijven mag,
bepaal ik en alleen ik…
Eindeloze tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Mijn dagen gaan nu al zo lang
in klamme regelmaat;
mijn nachten evenzo
want slapen is gelijk aan waken.
Mijn dagen, nachten gaan zo moe voorbij,
seconden traag,
tot in de eeuwigheid,
in levenloze regelmaat.
Ontdaan van alle lust tot leven
is mij mijn einde niet gegeven ;
mijn nachten-dagen gaan maar voort
in klamme regelmaat van eenzaamheid…
Rafael Payare, zonnigste dirigent!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
598 Utrecht, Tivoli-Vredenburg, vrijdagavond 7 april 2017:
BRAHMS'ZONNIGSTE
Met het Rotterdams Philharmonisch orkest
lichtte Rafael Payare als dirigent,
door zijn zuid-amerikaanse temperament,
met ongekende getalenteerde passie
WAGNER, REGER EN BRAHMS op
tot inzichtelijke, overzichtelijke
maar vooral invoelbare emotie
van betoverende zonnestralen…
Wisteria
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 De blauwe regen heet nu weer wisteria.
Dat moet wel, want er is aan hem
geen bloempje meer te vinden.
Hij was wel blauw toen hij ze had.
En trouwens hij heeft nu ook geen blad.
Hij draagt nu een wilde pruikenbol,
die beslist een kapbeurt nodig heeft.
Alle dagen zie ik hem zo onverzorgd.
Je ziet niet eens dat hij nog leeft..
Maar ja, dat…
Handen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
3.787 Ik liet mijn gedachten gaan
wat mijn handen hebben gedaan in het leven:
jurkjes genaaid en truitjes gebreid,
engeltjes gehaakt en beelden gekleid
landschappen en bloemen gepenseeld
korte verhalen en gedichten geschreven,
vier bundels uitgegeven, kon er emoties in kwijt
ze zijn nu krom gegroeid en moe door al dat gedoe
door reuma en…
SONNET 46
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
734 Zojuist verloor ik weer mijn ziel aan Bach
Adagio 'Concerto en ré mineur'
het heeft zoveel van verlangen en treur
ben vaak door zijn noten en tonen van slag
zoals hij gevoelig wenend meevoert
langs het hemelsblauw klassiek gelaat van
het schoonste wezen op aard, voel dan
eeuwige droom die met liefde ontroert
kom vrouw, waan der permanente…
Aankomst in het Land van Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Ik pak mijn koffer, met hoop gevuld,
Verlaat de plek die ooit mijn thuis was.
De lucht is nieuw, de geur is kil,
Maar ik voel een toekomst, helder als glas.
De wind voert verhalen over water en land,
Tulpenvelden wuiven in de verte.
Ik zie onbekenden met open hand,
Een welkom, zacht, in stille gebaren van warmte.
De taal een rivier waar…
WISSELENDE WERKZAAMHEDEN EN KONTAKTEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
779 Ik ben van de wisselende werkzaamheden
dat dit, dan dat, dan zus, dan zo
en dat heeft te maken met mijn hersenen:
onrustig, ruis, ongeregeld, rücksichtslos, geestdrift en
hoge sensitiviteit, moraliteit, eigenheid, originaliteit en
alle dagen druk: ADD maar geen ADHD
dus niet heel druk, maar rustig klinkt te rustig!
Ik ben ook van de wisselende…
zijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 hier te liggen
in dit warme zachte bed
zo zonder pijn te zijn
enkel maar te zijn…
Stil respect ( J. )
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
703 In mij leeft
een waardevol en stil respect
voor jou.
In mij leeft een groots waarderen
voor jouw persoon, jouw doen en laten.
Jouw stil afwegen, wat wel en niet te doen.
Jij leeft voor me.
Nu weet ik, na zoveel jaren
dat het heel goed was, dit eens aan je
kenbaar te maken.
Dat heb ik gedaan. Godzijdank.
Er ligt een hele mooie weg achter…
Cirkel van liefde
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
865 Vlinder, dans met mij
je cirkels van liefde onder, naast of boven mij
beroer me met jou vleugeltippen
om samen te duizelen op hemelhoogte
en rusten op een aardse bloem
jij slaat de akkoorden op mijn woorden
en samen zingen we het refrein
hoe groot is de vreugde van het samenzijn
in die nimmer aflatende dans van de
eindeloze cirkel van…
Vrijdag 13 oktober
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
659 Vrijdag de dertiende, ik schrik me rot
Op deze dag plaats ik geen snelsonnet
Ik blijf het liefst de hele dag in bed
Onnodig tart ik liever niet het lot
Maar voor mijn lieve nicht –’t is zaterdag –
Maak ik nu speciaal een inhaalslag…
mijn meisje mijn lief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
803 mijn meisje mijn lief
vandaag vier ik jou
jou en jouw jaren
vijfenzestig in getal
mijn meisje mijn lief
nog kende ik jou niet
toen jij geboren werd
in van watersnood het jaar
jouw oudere vader
toen jij nog niet was
zat om een staking
voor gewone gerechtigheid
in driebergens dreven
uit ouderlijke liefde
werd jij geboren
om groter…
13 juli
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
667 een datum
een man
een liefde
een echtgenoot
een vriend
een vader
een grootvader
altijd bij ons
in ons hart
in onze ziel
voor de eeuwigheid
hij hoorde zo graag de vogeltjes zingen
daarom zingt ieder vogeltje zijn lied…
Ex relatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
328 Je was mijn type
Je bent mijn ex
Ik ben nu ziek
Wil nooit meer seks
Ik ben berooid
Ik ben besmet
Heb het vergooid
Met jou in bed
Het voelde rijk
Ik sta nu te kijk
Je nam me vreselijk in de zeik
Geruïneerd
Heb geprobeerd
Maar nu ben je hem gesmeerd
Ik ben kapot
Ik ben gesloopt
Want op dit slot
Had ik niet gehoopt
Ik zit in het…
Waterland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
290 Vanaf Het Paard
is er flink gegraven, dwars
door het eiland, daar
waar nu de Oostervaart
loopt, tot aan de terp
van Wittewerf
Verder, op het vasteland
ging het kanaal door
het Groote Meer
onder langs het Zwet
schuin door het patroon
van het Waterland
langs Holysloot en
de Bloemendalergouw
tot aan Durgerdam, verder
reikte het vertrouwen…
EEUWIGHEIDSZONDAG EN DE KNIPOOG VAN MIJN VADER
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
429 Ik ben vandaag, vanochtend, diep gegaan tot de bodem
op Eeuwigheidszondag, zondag 23 november 2025
hier in de Westerkerk te Amsterdam, tot de bodem
tot de bodem dus en ver daar onder
naar de doden, doch vooral om de doden
te duiden, te laten lichten, op te lichten
tot opluchting van mij als levende ziel
en bijna onzichtbaar toen ik boog…
Geluk
poëzie
4.0 met 18 stemmen
4.246 Dit is geluk:
Dit is de vreugde die langer duurt
Dan de eigen dag, dan overnacht;
De vreugde die groeit in dromen onbedacht
En, voor de zon de witte morgen vuurt,
Om roereloze slaper wacht
In al der aardedingen donkere pracht;
Dit is de vreugde die zich niet meer bezint:
O onverwonderd wonder, heilige macht
Van 't dagelijks herboren kind…
Vincent, help ze uit de droom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
471 Er wordt nog steeds beweerd
alleen 'De rode wijngaard'
in mijn leven heb gesleten
kort uit de bocht…
wat weet men van mijn tekeningen
meer dan twintig zijn ervan verkocht?
wat weet men van verzoeken?
die ik in dank ontvangen mocht
hoogstwaarschijnlijk het begin van
langs mijn neus weg: acceptatie
voor mij zijn schilderijen
evenzo…
Als ik het leven niet meer zie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
783 Als alles ondoorzichtig
Geworden is, als alle
Lijnen die tot voor kort
Nog zichtbaar waren
Zijn vervaagd en niets
Meer zich aftekent dan
Louter teloorgang
Is daar op eens die
Schitt'rend zwartbruine kop
Die je op mijn schoot legt
Met ogen die van amber lijken
En die zo veel leven uitstralen
Dat ook ik opeens het leven weer zie…
Opkomende gedachte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.819 Dwaalde vanmorgen nog
Zorgeloos door de
Herinneringen van m'n
Jeugd - en zie ons
Samen met vader achter
Het paard naar het
Land toegaan - jij ment
Het paard - ik draag de
Koffie en het brood
Voor deze dag -
Dit is de gedachte die
Bij me opkomt nu ik je
Gisteren voorgoed naar
De hemel heb laten gaan…
Aan mijn bureau
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 Mijn vader kijkt opzij
Mijn moeder toont haar lach
Ik weet, het is voorbij
Het is wat ik vroeger zag
Ingelijst staan jullie samen
Zo oud als ik nu ben
Jullie gezichten, jullie namen
Ze gaven mij een stem
Aan het bureau van mijn vader
Door de jaren verweerd
voel ik het nu nader
Hoe de tijd ons verteert…
Dichtershart
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
863 Het hart
waarin te veel
smart pompte, kolkte, raasde, oversloeg...
het is nog immer één groot raadsel
in de beleving van deze dichteres!
Het is wennen, altijd leren kennen
wat de gevoelens nou werkelijk willen herkennen.
Het was, altijd al zo: voorbestemd richting
nieuwe tijd
om onderdrukte onbewuste bewuste
krachten expressief te uiten
in…
Doodgewoon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.530 Zo heel gewoon ongewoon
een klein wondermens
jij kijkt de wereld aan
en ontdekt iedere seconde
weer iets wat je niet eerder zag
jij keurt ons allemaal
met je handjes gemaakt
van porselein zo fijn
maar jij blijft gewoon
blijf maar zo
lieve Toon
jij bent s'werelds mooiste cadeau.…
Uit duizenden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
630 Uit duizenden
Zo op het oog
Ontelbare achterlichtjes
Hier naamloos verzameld
Op Groningen Centraal
Ken ik zelfs mijn
Eigen niet, toch is het
Mijn toekomst die hier
Voor me ligt, maar,
Weet je, door de waas
Van anonimiteit zie
Ik haar niet
Groningen, Centraal Station, september 1978.…
schaduw in de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 witte kat
starend
in de zwarte nacht
wit licht
donker silhouet
afgetekend
op de muur
twee katten
wit en zwart,
twee tegengestelden
nu staar ik terug
naar jou,
je brengt mij
rust en geluk
lieve ronkende
schaduw in de nacht...…
Geloofsbelijdenis
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
548 Het nieuwe leven trok aan mij.
Er is hier volop leven: ik kijk uit bóven
alle toppen van de bomen, gelijk de vogels!
Gisteravond scheen de zon binnen: een reflectie
van mijn magie.
Ik leun tegen de aanblik van het leven: mijn bloed
pompt voor de generaties na mij!
Ik geef alles voor waar ik wìl leven.
Dit gegeven moest een keer komen.
En…
Jezus.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Jezus is mijn vriend.
Hij leidt mij overal heen.
Ik ben nooit alleen...…
wonderlijk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
568 de bomen fluisterden die avond
in het maanlicht stonden zij
statig en zongen zacht
een lied van liefde en verdriet
en geheimen
doodstil stond hij daar, zijn
hoofd schuin, hoorde hen
verbaasd dat de bomen wisten
alles wisten…
was dat niet wonderlijk ?…
Denkbeeldig eiland?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
574 Uit haar mond klonken
de sirenen, gezang zonder
woorden, stapte ze uit haar
ziel en haar silhouet,
verhaal van alle liefdes
uit het alfabet uit het water
van guirlandes, een draperende
ironie luchtig en snel over de
boezem van levend marmer.
wenkte met haar golvend haar
alsof ze mij een teken gaf, leek
het of ze zei - er ligt een onontdekte…