Alle inzendingen over liefde

Hazelnoten hebben zoiets aan zich dacht ik haar ogen nog halfopen haar wimpers trillend knus gezeten lekker wiegend in de oksel van de wind…

droog je tranen veeg het haar uit je gezicht en open weer je blik je kunt de buitenkant niet binnen krijgen in een hoofd dat vol met watten is gepropt waarin je zoekt naar de gewone dingen die door totale chaos blijven weggestopt droog je tranen veeg het haar uit je gezicht en open weer je blik je zwabbert door de dagen…

Witte wolkjes met doorgloeide randen, boven zee, wenken als een zacht paar blanke handen Kom toch mee! Blauwe plekken, in de blaadrenbogen van 't prieël, wenken als een zacht paar vriendlijke oogen Min haar veel! Reuzenletters, in de kristallijnen schaatsenbaan, wenken als een beeldspraak door haar lijnen: Wil toch gaan! IJzelpluimen…

haar lichaam nog een roerloos glooiend landschap vaag en zacht ontplooiend in het binnensijpelend licht zoals zij zich stilaan ontvouwt haar contouren krijgt mij zo nabij mij zo vertrouwd…

stilte maakt van zwijgende woorden een snoer van gebeuren ogen schieten vuur armen gesticuleren het onzegbare drama je verbijt de pijn die snijdt door je ziel op de plaats van verlaten waar de tijd als wit laken het stille lichaam bedekt…

Op zoek naar de stilte Kan ook in de drukte zijn Een moment dat je ervaart als rust Een moment om daar te zijn en te beleven Het nemen van wat je toekomt Op je pad komt En vast houden Ook al is de rust verstoord Een uitweg vinden Het mooie vast houden Onrust laten gaan de stilte in een mens Kan zoveel zijn Veel woorden…

In de trein reed ik vooruit jij zat tegenover mij ik zag alles eerder dan jij uit een geheel ander perspectief toch zagen we dezelfde dingen beleefden gelijke zaken en gebeurtenissen maar onze gedachten bepaalden het beeld de diversiteit was groot en ieders belevenis anders jaren zijn we nu bij elkaar en praten veel jij uit jouw optiek,…

jij neemt al afstand van het beeld dat ik van je heb je bent geen prinses de dromen van zand zon en zee neemt het getij altijd mee ik voel me nog prins maar in het slot waar jij woont is alleen zijn te gast toch sta ik vaak bij de gracht en wacht tot de brug langzaam daalt dan vieren beelden stormachtig hun feest tot het…

Een boom zijn bladeren Wiegen zachtjes heen en weer Totdat zij vallen Op de aarde neer. Een vogel zijn wijs Klinkt op iedere zomermorgen Totdat zij vliegen In een gebied zonder zorgen. Een prille liefde Die begint op een mooie lentedag Blijft maar groeien Bij iedere glimlach.…

heb je ontdekt in de luwte van wind je bloeit daar de tuin van mijn dromen kleurt met emoties het veld van jouw bloemen jij watervalt zacht in de vijver van stilte en rust heb je lippen gekust maar verbrak het spiegelend vlak…

Zo ver bij mij vandaan Maar heel diep in mijn hart In die warmte blijf je altijd staan En wacht ik telkens met heel veel smart Ondanks de regelmatige misverstanden Kunnen we niet zonder elkaar En polijsten we de grove randen En voelen ons weer een spannend paar Onze liefde is van grote waarde Ook al zijn we elkaars partners niet Zonder…

Een vissersboot. Op het strand getrokken. Netten liggen opgerold op zand. De boot is leeg. Het water is weg. Wolken drijven naar een andere kant. Zo liggen wij naast elkaar. Jij en ik. Je liep langs de tafel naar het raam. Je kwam terug. Je legde papier weg. We werden woorden en vloeiden samen. -------------------------------------------…

Al zijn het seizoen en de vogels triest, toch kan de echte minnaar zich wijden aan de liefde, gepaard met lijden: Hij weet maar al te goed -Zoet en wreed, lief en leed- wat de liefde met hem doet. De trotsen, die daartoe neigen om ongeremde liefde te bedrijven, zullen op elke wijze stout en moedig zijn, en gerede ontvangen…

Ik heb je liefde gezien, ik keek je in de ogen, niet wild, onrustig maar ingetogen, adembenemend stil en diep, waar ik thuiskomen wil. Ik heb jouw liefde gevoeld in elke zachte kus, jouw lippen die me raakten het gevoel van het volmaakte, rustig en zacht en stil verwacht. Wij hebben elkaar herkend, verstrengeld in onze handen smeedden honderden…

ik heb je gebeeldhouwd uit weerbarstig graniet je lichaam contourde maar verder kwam ik niet boetseerde je later in klei door zachtere lijnen kwam jij dichterbij pas met glas kon ik de vormen in volmaaktheid bepalen de breekbare transparantie van jouw ziel laten stralen…

Wat zal ik missen van hem,daar waar mijn blinde ogen slechts het duister vinden? Wat kan ik hopen van hem,als mijn dove oren slechts mijn hoofd geloven? Wie is hij,die ik bemin en die ik slechts betasten kan in woorden en gedachten? Waar is hij, Wanneer kan ik hem verwachten?…

Jij bent mijn adrenaline prikkelt mijn ijdelheid Voed me met verlangen de liefde waar ik me in bijt Jij bent een man met ballen ik zwijmel van geluk Slaap het liefst in je armen je bent intens en verrukkelijk Jij bent gisteren en morgen passie in het kwadraat Ik straal de glans van liefde zolang jij naast me staat…

Onder de Galatabrug, stroomt de Marmara, Zal er ooit een tijd verschijnen voor onze liefde, Of zal het wegstromen als water zoals onder de Galata Zal ik jou nog eens treffen in Istanbul mijn liefste, Ik weet het niet, maar de dagen blijven voortduren, Terwijl ik hier eenzaam onder brug blijf dagdromen…

in uitgesproken zijn weegt stilte de echtheid van woorden kijkt waarheid om de hoek met grote zelfverzekerdheid zijn rafels weggeschoren van scherpe kanten geen overleg waarin voor beiden nog respect is te behalen uitgesproken zijn geeft stilte maar in de staart huist het venijn…

wij hebben samen stenen huizenhoog gemetseld jij gaf opening met grote ramen op de zuidelijke zon ik schilderde de muren met je lach en alle kleuren van je ogen jij zong muziek in de verlichting sfeerde warm de vloer wij herschiepen de tuin tot paradijs waar jij eva en ik adam weer kon zijn…

Hij zei: Ze hóórt niet alleen bij mij, ze zit ín mij en zij bloosde!…

De wind zal ons meenemen liefste, naar Rivieren vol vissen, gevoelige snaar, Die daar wordt geraakt en ik voel vrede, Ik voel me daar veilig met jou en begrepen. De wind zal ons meenemen liefste ons beiden Naar waar we gelukkig zijn tot het einde.…

Natuurlijk wil ik je beter leren kennen, hemel ontdekken. Die eeuwige zelfs, waarover alle wijzen en grijzen spreken. Waar alle dichters en denkers over zingen en dan blij sterven. Jouw hemel ken ik als eindeloze liefde voor jou en ieder. Ik heb je gezien, gevoeld en zelfs genoten, ik weet dit eeuwig. Dit puur ontmoeten doet…

jij hebt iets teers en breekbaars in verschijnen toch sta je als een rots in woeste zee je oogopslag laat alle weerstand met een lach verdwijnen jij voert de hoogste golven uit de stroming mee je artistieke vingers spelen schubert in een eindeloos duet zij bezweren ook het water tot een kabbelend sereen gebed…

(bij een Etruskische schildering, 325 v. Chr.) Je hoofd knikt naar links, terwijl je ogen vol mededogen staan, turend, verdrietig en liefdevol, het krullende haar rond je beeldschone gelaat. Je dikke, zwoele lippen tuitend vanuit een extra pijnlijkheid. Wat is er toch met jou gebeurd, waarom je zo de wereld aan blijft kijken? Ik voel…

Dit schrijf ik voor jou, omdat je mooi en lief bent voor mij en ieder. Omdat je goed bent van nature zoals ieder, kijk, daar hou ik van. Alsof er geen dood, geen oordeel, geen ellende meer te vrezen is. Ik heb je gezien en goed gevonden, en dat zal aldoor blijven. Ik heb in het wilde bos de paden beetje geveegd.…

de kleur van jouw ogen streelt me heel zacht ze stralen zo mooi als in 'n heldere sterrennacht de vorm van jouw lippen ze kussen me amandelrond hoe ze me laten zweven met mijn voeten van de grond de krullen van jouw haar ze spelen rond mijn gezicht intens genietend van ons vlinderen wij met ogen dicht…

Petula met d'r perzikhuid, amandelogen, appelwangen en kersenmond was Henk's verlangen. Ze zag er oogverblindend uit. De man, die van verliefdheid zuchtte, zag deze schoonheid reeds als bruid en schonk de vrouw een mand met fruit. Zo gaarne wou hij haar bevruchten. Hij zei erbij: 'Ik vind je puik! M'n ganse hart staat voor je open.…

geen afscheid van het leven na de opstanding maar in gezamenlijk gebed is hij gegaan had zich nog laten zien in veelvoudig manifesteren zijn apostelen gesmeed tot heilzame profeet in zending op de wereld begiftigd met de geest zijn boodschap spreekt in ieders taal vrede voor ons allemaal…

Ik heb eigenlijk al op je gerekend, vanavond anders moet ik mijn eigen potje koken: zie je het voor je? woensdag is een vrije dag en volgende week is een speciale week: we zijn dan 2 jaar samen, dus vieren we dat met een dagje, lees nachtje, weg Logeren op de boot, mijn boot, onze boot, ons schip lees cruisehotel…