Alle inzendingen over actualiteit

O Gij uitzinnige profeten Israel, oogappel in geschil Hang uw oren naar Zijn nieuwe wil Te zout kan God niet overleven Jezus’ ezel zult Gij binnenrijden: Gaza gaat niet naar de Filistijnen!…

Witte muren dragen sporen van raak etterend in verdampte jaren onderhuids als dat al kan klinken klanken als roepende wanhoop in die éne woestijn waar zand allang geen vijand meer is geschoten in gevangen lucht vlucht het alfabet langs kindergeesten overleven is de eerste letter van de schrift kom maar kom van links of rechts…

Je ligt daar maar gestaald te wezen gespreide armen in het stadse nat vleugellam met de zijdeuren open blik je mij nu zo troosteloos aan terwijl je mijn natte koffer behoud en ook mijn geliefde voorleesboek Niels Holgerson's ganzenvlucht…

Als de nacht de vorst bemint en reuzel langs hete hangijzers glijdt wordt geloven of niet geloven een ijzig koude strijd…

Geen Stijl gaat een beroep doen op de wet De mannen kregen informatie onder ogen Waaruit zou blijken dat de Vara heeft gelogen Ze werden onterecht als derde weggezet Is hun beschuldiging van fraude werkelijk waar Dan zijn ze vast TV moment van vólgend jaar.…

bommen vallen fluitend naar hun einde; de ontploffing, en smoren duizendmaal de kreten temidden van een brandende wereld een wereld zo heet dat zelfs het leed zou smelten…

van onschuldige schepelingen werden levens gekocht de prijs was hoog onder een rechtvaardige zee eeuwig bakzeil…

verdoofd jaag ik wat woorden na zij weigeren ditmaal te komen de gruwelijkheid van Gaza vervaagt elk van mijn beelden mijn mond vol zand verstomt ziet schuldelozen sterven de mens stapelt haat torenhoog weigert een naaste als broeder…

'd Hoop, dat ‘t nieuwe jaar vrediger zou verlopen, is door ‘d oude vijandschap de bodem ingeboord, en velen zullen ‘t met de dood bekopen, zo is de vrede na veertig jaar nog verstoord. En zie, moeders met een droeve blik in ‘d ogen, verdrietig, de wanhoop nabij, en wereldleiders in hun pogen, brengen die de vrede dichterbij? Alom is droefenis…

Ongelooflijk maar waar Het openbaar vervoer kreeg het voor elkaar Om tijdens de spitsuren ongemak te veroorzaken En de passagiers geïrriteerd te laten raken De stroom op het tramtraject was weer ‘ns uitgevallen Dat dit frequent voorkomt, begint echt wel op te vallen Inzet van de pendelbus werd als alternatief beloofd Ondertussen werd je…

Een dienstbevel van Buitenlandse Zaken; U bent om 12.30 morgen allen vrij Met wollen ijsmuts en gepaste schaatskledij Gaat u verplicht een hele lange toertocht maken En als gewoonlijk kunt u vrijdag dan benutten Om op uw afdeling weer zachtjes in te dutten. De ambtenaren van het ministerie van Buitenlandse Zaken kegen vanochtend te horen…

Niets komt er nog van mooie verzen uit mijn pen; zijn door de koude de muzen bevroren of weten ze niet meer waar ik ben? Wat is het een bibberen en glijden op straat, alleen de kinderen zijn nog blij want die weten nog niet hoe vallen wel gaat of ze staan weer op zonder breuken of builen; Lang leve de winter voor 't uitzicht maar laat voor…

aard van het beestje Moeder Aarde, herinner mij woordeloos te spreken met dieren, onze broeders, levend en stervend als wij alle beesten zie ik: de wezens met bont, wezens met vinnen, gevederden, vierpotigen, de kruipende wezens ik voel hun grootsheid samen met hen zing ik het lied van de schepping Titelgedicht…

Ik zie het nieuws, een jongen gooit met stenen, soldaten schieten, ‘k voel een neiging om te wenen, doden en gewonden worden weggedragen, ’t zijn vaak nog kinderen die om vrede vragen. Wanneer zal het gaan dagen, wanneer zullen zij elkaar verdragen, wie is een held in deze zinloze strijd, en maakt een einde aan de haat en nijd. Zij dwalen…

De winsten waren niet hoog genoeg, er moest nog meer bij, dus werd er met de melk geknoeid, helaas voor kinderen… niet gifvrij. Men beloofden, ‘t komt goed, aan kinderen ziek door knoeierij, de bestuurders zeiden; houdt moed, de verpleging is kostenvrij. Maar zoals het meestal gaat, is er een wereld van verschil, tussen woord en daad…

Nu de Nieuwjaarsdrukte weer verstomt en de glaasjes zijn geledigd dringt het stilaan weer door tot ons hart en ons denken dat er elders oorlog is, dat kinderen sterven zonder ooit te hebben gezien hoe de zomer weer komen zal nadat de lente alles weer in bloei zet. O, dit bestaan vol tegenstellingen, verweven in de grond waaruit alles…

Ik heb voor het eerst nieuwjaar gedoken, Het is me alleen niet goed bevallen, De kou leek mijn feest niet te verknallen, Tot mijn neus op het ijs bleek gebroken. Vanaf heden, het is even wennen, Zal ik de sprong op 1 juli plannen.…

We staan voor de afgrond van het licht, we ademen de muziek der eeuwen; grenzenloos is de verwondering, peilloos diep het mysterie. We staan voor de afgrond van het licht, horen de toon van het heelal en kunnen enkel nog aanbidden.…

Toen er volgens een oud verhaal, een ster ging stralen, kwamen er van ver drie wijzen, nu na tweeduizend jaar van dwalen, denk ik verdrietig en …met afgrijzen. Het is nog steeds, oog om oog en tand om tand, onschuldige komen om door zinloze wraak, een land staat opnieuw in brand, is er dan geen wijze die hier een einde aan maakt.…

Mensen zijn nog moe van al dat feesten, maar ook gisteren was er weer een begrafenis, een geboorte en een ongeval... Het gewone leven herneemt zijn rechten op geluk, pijn, verlatenheid en liefde. De kinderen weten het nog niet, maar de toekomst is soms duister en dreigend, maar ook hoopvol en het licht wenkt. De zon lonkt heel in de verte…

haastig een panty aantrekken gaat vandaag totaal verkeerd de hiel zit kreukelig verdraaid de eerste ladders kruipen drie blouses liggen op mijn bed ze maken te dik, te flets of passen niet bij mijn stemming dus toch maar weer die vertrouwde de mascara loopt nu al uit lipstickkleur staat niet goed nog wat tutten, nog wat frutten manlief…

het leven dwarrelt om ons heen het ontbreekt aan regelmaat schoonheid is niet zeer aanwezig ook liefde jegens derden komt onvoldoende voor haast is nu geboden want binnen enkele dagen gaat de stal te Bethlehem weer open dan moet de boel toch enigszins op orde zijn om de boreling opnieuw een kans te geven hendrik…

Hier op aarde Hebben de goden Hun macht reeds verloren Ieder doet wat hij wil Ieder doet naar eigen zin Dat was niet Hoe de goden het bedoelden Zo velen Tè veel Tè machtig Zelfs voor een god We stoppen het leven op aarde Zonder dat wij dat willen En beseffen - Kortzichtigheid troef - Wij graven ons eigen graf Het stopt Het eindigt…

op mijn dekbed bloeien prachtige oranje bloemen mijn blauwe negligeetje past daarbij wonderwel buiten is het bitterkoud binnen word ik verwarmd ik droom en ruik de geur van een zwoele zomeravond…

Deze nacht kon ik de ochtend niet vatten, te vroeg naar bed gegaan, te lang gedacht? slechts iets nietszeggends verwacht, lag ik te rusten op rijzende wervelende antieke rode kussens, maar verwerd mijn ongezien oud donker tot een afmatten, als een duik in een vieze vervuilde Friese gracht, van een eens sierlijke, maar verdwaalde nachtegaal, gevangen…

Is Wouter Bos terecht de man van 't jaar ? Ook ik ben onlangs nog 'n nieuwe bank gaan kopen Heb net als hij de benen uit m'n lijf gelopen En was na uren in Ikea net zo gaar Dus toen ze Elzevier zag liggen zei mijn vrouw; 'Als ik mocht stemmen voor zo'n titel, koos ik jou' !…

't Zijn zware tijden, beste fans van Feyenoord naast droevig spel kent de begroting ook tekorten nu schijnt het stadion zelfs in te kunnen storten het duurt niet lang meer voor je straks de speaker hoort: 'Dringend verzoek ik u slechts fluisterend te praten en hand in hand de Kuip voorzichtig te verlaten'.…

Waarom ik me nog niet heb aangemeld, Het Donorformulier bekijkt me streng Maar dat ze in me snijden vind ik eng Zelfs dood ben ik bij lange na geen held Maar nu ze mij met EURO'S gaan doneren Laat ik me tóch maar even registreren.…

Wanneer het laatste licht gaat slapen gaan de zware gordijnen toe weer sluit zij de donkere dagen haar ogen zijn zo hopeloos moe in plaats van het schaapjes tellen telt zij de spijlen van het bed met één druk kan zij om aandacht bellen maar haast heeft het ontbijt al klaargezet de po-stoel is allang in ruste grauw en grijs, een dode kleur…

Geen standpunt, geen partij, gebakken lucht zo sprak haar waakhond Kay-Kay van der Linde dat vrouwtje Rita dat niet leuk zou vinden was 't volgende bedrijf in deze klucht ontkennen had geen zin, de zaal zat vol getuigen dat rijmpje had gelijk; de TON die viel aan duigen…