Alle inzendingen over liefde

jij hebt iets teers en breekbaars in verschijnen toch sta je als een rots in woeste zee je oogopslag laat alle weerstand met een lach verdwijnen jij voert de hoogste golven uit de stroming mee je artistieke vingers spelen schubert in een eindeloos duet zij bezweren ook het water tot een kabbelend sereen gebed…

(bij een Etruskische schildering, 325 v. Chr.) Je hoofd knikt naar links, terwijl je ogen vol mededogen staan, turend, verdrietig en liefdevol, het krullende haar rond je beeldschone gelaat. Je dikke, zwoele lippen tuitend vanuit een extra pijnlijkheid. Wat is er toch met jou gebeurd, waarom je zo de wereld aan blijft kijken? Ik voel…

Dit schrijf ik voor jou, omdat je mooi en lief bent voor mij en ieder. Omdat je goed bent van nature zoals ieder, kijk, daar hou ik van. Alsof er geen dood, geen oordeel, geen ellende meer te vrezen is. Ik heb je gezien en goed gevonden, en dat zal aldoor blijven. Ik heb in het wilde bos de paden beetje geveegd.…

de kleur van jouw ogen streelt me heel zacht ze stralen zo mooi als in 'n heldere sterrennacht de vorm van jouw lippen ze kussen me amandelrond hoe ze me laten zweven met mijn voeten van de grond de krullen van jouw haar ze spelen rond mijn gezicht intens genietend van ons vlinderen wij met ogen dicht…

Petula met d'r perzikhuid, amandelogen, appelwangen en kersenmond was Henk's verlangen. Ze zag er oogverblindend uit. De man, die van verliefdheid zuchtte, zag deze schoonheid reeds als bruid en schonk de vrouw een mand met fruit. Zo gaarne wou hij haar bevruchten. Hij zei erbij: 'Ik vind je puik! M'n ganse hart staat voor je open.…

geen afscheid van het leven na de opstanding maar in gezamenlijk gebed is hij gegaan had zich nog laten zien in veelvoudig manifesteren zijn apostelen gesmeed tot heilzame profeet in zending op de wereld begiftigd met de geest zijn boodschap spreekt in ieders taal vrede voor ons allemaal…

Ik heb eigenlijk al op je gerekend, vanavond anders moet ik mijn eigen potje koken: zie je het voor je? woensdag is een vrije dag en volgende week is een speciale week: we zijn dan 2 jaar samen, dus vieren we dat met een dagje, lees nachtje, weg Logeren op de boot, mijn boot, onze boot, ons schip lees cruisehotel…

jij geeft mij handenvol licht met een stralend gezicht ogen vol zomer in je lach bloeien fluweelzachte rozen je sprankelt de zonnige kant van jeugd in het leven wisselt van kleur om aan ons bestaan de echte fine fleur te geven…

(voor Hanneke Majoor) Jij kende mij als jonge dichter, toen ik met zwartgelakte nagels en zwarte oogstrepen doelloos over de straten zwierf, doorn in het oog van de braverikken, doelwit van valse roddelaars. We correspondeerden over onze diepste zieleroerselen, terwijl je wist dat ik met Oost-Indische inkt mijn gedichten in schriften…

Ik zou je graag leven willen geven vol levensechte dromen waarin we mooie dingen beleven genieten waar we aan toekomen eindeloos wandelen over de hei vliegen naar tropische oorden plukken we gezamenlijk bloemen in mei bezegelen ons zijn met de mooiste woorden versmelten we in een nacht vol indigoblauw liefdevol kleurt het zand op je gezicht…

jij hebt vogels verschrikt die reeds lang zaten te slapen ze wakker gemaakt uit verstilde rust door hun veren te strelen warmte en voedsel gegeven vleugels gespreid klaar voor de vlucht nog hokken ze rond in onwennig gekwetter schrijven vrijheid met andere letters proeven de lucht van hartstocht en vuur vliegen uit voor…

Een hart van brandende kaarsen Een hart van witte wolken Een witte roos Een ondergaande zon een goude glans Rode tranen Een rode roos Warmte Een sterren hemel Een hart van liefde uit zee zoute tranen Handen samen Warm zand De zee zingt Ogen spreken Een weerspiegeling Een weerkaatsing Een evenwicht…

Een heel klein muziekdoosje geef ik je met vrolijke klanken liedjes waarop jij kunt dansen een doosje vol goede wensen. Dit doosje schenk ik jou met mijn liefde, als je leest wat ik heb geschreven zal er een lach op je gezicht verschijnen. Bewaar het goed als er eens een wat donkere tijd komt in je leven pak dan het muziekdoosje, lees…

Vannacht had zich als rat verkleed knagend weer aan mijn prostaat welk toentertijd eens overleed heb hem destijds een trap gegeven door het raam naar buiten omdat hij met kanker niet meer wilde overleven vraag me af wat het met mij deed hoe het door de jaren verder gaat mijn dankbaarheid maar niet vergeet Dat mijn schat is trouw gebleven…

je zingt en blinkt als het kristal in mijn hand een kleinood waarin je ogen twinkelen als sterren de kleur van oude likeur dromerig en van verre je lach overbrugt de kou van de avond brengt dansend ontvlammende warmte van het flakkerende vuur in tedere kussen smaakt onze liefde eenvoudig en puur…

Ooit bestelde ik een Heineken-bier op een terras grenzend aan het San Marco-plein, de groene beugelfles was zo uit de tijd, dat ik er extra veel de tijd voor nam. Ik bezocht de kerk, waar Vivaldi het orgel had bespeeld. Hier had hij rondgelopen; zenuwachtig, opgefokt, versteend. Dat ik zo dicht bij de 'Vier jaargetijden' kwam, schokte mijn…

hou me even nog heel even hou me nog heel even vast laat me zweven nog even zweven laat me zweven op de tast draag me lichter nog even lichter draag me lichter dan geen één voel me dichter nog even dichter voel me dichter dan voorheen…

Kijk ik omhoog zie ik witte wolkjes versgewassen schaapjes kijk ik omlaag zie ik wit en geel margrieten versgewassen na de regen kijk ik je aan zie ik in je ogen versgewassen blauw ik weet je hebt verdriet ik kom je troosten ik heb je lief…

alle mensen zijn op pad met trage tred of snelle pas ieder zijn bagage de jeugd nog onbeladen ouderen met zwaar ervaren in woorden is het leven uitgelegd hoop vindt beelden in gebed de blikken zijn gericht op steeds maar verder gaan in rust en bewegen heeft ieder zijn talenten gegeven door samengaan kunnen ook hun kinderen…

de fik moet in de stapel hout brand maar heksenvuur ik krijg het koud vlammen laaien rond de pop die is gestropt met staken door het hart dat vastgepind geen kansen krijgt om nog te slaan en aan de haal te gaan toch lekt magie houdt ogen in de ban van mysterieuze krachten die op ontsnappen wachten een onverhoedse wind slaat…

Jij maakt wat in me los iets waar ik voor huiver Ik zoet me met een zweem uit de parfumverstuiver Bruine ogen die glimmen mijn handen die zweten In het hol van de leeuw ik had het kunnen weten Ik kijk naar je gezicht en voel het is nog daar De liefde van nu en ooit mijn grote levensgevaar Jouw handen die strelen ik zie alles door…

dansen in mijn oude schoenen vroeger poetste ik ze om jouw zoen te kunnen vangen als een vlinder die landt op mijn wang nee ik lul niet over overdoen de vlam in de verte komt dichterbij maar mijn vulpen is leeg geen schrijverij een a4 die wegwaait in de wind omdat het weer geen letters kreeg soms komt die droom dan uit maar…

in ben de weg in mijn gevoel kwijt gevangen in een donker bos mijn verwarring laat je verdwijnen in de mist je moet me laten gaan, je laat mijn hand los onder de sterren lijkt de wereld immens groot en onzichtbaar, en ik levend en blind ik heb je nodig om het te ontdekken maar ik ben klein en nietig, en ik voel me een klein kind jij kunt…

Met een sierlijke boog duikt mijn wezen in haar vloeibare goud. Mijn vreugde huppelt juichend over de witte spetters van haar deining. Ademloze stilte in de schaduwzijde van haar overkoepelende kracht waarbij erosie de ruwste parels verzacht. In het donkere jou omhels ik de stilte in haar mooiste vormen. Zo roerloos, rimpelloos…

ben jouw storm niet uit de weg gegaan heb de buien laten komen in een paarse hemel knettert de ontlading rolt de donder zwaar striemend hagelen mijn woorden de pas ontloken lentebloei jouw regens vlagen door de takken die onze liefdesbloesem dragen tot de storm bedaart en alle warmte naar de heldere hemel straalt de eerste…

Het is een beetje letten op elkaar en als het moet voor zessen klaar Je bent er voor een ander De ander vertelt wat nodig is en jij snapt 't zonder lange verhalen Je bent er dan en nooit verplicht. Je deelt samen één taal der talen.…

beschrijf me deze belofte niet als zacht de zee oneindige golven wanneer dan ook geen enkel woord draagt de eeuwigheid, aan beide zijden alsof er wind zou waaien, heen en weer laat het zijn het voorjaar dat komt twee vogels onvolmaakt zichzelf in het vinden en almaar mooier beschrijf me niet maar laat ons het strand als…

een fotograaf danst in zwart wit langs het decor met kleur de zon zingt vals zijn melodie van schijn en tegenlicht nog branden onze offeranden op het altaar van verlangen wij zijn intiem geweest het maagdenvlies is ongerept de lakens zullen hangen zo vlagt geluk en voorspoed in tradities de kus en lach blijft ons geheim…

Hoe breng ik onder woorden wat diep in mij gebeurt, niets laat zich in het leven sturen hoogop door liefde bijgekleurd. Jij lief, hebt mijn hart veroverd voor jou ben ik gevallen, mijn hart klopt sneller, ben verliefd ik zing mijn liefdeslied voor allen. Mijn lief, sluit mij in je armen kus mijn mond en voel hoe mijn liefde nu voor jou…

zie je hand vingers onrustig op zoek naar accenten ogen vinden woorden uit beelden van je geest je stem formuleert zinnen uit passie die eens is geweest ik verzuip in een stortvloed emoties het is uit langzaam ebt de spanning weg een totale ravage leeg is het strand in een ijskoud ontwaken glijdt wat zand door mijn hand…