5053 resultaten.
Trieste oude man
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
773 uw wandeling in het winterlicht
ik kan er niet omheen
de triestheid raakt me
gaat me door merg en been
een zilveren weerschijn
zie ik op uw haardos landen
het spreken van de jaren
plooit zich op nijvere handen
rond schuifeltraagheid
de diep gebogen rug
uitzien naar is er niet
komt niet meer terug
uw oude jas hangt zwaar
doordrenkt…
Geen vergeten reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
617 mag ik jou missen in de stilte
het uur dat ik blijf waken
terwijl de slaap mijn ogen
kust, dwingt tot rust
hoe zou ik kunnen vergeten
zelfs al zou ik willen…
hoe je adem klonk
in het ochtendgloren
naast de bimbam
van de klokkentoren
je woont in mij, levenslang
in de beweging van mijn hand
het schrijven, mijn gedicht
al ben je ver…
Mesthoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 De fruit en de groenteschillen van mij
de graten, de botten, de vellen van jou,
onze geschillen,
het zwijgen
voorzichtig schep jij,
roert ze dooreen, spit om,
dat ’t niet gaat verrotten, verzuren,
beschimm’len,
donkere laag voor de wormen,
dat ’t warmt.
Hoe heerlijk dit leven,
die voedende gloed.
Maar plots is het weg,
’t warme verdwenen…
Voorjaarsextase in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 Ik ben de voetstap
op het groene mos,
ik ben de bloesem
aan de volle tros,
de geur ben ik van ’t eikenbos,
ik ben de druppel
op het klaverblad,
de slijmerige slome slak op ’t pad,
ik ben de nieuwe knop,
de honinggeur,
de strakke hemel
en haar blauwe kleur,
de lichte zang van vogelfluit,
de zachte twijg,
zijn nieuwe huid,
ik ben de dans…
Onze vlag.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
649 Kostbaar geschenk
van oude vriendin:
zelf uitgestoken stekje uit bos,
in jampotje,
wortelt in mijn keuken.
Blij plant ik het in mijn kale tuin,
begiet behoedzaam.
‘t Wordt een slanke berk,
buigzaam, rank en sterk,
laat zich door wind oostwaards wijken.
Zijn zilveren bladeren
beschaduwen de parkeerplaats
in zinderende hitte,
koele waaier…
Half jaarlijks tandartsenbezoek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Zacht gladde vingers aan lippen
in vakkundige greep,
fel het licht
en lucht van latex,
stomme achtergrondmuziek,
niets meer te zien dan ‘t plafond.
Te groot open ik m’n mond
“Ontspannen” zegt hij,
dan sluit ik de ogen.
Meeslepend weerklinkt:
“saaamen waren wij”
en zuigt me mee naar ‘t verleden,
“saaamen waren wij”
tranen van diep nu dichtbij…
Warm
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
612 Er zijn mensen
op deze wereld,
die een hart behouden
dat overloopt van warmte en goedheid
om elk ander mens
te leren vertrouwen
op kracht en waarheid
alles weloverwogen tot in eeuwigheid.…
Spiegel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
650 Golfbreker
overspoeld door golven
die ketsen aan weerskanten
en dan laag over laag
één, oplossen.
Jou laten,
naakt,
stabiel, stil,
zijn, voor meeuwen
mosselen, wieren en mossen,
en al wat er huizen wil.…
Soiree
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
673 dwalen, verdwalen
in de avonduren
wanneer de vuurbal
zijn glans tekent
op het zomerdak
de mus ontmoeten
die onstuimig kwelend
haar kleintjes bewaakt
waar de moederwarmte
mijn eigen broosheid raakt
rustend op mijn stiltebankje
onder de bejaarde eik
zo gestadig en vertrouwd
bedenk ik de hoop
draag ik gedachteliefdes
dwalen, verdwalen…
“We are the sun” van Yes
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
877 Op vakantie maakte je een foto
van zo'n Frans, nauw straatje,
je kon nog net een man zien,
die daar naar boven liep.
Thuis schilderde je die foto na
en liet het schilderij mij na.
“Maar die man loopt weg”, had ik gezegd.
“Ja,
maar hij loopt naar het licht”, zei je.
Je liep voor me in het groen
en ik zag je in de late zon
een nauw…
Te lang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.049 Praten is gestopt
teruggebracht tot zinloze regels
waartussen de waarheid
zich verschuilt
het wezen sluimert
in doofstomme harten
stil gekneveld en
ontluisterd
uit verschrompelende klieren
verdween het vocht
nee, haar ogen prikken
allang niet meer…
Vorsen bij de zee
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 nog altijd zoek je bij de zee
vertroosting van de wind
naar de reddende geur
van de bruisende branding
om weer te zijn
als het ongekunstelde kind
dat karrensporen volgt
het vertrouwde in het zand
van de jutter die in de harde kern
een zachtheid blootlegt
in het strelen van schatten
zijn vondst op het strand
*
blijvend vorsen bij…
Blijvend dromen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
626 weer te dromen
dichtbij het licht
rond de oude linden
de tierige aarde vinden
zo nabij blozen
met de slingerrozen
rond de open poort
in het zomerhuis wonen
waar het zorgeloze kind
uit een bloeiend hart
liedjes schommelt
van fijnbesnaarde tonen
blijvend dromen
dichtbij het water
rond de kring van druppels
de spiegeling op het…
Lindebloesemgeur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
578 Wanneer rook ik je bewust,
wanneer dronk ik je eerste thee?
In welke toestand was ik toen,
had ik net voor ‘t eerst gekust, gedanst,
geslapen tussen sterke armen?
Ik drink je geurig aftreksel,
dat teer rood kleurt
en snuif je geur, zoet, wee,
totdat het me bedwelmt,
alsof een deur, een kier,
toont wat ik vroeger dee:
ik fiets langs…
(Ver)lossen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
778 Ik draag mijn tranen
tot aan de vloedlijn
laat ze daar de vrije loop
geef ze terug aan deze wereld
sindsdien koester ik weer hoop
Ik voel hoe water
mijn voeten streelt
mijn gedachten overspoelen
doch rolt eindeloosheid af en aan
het vuur is aangewakkerd, (dat is wat ze bedoelen)…
Pure nostalgie:
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
717 Langs ons voetbalveldje,
waar mooie opgeschoten jongens vrolijk schoppen,
met weemoed rijd ik hen voorbij en bedenk dat ik hier
niet meer mijn tweede zoon ertussen zien zal,
omdat hij net verhuisd naar elders is,
en plotseling voel ik gemis.
Een toneelstuk hebben bijgewoond, alleen,
lievelingsuitje, 'k had het met mijn ex gemeen.…
Het komt goed
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
690 een regendeken legt zich
over de lege straten
van een slapende stad
kiltedruppels raken
een smaak van verlaten
pijnigen een hart
stilte schrijft zich
in vergeten gedachten
zoekt een openheid
-
zonlicht komt, ontluikt
wekt een verwachten
het is nog zomertijd
de dichter wikt, schikt
verzen tot een bloemlezing
een bundel vol…
In de groene vogeltuin
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
606 ik mis je
temeer nu het zomert
in de groene vogeltuin
het is er zoet
zoet als de lepel kandij
in de kop zwarte koffie
in dit jaargetij
beleef ik de kracht
schoffel ik het onkruid
en och
toch
draag ik het vraagteken
zal het blad zich wederom
opmaken om te sterven
tot in vergaande nerven
ook weer veel te vroeg…
Woorden voor een kind
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
729 gedreven door het water
schrijf ik een herinnering
voor een kind, voor later
zodat het dan kan lezen
dat de aarde zoveel liefde
in zich wil dragen
wanneer het leven stokt
er even geen antwoord is
op tal van vragen
ik verhaal het weidse landschap
waar de koe haar kalf beschermt
hoe eksters er grasdansen
in een grote vriendenkring
wachtend…
Enkel muizenissen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
637 klokken luiden de avond in
een ekster tettert een lied
schemerschimmige klanken
cirkelen als een notenslinger
bereiken de leeglopende straten
een enkeling doolt daar verlaten
net als ik…
in diepe gedachten
leid ik mezelf naar het plein
ik wil mijmeren bij de lichtbron
gewoon wat zitten peinzen
op de koele steencirkel
rond de fonkelfontein…
Uitvissen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
496 zou ik verder dan ver kunnen zien
varen op de golven van de tijd
zeilend op de snelheid van de wind
de plaats misschien bereiken…
waar zou ik willen zijn?
is er wel dat blanke strand
dat land vol evenwicht
zijn er wel die schelpenhuisjes
om in te schuilen
vind ik nog de schoren?
ik zal het uit moeten vissen
een lijn in het diepe…
iets niet zeggen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 je wilde iets zeggen
maar je wist niet wat
dus je zei niets
en later had je spijt
had ik zelf maar iets gezegd
dan waren er tenminste tranen
maar wel te laat
waarom ben je altijd te laat
zeg eens iets voor de verandering
want je zegt niets, waarom zeg je niets
ik ben kwaad zo kwaad als ik ben
op de zwarte regenwolken vandaag…
Omdat...
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
608 hoe je niet één keer
in mijn woorden dook
of zocht
naar het metrum
het fluisterende in mijn rijm
waarin mijn vertrouwen lag
en je geen weet had
van mijn diepte
het gevoel waarmee
ik elke letter voorzag
-
zo zal mijn poëzie
voor jou
enkel raadsels geven
geruisloos verder leven…
Als druppels drogen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
625 langzaam droogt de wind
de druppels van mijn wangen
sterft
de tegenslag in de herfst
uit het grauwe gisteren
ontstaat weer een verlangen
ik vlij een bonte bloei
over mijn onbehagen
in een vergeten hoekje
zie ik mijn zomerjurk hangen
ik weet dat ze nog past
vandaag zal ik haar dragen
de zon is als een wollig vest
ik draai me warm en…
Misschien wel...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
515 ik zag
hoe jij ook stiefelt
met een beladen koffer
vol twijfels en vragen
gelijk de eenzame eik
die met al zijn kracht
wacht op lumineuze dagen
misschien wel
waren het je weke ogen
die net iets te lang
in de verte bleven staren
een ogenblik
beleefde ik jou, je wereld
de weemoed van jaren…
Kind van de wind
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
587 het is stil
zo stil
enkel de wind
zachtjes maar
de wind is er altijd
draait rond en rond
wuift door het riet
wiegt een lied
op meeuwenvleugels
in het verheven blauw
o, als ik iets kon wensen
dan werd ik het kind
kind van de wind
en ik wist wel
ja, ik wist wel
waar ik waaien zou…
* dagboeknotitie…
heimwee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
536 zo vaak
wil ik terug
maar ik weet
niet naar waar…
Tortelduif
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
511 Vandaag stond bij mijn schuur
een duif, zo stil.
En ik die er naar tuurde,
de bolle regendruppels op
zijn veren.
Vaag voorgevoel bekroop me om te keren.
Maar, 'k moest mijn fiets vlug pakken,
en door mijn knieën zakken
en voelen aan dat mooie torteldier,
hoe het daar koud en dood,
rechtop nog stond om mij iets te vertellen
hier.…
tranen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
561 Ik zie tranen in jouw lach
Ik zie tranen in jouw manier van lopen
Ik zie tranen in jouw woorden
Maar ik zie nooit tranen in jouw ogen…
Zoek mij maar niet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 en ik droom mezelf
naar de drijvende wolken
ik wieg wat woorden
in het zicht van het licht
bij de zon is niets verloren
wordt liefde geboren
ik fluit mijn heimwee
naar de vlucht van de vogels
ze kennen het refrein
zoek mij maar niet
ik wil daar wat langer zijn
want daar,
daar voel ik geen pijn…