3400 resultaten.
Anders zijn
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.380 Soms wil ik dat ik anders ben
Niet moeilijk, niet zo’n slet
Gewoon een beetje anders en
Misschien ook heel erg net
Dan wil ik dat ik anders doe
Niet stom, niet zo direct
Gewoon rustig met wat kalmte toe
En wat meer zelfrespect…
beschermen
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.343 ik zou je zo graag
willen beschermen
voor alle pijn
voor al het verdriet
maar vooral
tegen de beelden
die je 's nachts
in je dromen ziet
het blijft je steeds
maar achtervolgen
die angst, de haat
al zoveel jaar
ik wil je zien
lachen en genieten
gewoon gelukkig zijn
met elkaar…
Bestaansgrond
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.177 Een wijsgeer sprak laatst in Wolfheze:
Ik denk vaak vanuit deze these:
Een mens lijdt wel aan
Zijn aardse bestaan
Maar mag er in wezen graag wezen…
Libra
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 Ze deed het
Tot ze een ons woog
Het zoog haar leeg
Het balanceren
Het doorslaan van
Haar schalen soms
Twijfelen, weifelen
Muggen, olifanten
Zout, zoet, liefde
Haat, leven, dood
Ja, nee, vasthouden
Loslaten, angst, moed
Aanvaarden, versmaden
Waarheid, leugen
Lichaam, geest, engel
Beest, hemel, aarde
Oorlog, vrede, ziekte
Gezondheid…
Je bent van álles.
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.399 Je bent HUISVROUW als je huishouden op
rolletjes loopt.
Je bent MOEDER als je kinderen precies
dát doen wat hoort én wat je hoopt.
Je bent ECHTGENOTE als manlief graag
naar huis komt.
Je bent BUURVROUW als men nooit
tevergeefs bij je aanklopt.
Je bent een goeie LUISTERAAR als men je
altijd weet te vinden, voor
advies, voor raad of…
het raam waardoor men kijkt
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.529 tussen de stijlen
de genen
het leven en alles op zich
onze grens van mijlen
het menen
van ideeën op de wereld
meegevoerd met stromingen
het beslissen
van een gedachtegang
de onderlingen
het dissen
van buitenaf
het raam
waardoor men kijkt
indoctrinatie van de geest
de faam
en alles wat het lijkt
het verschil tussen ieder…
Sprong
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.372 ik spring
met nooit geziene hoop
in de poel van levensloop
een druppel
een kind van grote woorden
op reis naar onbekende oorden
naar verzadiging
van langverwachte daden
moed houdend vastberaden
alwaar nu hier
aan rand van water
een val in bron van later
en verlies
mijn waterloos gezicht
in tijd van te vervullen plicht…
Vraag ook een ander eens de weg
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
719 Moegestreden bewandel je een route
een kaart brengt je niet altijd daar
waar je voor je gevoel zou willen zijn
weet u soms de plek waar ik wil zijn?
Telkens weer kom je bij mij terecht
maar blijkbaar kan ik je niet die voldoening geven
waardoor mijn beste advies nu luidt
vraag ook een ander eens de weg…
nomade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 Bewegen doe je in spreidstand
En dansen op het slappe koord van
Hypotheses en vermoedens
Doorheen zand en woestenij
Over de gegolfde daken heen
Je bent weerloos en toch ongekwetst
Je kijkt me in de ogen
En zet je weg verder
Door de voorsteden en minaretten
Je kruipt waar gaan niet kan
Je zengt in het zonlicht
En zelden rook je een sigaret…
opfrissen
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.881 ik dweil mijn geheugen
met een sopje amnesie
schrob de herinnering
weg in de tijd
ik hoop dat het water
de sporen zal wissen
die jij achterliet
maar mij nog verwijt
ik schoon mijn gedachten
van loze beloften
krop de frustratie
niet langer op
ik leeg de emmer
vol onzuiver verleden
dat langer dan goed is
de put heeft verstopt…
DICHTER
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.543 Men vraagt mij wel eens welke inslag,
welk onverzadigbaar talent
of wat het dan ook wezen mag
dat maakt dat je een dichter bent.
Omdat ik op zulk naïeve vragen
geen zinnig antwoord geven kan,
wend ik me dan af en met een vage
glimlach antwoord ik ze dan:
“Er is meer nodig dan papier,
een pen en een bureau,
en ook met al het dichtplezier…
Jij
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.574 Het kan een last zijn
Jezelf zo te moeten "dragen"
Het is de schrik van ieder mens
Maar achter elk persoon en zijn onzekerheid
Zit iets moois, waar je niet om hoeft te vragen
Verander niet voor die ander
Ook die draagt wat met zich mee
Probeer gewoon wat van jezelf te zijn
Want dat kun jij alleen!…
Betekenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.031 Het staat niet in een oude krant
Ik was alleen toen ik het zag
Verwijderd van mijn vaderland
Op een gewone zomerdag
Het was niet op een hoge berg
Ik was geen held, geen wijze heer
Heel onverwacht en zonder erg
Te midden van het stadsverkeer
Zo simpel en vervuld van kracht
De glimp van een betekenis
Voor niemand een gebeurtenis
Ik heb…
IK BEN GEEN DING
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.335 Ben niet van steen
maar vlees, en bloed
stroomt door mijn aderen
Als jij me wilt
benaderen, alsof ik
slechts een ding ben
Ken ik jou niet
want 'k ben geen steen
waar je tegen schopt
Ik ben een mens,
van vlees en bloed…
draken-slangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.151 ik wacht ze op
langzaam kruipen ze
langs de muren omhoog
slangen als draken
die kronkelen en sissen
met giftige tong
mijn hart bonkt
iedere nacht weer
weet ik dat ze komen
ik tem ze met woorden
voer ze een verhaaltje
ik vecht met de draak
mijn ogen worden zwaar
in het ochtendlicht
slangen-draken
gekooid op de muur
ik laat ze…
Eb en vloed
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.997 Sporadisch vallen tranen
Als herkenning
Op mijn pad
Veel draag ik mee
Op mijn schouders
Naar de zee
Zonder tussenpozen
Zonder rust
Hoop ik daar verdriet te lozen
En dat de zee mijn leven sust
Zij zal een meter stijgen
Door het huilen dat ik doe
En ik zal mijn schouders strelen
En ik zal voelen: ik ben moe
Dan voel ik zeewind…
plaag me niet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.209 in een glazen huis
kun je niet wonen
laat je alles zien
wil je niet tonen
een plaatje ben jij
ik voel me niet vrij
wil met je delen
en samen spelen
laat me toch gaan
of schiet me neer
maar plaag me niet,
niet iedere keer…
IK BEN EEN ROOS
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.495 Ik ben een roos
nog in de knop
maar ik wil
openbloeien
Ik ben een roos
nog niet geplukt
ik mis nog iets
ze moeten me
besproeien...…
Het lied des storms
poëzie
3.4 met 23 stemmen
3.473 Door 't woud der pijnen kreunt en zucht de wind,
En machtig wuiven de gepluimde toppen,
En strooien rond de zware schilfer-knoppen,
Die stuiven over 't knerpend naalden-grint:
En uit het hemel-groen dier ruige koppen,
Die schudden: ja, en neen, van woede ontzind....
Daalt daar een lied op 't bevend mensenkind,
Dat van een groots ontzag de…
ik heb mij met moeite alleen gemaakt.
poëzie
3.1 met 74 stemmen
25.014 je zou niet zeggen: je zou niet zeggen dat
het zoveel moeite kost alleen te zijn als
een zon rollende over het grasveld
neem dan - vriend!- de mieren waar
wonend in hun paleizen als een mens
in zijn verbeelding -; wachten zij op regen en
graven dan verder: het puur kristal
is hen zand geworden.
in het oog van de nacht woon je als een merel…
Die stond, klaar, op een zolder van mijn geest
poëzie
2.9 met 15 stemmen
1.800 Die stond, klaar, op een zolder van mijn geest:
Hij stond te wachten, voelde ik, al heel lang.
'K wist, dat ik 't kon: toch was 'k een beetje bang:
Ik dacht: In sport ben 'k nooit een held geweest.
Maar vierde schoonheid in mijn ziel haar feest,
Dan trilde 't in zijn vleugels als gezang;
Ik leunde er tegen bij zonsondergang:
Dan gonsde…
Gewogen en te licht bevonden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.277 de bomen op de weg geplant
en altijd op de verkeerde plekken
in de verkeerde tijd
en aanwezig waar niet verwacht.
Te laat voor de dierentuin
en de begrafenis, feest vierend
op ongepaste tijden, pijnlijk
stemverheffend op ontzielde momenten
en altijd de verkeerde opmerkingen
en niet aanbevolen conclusies.
Kortom te licht bevonden
niet representatief…
Maar 'k danste 't liefst volgens wiskund'ge wet
poëzie
4.7 met 9 stemmen
1.974 Maar 'k danste 't liefst volgens wiskund'ge wet:
Door 't x-y-vlak zwierde ik horizontaal,
En dan met lucht'ge sprongen, vertikaal,
Zweefde als een mug ik op en af langs z;
Zich weven zag 'k uit schimmig lijnennet
De oneindigheid tot kronkel van spiraal:
Het teken van de almachtige integraal
Heb 'k, toov'naar, steeds met trotse krul…
Wie ooit in zee zwom, en over hem goot
poëzie
3.3 met 23 stemmen
2.339 Wie ooit in zee zwom, en over hem goot
Een storm ontzetting; en de golven slaan
Over hem; maar hij - hij wil niet vergaan:
In hem stormt 't leven, en hij wil niet dood;
En met zijn armen mokert hij de oceaan,
En met zijn benen trapt hij weg de dood.
Hij voelt zich zelf voor 't eerst in 't leven groot;
Zij beide, klein, laten hem levend gaan…
'K zit, wachtend heerser, in mijn vleugelwagen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.805 'K zit, wachtend heerser, in mijn vleugelwagen;
'K zie 't wereldlicht over de vlerken schijnen,
Wier spanning, glad, met lang welvende lijnen,
Straks veren zal achter de motorslagen.
Ik weet: bestand tegen de hardste vlagen
Zijn de twee grote vlakken, mijn kwatrijnen,
En mijn terzinen zullen, de twee kleinen,
'T evenwicht, als 't schomm…
Ben ik het zelf? Moe evenwichteling
poëzie
4.1 met 12 stemmen
2.383 Ben ik het zelf? Moe evenwichteling,
Kroop uit tricot mijn vergeefs len'ge geest,
Zoals naar 't donker kruipt een oud, ziek beest,
Naar druipsteengrot van koele herinnering:
Vol echo's was 't, metalen tinkeling;
En wat ik hoopte als jongen, daar herrees 't,
Zodat 'k vergat, wat 't leven was geweest
En zijn zou, als 'k weer naar de wereld…
meer vraag ik je niet
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
1.924 zie mijn twijfels
weet mijn angsten
voel mijn tweestrijd
hoor mijn kreet
kwijt mijn schulden
houd mijn aandacht
lieg mijn waarheid
schrijf mijn leed
proef mijn liefde
kleur mijn dagen
steel mijn blikken
poets mijn hart
lees mijn woorden
streel mijn zinnen
merk mijn schikken
deel mijn part…
Zoals een fijn schommelende balans
poëzie
4.1 met 18 stemmen
2.681 Zoals een fijn schommelende balans,
Even zich richtend, evenwichtig staat,
Als voorzichtig in spiegelende plaat
'T prisma te rusten legt zijn stalen glans -
Hij staat, aandachtig. 'T juk, plotseling, slaat
Door, links, rechts, in rechtvaardige kadans,
Want de ene schaal ving op een muggendans,
Of onder de and're woei een spinragdraad -…
inspiratie
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.425 de stilte evenaarbaar
de liefde evenmin
het leven is haalbaar
veranderen heeft geen zin
werken is genaakbaar
het doel haalt zich in
eenzaam en verzaakbaar
de hersenen in hun pin
een hoofd zonder leven
het gevoel laat zich doen
ideeën staan te beven
we geven van katoen…
Nu draagt, zelf triomfant balancement
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.211 Nu draagt, zelf triomfant balancement,
Zelf zwevend rag, zelf ontzaglijk insekt,
Mij de aeroplaan, wiens vaart, zilverig, trekt
Een draad, hoog boven zee en kontinent:
De trots van wie zich, mens, als Brahman kent,
Houdt breed zijn dubb'le vleugels uitgestrekt;
De zekerheid, die 't Brahmanweten wekt,
Houdt recht naar Hem 't evenwicht heengewend…