2934 resultaten.
Een mooi gebaar
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
854 Jij gaf mij een mooi gebaar
geschonken aan mijn hart
plots komt mijn ware ik tot leven
en verjaagt de donkere nacht
mijn gezicht is niet langer
een masker van schone schijn
de liefde zoekt haar eigen weg
langs uitzonderlijke wegen
zelfbedruipend niet te stuiten
soms moet ik huilen
alleen niet meer van verdriet
maar van geluk…
Het illusieparadijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
458 Droomkleurig als ze waren
verwachtingen doordrenkt van rozengeur
vol open deuren naar de toekomst
met de schone schijn van als en dan
maar het was een sprong
naast het gat in de lucht
recht in de geslepen messen
van wat het noodlot leek
maar eigenlijk gewoon de realiteit
die zich niet weg liet dromen
rest de repeterende vraag:
hoe desillusie…
Zwarte schapen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
695 in anonimiteit
tiert welig het venijn
bedompte geesten kunnen
straffeloos hun lust beleven
ongenadig hekelen zij
de schone kunsten
een eigen proeve van bekwaamheid
komt er af als klunzen
wie uit het maaiveld steekt
wordt redeloos kort geschoren
zwarte schapen zeggen recensenten
moeten zeker bij de kudde horen…
Over Guusje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
673 Zeer gesteld op haar gemak
En een schone kattenbak,
Een echt vrijgezellenleven.
Guusje denkt, was ik maar kat,
Want het poes zijn, ben ik meer dan zat.…
Zijn tankstation
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
621 Op afstand een kassière die
als hij haar lief aankijkt
-zonder om haar muts te lachen-
een schone rol toiletpapier
geeft.
Maar daar,
in stilte op de pot gezeten,
is hij alleen met het geluid
van dagjesmensen tot nachtburgemeesters die hun
veelal onbenutte gezinsauto geconcentreerd het tankstation voorbij sturen.
Kak aan de muren.…
Open en bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 het duurde lang
voor ik erachter kwam
dat ik geplakt zat
achter het behang
dacht dat
dessin en kleur
het leven waren
omdat de muren bleven
open en bloot
sta ik te kijk in het
schonen van de wanden
alleen met lege handen
heb de ruimte verkend
meer licht en transparantie
helaas gaf mijn behang
geen levenslang garantie…
Verkering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
700 In het verkeer met vrouwelijk schoon
is afstand houden niet mijn ding,
op de snelweg van het minnen
daag ik de dames voor de kling.
Al botst het soms weleens
ik raak niet uit het lood,
let niet op voorrangsborden
al stop ik wel voor rood.…
niemand neemt de tijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 ver weg in de staalblauwe
lucht zingt een lied
een deerne schoon als
ochtendnevel danst in
vroege sterren, haar
vederlichte rokken ruiken
kruidig en handen met passie
onherkenbaar verkeer raast
versnellend onheilspellend
een wisse dood tegemoet, maar
niemand neemt de tijd
om ook maar ergens bij
stil te staan…
Douche
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 Om met schoon water en geurige aroma
samen door waarborg in harmonie te begeven.…
Gaia's heling
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
412 mijn wandeling met de ongeziene
voerde mij naar een stilteplek
een verenkleed van oude pijn
bedekte mij als grauwe as
er was een kabbelend ven
omringd met kaal struweel
ik liep het koude water in
verliet het naakt en schoon
een aarzelende zonnestraal
droogde mij behoedzaam
ik kleedde mij met zacht groen mos
dat hart en lijf beschermt…
Bevestiging
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
463 Naar status en schone schijn.
Naar mensen die moeten bevestigen.
Dat wij recht hebben om te bestaan.
Dat wij gewenste en geliefde mensen zijn.…
Gods hand
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
472 licht wolkte
speels tegen
een donkere hemel
vonkte af en toe
in het versterken
van elkaars intensiteit
in serene stilte volgden
kleuren het tijdloze
pad van komen en gaan
zonder een ons
bekend patroon bleef
de balans zuiver en schoon
ergens lichtte
volmaaktheid op maar
gods hand wuifde gewoon…
Maagdenpalm
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
569 zucht-zicht verspringende zinnen
ongerepte poppen van vlinders
Maagdelijk schoon
zuiverend van schuld
snelheid van het licht
kleurschake-ringen
Eland in vernieuwende geweien
grazen in zondagse paden
hinde die het water las
Jeruzalem in een maagdelijk blad
licht dat vlees geworden was
bestuivende bijen was…
Loodzware pigmenten
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
304 ik heb de
de laatste
loodzware
pigmenten
gepakt
op het schone
palet neer
gelegd die
met de penselen
van het hart
op het doek
worden gezet
waarin het
echte leven
nog eenmaal
uitbundig zullen
bloeien los van
de aardse
afhankelijkheid
en de oogsten
van ieder jaar
laten zien in hun
meest kleurrijke
vormen en
gedurfde variaties…
stromen in vijf zeven vijf
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
370 tussen de woorden
zweeft een onbeschreven tijd
in ruimtelijkheid
zwanen op het meer
poëzie zonder dichter
een statig zwijgen
vastgevroren leed
op ijsvelden van de dood
lege antwoorden
een oplaaiend vuur
de lucht likt haar hitte op
de horizon slinkt
het dansend water
wast het grijze basalt rein
een schoon ritueel…
in het rond van parels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
793 in tranen
verwatert verdriet
vloeit langs je wangen
naar niemandsgebied
ze schonen gevoel in
het rond van parels
etsen je huid
op weg naar hun doel
ze kennen de wegen
stranden op lippen
in het proeven van zilte
neem ik zacht je hand
je schokschoudert nog
met mijn arm om je heen
je huilt voor ons beiden
weet je bent nimmer alleen…
zwevend door een rustige zomer
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
757 onze handen versmolten
en ogen strelend in elkander
een zwevende stap
door de rustige zomer
jouw lippen zachtjes
fluisterend in mijn huid
en mijn dagdromen beleven
mijn neus slapend in
jouw zoete geur
en mijn ogen open
voor de schone hemel
de weide vol bloemen
die buigen onder
onze spelende lichamen…
Irak
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
895 Bommenregens vormen
Rode plassen in de straat
Oneindig groot verdriet
Slaat om in blinde haat
Met onwaarschijnlijk groot gemak
Word de waarheid ruw ontwricht
Door de oorlog af te doen
Als schoon en doelgericht
Vertel dat maar aan de man in Hilla
Die het geweld wilde ontkomen
En bij zijn angstige vlucht uit de stad
Zijn familie hem…
Bevrijd
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.082 Het is tijd om te vergeten
Tijd om verder te gaan
Geen tijd om na te denken
Geen tijd om er bij stil te staan
Het wordt tijd voor een nieuw leven
‘t Wordt tijd voor een schone lei
Niet meer denken aan daarvoor
Niet meer denken 'wat doet hij'
Nu ben ik eindelijk bevrijd
Eindelijk uit jouw armen
Nergens vind ik verdriet
Nergens…
Blinde liefde...
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.601 Navel van het hemelse paradijs
verlos uw blindheid en ziet
hoe schoon mijn hartsverlangen
op het dons van uw hart ligt...…
Anthurium
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
923 Zielig sta je daar te staan
eenzaam starend uit mijn raam
Dit is veel te kort
dit hoort niet zo te gaan
In de stralen van de maan
en van schone schijn ontdaan
word je een schim
van je schamele bestaan
Met je laatste restje kracht
diepgeworteld, onverwacht
beloof je mij
dat je nimmer zal vergaan
Maar je geel wordt nooit meer groen…
Schoongepraat...
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.160 Zelden kun je accepteren
dat ook jij van het leven
zult moeten leren
Weet iedere opmerking
feiloos te keren
tot je jouw volmaaktheid
weer voelt in balans
niet beseffend dat je
weer miste een kans,
blijf je geloven in
jouw perfectie
parerend met reflectie,
cynisme en hoon
praat je jezelf schoon…
Schouders zijn fragiel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
805 soms reikt een
hand vakantie aan
opent deuren die
steeds stroever gaan
de rugzak weer
te zwaar beladen
in al die maanden
opgehoopt geknoopt
in goed vertrouwen
licht gestrikt met touwen
die toch rafelen
als hun tijd verloopt
schoon de ballast
je schouders zijn fragiel
kies vrijheid en wat liefde
neem voor alles nu de tijd…
Muurbloemen
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
2.296 nog resten
en of ze heel misschien
nog een stapje terug
zou kunnen doen
ze beweegt haar vingers
langzaam over de muur
tript van bloem tot bloem
als een speurende bij
die stuifmeel verzamelt
uit een gedateerde fresco
ze hoort het zoemen
van zoete herinneringen
de bittere heeft ze gedoofd
met haar rimpelige handen
die bloedeloos schoon…
Eenzame nacht
poëzie
3.8 met 22 stemmen
3.189 Hoe heb ik wreed verstaan
In één stil even
De pijn van te vergaan
Uit dit schoon leven.…
zij is uit de kunst
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.087 een hele plukse dame
uit heer hugo's waard
sprak de schoone kunsten
niet interessant
te zwaar waar
om niet goed
van te worden
geef mij maar kunstel
precies als borstel
mijn borsten zijn zo opgeknapt
sinds ik borstel
en niet plukkel
het gaat nu goed
met haar
zo ziet men maar
liever lekker kunstelen
dan amechtig stuntelen
met geprangd…
Binnenkant
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
880 mijn bloed stolt, mijn adem stokt
jouw messcherpe blikken stuiten
tegen de koude hardstenen wand
die mijn ingewanden beschermt
tegen een onvoorzien bruusk attaque
van mijn welgeconserveerde bolster
al mijn schone schijn verbrokkelt
totdat zij volledig oplost in het niets
en jij echt onbeschaamd indringend
recht in mijn kale naakte ziel staart…
De droom
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
830 Geduld is een schone zaak,
het is beter laat dan nooit,
er leiden vele wegen naar Rome,
nu hopen dat ik er ooit mag komen,
de aanhouder wint.…
De zomer voorbij
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.100 hij heeft zich neergevlijd voor mijn deur
bode van weekblaadjes en vogelvoer
lamplicht verzilvert het trage spoor
van een huisdier, op weg naar morgen
aan ragfijne draadjes hangt het leven
van een kantklossende koorddanseres
en wind die in vlagen zijn plagen stoot
veegt onverdroten mijn straatje schoon
gehuld in getijdenjas van jaren…
Wervelwind
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
771 Oh schone deerne, krenk mij niet
in het oog van de tornado
versterft mijn kloeke levenslied
tot een angstaanjagend credo
waar harten hebben lief gehad
zullen najaarsstormen razen
en al wat jij in mij aanbad
zal tot halve haat verdwazen
verstuif niet in de wervelwind
die de waarheid wil verdraaien
maar blijf het liefste mensenkind
dat…