1577 resultaten.
Jij kind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
838 Jij kind
zo mooi en onbeschreven
is jouw bestaan ontvouwen
en in het volst vertrouwen
adem je puur het leven
je kirt naar ieder die je kent
en krijt je baby brabbelbrij
brengt een lach, ieder is blij
omdat jij in ons midden bent
jouw levensweg ligt open
geen steen verspert het pad
niemand die het ooit betrad
enkel jij kunt het belopen…
LANG NA ZAAITIJD
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
503 Aan het meer van Galilea
werd met eenvoud gesproken
over de akker der mensheid
vele halmen groeien snel
hebben een steen onder hun voet
krijgen nooit volle aren
hoe vaak heeft het rijpe koren
dat in goede aarde staat
bij zijn diepe wortelpunten
geen kleine kruimelkiezels
welke
de allerfijnste tastzin
een weinig onderdrukken
lichte belemmering…
Die naam
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
745 Zacht noemt ze de vertrouwde naam
van wie zij in zich droeg
bij ’t lezen van de dooptekst
Mijn genade is genoeg.
Door haar gemoed golft
een baarmoederlijke gloed.
Het kind
een eigen weg gegaan
mag door die naam
Gods diepste liefde profileren.
De naam houdt haar betekenis:
Genadig is de Here.…
Cynische terugblik
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
580 Ik zat vaak verstijfd van angst in de harde banken
van de gereformeerde kerken, waar ik naartoe gesleept
werd door mijn ouders, omdat dat nu eenmaal in hun
straatje te pas kwam, zeker omdat mijn vader als
schreeuwlelijkerd de kansels domineerde.
Gij zult niet dit en gij zult niet dat, ik voelde me
op den duur een bibberend stakkerdje zonder…
Hoopvol seizoen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
453 Je bent niet het sterven
van zomer en warmte
maar de geboorte
van warme tinten in mijn hart
je bent geen eind van ’t leven
bedekt onder stervend blad
maar het begin
van hoop op het nieuwe licht.…
U bent nog net op tijd
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
703 Steeds verder
vouwt het lichaam zich
tot foetus
totdat het leven
stervend haar verlaat
ontvouwen wordt ze
weggedragen
en met gevouwen handen
nagestaard
die ooit mijn liefste
in zich droeg,
ze is voorbij
maar niet voorgoed
want ze ging vol vertrouwen;
genade bleek genoeg.
Septembergedachten bij het afscheid in het ziekenhuis…
Geschonken natuur
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
483 Wat is een wereld
zonder vogelzang
waar geen vlinders vliegen
geen bloemen geuren
geen zonnestralen warmen
bomen geen schaduw bieden
waterstroom geen rust
zonsopkomsten de kim kleuren.
Wie leeft zonder dankbaarheid
en ziet dit allemaal niet
gaat voorbij aan die grote Liefde
Die dit alles schenkt om niet
dank zij Hem zingen de vogels…
Hen die ik heb gekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 In het zwakke schijnsel
dat nachtelijke vlakte vult
zie ik dromerig de velden
met donkere silhouetten
en wacht zonder te weten
wie mij licht zal brengen
om het pad niet te missen
dat ik niet vind zonder flambouw
zie tussen de bomen
schimmen van verleden
hoor ook hun stemmen
door de kruinen reeds gaan
voel hun ademzachte streling
reik…
RUIM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 Gods genade
die zich onnoemelijk ver uitstrekt
wijd als de oceaan is
heeft de bezadigde golving
van een stil bergmeer
heel ons leven
mogen we dat water putten
en tot ons nemen
met wijs overleg en vertrouwen
-herken ook vals gebruik hiervan!-
slechts overgave aan eenvoudig geloof.…
Beklemming
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 Laat dromen niet waar zijn
waarin mijn ziel bekneld
ligt tussen angst en pijnen
mijn hart geen uitkomst vindt
mijn gedachten zijn beneveld
mijn handen zoeken angstvallig
houvast en steun
mijn voeten
zullen de aarde niet verlaten
help mij met woorden die ik zoek
en verdrijven mijn angst en pijnen
troost dan mijn beklemd gevoel
dat ik…
Nieuwe vriend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
627 Ik heb een nieuwe vriend
vertelt ze zacht en stralend.
Door enthousiasme
aangestoken vraag ik
naar zijn naam.
Je kent hem
lacht ze geheimzinnig
ik tref hem hier vaak bij jou aan.
Als ik nadenkend
in haar blije ogen kijk,
zij resoluut naar de piano wijst
begrijp ik haar intens geluk
haar nieuwe vriend
laat haar verrukt
een stuk bergopwaarts…
Salomo’s klacht (naar aanleiding van Prediker 9:7-9)
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
534 Mijn pa, de koning, levenslang bedot
Door echtgenoten, zoons, zijn eigen staf,
Zichzelf, doorzag geen hond, kreeg straf op straf
Als loon voor goedgelovigheid van God
Zo ikke niet, ik ga nooit in de fout
Ik stop niet eer ik weet wat mensen drijft
Hun list en leugens heb ik ingelijfd
In mijn verstand, ik zet ze om in goud
Maar o, hoe bitter…
Een zieke ziel
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
661 Als beschimmeld zaad
in het dorre land geplant
groeit uit tot vrucht
van droefenis
een nagel
door elke hand
De schedel
met dorens
als horens
op het hoofd
verdoofd vervliegen
haar woorden
in een storm
van smart
Twee zielen
voor eeuwig
verbonden
in een
bloedend hart
Zij werpt knielend
een laatste blik
naar ogen gebroken…
Chaos van de "Big Bang"
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Waar aarde niet is geschapen
of zee niet gegoten is
zelfs lucht tot niets geworden
licht in duister is verdwenen
nacht zich te sluimer heeft gelegd
verdwijnt ook kosmos in zwart gat
is materie nergens te vinden
kan energie nooit bestaan
zou ook maar een kern van leven
in chaos van “Big Bang” vergaan.…
VERLICHT DALEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 De vrome mens toeft bij zijn overdenking
op de top van de berg, aan God gewijd.
Hoge winden brengen gedachtenstrijd,
geven stormend gevoel een nieuwe zwenking.
Hete zon? Koude rilling? Misschien een krenking
voor ruime geest, die verlangt naar vrijheid.
Je houdt op met peinzen, ervaart verblijd:
"Zoete geur wenkt lager aan de helling!"
Het…
Innerlijk gesprek
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
645 Met niets zijn we gekomen
met niets zullen we gaan
hoezo, ruisen de stromen
een koele wind blaast aan:
door God ben je gekomen
en met Hem mag je gaan
je mag zelfs bij Hem wonen
hij wakkert nog iets aan:
heb je genoten, wil hij weten
van alle gaven die je kreeg
wat vond je 't fijn ervan te delen
ik luister en beweeg
geen dag heb ik…
Respons
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
423 Het opperwezen opperde:
Was ik mens, ik zou het anders doen
en kiezen voor het goede,
zoals ik ook heb voorgeschreven
Waarop de mens antwoordde:
Ooit zou ik het anders hebben gedaan,
ik had geen kwaad geschapen
Dan konden we altijd uitgaan
van het goede in de mens…
Reizen met blijdschap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Heer laat mij blij
mijn weg met U vervolgen
zoals de kamerling
uit Ethiopië dat deed
omdat hij na Jesaja 53
de hoofdstukken
die volgden niet vermeed
Het was uw Geest
die hem Filippus zond
om uit te leggen wat hij las
vervuld door de herkenning
die hij er in vond
reed hij vernedering voorbij
waarvan U hem genas
Heer laat mij reizen…
TOEKOMSTGEZICHT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Half wakend zie ik mijn wachtende oude dag
als een liggende molme boomstam
op de vergane schors bloeien witte bloempjes
tussen jong mos met jeugdige kracht
maar uit de dode begroeide boom
verrijst één felle reuze oerwoudbloem
die ene gave vol wonderbeleven
door hemelse machten mij alleen toevertrouwd.…
Licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
547 Licht
De duisternis
heeft het niet
in
haar macht gekregen
het licht
dat naar ons kwam
wie van hem
waren
hebben hem niet ontvangen
zij kenden hem niet
Het woord
heeft
bij ons gewoond
Hij zei : " Die na mij komt
is meer dan ik,
want
hij was er
voor mij,
de goedheid
en
de waarheid
zijn met hem
gekomen"…
Levende brieven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
519 Ze schreven elkaar
in psalmen en gebeden
innerlijk bracht het hun
hemelse Vrede
Vrij naar Efeziërs 5 : 19…
De zondagse ganzenpas
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
554 Kijk ze gaan, daar in de pas,
hoedjes recht in ganzenpas,
Netjes lopend in de rij,
alle kinderen zijn erbij
Vader en moeder lopen voorop,
stappen nog net niet in galop
Strikjes en kantjes op jurkjes en hoedjes
Kinderen zien zo heel erg zoetjes
Want het is zondag.
Rustdag zondag, kijk ze lopen naar de kerk,
vrij van alles, vrij van…
Kracht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
546 Waar komt die kracht vandaan
in dagen na het overlijden
bij ziekte, leed
of pijnbestrijding
de ander zwak
jouw hulp verwacht
mensen op je weg gebracht
als vleugels onder
over en om je
voel je hoe
door een wolk
van gebeden
Zijn scheppende kracht
rechtstreeks wordt gegeven.…
Bekende weg ..... Maar tóch...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 Zoekend door lanen
waar gewortelde schaduwen
mij nastaren door
half maanverlicht duister
of paden waar geulen gaan
vind ik noch mijzelf
noch anderen
die doelen vinden
of kennen de weg
waar we veilig zijn
houden de onzekerheden vast
waar wij zo dikwijls
elkaar naar toe leiden
om uiteindelijk te vinden
het smalle pad
dat naar huis leidt…
VITAMINE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Grote zalen
galmend van sterke zang
en daverende spraak
verhalend over heerlijkheid
of grootse overwinning
zijn bij geestelijke voeding
stralende lekkernijen
die we gaarne tot ons nemen
het ware geloof is echter
een kleine druppel
deze verspreidt zich bescheiden
ongemerkt maar onbelemmerd
door heel de daagse maaltijd
bouwt het gangbare…
TUSSEN DE AVONDEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 TUSSEN DE AVONDEN
Eens zullen we
ons afvragen
wanneer
wordt de aarde één
zoals hij dat heeft bedoeld
kijken elkaar in de ogen
zien de rechte weg
haten de
met bloed doordrenkte aarde
zien de vooroordelen
geen leugen
uit de waarheid
is gekomen
om
fouten toegegeven
in het eigen geloof
diepgeworteld
in het jong alkoof
bitterheid en…
Wat zal ik aantrekken?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 Staande voor de kast
verzucht je
kijkend naar de lucht
wat trek ik aan vandaag…
als eindelijk je keuze is gemaakt
komen de regenbuien
dan hoor je het gefluister
trek toch vandaag die mantel aan
die zo bevrijdend voelt
met al die mooie plooien
waarmee iets wordt bedoeld
bescheiden en zachtmoedig
meelevende en goed,
verdragend en geduldig…
bertha lispelt:
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
596 bertha lispelt:
laat een jood mij slachten,
drammedarissen!
meer achtergrond:
http://schrijven.wikidot.com/berta-lispelt…
Afgebroken tenten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
582 Nooit denk ik zonder zuchten
aan die langste dag
hoe in de kleine, zo benauwde kamer
wij afscheid van mijn moeder namen
de aardse tent al afgebroken was
nu zoveel jaren later
mijn schoonmoeder zucht,
benauwd in de te grote kamer,
de langste dag weer nadert
richt ik mijn ogen naar de lucht
zie voor me wat er overblijft,
de dorre plekken…
Welterusten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
771 Wanneer ik wil gaan slapen
zingt er iets in mijn hoofd
ik denk aan de dingen
die God ons heeft beloofd
hoe Hij ons komt halen,
Zijn geliefde volk,
wij Hem tegemoet gaan
op een hemelse wolk
ik voel me zo rustig,
als Hij dit voor ons wil
dan word ik als het zover is
vanzelf wel opgetild
zo ga ik heerlijk slapen,
totdat Hij mij weer wekt…