13844 resultaten.
Zinnen tuigen...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
569 Soms kom ik zintuigen
tekort om me te uiten,
komt niet alles,
wat in me leeft,
naar buiten
Is het slikken,
lijkt op stikken
Dan volgt machteloosheid
en pijnlijke onzekerheid
Raak ik niet mijn emoties,
maar wel mijzelf
een beetje kwijt
Gevolgd door uren, dagen
waarin ik lijm de duigen,
mijn zinnen weer kan tuigen,
mezelf weer kan…
Geland onder applaus
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 er is nog geen ontwaken
maar ik ben klaar met
vreemde handen die mij raken
die zich bruut alles eigen maken
wat ik ooit heb liefgehad
de dagen zijn verdwenen
in een samen wachten op
ik ben hier niet alleen
maar wel verdwaald tussen
emoties die ik niet begrijp
in een langzaam ordenen
sluit zich de chaos die mij
onverhoeds is overkomen…
bestemming onbekend
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
964 op de golven
van jouw emoties
probeerde ik krampachtig
op koers te blijven
steeds bang
dat ik je nooit zou bereiken
pas toen ik opgaf
en besloot daar te gaan
waar de wind mij heen zou voeren
kon ik de angst laten varen
want zonder doel kun je niet verdwalen
en nu ik eindelijk
veilig aangekomen ben
begrijp ik
dat mijn bestemming
niet…
Passie en hooglied
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 Als een rivier wil ik minnen
in een stroming oeverloos
hoogten en diepten als golven
vol van kolkende emoties
hoogtepunten van geluk
wisselend met hartenpijn.…
Steen is weerbarstig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 gedachten belijnen het beeld
in hakken boren en slijpen
handen voeren het uit
vingers verstaan
intuïtief de intenties
die ik ze stuur in creatie
steen is weerbarstig
maar alleen
met mij in relatie
ik dicht het
mijn zinnen toe
beziel het met vorm en glans
hij heeft mijn emoties gevoeld
geweten wat ik met hem bedoel
beeldschoon…
De juiste snaar
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
854 de viool
het is alsof ik de snaren
stilletjes hoor huilen
tranen zich in elke trilling
rond het hout verschuilen
mijn emoties zweven mee
breken met de klanken open
bevrijden dat wat ongemerkt
naar binnen was geslopen
een kamer vol gevoelens
ik zit er middenin
tot aan de laatste noot
lief ik het lied van de violin…
Chat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
613 zie je vingers
letters typen
die de stilte breken
de afstand
doen vergeten
die ons scheidt
waar gedachten zweven
worden zinnen geschreven
Die jouw gevoelens zijn
een bericht vol emoties
gerangschikt met liefde
jouw warmte voelt fijn
ik lees je ogen
hoor zacht je stem
weet dat je bij mij bent…
Wolkte licht
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
654 ze verschoot
wolkte licht
haar donkere ogen
golfde brekend
door een zee
vol emoties
strandde op
basalte hardheid
van mannelijke trots
onbespreekbaar
in traditie buigt
hij nooit de harde kop
maar in het zwijgen
speelt zij zijn muziek
neigt als hij verkiest
windt hem weerloos
om haar zachte vingers
tot hij doet wat zij gebiedt…
Zelf gekozen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
617 Gevoelens vol verbijstering
verdriet, boosheid, schuld
worstelden om voorrang
bij dag en bij nacht
de wereld werd heel klein
emoties des te groter
alleen het delen met elkaar
gaf steun door wat herkenning
er was dan wel eindelijk rust
maar niet voor de nabestaanden
die bleven verslagen achter
voor hen was er vooralsnog
levenslang…
Bepottelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 vol emoties
bracht jij
de overledene
de laatste
eer
hartezeer
deze vriendin
en mevrouw A
beiden slachtoffertjes
van het
gebeurde in
het verleden
heden
worden zij
eindelijk serieus
genomen en
gaat het
misschien richting
gefaalde overheid
feit
intens kinderleed
strafrechtelijk tien
jaar
nonnen toch
raar…
ze gingen op hun rug
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.974 je hebt alles
aan elkaar genaaid
de rode draad
dubbel gestikt
hun lijf geflikt
met nonchalance en
wat lieve woorden
ze hebben het gepikt
ze gingen op de rug
harten duizendbreken
emoties snel vergeten
maar hun ziel moet terug
ze willen nu geen spiegel
zijn en niet die zoete pijn
die jij ze hebt gegeven in
dromen uit een ander leven…
waar stilte fluistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
naar het onvergetelijke leven
voorbij de grens van het geluid
vormen gedachten de beelden
van de mensen en de emoties
die mij de dagen kleur geven
zo bront in mij de herinnering
een brug naar de eeuwigheid
die wat mij gisteren betekende
aan de…
Wakker worden zoals iedere morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Maar uit het onderbewuste zullen wij
eens weten wat wij van onze emoties
zijn vergeten als wij ons herinneren
dat bepaalde gebeurtenissen zo niet
voor ons waren bedoeld.…
Muren
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.044 De muren van het uitgeleefde huis
Verbergen dat wat niet is uitgesproken
Als inhoud van een stenen kluis
Waarin verstikte kreten spoken
Emoties druipen langs de wanden
Een bloeddoorlopen oppervlak
Waar diepe geheimen stranden
Als stilte het gevoel weersprak
De zwijgende muren splijten
Door wat zij hebben opgedaan
Aan pijn en zelfverwijten…
Toverslag
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.181 Je bent geen
tovenaar maar
je goochelt
met emoties
van iedereen die
volgt
als je lacht
en weet
elke zwijgende
dankbaarheid
is jouw deel.
Want val je niet dan
zul je verder
gaan
als de schim
die een schaduw
wil zijn
zonder
de eenzaamheid
die zijn naam
steeds
harder
fluistert.…
Ruimte zonder haast
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
414 ik heb de
momenten van
stilte omarmd in
hectiek en drukte
van de grote stad
woordloos
etaleren zij
rust op een
serene plaats in
ruimte zonder haast
in het stilstaan
van tijd krijgen wij
respijt tot overdenken
eindelijk weer aandacht
aan elkaar te schenken
toch kleeft ook hier
patina van teveel handen
met emoties en banden…
* Hart van glas *
hartenkreet
4.1 met 47 stemmen
2.267 Breekbaar van verlangen
Zacht glanzend en poreus
Door tederheid bevangen
Waterval vol van emoties
Helder gevuld tot de rand
Dromen zo oprecht mooi
Omgeven met zilverzand
Hart van tomeloze liefde
Vlinders met een roze jas
Kwetsbaar en zo weerloos
Jij hart van geblazen glas…
Geschokt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 zij scherpte
haar woorden met
opgekropte emoties
bijtend veegde ze
de vloer met
hun argumenten aan
zij konden haar
verbale uitbarsting
niet goed verdragen
weg was het
overleg dat nog
redelijkheden droeg
maar hier ging
in korte spanne tijds
het hek van de dam
zij draaiden zich om
vluchtten uit wolken
pure agressie
liepen…
Ik raakte je
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
389 ik raakte je
in jouw vlucht
mocht even
aandacht vragen
bleef bij je
hangen voor
een heerlijk
lange zucht
waarin tijd
woorden schreef
die nu nog
in mijn geest
te lezen zijn
waarvan de
emoties voor
altijd bij me blijven
het was de
eerste zucht in
het nieuwe leven
dat jou is gegeven
om ook randjes
zo te maken
dat niemand…
In beelden zonder hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 ik heb letters
samengevoegd om
woorden te proberen
maar hun
betekenissen konden mij
niet verder inspireren
zinnen gevormd
om diepte en gevoel
warmer te illustreren
maar de tekst
bleef droog en vlak
in beelden zonder hart
heb je aangekeken
als door een wonder
las ik heel andere tekens
in ogen vol
emoties en verlangens
alleen…
Een kerfstok
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
453 de laatste adem
zal mij niet ontsnappen
samen gaan wij ooit
uitgeblazen worden
onder illuster gezang
van vele koren
het wordt geen
welkomstlied want
bladpapier zingt
bergen en dalen
waarin emoties juichen
en huilen in hun verhalen
terwijl tijd mijn
geschiedenis op
een kerfstok schrijft
dirigeert hij de jaren
in voor en tegenspoed…
zacht diep gehuil
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.990 Mijn tranen dropen binnen
Mijn gedachten kwamen boven
Mijn hart zat vol emoties
Wat begon met een ontmoeting
Begon te vallen als een bloem,
Want de vriendschap was voorbij
Korte mooie dagen
Veranderden in regenachtige maanden,
Want jouw leven was bij ons weggerukt
En tijden veranderden snel
Maar het gemis niet
En gedachten bleven…
Sneeuwklokje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
572 Een groene spriet
met wit gebogen hoofd
Kijkt, maar ziet het niet
Heb het toch beloofd
dat we zouden baden
in het lauwe water
emoties zijn geladen
een herinnering voor later
’t is zo cliché
rode roos voor lief
Ik wil met je mee
en ook hartedief
Een groene spriet
met gebogen hoofd
Kijkt, maar ziet het niet,
Ik heb nooit in jou geloofd…
Het ademloos moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
576 heb de muren
met sprookjes bekleed
de vloer danst muziek
onze passen geven
in nemen het zweven
ogen drinken
pure emoties
proosten met liefde
op het ademloos moment
dat ons vuurwerk kent
als de wereld applaudisseert
zijn wij de maan voorbij
op weg naar de sterren
sterven woorden in een stilte
die ons nooit is geleerd…
Kleine details
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
454 ik heb de gordijnen
open gedaan
het raam haalt
de wereld naar binnen
caleidoscopisch
ontrollen zich
flitsen van het
panoramisch gebeuren
nog kan ik
ze sluiten
maar buiten barst
van emoties en kleuren
kleine details
weven samenhang
tussen de beelden
van het leven vandaag
ik open het raam
verlang naar delen
van lach en een traan…
Manifesteerde menselijkheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
485 rationaliteit
op een eiland, tijdens een feestje
hielp je mij bij de verwerkelijking
van een waarheid, die ons samenbracht
en stevig vasthield in de nacht
die zich manifesteerde om ons heen
met een geroezemoes van stemmen
in herhaling van dromerigheid
als een oneindige dialoog
uit een achteloos achtergelaten agenda
van mensen ontwapend met emoties…
stop licht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
737 middenin de sneeuw
liggen wegen weggedrukt - nog wit
maar later vloeipapier, in ombervolle stappen
hoog reikt de populier mijn hemel in
met laag-bij-de-grondse voeten en een ferme
standplaats
weggesleept in kleine emoties
verliest de grotere haar tranen; buitengaats
in dit verdriet
sinds de winterzwarte dag dat jij
mijn levenslicht…
Het loepzuivere leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 heb de stenen gesorteerd
die mijn leven
gestalte hebben gegeven
basalt en graniet
de stukken rots met
als basis eruptief
halfedelstenen
waarin meerdere emoties
op het breukvlak kleur bekennen
en zij die op mijn hand
het loepzuivere leven stralen
dat door de zon is ingebrand
schitteren hun schepping in verleden
verhalen over reizen…
Jovialiteit is schijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
546 geen bloemen of parfums
om jou te imponeren
ik kom met mijn boeken
om jou te ontmoeten
wat arrogantie lijkt
is verlegenheid
om emoties te uiten
naar een bescheiden buiten
mijn jovialiteit is schijn
bij nader kennismaken
blijkt introversie
meer mijn lijn te zijn
betoverd door je ogen
geraakt door je stralende lach
is mijn paradijs…
Platgetreden gras
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
831 Vermoeid word ik vanmorgen
Wakker in wat een voorjaarszon
Lijkt te zijn -
Als ik op wil staan
Blijkt dat me dat niet
Lukt vandaag - bevind me
Liggend tussen het platgetreden
Pad van pijnlijke cliches met
Emoties die vervlakt zijn
Tot neergeslagen poolijskou -
De enige gedachte die erin slaagt
Boven het platte bevroren gras
Uit…