5397 resultaten.
..over want...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
692 de cirkel
is rond
les extrêmes
se touchent
zelfs twee rechten
zonder beginpunt
snijden elkaar
minstens twee maal
vrijheid van d’één begint
bij d'onvrijheid van d’ander
d’één z’n brood
d’ander z’n dood
wie wat bewaart
heeft wat
jong geleerd
is oud gedaan
wie schrijft
die blijft…
Een groet voor een vriend
netgedicht
4.5 met 47 stemmen
4.387 Hoe gaat het je?
Ik moet dit vragen
want de dagen gaan maar door
en de winter is niet slechts gekomen
in de natuur, maar soms ook in mijn hart.
Je moet weten dat ik eigenlijk
niets speciaals te vragen heb, maar
de dagen gaan maar door
en eer we het weten kan de één of
de ander er niet meer zijn.
Hoe gaat het je? Denk je nog ooit
aan de…
Unctat
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.914 woelige wereld wacht op mij
wentel niet weg maar kijk opzij
want ook ik zou kunnen zijn
degene die roept en niets kan horen,
die ook van jou had willen zijn
maar die het evenwicht zou verstoren.
andere aarde achter mij
aarzel niet en maak hen vrij
zodat wij samen kunnen leven
vrij van honger,strijd of pijn
opdat we beiden zullen streven…
- De gekregen kledij -
netgedicht
4.0 met 42 stemmen
570 de gekregen kledij,
deze rustigere laag,
wij dragen ze allemaal
ze is onze etherische
herinnering aan verlichting,
emotionele verbondenheid
emotionele ervaring
een bewuste keuze
van het grote eeuwige
zich steeds meer openen
kledij, de buitenste laag
bedekend als mantel der liefde
het fysieke lichaam,
in ons zelfvertrouwen,
gekleed…
- Als een knop in bloei -
hartenkreet
4.8 met 73 stemmen
3.488 Als een knop in bloei, geplukt en weggegooid,
ontroert de roos de koude harde winter, de tuinman plukt.
De aarde rouwt met zwarte randen, een ontheemd gevoel
vergezeld het vruchtbaar samen dat wentelt in haar schoot.
Als een knop ontgroeit ontmaagd, voel je meer dan naakt
schoonheid van sterren, de maan gaf zijn tijd verworpen aan.
De…
- Duizend jaren -
netgedicht
4.4 met 47 stemmen
610 Alles is mij toevertrouwd
voel vermoeid de wake van een nacht
gebukt
gaan duizend lasten heen
draven verder door mijn hoofd
als jaren eindeloze historische kracht
zachtmoedig en nederig
langst de kunstwerken des levens
klinkt de stem gezet in vrijheid
als koningen willen heersen
met richtlijn in mijn hart
de wijzen verstandig gebogen…
- Bloed vergaan als Glorie -
netgedicht
4.7 met 46 stemmen
623 Kan het jaloezie vertragen
dat rood het levensbloed bekruipt
langzaam, tergend, vechtend
als levenslijn, de streep
die hapert en sleept
wordt bloedeloos overgeslagen,
rood de lichaamsvloeistof
om er te zijn.
Bloed als edele gratie,
symbolisch,
prestigieus gezien
religie aan huidige grenzen
van het ruimtelijk denken
als rood juweel…
- Hoeveel dagen -
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
766 "Hoeveel dagen", vraagt de zand het meer..
hoeveel uren rijgen zich aan elkaar?
Hoeveel zout laat de zon opdrogen,
hoeveel zand zal de storm nog afgraven,
de vernielde mandala na verloop van tijd stilgelegd.
Waar zijn de kleine vissen,
uitgestrooid in de oceaan, zoals de traditie vraagt....
verraden tezelfdertijd zo aantrekkelijk,
een…
- De ontsmette wereld -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
468 Geboren, gereinigt zo ontsmet
de plekken gedroogd, als tranen
met palmtakken in de hand
waar de lammeren ter wereld komen
begroet de plaats van de daad,
in gereedheid gebracht
waar men kritische vragen durfde stellen
zo wit steriel gemaakt, geconfronteerd
onderdeel daarvan
wat zuiver verbleekt moest zijn
in eenvoud en schoonheid zichtbaar…
- Avant-garde -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
523 zeer strategisch
roept de "voorhoede" van het krachtige leger
zwart /wit tot orde
een werkelijk kleine selecte hechte groep,
klasse vult de sfeervolle omgeving.
Een kleine troep, avantgardisten
bijzonder gekwalificeerde soldaten
speelt het originele en lankmoedige bordspel
met een haast geheime militaire strategie.
Elke zet doordacht…
- Alwetendheid -
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
496 Alwetenheid, al was ze een illusie
de ontwikkeling,
een potentiële bedreiging voor onszelf
gedachten
zouden kunnen passeren
op wetenschappelijk gebied..
alsmaar slimmer..alsmaar concreter
doorkruisen ons achtergebleven
stenen tijdperk..onze rijpheid in dingen.
Mooi, het gepraat in onszelf
op zoek naar wetenschap
het menselijke brein…
- Aardse Bondgenoten -
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
545 Kijk in mijn wereldwijde ogen,
ik ben je vijand niet, noch de bloedwraak
ik ben van gelijke dichterlijke visie
enkel en alleen verschillend van oorsprong.
Wilskracht draagt de kracht, de macht
en ook de laatste hand en adem
die ik je in vertrouwen gaf,
is uiteindelijk langverwachte adel
die zich bloedend wentelt in hervormingen,
een gezamenlijke…
- Lavender wolken -
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
635 Lavender wolken drijven naar het westen,
vanuit het oosten steeds dichterbij
het brede onweer trekt voorbij het park.
De lucht, zich lavend aan de overvloed,
herbergt ontevreden bittere vriendschap,
verschillende emoties vliegen vrij en raak
als het lied van lavender, als een tekst van mij
zo zijn mijn gedachten..
ontbreekt er oorlog, tegenspoed…
- Het leven door het oog van een lens -
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
617 het leven door het oog van een lens,
de droom van volmaaktheid..
haar contrasten vervat
zintuiglijke poëzie van een stroming
losse gedachten.. sentimenteel bekeken
een beschrijvende kunst,
van uitvergrote romantiek...
ontleend aan een middeleeuws raam
zonder bril door het leven willen gaan,
enkel aan je hand,
de realiteit of werkelijkheid…
- Als ik de stille dag benader -
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
716 Als ik stille dag benader,
zie ik de blinde plek van verbintenis..
warme, vrijgekomen tragedie,
geraakt door noodweer en bliksemschicht
een belangrijke waarde om een goed mens te zijn,
die mij op spontane wijze
de aanzienlijke grond liet zien,
wellicht het meest verrassend
mijn stem van persoonlijkheidsverandering,
die zich potentieel…
Jaarwisseling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Wij vogels
in vervoering
vliegen
naar de zon
wachten op de roffel
hoe de
ochtendtrom
het nieuwe jaar inslaat.…
Postmodern?
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
503 Gezocht en niet gevonden?
Misschien verkeerd gezocht.
Het einde van de tocht
is als de eerste ronde.…
wie ben jij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
982 weet jij wie je echt bent,
ben jij degene die jou het beste kent
wat ik wil weten is aan het einde van je dagen,
kan jij jezelf aankijken en vragen
Heb ik naar mijn normen en waarden geleefd,
ben ik iemand waar een ander wat aan heeft.
ben jij dan trots op datgene waar jij voor staat,
begrijp jij echt waar het leven over gaat.…
Kans-arme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 op
deze plek
dit
stukje aarde ruist
het gras
niet
langs mijn enkels
er grazen
vette koeien
ik ben
de zon
de zon
die in
veelkleurige
dampen
wordt gesmoord…
- Beelden veelbetekenend -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Beelden veelbetekenend
dageraad zonder achtergrond
trekken adembenemend
voorbij aan onze blinde ogen
buiten valt het daglicht
als rolgordijn half naar beneden
lifts oefenen pirouettes
herinneringen wissen beelden
en machtig als een spiraal
vertellen de ogen hun verhaal,
storen tranen de verbeelding
immers, morgen gaan de chronisch…
Filomijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 Filomijn
o filomuze
filomuzi-
kaal kwatrijn
in dichterszang
zit maat, lyriek
en kort en lang
en dynamiek
een klank verwoord
een woord gehoord -
is daar maar één
toon aangeboord?
een enkele toon
maakt nog geen woord
wie heeft er ooit
'een toon verwoord'?
Nee filomuze
filozie
ach filomuzi-
kaal kwatrijn
al was die Plato…
je woorden dansen niet
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.213 je tekens kan ik
niet meer lezen
je schrift verdwijnt
in beelden die
ik niet begrijp
je wijkt als ik
je nader en spreekt
in een verkeerde taal
de woorden dansen niet
maar breken allemaal
je ogen lachten
als ik bij je was
nu tasten ze me af
ik weet niet wat je ziet
maar voel intens verdriet
je hand beweegt
maar streelt niet meer…
In memoriam Wim Keursten
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
3.082 Hij studeerde Filosofie in Nijmegen en Problemen van de Ontwikkelingslanden in Leuven (België). Tussen 1970 tot 1998 woonde hij in Brazilië. Sinds 1998 was hij bestuurslid van Stichting Weerwoord en lid van de werkgroep van het maandelijks podium Poëzie in de Consul in Rotterdam. Wim Keursten schreef omdat dit zijn ‘tweede huid’ was.…
Blind dates forever
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
626 dansen
alles ging goed totdat ik haar betrapte
met mijn hak op haar sandalenteen
wat leidde tot een al te modieuze nagellak
We hebben nog een tijd gepraat
als de muziek soms even stil viel
zij studeerde Balinese handelswetenschap
als ik het tenminste goed heb begrepen
mijn studie heb ik toen maar verzwegen
het werd toegepaste culinaire filosofie…
AQUA
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
350 Jou eren wil ik H₂0
Je zit bij iedereen vanbinnen
Ik wil een lofdicht nu beginnen
Je prijzen om je status quo
Je bent onmisbaar sowieso
We kunnen door rivieren waden
Of zwemmen, duiken, pootje baden
Ja dwepers zijn er legio
Je komst op aarde die ging zo
Planetoïden en kometen
Gevuld met ijs zoals we weten
Die brachten jou; wat een cadeau…
- Harde woorden hebben honger -
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
855 De gezichtjes en de volle lippen zijn gebarsten,
smachtend likken de droge strelende tongen
en hebben dorst.
De zongebruinde glimlach dapper vertrokken,
tasten ruwe handen uitgestoken,
naar de vuile brokstukken
in het donker van de werkelijkheid.
Kermend vraagt een zachte stem,
ten einde raad
naar de bebloede laatste kruimels van het overleven…
Vanzelfsprekend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Ze zei dat
ze een vrouw is
Ik vond dat knap…
Het middelpunt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
174 Daar,
in de ruimte
tussen twee gedachten
kan iets oplichten
geen antwoord
een herkenning
dat
het bestaan
zichzelf
door de mens heen
probeert te begrijpen.
datgene
wat blijft wanneer
alles even ophoudt.…
- Ter gelegenheid -
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
579 Ter gelegenheid van aller dagen,
bijwijlen,
het harmonieuze vervangen
een lang vergeten "alles"
met talloze opportune vragen
rooskleurig schoon,
vullen "stukken uit de oude doos"
ten gepaste tijde, voeden zij de ziel
met onvermogen.
Ter gelegenheid
van cognitieve vaardigheden
komt inzicht en rijpheid
wier goede voortgang
na jaren…
- De Zee, ze droeg de frisse zilte lucht -
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
732 De zee, ze riep naar de schelpen
en versierde het beklede strand
terwijl zij vast aan slaap gebonden waren,
spoelde de zee ze voort, rolde ze op het zand.
Meedogenloze zee, bedekte ze met al haar liefde,
wikkelde schelpen rangschikkend in verre dromen.
Mijn diepe zee.. boodschapper langst de kust,
droeg de frisse eenzame zilte schelpenlucht…