inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 35661):

- De Zee, ze droeg de frisse zilte lucht -

De zee, ze riep naar de schelpen
en versierde het beklede strand
terwijl zij vast aan slaap gebonden waren,
spoelde de zee ze voort, rolde ze op het zand.

Meedogenloze zee, bedekte ze met al haar liefde,
wikkelde schelpen rangschikkend in verre dromen.

Mijn diepe zee.. boodschapper langst de kust,
droeg de frisse eenzame zilte schelpenlucht,
verschalend wervelde de wind de poëzie

zo onvergetelijk bleek..
hoorde men zijn zang haast niet...
omdat de dromen van de schelpen waren

turkooise paua schelpen,
de onbevangenheid van stille aandacht,
lagen te fonkelen in het donkerzilver
van het nachtelijk weelderig avondstrand....

het gaf niet dat zij sliepen onder het wier
dat zij van mensenwensen droomden,
want de bonte blauw uitgelopen zee,
zocht de mooiste schelpen als souvenir.

Schrijver: Sabrina Bielac, 4 Sep. 2010


Geplaatst in de categorie: filosofie

3.8 met 18 stemmen 324



Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Rudolf
Datum: 5 Sep. 2010
Bericht:Schelpen uit de zee dragen. Fraai gedicht.

Naam:Martien Montanus
Datum: 5 Sep. 2010
Emailadres:mamamoloxs4all.nl
Bericht:Heel mooi deze wind der poëzie!

Naam:Rob
Datum: 4 Sep. 2010
Bericht:ik heb een beeld van jou als de zeemeermin.. die waakt over haar mooiste schelpen..
en de zee haar boodschapper laat zijn langs de vloedlijnen van haar dromen.

jouw geliefd thema.. de roerige, diepe onpeilbare zee.. die geeft en neemt

prachtig!!!

Naam:Marije
Datum: 4 Sep. 2010
Emailadres:maryama37hotmail.com
Bericht:Zo mooi Sabrina ;schelpen -souvenier uit jouw zee.....


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)