Netgedichten

netgedicht (nr. 89.699):

AQUA

Jou eren wil ik H₂0
Je zit bij iedereen vanbinnen
Ik wil een lofdicht nu beginnen
Je prijzen om je status quo

Je bent onmisbaar sowieso
We kunnen door rivieren waden
Of zwemmen, duiken, pootje baden
Ja dwepers zijn er legio

Je komst op aarde die ging zo
Planetoïden en kometen
Gevuld met ijs zoals we weten
Die brachten jou; wat een cadeau

Je vulde krater en vallei
Begon van hoog naar laag te stromen
Liet zeeën en rivieren komen
Je liet ons varen frank en vrij

We moeten zuinig op jou zijn
Je schoon en helder zien te houden
Je herbergt onderwaterwouden
Geeft licht en vonkt als zilverwijn

Je oceaan wordt leeggevist
Ze lozen in je en ze storten
Er zijn en waren vaak tekorten
Als drinken word je straks gemist

Je kunt zo helder zijn, zo blauw
Kunt golven, kabbelen en kolken
En overstromen en uit wolken
Een ramp of vloedgolf brengen, dauw

Verdamp, verlaat, verdrink ons niet
Blijf flora, fauna, mensheid drenken
Je bent gewoon niet weg te denken
Elixer, oerbron, zeemanslied

Als woeste baren ook bekend
Met golven hoog soms veertig meter
Of spiegelglad als meer, is beter
Voor Empedocles' element

... Empedoclus' filosofie is eclectisch. (Het beste kiezen uit oude dingen en er zelf iets nieuws van maken) Alles zou bestaan uit een mengsel van vier eeuwige elementen:
Aarde, water, lucht en vuur

Twee natuurkrachten, Liefde en Strijd, werken daarop in en zorgen voor ontstaan en vergaan van de dingen ...

Schrijver: Anneke Haasnoot, 4 juli 2026