3707 resultaten.
blazen lieten zuchten los
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
938 ik ben tot
het metaal gegaan
blazen lieten zuchten los
bladders krulden zonder moeite op
valse lagen zijn verdwenen
geverfd met haat en nijd
ik politoer weer langzaam kleur
op wat de kern moet zijn
staal de schone schijn
weersta de zandstraal
van kritieken nu en
eindelijk zonder pijn
ik geef niet meer
om het publiekelijk juichen…
madeliefje
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
678 in tere tinten en gebogen lijnen
groeien witte blaadjes in een krans
om het gouden hartje van het madeliefje
ze bloeit in het buiten schijnen
het zonlicht schijnt op haar
in zacht gebogen twijgen
in het liefelijke ochtendlicht
van blank goud golvend pronken
kleinmoedig sluimer jij door de wind
glimlachend in een woest spel
onuitputbaar…
Vallende sterrren
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
814 als een hemels schone schijn
laatste krachten samenbalt
toont het met groots spektakel aan
er is weer een bestaan verknald
brokken komen flitsend voorbij
verslaan in een zonnelichtkrant
hoe de lang verloren strijd
eindigt als gebluste komeet
gelukszoekers lopen te hoop
voor dit nieuws uit eerste hand
trachten snel nog wat te vangen…
De stilte is killing
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.496 je ging
Ook waarom en waarheen
Daar had ik begrip voor
Het was je gegund
Maar de toekomst voor ons
Had toch beter gekund
Dus heb jij momenten
Met het zelfde gevoel
Dan is voor ons beiden
Het ultieme doel
Om samen te zijn
Voor de rest van ons leven
Want besef het maar goed
Het leven duurt even
Het wachten lijkt lang
Maar dat is pure schijn…
Duidelijk genoeg
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.871 "Ik hoef op den duur", Zegt Jan van Dalen
Geen cent belasting meer te betalen
De ontvanger uit Hengelo schreef mij dit
Riek zijn vrouw, ziet de zon weer schijnen
Alle blauwe brieven laten wij verdwijnen
In de Otto of de kolenkit
Want Jan heeft, en dat is een zegen
Vandaag zijn laatste aanmaning gekregen
Staat duidelijk zwart op wit…
wegen die verlaten kijken
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
699 is morgen
nog te vatten
door de vingers
van vandaag
honger blijft
dorst is niet te lessen
met een antwoord
op die vraag
straten vol
met lege mensen
huizen dromen weg
na goedemorgen wensen
zon verveelt
de dag met schijnen
laat uren in de
schaduwen verdwijnen
als de avond valt
in wegen die verlaten kijken
zal dan de wereld…
Even maar
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.687 Ik zou alles willen opgeven
Alles wat belangrijk leek
Me volledig willen overgeven
Aan wat eens onmogelijk bleek
Ik wil helemaal niets meer willen
Niet meer moeten, alleen zijn
En alleen nog verdwijnen
In een stille witte schijn
Ik wil alleen nog waarnemen
Me verwonderen over wat is
En me geen zorgen hoeven maken
Over wat ik wel of niet…
Jouw sneeuwse pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
589 je groeide zacht
bloeide in stilte
op bomen en wegen
jouw sneeuwse pracht
zacht dalend in
duizenden vormen elkaar
ontmoetend begroetend
in de avond en nacht
haakte tot
kristallijnen maar
mocht in de zon je
bloem niet meer schijnen
het wit is vervaald
verdwaald in kleurloosheid
van water ooit zal jouw pracht
weer gestadig dalen…
Maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.144 's nachts in mijn verstijfd bestaan
is hij mijn enige bron van hoop en licht
hij houdt de balans in evenwicht
en roept telkens weer mijn naam
hij wil mij met zijn schijnen
beschermen tegen sombere gedachten
die ontstaan in duistere nachten
mij in mijzelf laten verdwijnen
hij beschermt mij met zijn stralen
tegen kobolten, trollen en geesten…
Nacht en dag
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.667 Het uur voor de dag
de zestig minuten
eer de nacht begint
schijnen altijd sneller
te lopen dan de rest
van het etmaal
Voor de nacht
wordt nog even gelezen
voor de dag omgedraaid
terwijl sterren verbleken
lijken onder te gaan
Hier houdt iets tegen
blijft het hout van het huis
eenzaam kraken, wiegt de boom
de taken in zijn kruin
aarzelt…
De valse
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
707 schrijf me levend
schrijf me sprekend
van de dode die ik niet ben
noch dat vroom gebeiteld beeld
met ogen vol chagrijn
houw me vrij
uit grauwe kerken
hak mijn valse ego om
boetseer mijn wezen en mijn woorden
naar de ware die ik ben
want ik walg van religieuze pap
met brokken waan
en klodders schijn
ken mijn vuur en mijn…
Een web verleidelijkheid
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
657 er hangt toekomst
in de lucht
gesponnen door vandaag
een web verleidelijkheid
en schone schijn
die vlieger gaat weer op
duikelt soms of struikelt
ik spin met zoete woorden
lange koorden tot cocon
trek met draden
dood uit leven
smul heel even
spin de gaten dicht
en hang weer vlug
toekomst in de lucht…
WATER BIJ DE WIJN
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
618 Ach laat de nacht
de dag maar zijn,
de dag lacht mij al langer uit
Als de dag
weer dag is,
trek ik er weer op uit
Ach laat de traan
de lach maar zijn,
de pijn straalt in beide door
Pas als de lach
de lach is,
dan ga ik er weer voor
Ach laat het licht
het licht zijn,
zodat ik altijd schijn,
op dag, op nacht
op traan en lach…
Spiegelschrift
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
735 Je hebt de grens te ver verlegd
om doelen te bereiken
en zo jezelf het woord ontzegd
achter gebroken dijken
op zeeën zonder horizon
raakt ambitie vlot op drift
in spiegelschrift op oud carbon
staat je eerste tekst gegrift:
"ïk ben veel kleiner dan de zon
en zal nooit feller schijnen
ik zie de hemel als balcon
voor jou en al de mijnen.…
Het licht van God
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
443 angst en onzekerheid is datgene wat de ziel splijt
ik kan de kleur van je ziel
niet zien
ben ook geen hoogmoedige psycholoog
die denkt God te kunnen vervangen
terwijl ik in je woorden bleef hangen
en jij na een verhit betoog nog immer gevangen
wat ik wil is
dat het licht van God
zal schijnen in je ziel…
flirten met onmacht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
488 bij nacht kan ik niet flirten
met mijn verdekte onmacht
die overkomt me juist in dromen
als ik voor het spel van flinke vrouw
steeds lijk te laat te komen
dan breekt de opgebouwde grip
nog vóór mijn handen af
loopt alles in het honderd
bij dag kan ik nog koketteren
scharrel wat rond met schone schijn
pronk met verschoten veren
maar…
Broekenjaagster
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
452 Toch vermeed ze de schijn
dankzij haar parasol.
- Doch ze keek op d'r snuit,
want ze zag er niet uit
en bleef eindeloos kuis.
Na een shocktherapie
kreeg ze euthanasie
in het manziekenhuis.…
mijn ultimatum
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
631 verloren kansen, maar zoveel mogelijkheden
vol met kwaliteiten, onderdrukt door mijn demonen
zo ontevreden, maar toch lijkt dit schijn
geluk, pijn, keuzes en opties
je wilt het anders, maar toch ook niet.
gemengde gevoelens schieten door mijn hoofd,
en weer spreek ik mijzelf tegen.…
Schijnbaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
587 Tot op de lengte der dagen
schijn jij nog altijd
op eeuwig durende golven
dansen vogels in de wind
worden verlaten voetstappen
langzaam opgeslokt
zijn schelpen stille getuigen
van 'n leven voor zij
op het zand werden geworpen
rent een viervoeter
achter een bal tot
in de branding
haren wapperen
mijn jas dicht knopend
proef ik jou…
Ziekenhuis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.057 binnen blijven
Vier weken maar liefst
Dat valt niet mee
Weg vrijheid, tot ziens blijheid
Ik kom er uit
Uit de chemokuren
Uit de dipfase
Uit de twijfels
En uiteindelijk: ja dan eindelijk uit het ziekenhuis
Door de sluis van de afdeling
Door de gangen
Door de voordeur
Ik kom er sterker uit
Sterker dan ooit tevoren
En laat dan de zon weer schijnen…
Lavendelmeisje
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.880 ik aanschouw een lavendelmeisje
zij zingt een geheel eigen wijsje
zelfs de zon gaat hierdoor schijnen
waardoor haar schoonheid zal verfijnen
blauwe kijkers 'n glimlach rond haar mond
witte strikken in vlechten, o zo blond
zingt ze de mooiste liederen achter elkaar
doet zelfs de lente 'n boekje open over haar…
Chagregen weer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Het is weer, chagregen weer
Het komt met bakken uit de lucht
Wanneer komt die zon denk ik met
Een diepe zucht
En ziet alles er weer wat beter uit hier
Zowel het weer, als op mijn eigen vizier
Soms is alleen het weer in een depressie
En zit je zelf slechts even in een recessie
Kom op zon ga schijnen
En laat alle depressie en recessie…
kleurrijke tulpen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
700 De Nederlandse aarde
gevuld met kleurrijke tulpen
er fluistert zachtjes een wind
tussen de molens z'n wieken
vlinders genieten van de zoete nectar
gele tulpen zijn net zonneschijn
vel rode tulpen wekken vurigheid
maar witte tulpen schijnen
als een licht vanuit duisternis
de Nederlandse aarde
gevuld met kleurrijke tulpen…
DE NACHT IS STILLE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
865 De bloemen dromen, fluisteren niet;
Ze schijnen lang gestorven.
Gene starre door het duister schiet:
Ach, zijn ze ook gestorven?
Mijn hart verstijft, mijn geest wordt loom
Zou niets in mij meer blaken?...
Mij drukt als lood een kille schroom,
Ach, zou de dood genaken?...…
In witte sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
443 er waren rozen
daarboven
in witte sferen
transparante muziek
lichtte op
bij vluchtig passeren
verbaasd naar
je lichaam kijken dat
alleen het zijn liet zien
nog een vage schijn
van het aardse
zonder vaste materie
het mysterie van
denken en overal
bestaan zonder gaan
geen woorden
maar weten
delen wat ooit is vergeten
voor…
Strijd tegen de tijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
673 Je lijf raakt in verval
dat geeft verdriet
je wilt er aan ontsnappen
dat lukt niet
probeert het uit te stellen
dat lukt soms
denken dat je dan ontkomt
is iets doms
met chirurgie wegsnijden
kan lonend zijn
beseffen dat dat schijn is
doet erg pijn
wat je ook probeert
dat is zo zuur
het krijgt je toch te pakken
op den duur
al wat nu nog…
Een enigma is zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Gisteren waarde zij in de bergen rond
met haar kin gleed zij over richels
met haar neus kietelde ze de bomen
en elk oog volgde, voor zover mogelijk
beek en stroom naar hun oorsprong terug
Glimmend liet haar voorhoofd bijwijlen
de bergen in tweevoud aanwezig schijnen
en waar haar zwetend aangezicht
wat al te morsig was geweest
liet zij haar…
ZONNESTRALEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 Je niet goed weet
Wat je nog moet
Je zachtjes strelen
Als je niets voelt
Hopend dat
Het je iets doet
Mag ik je vangen
Als je diep valt
De grond wegzakt
Onder jou
Je warmen
Als je je zo naakt voelt
Je lief beschermen
Tegen kou
Mag ik je loodsen
Als je wegdrijft
Naar het duister
Uit mijn zicht
Je bent mijn zon
Die zacht blijft schijnen…
Heimwee naar een tijd voor mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
452 Door schimmen van optimisme omringd
en de triestheid van gele tegels
ik mis de schijn van nieuw en fris
en de rust van duidelijke regels
weer even beleef ik
de schoonheid van de na-oorlog
nog voor het dromen werd bedrogen
eerst een plaat, dan klak naar beneden
de naald danst er zachtjes op
en de muziek kraakt door het stof van de radio-versterker…
Jouw lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
609 waar de hemel
lichtjes kiert
en liefde je beweegt
meer te geven dan te nemen
begint het paradijs
in licht dat warm
gedragen wordt
door akkoorden
die in het wereldse
nog nimmer zijn gehoord
waar schepping
in vernieuwend groen
kleur en vormen
schildert van het
komende seizoen
daar zal jouw lach
de zon doen schijnen
met ogen stralend…