3975 resultaten.
Ultiem dirigent
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 ik heb lang
met huid en
ogen de
melodie van
het zonlicht
genoten
met wind
als ultiem
dirigent die
de diverse
smaken
van natuur
mens en
universum
uitstekend
kan traceren
en weet
welke wolken
de bak schaduw
moeten bevolken
voor een net
andere melodie…
Ultiem dirigent
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik heb lang
met huid en
ogen de
melodie van
het zonlicht
genoten
met wind
als ultiem
dirigent die
de diverse
smaken
van natuur
mens en
universum
uitstekend
kan traceren
en weet
welke wolken
de bak schaduw
moeten bevolken
voor een net
andere melodie…
Met hart en ziel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
457 ze plukte wol
handenvol
met rust en liefde
ze stuurde niet
maar begeleidde
zorgzaam zacht
eerst keek zij ze
aan tot het gaan
klikte in samen
warmte delen
met hand
en huid de kou
langs voelen waaien
is toch anders dan ze
met hart en ziel aaien…
De verloren herinnering
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.122 Eens liep zij daar in de tuin
over de zachte
rose rozenblaadjes
en luisterde naar zijn woorden
zacht fluisterend
in het donker van de nacht
nu rest haar
enkel nog de herinnering
van zijn lichte wapperende haren
rondom de rafels van haar gezicht
haar zilveren huid bestoven
met de zoete geur van zijn bestaan…
Reuring
hartenkreet
2.6 met 12 stemmen
5.845 Reuring in de stad
de zon verwarmt je huid
muziek opent je hart
lenigheidsduivels
tonen vol trots
duizelingwekkende
acrobatische toeren
en clowneske acts
caleidoscoop aan cultuur
gezichten stralen
gelukzalig
nip ik aan mijn glas
zomer
in de stad…
Bevrijdde Me
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.263 Giuditta nam een beitel en een vijl,
bevrijdde me van
mijn 2e huid.…
Kastelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
938 De gloed van verlangen over mijn huid
De zucht om de weergevonden rust
De glimlach die alle kelders sluit
De kus die alle draken sust…
Oude liefde
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.600 Vingernerven zonder woorden
dwalen over schemerdonker
en verblekend zonnelicht
langs getrilde slotakkoorden
weven zij in tere zachtheid
moegeleefde ogen dicht
vingernerven zonder woorden
aaien streels gekerfde huid
dragen haar naar verre oorden
als een pasgeboren bruid.…
reuma
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.340 Je bent blij om het te horen
het zit niet tussen je oren
de diagnose is gesteld
en het is je verteld
je werd zo moe van je eigen lijf
botten kraken ze waren stijf
schilfers op je huid
je voelde je rot
en zag er niet uit
nu krijg je een medicijn
het klinkt krom,
maar hoe dankbaar kan je met een diagnose zijn.…
Waarom dit geen liefdesgedicht is
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.680 Een cliché van zichzelf
bekijkt zijn spiegelbeeld
naakt in een overall
van huid. De pet bedekt
het lulligst lichaamsdeel.
´Dit ben ik dan´, zegt hij zacht,
terwijl de spiegel hem na doet.
Achter hem de boerin,
geen tijd voor zichzelf.
´Kom je, Arie, je wordt
er toch niet knapper op.´…
Ik ben de wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.073 Voel mij
de wind in jouw haren
wanneer jij de lange weg fietst
door de landerijen
streel ik
jouw koude huid
verwarmend
die koude septembermorgen
en als jij aan mij denkt
tijdens die kilometertrip
breng jij mij tot leven
het zilverwezen van de nacht…
een hemelsblauw meisje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
518 de warmlauwe zon verdreef
langzaam de laatste regenflarden
dampend stond jij daar,
een zijden huid glinsterde
onder gouden lokken
een hemelsblauw meisje
stond trillend in de lucht
ik strekte mijn armen
voor een stralende ontvangst
en ik verdronk
in jouw ogen…
Draden des tijds
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
996 Verbonden
door de draden des tijds
fluister ik liefde
in jouw oren
waar woorden spelen
langs mijn zilveren huid
en geloof me mijn lief
als ik tegen jou zeg
dat tijd slechts een moment is
in het heel al
geniet maar, en denk hoe fijn
het leven kan zijn…
handvest
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
459 De konijnen zijn gnijpende
rillend van gillend genot
stovende in de pot
ik ben aarde hier
als het wintert op mijn huid
werp ik haar af
de epseklepsen worden opgeroepen
en de beklozen ten grave gedragen
het wezenlijke te berde gebracht op draagbaren
de waarheid in ketenen te bedrillen op het teken…
Brian Brobbey
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
517 A star is born, met donk're krul getooid
Zijn aanschijn zorgdoorgroefd
en diep geplooid
Smeet met zijn krachten, heeft
zijn jeugd vergooid
Zijn huid, als coming man, alreeds gelooid
Heeft nog maar net de Ajaxschool voltooid
Pas kiesgerechtigd en nu al gekooid...…
huidherinneringen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.880 ik herinner mij
jouw onderzoekersdrang
toen jij mijn huid ontdekte
als braakliggend land
jij maakte het vruchtbaar
door kleine groefjes
met scherpe nagels
in haar te trekken
het bloed drenkte
mijn lichaam in lust
en bloeiende tuinen
ontstonden in nachten
die naar liefde geurden.…
't gaat voorbij...
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.154 Zachte regen
streelt
mijn huid
...ik huiver.
De zomer
vertrekt
uit mijn hart
...ik neem afscheid.
Kille herfst
gevolgd
door ijzige winter
zoals altijd.
Het gaat voorbij ,
ik weet het ...
De lente komt weer.…
Getekend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
933 Schoonheid gestold
in diepe lijnen
De huid gegroefd
als regengeulen
in woestijnen
Onder de grijze
wenkbrauwbogen
de ogen, twee poorten
naar landkaartloze
onvermoede oorden
Waarin het weten
- tot wijsheid
geworden pijn -
de glans verandert in
patina met matter schijn…
Weerglinstering
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
477 Het leven dat in mij leeft
geeft de warmte op je huid
niets is dat het soms lijkt
maar ik ben er zeker van
dat ik jou in mijn hart sluit.…
Koudvuur
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
639 haardhout smeult nog
op zijn laatste adem
de kamer beweegt
mijn handen onbedaard
uit de muur rollen ogen
op een kapotte vloer
glazig en opgezwollen
worden wonden bekeken
huiver breekt uit de gaten
in mijn huid, ik schuur de beenderen
van het juk en leg ze
op de as van wat was…
diep donker
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
603 ogen diep donker stralend
dwars door dikke huid
week geworden dwalend
mijn bonzend kloppend hart
eer loden schoenen zinken
zwemmend zoekend ogenblik
om oneindig te verdrinken
in mooi rond glanzend zwart…
Nog geen lente
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
815 Als in de lucht het blauw sluiert,
op de grond het groen omrand is met een wit waas,
en buiten mijn huid strak staat van de kou,
in mijn toch warm gevoerde jas,
heeft koning winter nog geen lente in gedachte,
dus schik ik binnen in een mooie vaas
narcissen uit de kas.…
Het rokje
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
546 terwijl 't meer opkruipt
voelen dijen warmer
vooral waar de kousen overgaan
in zachte huid die lieflijk verleidt
miskende glimlach nodigt uit
tot het kussen van haar nek
tintelingen veroveren haar lijf
dat in vuur en vlam staat
hunkerend naar
...…
Zeelui en zwaluwen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
900 kijk, een zwaluw
hij strijkt zijn zomer
kleed in het kraaiennest
van een oude klipper
zou hij weten
dat het zweet van zeelieden
nog elke vezel bindt
in touwen van de ra
hoe zij
met schuim op hun kaken
de geest geven
aan hem
de blauwe engel
in gezouten huid geëtst
voor het leven…
Achter schuiltakken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
488 in stilte
achter schuiltakken
rust ik uit
maar de bladeren
zijn gevallen
langs mijn huid
onbedekt
trotseer ik
alle blikken
weer
doet het zeer
dat vragend prikken
ben nog niet klaar
om het heden open
tegemoet te treden
hardnekkig
spookt de pijn
uit mijn verleden…
Troost
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
959 nog strekt je huid
tot ver voorbij de nacht
waarin geuren grenzen
aan geborgenheid
weet je mij te vinden
zonder zoeken
als vlinders elkaar
zomaar
en eenmaal in handen
spiegelen harten dezelfde maat
ademloos is de tijd
eeuwig raak ik je niet kwijt…
Zonder dwingende lust
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 zie het vuur in je ogen
waar vlammetjes dansen
op een deinende wind
voel je warme bloed
als ik teder de huid
van je lichaam ontmoet
adem op
de klop van je hart
samen zonder geluid
ervaren geluk
in stilte en rust
zonder dwingende lust…
Met vuur gespeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 heb met vuur gespeeld
het was heerlijk
de gloed in je ogen te zien
het spel van vlammen
te volgen in het dansend
komen en gaan op je huid
nog heb jij
je vingers niet gebrand
aan de vonken die oversloegen
wij hebben samen gerust
ons in de warmte gekoesterd
van het vuur dat nooit zal worden geblust…
Eigen vuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 De kruin open als een bloemkelk
de huid die naadloos aansluit
op het drumvel van het heelal
draagt de huivering van verre
langs de ruggengraat
van de melkweg
een supernova barst extase
en achter deze façade
onbegrijpelijk
het brandgat van de schepping
het doorgronden te gronde
aan eigen vuur.…
Bij mezelf vandaan gereisd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
542 Veel reizen heb ik
Inmiddels achter de rug
Van hot naar her de
Wereld over gegaan,
Gereden, gevlogen,
Van oost naar west
Van noord naar zuid
Op zoek naar het
Fijnste gevoel onder
Mijn huid - overal
Geweest maar nog niet
Half bewust van het
Feit dat ik gaandeweg
Bij mezelf vandaan
Ben gereisd…