3520 resultaten.
lente
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.266 vandaag ben ik zo in mijn schik
want speenkruid stilt dit ogenblik
reeds in de vroege morgenstond
spriet groen al uit de zwarte grond
en op mijn wang verschijnt een blos
de ribes gooit de trossen los
zo zacht als poesjes die ik streel
zijn katjes zilverzacht fluweel
een merel kwettert liefdevol
de prunus barst z’n kopjes bol
ik zucht…
Zachtlichte lentenen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
3.299 Zachtlichte lentenen
mogen nu wentelen
aanwentelen,
hooglichte luchten
wolkenlichtluchten,
de lentenen -
Grote lenten met zonlichtboezems
in fonkellichte vér vallende blouses
waar hoofden zacht in liggen
donzig en ver als wolkenen,
de grijze stil-sneewige
die in wintermiddagen liggen.
Dán ogen lichtgrijzig spelen,
open, waarin…
Herfst
poëzie
4.2 met 17 stemmen
5.532 Zij die voor mij kwamen en dichters waren,
Zij hebben hun droefenis, in de Herfst, uitgesproken
En éénheid gevoeld tussen hun gebroken
Leven, met het vaarwel aan de drommen hunner dromen,
En het sterven der zonneblaren aan de dorre bomen.
Zij hebben gezegd: de Herfst was 't schoonste getij,
Al was hij dan ook droefeniszwaar en de baar van de…
Liefde voor de herfst
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
875 Terwijl buiten de bladeren kleuren
En regen zijn feestje viert
De bloemen gestopt zijn met geuren
En de wind met de wolken zwiert
De donder zijn roffel laat horen
De bliksem zn spel speelt in de lucht
Zit ik binnen met de houtkachel aan
Mn benen opgerold en ik slaak een zucht
Ik kan deze maanden niet weerstaan
Ze hebben zoveel kleur, zoveel…
HIJ KOMT ERAAN
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
895 Stiekem komt hij om het hoekje gluren
maar hij krijgt nog niet echt grip
toch zal het niet lang meer duren
dan weet je, daar heb je hem, verhip!
Dan zal hij stormen laten razen
en takken rukken van de bomen
nee, de tijd is niet ver weg
dan zal de herfst zeker komen.
We proeven soms al even een stukje
van het guur en herfstig weer
vermijden…
Komt straks de herfst...
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
950 Een steen, een stem, een lichtinval
en wolken die wat regen gaan beloven;
is dit het één, is dit het al
dat mij 't geluk plots kan ontroven?
Of moet ik verder kijken dan dit klein bestaan
en naar de mensen die zoveel verloren?
Er zijn er elke dag weer heegegaan
maar er zijn ook weer kinderen geboren
en zo gaat 't leven verder, ongevraagd…
Herfst in de lucht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.107 Het is 20 augustus
Een zomerdag die met de herfst vrijt
Orkaantijd
Schoonvegen van de gehele aarde met minachting van de zwaartekracht
Nijd
Orkaanwoede
Woedend schudt de wind de kruin van de notelaar in onze tuin
Hevig, nat
Een verzopen bloem ligt op een noot op het pad
Modderige kattepootjes volgen mekaar in huis tot op een zonnig plekje…
Winterkou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
255 De winter heeft dit jaar al vroeg
De herfst verdreven.
Bittre kou heerst alom,
Vrees we ’n koude winter gaan beleven.
Gevallen blad zit vastgevroren
Aan de bevroren grond.
De verwarming brandt volop,
’s Nachts ’n elektrische onderdeken,
Of ’n warme kruik mee naar bed.
De plantenwereld is in winterslaap,
Net als d’egels en menig insect.…
Herfstliedje
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.851 Zeg, vadertje van de wind
laat mij spelen met uw kind
nu het groen zo stilaan geelt
en uw telg de zomer steelt
Laat ons samen dwarrelen
met de briesjes scharrelen
met volle takken wiegen
en naar de winter vliegen
Laat ons blazen door het hout
langs de flanken van het woud
ook de vogels zuidwaarts dragen
onze bries het zeil in jagen…
In de tuin
gedicht
1.9 met 23 stemmen
16.684 Met lichtgevulde hersens in de tuin,
in het verschiet weiden de zenuwen
en op kniehoogte snuffelt God
wat in een bries van oud behagen.
O, tijd van lauwe kranten en gesprekken,
het leven klotst stompzinnig uit mij voort!
-----------------------------
uit: 'Bij bewustzijn', 1996.…
Enfant de Boheme
gedicht
3.9 met 25 stemmen
14.382 Ik had juist vriendschap gesloten
met de wolken, broederschap met de regen
gedronken en me verzoend
met een leven van herfstige kleur
toen als een allang niet meer verwachte gast
stralend en majesteitelijk, sierlijk
als een oosterse danser, de zon
lachend in het strijdperk trad
sindsdien beijver ik mij onophoudelijk
bossen rozen te kopen…
Herfstweide
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.247 Een paard staakt het grazen
en heft haar hoeven op.
De scharlaken avondlucht
omfloerst de laatste zwaluw
zuidwaarts gericht in volle vlucht
verdwijnt ze vleugelend in de schaduw
Alleen de nevel kan verhalen
waar haar gezang verstomt
waar ze zwijgt in alle talen
totdat de dageraad weer komt
Het paard hervat het grazen
al te donker voor…
De zee........kwatrijn
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
1.127 De zee danste tot aan de horizon
stormachtig - zodat ik het horen kon
ik liep op blote voeten langs de kust
en voelde de warmte van de zon
© Francien (sien)…
De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten
gedicht
3.5 met 31 stemmen
15.392 De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten
staan zo geschikt alsof ze bij het opstaan
weggeschoven door ons zijn verlaten.
Het riet kraakte, niet meer van ons, maar van
de najaarsregens en de zittingen vergaarden
om zich toe te dekken blad dat
daar zelf in een vluchtpoging belandde.
Weerloze hoek is het, die geen beschutting
aan zichzelf…
Gouden kleuren...
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.083 De bomen fluisteren naar elkaar
En geven door dat herfst zal komen
Hun prachtige groene kleuren
Zullen langzaam worden ontnomen
Onrustig beroeren de bomen hun takken
Wetend dat de storm weldra zal beginnen
Sommige blaadjes laten zich al goudkleuren
En zullen in hun vrije val rond gaan spinnen
De bomen fluisteren naar elkaar
En kussen de…
Ergens in september
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.154 Vandaag geef ik
mijn vaas terug
aan het kleurenpalet van de zomer.
Schoon en leeg van binnen
schijnt een nieuw seizoen
mijn kamer in.
Er ligt weemoed
in de vensterbank
maar dankt de stille aandacht.…
MOOIE VLINDER
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.486 Kleine mooie witte vlinder
ben jij soms verdwaald
want het is al half september
heb je de rest niet ingehaald ?
Je dwarrelt nog zo vrolijk rond
en zoekt jezelf een plekje
ik zie je soms verdwijnen
in een bloeiend leeuwenbekje.
Ook nu het wat kouder wordt
dwarrel jij nog rustig rond
en als ik jou zie fladderen
verschijnt er een lach om…
Laatste zomerdag
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.740 Al de gouden middaguren
Van de zonnen die verzonken,
Stralen door dit blankdoorblonken
Blindend dak van blauwe muren
Op de stervensstille lach
Van de laatste zomerdag.
In de dalen van de duinen
Huivren wondre schemeringen
Om de helderheid der dingen;
En geen aêm vleugt langs de kruinen;
Dieper dan de middagvreê
Hijgt de stilte van de zee…
De herfst
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
935 De blaadjes verwelken,
Vallen af
Dwarrelen naar de plek
Onder de boom
Waar ik zo vaak zat,
De wind steekt op
Blaast ze uiteen
Naar een plek waar
Ze verrotten
Heel alleen…
intocht van de zomer
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
834 De bomen zijn versierd met bloesem
en er klinkt muziek
uit hun herbewoonde kruinen
De straten worden aangeveegd
en er klinkt muziek
uit radio’s in de tuinen
De meisjes trekken rokjes aan
en er klinkt muziek
nu hun huid gaat bruinen
De golven dansen op zee
en er klinkt muziek
uit stranttenten achter de duinen
De glazen klinken…
Plakboek
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.140 Ik heb mijn bundels zomergroen gebonden
daar schoonheid niet verjaard de bloei
tijds hand trotseert in binnentuin
van hart en geloof tot nieuw
geluk de lente luidt en
gratie gracieus het
leven weer
verspreidt.…
zomereind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
949 natte bladeren vallen
in het vale donkergroen
van nog steeds groeiend gras
in verwaarloosd plantsoen
geven traag het veld
schakering na hun vlucht
als weerspiegeld in andere tinten
de grauwzwarte lucht
maar ook het onberekenbaar
in de draaiende wind
bewegend accent van de
witte stip van door kind
losgelaten boodschappenlijst
een blad…
Zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
861 De wind gaat door je haren
De lucht speelt met je lach
Schittering in je ogen
de zon die naar je lacht
volle warme geuren
gieren door je neus
De zomer is niet zomaar
maar aller beste keus…
Het dwarrelt onbezonnen
gedicht
3.3 met 14 stemmen
11.204 Bij duizenden
zijn ze weer begonnen
aan hun uitbundige spiraalvlucht
de door het lentelicht
verwekte knoppen
hebben de metamorfose
voleindigd. Lucht
en wind zijn nu hun domein
geen stoppen
of stilhangen
het dwarrelt onbezonnen.…
hoop
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.179 het blad verzamelt zich op stille
plekken, vormt zich, blijft aaneen
vermaakt zich met een buitenkant
in het binnenste schuilt een egel
slaapt er een nacht, neemt dan
de hongerige luizen met zich mee…
Herfstkleuren...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
941 Terwijl het groen verzwakt
En herfstkleuren winnen
Zie ik de warme najaarszon
Dat alles met stralen beminnen
Herfst een somber jaargetij?
Welnee met zoveel kleurenpracht
Heeft het mijn gevoel en ogen
Volledig in zijn grillige macht
Ik absorbeer en voer me vol
Sla in voordat de winter komt
Waarin al wat ik nu aanschouw
Dan voorlopig is…
Denken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
995 Grijs
denken
aan het water
en wilgen treuren
geel
De verre wind
vangt
hoge toppen
Voeten
pletten
eikenfruit
Het lage licht
grijpt
met tentakels
spinnemaaksels
vast
Het dorre
notenbomenblad
kwispelt
en overstemt
steeds meer
de mijmeringen
in m’n hoofd
van zomeravond-
zijn
De herfst
zit in de lucht
en loutert
zwoel…
BIJNA VOORJAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 Mijn dochter beleeft
late, kleine winterpret,
plukt vroegelingen.
De maan schijnt helder:
in de stille vijver blinken
zilveren stroompjes.
Een hel lichtpuntje
glimt ergens _ bij koude nacht:
de vroegste krokus.…
Ode aan het rokje van Masja
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
824 Breng me naar de zomer
Zet de lente in m'n agenda
En stuur die uitgeprocedeerde winter
onmiddellijk terug naar Alaska
Laat de meisjes weer fladderen
Serveer vlinders - gebakken of gestoofd -
Laat de jongens weer dartelen
Zon, maak het licht in m'n hoofd
Te langzaam tikt het sneeuwklokje
Te sterk is nog de maan
maar dankzij…
Oktober 1
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.054 Oktober tovert in de bomen,
strooit gouden zonlicht op het plein
waar kinderen druk bezig zijn
de tijd te vullen met hun dromen.
Oktober, en het deert hen niet
dat weer de zomer is vervlogen,
gaaf is hun spel en ingetogen.
Geen kind wat reeds de winter ziet.
Het valend blad, het valt nog niet
en donkergroen het gras na regen.
De avond…