3511 resultaten.
Bokito
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.518 wat kijken ze toch naar mij
die apen achter het raam
wat dragen ze voor stoffen
zie waarin hun voeten staan
kijk eens naar die ruimte
wat is hun wereld groot
zal ik de sprong eens wagen
dat moet lukken met die sloot
ik zal ze eens flink op stang jagen
"de boom in" zogezegd
heb geduld mijn apenvrienden
wat ik denk meen ik echt…
Stroming
netgedicht
3.8 met 56 stemmen
1.198 Tranen van `t leven
in trance stroom ik mee
sloom langs ramen
vloeibaar
los van lichaam
bewust van geest
volg het kozijn
voegen van gestapelde stenen
over grijze tegels
zo naar `t achter van een tuin
om vervolgens
willoos
de afvoer te bereiken.…
de laatste trein
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.443 wachten op de laatste trein
mensen drommen samen
het geeft iets van bewogenheid
als druppels op de ramen
reizen door een donker land
wanneer je hoort te slapen
het is niet wat het wezen moet
dat merk je aan het gapen
de trein raast op 't juiste spoor
dan een laatste remming...
eindelijk daar zijn we dan
op de eindbestemming…
de oude dame
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
579 gekluisterd aan haar zitplaats
weet ze de wereld kleiner dan voorheen
het park, net over de kade, onbereikbaar
ze weet nog van vroeger
aan de hand van haar vader
de kinderboerderij, lammetjes
en een kalfje, moe van het geboren zijn
rest slechts een raam,
voorbijrazend verkeer
en de postbode
de oude dame is moe…
Gekleurde vitrage
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.220 geef het maar een naam
desnoods een gezicht
noem het alles
behalve gegrond
en droog je ‘was’
in jouw heden
zodat ‘is geweest’
van kleur verschiet
strijk valse vouwen
in het plooibare goed
drapeer je ramen
met schone schijn
noem het jouw waarheid
maar laat het vooral
mijn verleden zijn…
de laagste maanstand
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
649 de nacht was mijn
vijand
wanneer hij 's nachts
bewoog door het verboden
gesloten raam
onder de maan
kon ik niet komen
toch niet voor eeuwig
en als ze nauwelijks zichtbaar verscheen
zorgde hij wel voor de schaduwen
die, nooit verontschuldigend,
binnendrongen
alsof zonden nooit
gestalten kregen, zelfs niet
in zijn hoofd…
fotoportret
hartenkreet
3.8 met 29 stemmen
4.003 ik denk dat ik naast je zou staan
in een kamer aan een raam
je niet aanraken
je bent te dichtbij
in welke sluitertijd pas jij
mijn huid voelt jouw warmte
je sluit de vitrage
doet de gordijnen dicht
ik maak mijn ogen open
zie jou dankzij het licht…
grijze vrouw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.106 de dag staat
aan het raam
een grijze vrouw
met vermoeide ogen
de dromen liggen
bijna afgedraaid
tussen de lakens
een laatste restje
zoete sluimer
uit de diepte
komt langzaam
het weten boven
drukt op mijn borst
de grijze vrouw
van weer een dag…
onuitwisbare liefde
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.899 je kijkt door de holle ramen
van een gebannen toekomst
ik drijf af uit jouw horizon
verslonden in ogenblikken
in een vingerafdruk van verdriet
onuitwisbare liefde
ik kon je niet meer troosten
mijn woorden niet sterk genoeg
jij was het gebroken wit
wat verloren ging
in het zintuig van vergeten
door het zure heen…
stiller dan ooit
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
2.330 daar in de achterkeuken
scheurde haar lijf en alles
verbrijzelde zwart
borsten en buik werden
getooid met een lijkstoet
van razernij
bomen huilden
naakt en gekromd
om haar ogen in het gras
en de kinderhoofdjes
lagen stil , ongeneeslijk ziek
achter het raam van angst
ik zag wat ik morgen nog zie…
wat doet het er nog toe
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.088 al wat ik in jou
niet meer ben
speelt onbegrepen verder
in mijn dromen
ik draal iedere dag
in het herinneringslicht
terwijl jij de koude wind verzamelt
en de gaten in het raam
zelfs het weer vlucht
voor de vragen
nog open in vreemde pijn
er blijft niets meer
over in de vertespiegel
of van de toekomst
morgen nabij…
broze wijsheid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
753 ik droomde van een vrouw
uit zachte voile
op een wijze die haar
lijf en haar verleden
vlam deed vatten
maar de broze wijsheid
van mijn lichaam liet haar leven
met een hunker in contrast
liefdevol sloot ik de ramen
deed stil haar kleren uit
en legde haar zonder gedachten
op haar zij, te slapen voor de
nachten zonder weelderigheid…
eerlijke uren
gedicht
2.9 met 71 stemmen
16.145 Niks geen
schaarsgbebloemde voorbijgangerslach in mijn raam
of dat kind op haar vuurrode fietsje dat me wolkeloos
zwaaide en zag - eerlijke uren
waren het vandaag. Dodelijke,
onverkwikkelijke, hopeloos
uitgekeken uren.
-----------------------------
uit: 'Raster', 107, 2004.…
opgesloten
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.108 ik sta bij het raam
en kijk naar buiten,
naar de bomen die groeien,
het gras zo groen,
de auto's, de dieren,
het land en het bos,
ik kijk verder dan ik kijken kan,
ik kijk naar het venster,
naar de vlieg,
naar de vogels in de bomen,
ik wil erheen
naar buiten zo vrij
maar ik zit opgesloten
in mijn eigen gedachten.…
Weleer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
578 In haar armen
draagt zij weemoed
ziet in ieder raam
witte rompertjes
met kabouterknoopjes
een luide roep haalt haar in
en opgewonden sprankelogen
struikelen in alle haast
over een klassiek verhaal
wanneer adem even rust
omvat zij weelde
en knipoogt naar
het kleine mannetje…
Zien zonder te kijken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Ik ben doof en blind
Mis toch haar stem
Haar lieflijke ogen
Mijn hart doet moeite
Maar mijn hoofd laat
Mijn hart niets toe
Zit verankerd in de stoel
Zie hoe de regen zuinig
Het raam bevochtigd
Was ik maar gezegend
Zonder ogen en oren
Opdat ik kon voelen
Hoe de regen mij troost…
Ontmanteling
netgedicht
3.9 met 31 stemmen
577 Grijpend de tederheid
van hemels genot
gespiegeld in de donkere ramen
van jouw ziel.
Omhelzend de tranen
van een droomloos verleden,
stervend in emotieloze explosie
om herboren te worden in het heden.…
De wind helpt een handje
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
772 Oh vreselijk,
een hevige orkaan
gaat door me heen
De deuren en ramen
heb ik gesloten.
Plotseling verdwijnen er
wat donkere wolken
als er een beetje zonlicht
tevoorschijn komt
omdat de wind
een handje helpt.
Ja eindelijk,
langzaam maar zeker drijft
de orkaan over en kan ik
mijn hart weer voelen.…
Scherven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
749 op mijn beslagen ramen.
Omdat ik blijf hopen dat de scherven
drogen en we ze weer kunnen lijmen.…
Citroengeranium
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
649 Zoals je daar staat, fier voor het raam,
en geur verspreidt, zo aangenaam,
gelijk het sap van verse citroen
met je sierlijk blad van heldergroen
dat bedekt met viltige harigheid
mij vaak tot strelen heeft verleid,
weet jij mij steevast elke morgen
een waar genoegen te bezorgen.…
Kleur op grote doeken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
576 heb mijn atelier
aan huis met
hoge ramen op het noorden
witte muren
stimuleren het gebruik
van kleur op grote doeken
ik kan
het maagdelijk moment
van exposeren niet doorbreken
de twijfels
zijn te groot om kunst
aan het publiek te geven
dwaal verwonderd langs
mijn schilderijen zal ik me ooit
van die angst kunnen bevrijden…
wintergaard
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
667 in de stilte, minuten van een nacht
heb ik je verzen
ondergaan
het is donker
zo zonder achtergrond
waar lengte noch breedte
de warmte bewaren van
je zwijgen
of de dag
zou mij moeten losmaken
en de ramen zacht schuren
met het onderkomen
van een zomer
voor een versteende nomade
mij vluchtend vindt
zoals vandaag…
De rat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
586 Vannacht had zich als rat verkleed
knagend weer aan mijn prostaat
welk toentertijd eens overleed
heb hem destijds een trap gegeven
door het raam naar buiten omdat hij
met kanker niet meer wilde overleven
vraag me af wat het met mij deed
hoe het door de jaren verder gaat
mijn dankbaarheid maar niet vergeet
Dat mijn schat is trouw gebleven…
Gedonder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
456 daar zul je het gedonder hebben
regen tikt als 'n ongenode gast
op pannen en tegen ramen
rennen mensen voor hun leven
vechten ruitenwissers 'n verloren
strijd voor beter zicht
delven fietsers het onderspit
door passerende auto's die hen
laf in de flank bespuiten…
Het Huis
gedicht
1.7 met 3 stemmen
5.455 Men is verstrikt in het huis
men loopt van broodkast naar muur
men klopt op het beeld van een deur
men schrikt van het letterlijk zicht
eerst schrijft men gedwee wat er is
dan leest men hoe alles ontvleest
in de avond dooft men het raam
men hoort nog gehoorzaam een beek
dan dover in het donker de zee -
--------------------------------…
Allah is groot
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
758 hij is zijn broeders hoeder
beiden hebben dezelfde moeder,
weggemoffeld in wazig kleed
door de vensters van haar ogen
beziet ze waanzin vanuit haar raam
haar ene zoon roept Allah is groot
en uit dezelfde naam
schiet haar andere zoon hem dood
en dat allemaal voor de profeet
die alles uit zijn duim heeft gezogen…
Miste geborgenheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 er was geen drempel
in het huis
iedereen liep in en uit
muziek door open ramen
maakte reclame
voor een zorgeloos entree
de zoete inval
die ook heerlijk smaakte
van gasten fijnproevers maakte
toch was ik er
nooit thuis
miste geborgenheid
rust en stilte
om even te mediteren
heb ik daar moeten ontberen…
nu dat zo is
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 dat dit huis geen thuis meer is
de planten verdorren voor het
raam….ik me ook ( weer )
een vreemdeling voel
nu het zo is
dat je mijn aanraking niet meer
kunt verdragen
en mijn aanblik je doet huiveren
- hebben we ooit liefgehad ?…
En ik dan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
772 Herfst komt weer naderbij
wij denken nog aan ons en wij
Als ik dan afstand genomen heb
kom je dichterbij en jij roept
zoals gewoon herinneringen op
een kus, een blik, niet wetend of
ik hou van de schaduw van een droom
Een vlinder op het raam warmt zich
droogt haar vleugels van de dauw…
Droog en transparant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Het najaar
Staat nog in volle
Bloei als de
Eerste winterse
Verschijnselen
Deze week onze
Kant op komen -
Ramen vol vocht
En condens maken
Dat mijn blik
Vaag blijft, nog,
Maar is het de vrieskou
Die de buitenkant
En mijn warme hart
Dat de binnenkant droog
Maakt en helder transparant…