177454 resultaten.
Sprakeloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
737 Apathisch zag ik jouw sprekende gezicht
Langs schappen van de kleurrijkste wijn.
Jouw mysterie houdt mij in evenwicht.
De ontbrekende conversatie maakte het bitter.
Ik kan alleen nog wensen om te proosten
Naar aanleiding van mijn geschreven verhaal.
De kenmerken zijn zacht, soepel en fris....
Ergens anders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Ergens anders is het leven
goedkoper,
ergens anders is het leven
duurder.
Ergens ver weg is het leven
gevaarlijk,
maar hier is het veilig.
Ik leef mijn leven
vanuit mijn hart
en wist mij altijd
gestimuleerd door jouw vrede.
Jij leefde mijn leven op,
gaf me kracht om op te krabbelen
al...
stil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 de zon wekt warm de kille duisternis
die gehoorzaam doet wat hem bevolen wordt
en trekt zijn donkere gloed al schuivend terug
alsof gordijnen opengaan toont zich het landschap
in vroege vrolijkheid waarmee de dag begint
in zachte stilte en met ongestoord geluid
van blije vogels die elkaar begr...
kerkmuis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 De kerkmuis, zij is arm geboren.
Ach, welk een lot is haar beschoren?
Om in de kerk steeds te vertoeven
tussen gelovigen en boeven.
Geen inkomsten zijn haar vergund,
soms een gevallen pepermunt.
Of koper voor de offerande,
dat helaas op de vloer belandde.
Zo door de week heerste er stilt...
home, sweet home..
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
602 in mijn omgeving
de rauwe werkelijkheid
mijn warme thuis gloeit
ik neem slechts één stap vooruit
om de deur te openen
Eens komt het goed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 Jij bent een bijzonder mens
zegt hij
en gaat dichter bij zijn woorden staan
in zijn armen wiegt
hij mijn geschonden kind
dat even later
uit zijn handen glipt
verder
steeds verder weg
breekbaar
onaantastbaar
fragiel als ijskristal
in winternacht
"maar eens komt het goed"
vertrou...
In de schemer
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
504
ik teken
mijn dromen
met licht van de zon
schaduw
contrasten
met zwart van de nacht
maar pas
in de schemer
komt alles tot leven
dansen schaduw en licht
tot ik ontwaak
met een lachend gezicht
Herboren.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
859 Weg is de eenzaamheid
nu ik in jouw leven leef
er is geen schaduw de
duisternis is verdwenen
het ongelukkig zijn is
uit mijn lichaam verdwenen
ik volg de weg die voor
ons bestemd is om tot
een hogere niveau te komen
het verleden vaart weg
zoals de dood in de nacht
leven is ...
buienradar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
656 Regent het nu hier ?
Ik kijk op buienradar.
Neen, het regent hier nu niet.
Toch hoor ik onmiskenbaar
het geruis van de bladeren
waarop de regen valt in het donker.
Het regent nu niet, maar het regent.
Niet voor de poes
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
908 Nog twee jaar en dan krijg ik mijn pensioen
Het is niet veel maar plus de AOW
Is het te doen en valt het wellicht mee
En hoef ik na twee jaar niet op rantsoen
Nu komt die AOW plots twee maand later
Geen kattepis maar ‘k zit wel met een kater
Onbegrip.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.256 Een eenzaam bestaan
kan leiden tot depressie.
Het onbegrepen zijn
door anderen
kan leiden tot de dood.
Sorry? OK!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
573 Sorry?
'k Heb je even
Niet begrepen
´k Heb je heel
Even niet gevolgd
Bedoel je soms...
OK,
OK,
OK,
Ja, je zei ´t
Een beetje rottig,
Maar bedoelde het
Vast wel goed
In ieder geval
Heel anders
Dan je eerst zei,
Of komt dat
Misschien door mij?
zoals zij in de ochtend
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
692 ik waai en waai
verblijf tussen spiegels van hoop
en horizon; het veld waarop
wolken verder drijven
traag vliezend in het bestaan
mijn lot vloeit uit
in zeebelopen vloed, kartelt
randen waar mensen staren
naar diepe zin
aangekruist door hongerigen
hoe zou mijn stem zijn
in tege...
Twee knieën knielden in het gras
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
619 1984: de eerste twee regels zijn van DAAN ZONDERLAND maar boeiden mij zo, dat doorgaan een noodzaak werd
TWEE KNIEËN KNIELDEN IN HET GRAS
OMDAT HUN BAAS AAN HET BIDDEN WAS
"oh lieve Vrouwe, vergeef het mij
't komt door het gras hierin Uw wei
dat ik geknield zo voor u zit
en stiekem in U...
GERRIT KOMRIJ
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
691 We leven een tijdje en dan gaan we dood.
De dood hoort eenvoudig bij het leven
de dood is hevig in hem opgestaan
Hij moest eenvoudig gaan.
Na een laatste zucht lag hij rustig het hoofd in zijn schoot
Gerrit Komrij, bij dood en leven vind ik je GROOT.
God en Google
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
447 Google en god:
Bijbelkennis was nog nooit zo makkelijk!
Doorgestreept
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
505 op de wc-kalender
staan verbleekte namen
in laatste overbodigheid
de een is overleden
een ander is verhuisd
er zijn er ook vergeten
soms keert een naam terug
die ik weggestreept had
contact, dat weer hersteld is
toch aarzel ik even
als ik namen weglaat
op mijn nieuwe kalender
Kluchtkasteel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
432 Aan het personeel van het nieuw te bouwen peperdure Forum, een prestigeobject van de gemeente Groningen is nu een intendant toegevoegd, die in een interview zegt nog niet te weten wat het Forum straks te bieden heeft.
Nu is er dan een echte intendant,
Geen flauw idee wat of zo ’n man gaat doen...
Het blijft ons kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Soms gaat ons kind een andere weg
Waarmee wij het niet eens kunnen zijn
En aanvaarden wij dit met zorg en pijn
Het gaat z’n gang, zonder overleg.
Graag hadden we het anders gezien
Maar we kunnen ons kind niet dwingen
We blijven het met ons gebed omringen
Hopelijk verandert het nog, missch...
Je mag er zijn, zei ze
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
740 Je mag er zijn,
Zei ze
Net als ieder
Ander mag je er zijn
En,
Toen ik
Er eindelijk
Durfde te zijn
En voor het eerst zei
Wat ik vond
En wat ik dacht
En ik voor mijn mening uitkwam
Zei ze in
Een fractie
Van een seconde
Dat ze het niet
Met me eens was
En toen was ik
Al...
Heel even maar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
666 Tussen roze
rode bloemen
ruikt hij het zoet
van zachte zomerwind
vindt resterende sporen
van verloren gewaand vlinderkind
even
heel even maar
een vleugje liefs
was zij
in zijn levenslabyrint
Stilte was vloeibaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571
stilte
was vloeibaar
lichtte op in de zon
kleuren bewogen
in glinsterende scholen
schichtig rondom
tastbaar de vrijheid
onbelemmerd het gaan
onder dezelfde sterren en maan
wij zijn diep
in deze wereld gedoken
weten nu iets van haar bestaan
Ouder worden.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
900 Ouder worden is mensen voorbij zien trekken.
Die allemaal eindigen.
Daarvan word je je als oudere bewust.
Ouder worden
Is zien steeds meer zien hoe eindig de dingen zijn.
Ouder worden is de bloemen beleven ook in het verwelken, in rouw en vergaan.
Ouder worden is je kruis leren liefhebbe...
Ruzie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 Ruzie slingert ons
in het oog van de orkaan.
Stilte na de storm.
Antiekwinkeleigenaar
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
681 Uit een soort hang naar degelijke, tijdloze spullen
waggelde ik vaak door de nauwe straatjes in
de antiekzaken vol schreeuwende oudheden
en ik kocht het nodige op.
Ik kon eindeloos wegdromen bij sierlijke kastjes,
bestofte schilderijen en zilveren sieraden,
afgekloofde poppen van porcelein,...
Mooi weer-bericht
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
701 ’t Is zeer gewenst bij horeca-despoten
Een weerjournaal dat niets dan goeds bericht
De zorgen van de middenstand verlicht
En meldt waar je door zon wordt overgoten
Want de on line-burger laat zich enkel zien
Na de toestemming van Pelleboer en Pien
Over de gewetensvraag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Vaak klinkt het nogal vaag,
De gewetensvraag.
Het is geen vraag over weten of niet weten,
Maar over het weten van het geweten,
Een morele oordeelsvraag.
Maar een dergelijke vraag,
Voelt niet in het geweten, maar in de maag.
mijn lieve dochter
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.986 mijn lieve schat
wat hou ik van jou
ooit dacht ik van
hoe gaat dat nou
houden van een tweede kind
mijn leven was als een wervelwind
alles ging zo snel
ontmoeten..
trouwen.. ik kreeg
een tweede kind kind
en daar was jij
wat was ik blij
mijn engeltje
ging er door mij heen
toen ik jou z...
HUISELIJKHEID
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Wazige mist;
daarachter gloeien vensters
vierkant avondrood.
's Nachts onweert het hard:
verborgen spinnenwebben
blinken druipend op.
Tussen boomwortels
ligt een nestkastje als huis
van pissebedden.
Al denkend snuiven
bij een blauwe druiventros:
je hoofd geurt vol wijn!
Het raam ...
Gele roos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
653 Beide handen gaan langzaam
naar het opgestoken haar
verdrietige blikken proberen
het venster te ontwijken
wanneer een spiegel een glimlach
om de vele herinneringen laat zien
speelt een gele roos aan een struik
met de eerste druppels ochtenddauw
haar handen gevouwen bidt zij
in stilte ...