1259 resultaten.
Duister adem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
619 De tak gebroken
deelt de schaduw
mede ontmaagd
door het zwaard
van de eenvoud
zoals ik al wist
tijdens het begin
zijn spreektaal lippen
trillen de zaadlozing
uit elkaar als een dode kip
laat hij zich pakken
voegt hij zich zijn worst
bij het uitgestalde vleeswaar
van de Agrarische Hema
die soms neigt naar het Oosten
dat zucht onder…
Zinnen tuigen...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
569 Soms kom ik zintuigen
tekort om me te uiten,
komt niet alles,
wat in me leeft,
naar buiten
Is het slikken,
lijkt op stikken
Dan volgt machteloosheid
en pijnlijke onzekerheid
Raak ik niet mijn emoties,
maar wel mijzelf
een beetje kwijt
Gevolgd door uren, dagen
waarin ik lijm de duigen,
mijn zinnen weer kan tuigen,
mezelf weer kan…
- Wat ben ik blind -
netgedicht
4.2 met 56 stemmen
1.396 Wat moet ik blind zijn in mijn wezen, dat ik niet eerder dit kon zien
mijn vingertoppen niet konden voelen, de waanzin van mijn hart.
Is het onredelijk te vragen naar dit ongelijk zichtsverlies,
Blindheid kan plotseling optreden en is oorzaak van gevolg en smart.
Moedig ga ik zoekend, tastend verder en geef jou mijn zachte hand
ik draag…
Rustig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.008 Breng mij niet weg straks onder tromgeroffel
maar ga samen rustig pratend en kalm lopend
achter me aan naar de plek die daar geopend
wacht bij de tuinman leunend op zijn schoffel.
Praat met elkaar over de dingen van vandaag
zoals het weer of wat de krant te melden had
wat we gewoonlijk deden op het eigen tuinpad
gaat ook wel…
in een slechte bui
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
569 je kijkt
met donkere wolken
je mond
is zwanger
van de zware letters
donderend
stort je
inktzwarte woorden
druipend
dweil ik je verhaal
en wring je
al wurgend uit…
- Dementie -
netgedicht
4.3 met 106 stemmen
5.135 Ongelukkige gedachten die niet permanent verwarmd zijn
flarden en herinneringen die hopeloos verarmd zijn.
Een lege wezenloze blik daar waar eerder stralen was
een afgronddiep zwijgen broos en teer als breekbaar glas.
Met geduldiger liefde, warmte en een starre achtergrond
wacht het anders zo kostbare gedachtegoed in zich angstig af.
Ben ik…
Mijn lief
hartenkreet
2.9 met 23 stemmen
2.359 Ik droom ervan
Om mijn leven lang
Mijn liefde aan jou te bewijzen
Jij leeft in mij,
Elk wakker moment en in mijn dromen
De enige waartoe ik behoor,
De enige waarbij ik wil zijn,
De enige die mij aanvult,
Dat ben jij
Dus laat de nacht maar komen
Want lief,
Ik laat het niet meer bij dromen…
even luchten
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
521 pak me op
neem me mee
draag me boven
deze wereld uit
wil er even
niet meer zijn…
- Piano Recital -
netgedicht
4.7 met 99 stemmen
2.534 In haar strelende ogen verscheen lichte muziek
een bestemd gevoel deed mijn gedachten trillen.
Haar hoofd zacht gebogen, haar ogen zo dicht,
verloren intens verdiept aan het spelen, klassiek.
Verdroomd haar gezicht 'n vleug van eeuwigheid ?
Een gecomposeerde omlijsting van vrije geluiden.
Ongenaakbaar verspeeld, verloren, aangeslagen
aan…
- Gemeden -
netgedicht
4.2 met 69 stemmen
1.456 Inwoner van de tosende stad,
druk is het, traumatisch de stress
een angstvallig gemeden aspect,
ongezien bruisend kort het leven.
Toenemend de druk om indruk
te maken, idealistische ruimte
de uitgestotene mindere te geven,
luister naar mijn woorden even.
Het kleine meisje in de straat,
de kindertijd van onze cultuur,
de oude man die…
- Wat zo belangrijk is -
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
1.075 De toevertrouwde tijd staat stil,
en als wij op zoek naar haar gaan,
dan leren wij meteen..
het is niet wat men zoekt wat zo
belangrijk is, wat zoveel geven kan.
Omdat herinneringen tranen
weer opwellend wegdromen laten.
De minuten ze passeren dan.
Ze gaan voorbij jouw wereld,
in enigheid die enkele jaren
in die je gelukkig leefde…
Waarom verbergen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.331 waarom zou een echte man
niet mogen huilen?
hij verbijt emoties als het kan
maar op een schouder schuilen
is dat verkeerd dan?
waarom een kruis blijven dragen?
geen smart te delen
tot het einde van zijn dagen
zullen nooit wonden helen
is hij te beklagen
oprechte tranen bevrijden
diep geworteld verdriet
verzachten emotioneel lijden
echte…
- De zachte traan in mij -
hartenkreet
4.8 met 43 stemmen
1.276 De zachte brandende traan diep in mij,
die ik niemand eigenlijk echt tonen kan,
eerder bij veel gelegenheden verbruikt
veilig en peilloos verborgen komt zij dan,
ontzettend lieve zachte hartsontroering,
‘n diepte die niemand werkelijk evenaart
omdat om wat ik geef, mijn hart omwoelt,
niemand deze zielsgelegenheden aanvoelt
waarmee men zacht…
- De reden van je glimlach -
hartenkreet
4.6 met 36 stemmen
1.208 de reden van je glimlach,
valt ver te zoeken, je zuchten niet meer dempen, berust in opoffering
je woorden trilden vol liefde zenuwachtiger terwijl je mijn zachte hand naam
de dagdromen die je wilt delen ze zijn buitenweg, hoopvol zó dichtbij gekomen
vragen gemakkelijker om geluk en dat beetje schuldig innig tevreden voelen
de reden van je glimlach…
Koudvuur
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
639 haardhout smeult nog
op zijn laatste adem
de kamer beweegt
mijn handen onbedaard
uit de muur rollen ogen
op een kapotte vloer
glazig en opgezwollen
worden wonden bekeken
huiver breekt uit de gaten
in mijn huid, ik schuur de beenderen
van het juk en leg ze
op de as van wat was…
Ontglipt mij jouw beeld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
878 Vind ik in ritselende bladeren
Antwoorden op de vragen
Die spoken in mijn hoofd
Hoor ik in 't bulderen van de wind
Die raast rond mijn huis
Jouw stem
Zie ik tussen de takken van
De bomen silhouetten
Van weleer
Er is geen antwoord
Voor de wind lijk ik doof
Blindgeslagen door de tijd
Ontglipt mij het beeld dat ik van je had…
herinnering in ochtendgloren
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
564 terwijl de zon haar eerste stralen
haast door gesloten wimpers werpt
dringt bij het ochtendgloren
een vrolijk kip-gekakel
door nog afwezige trommelvliezen
en in mijn sluimerend bestaan
voel ik jouw ogen zacht en teder
dwalen over glooiend lijflandschap
je elleboog stevig in het matras geplant
rust je hoofd op je hand
wat ben je mooi zeg…
- Mos groeit overal -
hartenkreet
3.5 met 50 stemmen
2.674 gestadige weg,
waar loop je langs..
wat verwaarloosd
want ieder einde
is een ruw begin.
Ik voel het zachte mos,
levendig groen,
siert de lijdensweg en
honderd vleugels
dragen mijn zachte pijn
en de warme wind
hij vangt mijn haren,
houdt mij zijn hand
liefdevol voor mijn ogen.
Oneindig ver blijf je weg,
ik zie verwijderd
mos groeit…
VERSIEREN...
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.285 Versieren...
wil ik je
bloemen steken in je haar
Versieren wil ik je
met ketting,ring
en parelsnoer
Maar jij geeft
geen ene moer
om opschik of versiering
Je wilt eigenlijk
maar...een ding:
bemind te worden.…
Een punt er achter
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
957 ik zet een punt
zomaar
zwart van tint
het blijkt meer dan een stip
die is minder ruimte gegund
doch wordt vaker
in de verste verte bemind
zo toon ik enkel
soberheid
met een pen
en wordt dit teken
vaak als onbeduidend
beschouwd
maar ook getuigt
het van een einde
soms onverwacht
men had dan liever aan
een verwachtingsvolle…
op het eerste gezicht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
723 ik zag je
in de winkel staan
en zei
die jurk
past je goed
en jij mij…
twijfelaar
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 vele malen al
in gedachten benaderd
geef ik je
nu eindelijk
die mooie bos rozen
of laat ik
de zoveelste verdorren
in mijn hoofd…
ongehoord
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
653 mijn roep
weerkaatst niet
nergens
sterft
in oneindigheid
alles
zo ver weg…
depri 3
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
591 m’ n hoofd
kopieert maar door
honderden vellen
met steeds dezelfde tekst
gelukkig zijn m’ n muntjes bijna op!…
pats
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.165 denk
dat ik
maar eens
ga douchen
onder de
uiteengespatte
zeepbellen
van mijn
verlangens…
gebukt gaand
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
568 met schijnbaar goud haar
diep gebogen
onder
eigen gewicht
treurt
de wilg
moe van het dragen…
op slot
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.151 dronken stappen
knarsen het grind
door een tuin
zonder bloemen
adem stokt
van de dreun
van een hand
aan de klink
de deur gaat open
de rest op slot…
vluchtweg
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.087 vleugellam
stort ze
als een baksteen
na al die harde
voelt ze deze
klap niet meer…
ontstemd
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
537 de eerste viool
wil je graag spelen
maar met steeds
meer valse noten
op je zang
raak je bij mij
de gevoelige snaar
niet meer…
schuw
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
678 angstig
elk buiten
negerend
rol ik me
bottenkrommend
tot egel…