9935 resultaten.
De stad
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.954 De stad ligt in de avondgloed:
de torens en de tinnen blinken,
maar 't laag gedaalde zonlicht doet
wat kleurig was in schaduw zinken.
De schemerige wegen zijn
nog vol, en in de nauwe stegen
Ziet men zich in den vale schijn
een vage mensendrom bewegen:
Chinezen met hun onbehaard
gelaat, en rustige Javanen.
en Arabieren, trots-bedaard,…
Liquidatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 Het moorden houdt niet op in Amsterdam,
Men liquideert elkaar daar bij het leven.
Het wordt nu wel een beetje overdreven,
De halve onderwereld ligt al lam.
En ik voorspel, als dit niet overdrijft,
Dat er op ’t laatst maar ééntje overblijft.…
Westerkwartier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Thuis voel ik me hier
Al was ik er geboren
Eén met schepping,
Met mens en dier,
Elke boom, elke struik
Zo eigen, zo vertrouwd
Zo veilig voel ik me terwijl
Mijn leven zich hier ontvouwt…
Bergen, 1971
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 Met wankele benen
van de dronken boot
nog zonder een plek
om te verblijven
In kou en regen
van haven naar stad
vluchten naar het museum
de warmte van de kunst
Zalen met schilderijen van Munch
Wij kenden niet eens zijn naam
wisten wij veel…
van hem, dè Noorse schilder
van het licht en het duister
van die eeuwige schreeuw…
vriend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.116 een nacht vol rust
wakend door een kleine ziel
die stilletjes haar liefde
aan jouw oude handen gaf
een nacht in pijn
wakend door mijn eigen hand en
boven alles, op jouw hoofd
de ander hield je vast
de nacht ontlast
met jouw blik gericht naar haar
jouw liefste
uren lang haar naam en ogen
in de jouwe
dansend op haar hartenklop die stervend…
Verhevigd bewustzijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
605 Was het toeval of
voorzien,
Was het toen lust of
liefde?
Op afstand keken wij
elkaar plotseling in d'ogen
Een heel mooie tijd van
nazomeren onderweg naar
Binnenkort in de maand mei, leggen
verliefde vogels in meervoud hun ei
Ook al was het toen eerder
op afstand
Het maakte mij blij…
Kuchis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 Bij Ibrahim hebben we neergezeten,
een beeld uit het aloude testament.
Een uur werd duizend jaren in zijn tent,
in mijn gedachten hoorde ik profeten.
Van schalen op het kleed werd er gegeten,
het beste lam diende als traktement.
Vierduizend jaar verstild in een moment.
God en Allah werden Jahweh geheten
Ook hebben we zijn kudde nog bekeken…
Gods lamp ( B. K. )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
529 Achter in de kerk
is het licht
immer schijnend:
hoop, steun en vertrouwen
brengend en schenkend
om vreugde en verdriet,
nimmer verdwijnend!
Het rode, warme en sterk gegeven,
heeft op mij een indruk achtergelaten
voor een héél leven.
Ik zal nooít
alleen
worden gelaten, nooit!!…
Geef mij een huis ( 22-07-2011 )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.041 Mensen geven me geld.
Mensen beloven mij de wereld.
Mensen proberen me liefde te geven.
Maar mensen, geef mij:
een huis.
Geef me een huis om in te wonen.
Geef mij een huis om me eindelijk
veilig en geborgen te voelen.
Geef mij een huis om in te blijven,
schrijvend dichten.
Geef me een woning om te delen
met velen: mijn wereld.
Een…
Van de wind zul je altijd verliezen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 Veel had ik me van mijn
Toekomst voorgesteld
Toekomst die nooit
Is aangebroken
Voor niets gebuffeld
En meer dan een ander
Mijn best gedaan -
Maar gaandeweg
Was daar de wind, die
Me alle dagen parten
Speelde, een kant op dwong
Die ik nooit gewild heb
Dwang die levenslust
Overnam en mij beseffen
Deed dat de wind
Blaast waarheen…
Het vogelke
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.135 Hoe is het mooglijk dan
Dat men u vangen kan
Vogel, gij licht van pluim.
Vliegend door het ruim;
Die langs de loverhang,
Nachten en dagen lang,
Ons stemt tot goede luim
Door klank en zang.
Gij zit thans in de kooi
Treurig, niet half zo mooi
Als toen ge door het bos
Vloog blij en los;
Spreken dat kunt gij niet,
Maar wen ge uit ’t kooitje…
Petra-wetenschap
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
703 Ik wist, dat ik andere zaken wist
als andere mensen weten...
Ik wist, dat ik hele andere dromen droom,
die bij geen man zullen uitkomen.
Ik wist, dat ik zal weten, waarvan
ik nooit had gedacht:
dát het mijn wetenschap
werd, zal worden!!
Ik weet, en vergat
juist daardoor sta ik open
voor nieuwe wetenschap!
Ik wist om te weten...…
Die op mijn wangen groeide
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 Waar doorgaans op
De konen van gezonde
Boerenzonen een
Rijpe appelglans
Te vinden is, ben
Ik die boerenzoon
Die van kleins af aan
Met angst en schuld
En schaamte werd
Opgevoed - allemaal
Bedoeld om het leven
Dat mij ongevraagd
Gegeven was te doorstaan
Altijd on the safe side
Dan zou het waarachtig
Wel gaan - tot dat het…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
596 we hebben elkaar ontmoet
aan de buitenkant
je bracht de zee
en tussen gesprekken door
het blazen van de boten
omdat er op dat moment
geen woorden waren
of te groot of te klein
we draaiden naar de duinen
het pad dat, ook in schaduw,
oud had kunnen worden
was ik, of jij al gestorven
bleven we staan
in alles wat er te weinig was…
tegemoet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
595 hou me vast
met handen van de nacht
en laat dit eeuwig duren
want morgen
nog voor duinen aarde worden
treurt de dageraad
langs grijze wangen
vederloos en onafwendbaar
met om mij heen
de lage stilte van een dichtgegroeide dag
hou me vast
in het voorbijgaan
en draag het ruisen naar verlangen
avondblauw, naar wie ik ben
de zee…
Kom, bedaar eens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
681 Op het droogste continent, moet een gemiddeld
gebied
geloof het of niet, het met 166 mm neerslag
per jaar doen
daar op Antarctica
63 jaar volkomen uitgedroogd
overleven; de cyanobacterie
'n micro-organisme hiertoe in staat
Droogste vis is de Afrikaanse longvis
die vier jaar buiten water in leven
kan blijven, slechts gehuld in zijn slijmvlies…
In het week-end
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Een sirene loeit
en er wordt een meisje weggebracht
in de donkere novembernacht
in het week-end.
En haar mama huilt
want een ouder weet maar al te goed
wat verkeer met jonge mensen doet
in het week-end.
Zij reed voor de eerste keer
ondanks het gure weer
met haar fiets langs de verlaten straat.
Laat die avond vond men haar
de hulpdienst…
Waarlijk mededogen ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Je moet het kunnen
leren
van een leermeester
te houden
voor een héél leven,
een heel leven, ja God
als ik iets mag en wilde
in mijn leven
is het waarlijk mededogen
te voelen
bij iedere verschijning van je,
zonder ooit, enige verdwijning!…
Helder als kristal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Glimmend glas
Glanzend als helder
Kristal in dit
Winterlicht dat
Een zomertwinkeling
In zich draagt
En zich eerbiedig
Buigt uit respect
Voor allen die
Onschuldig vielen
Is ondanks al
Dit goeds toch
Gevlekt, gescheurd
Door hen die niet
Beseffen wat er
In Auschwitz is gebeurd…
fellatio
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.084 Om de twee weken, regelmatig,
niet elke zondag, maar bijna,
loopt hij, incognito in de late avond,
langsheen de steeg, de laatste meidenbar
voorbij, tot aan de brakke grond
waar oudere hoeren kettingrokend
draaien met hun kont en lonken
naar de zondaars.
Hij weet welke hij wil
en volgt haar zonder woorden
In de schaduw van de schutting telt…
Het leven wacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Voor Anton
Licht dat in ontelbare
Kleuren uiteen barst,
Dwars door het donker heen,
De nacht verjaagt tot
Achter de horizon
En met de saaiheid van
Alle dag korte
Metten maakt,
Vreugde die voor
Het oprapen ligt
Het nieuwe leven wacht…
Vlakke tekeningen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Zo veel mensen,
Zo veel zielen,
Niet een aan
De ander gelijk-
Heeft de een
Ravijnen gezien,
De hoogste toppen
Beklommen, de diepste
Diepten meegemaakt
Het verschil in
Perceptie springt
Wel het meest
In het oog bij
Zulke dingen:
Iemand die nooit
Achter de horizon
Heeft gekeken
Maakt uitsluitend
Vlakke tekeningen…
Even
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
622 Even, was ik dichtbij
die roze gloed
even, heel dichtbij
die overvloed
heel even overweldigend
liefde.…
De hemel op aarde...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
631 Nee, geen hemel op aarde...
alsjeblieft niet, want dan is er geen plek
om naar toe te gaan en uit te rusten.
Een hemel op aarde, zou bijzonder vredig
kunnen uitpakken, maar we vallen in slaap...
Een hemel op aarde, zou enorm liefdevol kunnen
mogen bestaan, zodat mensen elkaar goed verstaan
en werkelijk met elkaar zijn begaan.
Waarom dan niet…
Mijn ethiek, mijn wetenschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Dieper dan welk verlangen in mij,
is mijn ethiek.
De moraal die ik zal uitdragen,
is een diep ethisch verlangen
om antwoorden op allerlei levensvragen,
waar ik mee kamp, mee worstel
mijn gevecht lever...
een mens als ik.…
Alleen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
890 Ik kies niet mijn weg, volg
haar slechts, stil en verlaten.
Terwijl ik staar in de verte,
eenzaam en gelaten.
Maar vol vertrouwen ga ik door
met achter mij elk voetspoor
dat geraakt in vergetelheid.…
Die ongemerkt voorbijgaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Voel de lauwe midzomerbries
Om mijn gespannen kaken
Hoor vogels van allerlei pluimage
Kwinkeleren dat het een aard heeft -
Ik die zie met mijn gevoel,
Lees met mijn oren en vingers,
Diepgevoelde sensaties
Die binnenkomen door mijn neus,
Pannenkoek met spek, kaas en appelkaneel
Die lonkend op mij wacht,
Leef maximaal in het hier en…
Dankbaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
768 Laten wij, mensen
de duiven dankbaar zijn,
want zij zorgen ervoor, dat ik
rustig word
en tenslotte amen en vrede zeg,
voor de ingeslagen weg,
te vervolgen met goede moed
en zekere reden.…
Singing in the rain
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
698 Intelligent zijn mensen die beseffen,
dat zij af en toe dom zijn.
Dom worden stervelingen die denken,
dat zij altijd intelligent zijn.
Wijs zijn studerenden die ervaren,
dat zij maar erg weinig weten.
Teleurgesteld worden mensen die,
niet teleurgesteld willen worden.
Gelukkig worden ongelukkigen die leren.
Dat de dood hopeloos gelijkstelt…
Hartverwarmend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 Als de nachten weer gaan overwegen
het daglicht telkens korter kleuren toont
en storm graag plaagt met vlagen regen,
de kwetsbaarheid van mensenlijven hoont,
is zij het juist die openheid beloont
de rilling van een naakte huid verjaagt
en harten naar een vurig ritme draagt
opdat haar kracht ten diepste wordt gevoeld.
Geef haar die kans en zij…