2506 resultaten.
De melodie van stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 ze schitterde
scheurde zich
los van publiek
danste flarden
muziek
zong een
godvergeten lied
op de melodie
van stilte diep
tussen de sterren
ze wervelde
in vuur
met armen
als vleugels
vlamde op
bij het applaus
doofde
met tranen
in afscheid
bloemen
kleurden
het vallend
gordijn
een laatste pas
in schone schijn
haar…
Ingenieus dacht de schepper na
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.146 Als de zon altijd zou schijnen
Als het nooit meer nacht zou zijn
Als de regen zou verdwijnen
Leefden we in een zandwoestijn
Om je heen zou 't groen verdorren
Met een altijd blauwe lucht
Zouden we de nacht niet slapen
Voor de zon gaan op de vlucht
Alles is perfect geschapen
Ingenieus dacht de Schepper na
Zouden wij het beter weten
Weinigen…
Warmte en zon van liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Zo ik jou zou ruilen,
zon van mijn liefde,
die schijnt deze dag,
zal ook morgen
een andere zon schijnen
die ik ook dan
gemakkelijk ruilen wil.…
ode aan de zon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 Met je zilveren licht
en je warmte heb je
de aarde en ons
weer gepamperd
waarvan iedereen zo genoot
Nu je stralen zijn getemperd
kleur je de hemel
met je warme gloed, oranjerood
en je langzaam zal verdwijnen
achter de horizon
en in de prille morgen
je stralen opnieuw uitbundig
zullen schijnen
O, heerlijke zon,
jij bent een
onuitputtelijke…
Danst in zwart wit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 een fotograaf
danst in zwart wit
langs het decor met kleur
de zon zingt vals
zijn melodie van
schijn en tegenlicht
nog branden
onze offeranden op
het altaar van verlangen
wij zijn intiem geweest
het maagdenvlies is ongerept
de lakens zullen hangen
zo vlagt geluk en voorspoed
in tradities de kus en lach
blijft ons geheim…
December
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.447 De zon in volle schoonheid haar licht
laat schijnen tot ze het langzaam dimt.
Dan de weg vervolgt in haar eigen baan.…
IQ-Partij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 .
--------------------------------------
Er schijnt ook een IQ-Partij te zijn,
Zo ’n naam creëert bij mij gelijk distantie,
Getuigt haast van misplaatste arrogantie,
Van intellect, naar nu blijkt is dat schijn.
Partijen die hun waarborgsom vergeten,
Die moeten niet IQ-Partij gaan heten.…
De modeshow van Mark Rutte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Het heeft alle schijn van een modeshow: de foto's,
de apenpakken mèt glimlach in camera's.
Slechts deze uiterlijke vertoning
stinkt in duisternis,
want gouden wiegjes bekleed met diamanten stenen...
schenen elke beeldspraak
om eerlijkheid
te verdringen tot betrekkelijkheid.…
Onderhuidse warmte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 ik tast naar je
raak heel bescheiden
aan jouw zijn
zie licht dat
in het schijnen je
schaduw laat verdwijnen
en onderhuidse
warmte doet gloeien
van verbondenheid
tot strelen
langzaam verandert
naar passionele intimiteit
via roze naar
het donker rood van
alle remmingen ontbloot
de kleuren zijn verschoten
na een heftig samenzijn…
tijdloos Westerbork
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 ik heb namen opgevangen
en met stilte gerespecteerd, hun
klanken zijn op sterren
neergelegd
de zwarte lijnen rond een scherp symbool
beschrijven nu wat wreedheid zegt
daar schijnen ze
in weerwil van verdwijnen
door een koude hand
is er een mond die werkelijke
vrede ziet?…
Het almachtige ik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 ik zag
helderheid
uit kleur verdwijnen
het voelde alsof
zon niet meer
uitbundig kon schijnen
het vrolijke speelse
flonkerde incidenteel
grijs overheerste geheel
ondanks de warmte
werd het kouder en killer
door donkerder licht
in relaties
domineerde niet samen
maar alleen het almachtige ik
nog opent wit
maar zwart produceert…
Dat sierlijk rankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 ik ken
het breekpunt
van glas dat
sierlijk rankt
op slanke voet
maar meer nog
de verleiding
van warme schijn
het vloeibare geluk
maakt alles stuk
want verlangen
heeft een dorst
die nooit te lessen is
ook als het ach en wee
al moeizaam wordt geslist
aangeschoten zijn
herbergt groot venijn
juist op de roze wolk
knapt het glas…
De scherpe kantjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ben ik de druppel
in een regenbui
het blaadje dat
dwarrelt op de wind
een spelend kind dat
zand het einde vindt
ik voel hun
eenheid in bestaan
het samen gaan in
tal van vormen
om zo leven zijn
gestalte te geven
waar harmonie
als warme deken
de scherpe kantjes
laat verdwijnen van
donkere schaduw als
zon te fel gaat schijnen…
nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
700 sterren schijnen in de nacht
in slaap valt iedereen
eindelijk vind ik de rust
en ruimte om me heen
kruipend gaat de tijd voorbij
straks komt het ochtendlicht
stilzwijgend geniet ik nog
en schrijf een klein gedicht
mijn gedachten worden kalm
een vogel fluit zijn lied
als bij 't eerste wegverkeer
de zon mij slapen ziet…
wakker worden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 in een droom lijkt alles echt te zijn
maar als je wakker wordt niet meer
de ervaring blijkt dan valse schijn
en het hier en nu keert weer
maar misschien droom je nu ook
en zal je eens ontwaken
blijkt het hier en nu een sprook
een bedriegelijk vals baken
wat tijdelijk is vergaat
en is slechts een illusie
maar wat eeuwig is bestaat
dat…
Vrijheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
786 Waar vrijheid is daar is geen licht
want enkel in 't beperken,
het trillen
kan het schijnen.…
winters moment
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
814 kristallen transformeren
op bevroren water…
zonnestralen weerkaatsen licht
op een klein wonderlijk theater
fruitig geel en groen
laten zich vooral gelden…
gekleurde nevel zweeft
verder boven uitgestrekte velden
een moment van schoonheid
die weldra zal wegkwijnen…
wanneer de zon straks
weer volop gaat… schijnen!…
Sextetteke
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
650 Regel een
heeft er alle schijn van.
Regel twee
maakt er geen geheim van.
Regel drie
maakt er een gordijn van
zodat regel vier
het dicht kan doen.
Maar regel vijf
wil nog naar buiten kijken.
Hij zal regel zes
licht over haar haren strijken:
sextetteke! knettert het dan.…
Wintert vorst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 nog donkert
herfst in de
humus van nat blad
wintert vorst
sporadisch onder
dit afdekkend pak
het rustige is schijn
onstuimig bruist en
heelt de evolutiepijn
daar ontkiemt
wat ooit is geweest
maakt lente al tot feest
voor hen die in de
aarde onrust voelen waar
voorjaar is gaan woelen
wil melker
03/01/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Avondzon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 Ik zie de laatste schijn steeds lager,
hoe het zich een uitweg baant.
Tot de westenwind de ogen traant.
De kleuren worden langzaam trager.
Dan is er niets meer dan gedacht.
Een dromend staren over zee.
De schemer neemt me mee
en bereidt er zo mijn nacht.…
Zonsondergang
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
578 Ik zie de laatste schijn steeds lager
tot het zich een uitweg baant.
Tot westenwind de ogen traant.
De kleuren worden langzaam trager
Dan is er niets meer dan gedacht.
Een dromend staren over zee.
de schemer neemt me mee
en bereidt er zo mijn nacht.…
Ongeduld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 loop in en uit
Zou de lente willen verzinnen
Samen weer beginnen
Eerste warmte op mijn huid
Hoofd in een onbewolkte lucht
Al het was reeds op de lijn
Precies zoals het soms kan zijn
Maar ik zucht
Vandaag doet zoveel schoonheid pijn
Omdat ik niet kan delen
Gespleten ben in mijn en dijn
En dat wil slechts helen
Voorbij aan schone schijn…
trap op trap af *
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
919 zwaar en zwart galmt een stem
over gras en plas
mijn roep om stilte wordt niet gehoord
luisteren jij
luisteren jij gebiedt hij
maar mooi dat het me is gelukt
om de zon te laten schijnen
mijn huid benadert straks de zijne
* Ik dwing de dingen/ en maak geen trede hoger dan ik kan klimmen
(Lucebert: stadsbeeld - verzamelde gedichten…
Gestold verlangen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.306 Waar wolken elkaar raken
vliegen uren van verlangen
langs aderen van eenzaamheid
en treuren om wat is geweest
sterren raken grijsgrauwe
luchten, schijnen schitterend
licht langs de avond op
weg naar een nieuwe dag
gehuilde tranen verdwijnen
in geopende armen waar
gevlochten vingers elkaar
vinden in glimlachend samen…
herfstblues
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.228 Het vallen van de blaadjes
zie ik met lede ogen aan
regen valt samen
met tranen
die ik nu laat gaan
alles grijs en grauw
geen straaltje zon
geen stukje blauw
in nevelen gehuld
verstrikt in m'n cocon
wacht ik met geduld
op een nieuw seizoen
die m'n herfstblues
doet verdwijnen
en de zon
voor mij weer
zal schijnen…
Als dagen ontwaakt
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
714 Lang geleden zagen wij
hoe maanlicht van de hemel gleed
laag gedragen door het staren
in een rimpelvrije vijver
we dachten dat de dag
geen licht verdragen kon
althans de glans niet
die in nacht geboren werd
nu zien we slechts nog duister water
oppervlakkig fronsen
en onze morgen daagt geen schijn
zelfs niet zijn eigen dromen…
heeft u mijn vriend gezien?
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.482 hij heeft een dikke witte buik
een grijns op zijn ronde gezicht
koolzwarte ogen daarboven
waarvan er hier nog eentje ligt
hij droeg een malle hoed
en hield een bezem in zijn hand
zijn neus oranje als een peen
een kiezelsteen als tand
ik begrijp het niet
hij had geen benen
maar de zon ging schijnen
en plots is hij verdwenen
heeft…
Jij en ik
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.362 Als de zon begint te schijnen
En de tranen verdwijnen
Blijven jij en ik nog even staan
Schuilen voor de pijn
Die ook wel over zal gaan
Op een nieuwe dag, misschien morgen
Een dag zonder pijn, zonder zorgen
Een dag vol liefde tussen ons twee
Want als jij begint te lopen
Loop ik met je mee
Naar de sterren en er voorbij
Ja ik blijf bij jou,…
zelfs mijn denken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.136 licht kan dagen niet meer scheiden
tafel, stoelt vervloeit tot schijn
’k wil het maanlicht nooit meer kennen
- zie slechts autolichten branden
hoe zij één na één verflauwen -
plaats en tijd en doel verdwijnen
’t avondzwart met bittere steek
wil zich met de nacht nu mengen
sterren die in plassen deinen
en mijn denken geldt slechts jou.…
jouw smaak is stilte
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.443 jouw smaak
is stilte
het bittere
verzout in leegte
die nu is onstaan
ik zonde te
dicht bij je huid
verblindde met
schijn, licht ging
voor heel even uit
brandde je trots
ontnam je de kans
zelfstandig te kiezen
mijn aardig werd
jouw minder waardig
je vecht
voor je vrijheid
in tijd en in plaats
hebt recht op de ruimte
die…