1118 resultaten.
Op Helena van Troje (5)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.459 Met een diepe schreeuw heft de hopliet het staal,
doorklieft de Myceense hoer voor de laatste maal
totdat zij stervend in Paris’ armen valt.
Het verhaal van Heleen en de Grieken eindigt hier;
Helena was geen vrouw, maar een dichter en een klier,
die dienaren van de goden ’t leven vergalt!…
Augustus oogst.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Gulzig omarmt het rond roterend staal de gele halmen,
bonkig golven de geluiden over 't land.
De wind waait warme zoete geur.
Tussen grauw stof lichten stukjes halm op in de zon,
achter de combine vormen de uitgebraakte resten rijen.
De wind waait warme zoete geur.…
't beestje in de mens
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
477 Door het kleinste hoekje van de kamer
kruipt een kriebelend klein beestje
misschien wel onwetend van het feit
dat zijn oude boomgaard
is vervangen door kille stalen buizen
voor ons, o, zo warme huizen
waar we eten, drinken, lachen en huilen
voor hem, vlakten zonder horizon,
kilometers lang, met daarachter
een Berlijnse snelweg
de muur…
de alleenheerser
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
586 vallende bladeren en kijk met argusogen
hoe hij honderd poppetjes tekent op de barricade
hij lacht smalend
proost me jonge dromen toe
de muze is allang geleden gevallen
ik veeg het roet bijeen
vouw de achterpaden naar het narrenhof open
neem zijn hand in de mijne en breng hem naar de kasteelvrouw
die bij de openhaard het paard van stal…
Lopen en debatteren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Een kip stal de show als dievegge.
Verbaasd hoorde hij d'r toen zeggen:
'Ook jij toont gebrek:
je vermijdt de I-grec,
want een Y heb ik jou nooit zien leggen.'…
Een zondag in Dordt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Een storm fluit langs draden van staal.
Terwijl meeuwen bij elkaar kruipen, loop ik
in gedachten en zie de hemel breken.
Banen van licht drijven door de wind
gedragen naar de slapende stad.
Deze middag ligt zij als laat middeleeuws
donker en kil voor mijn voeten.
Straten en stegen zijn nagenoeg leeg.…
Was mijn oude jas wel versleten?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
471 Was dat niet de boodschap uit een stal?
En blijft de vraag:
Was mijn oude jas wel echt versleten?…
Speeltijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
614 De dagen van ooit zijn vol rust
en van staal
ook lang genoeg om bij het inwikkelen
van het stervende zonlicht
roestig de rust te zoeken
ongebarsten slingeren de glazen paden
door polders en beekdalen
elke minuut door het licht verschillend gevormd
zoals zwierige linten in een zomerbries
onophoudelijk onverwachte danspassen zetten
de statige…
de alleenheerser
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 vallende bladeren en kijk met argusogen
hoe hij honderd poppetjes tekent op de barricade
hij lacht smalend
proost me jonge dromen toe
de muze is allang geleden gevallen
ik veeg het roet bijeen
vouw de achterpaden naar het narrenhof open
neem zijn hand in de mijne en breng hem naar de kasteelvrouw
die bij de openhaard het paard van stal…
De schaatsenrijder
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.519 Handen diep in duffelzak,
bontmuts over d’oren,
snijdt hij fijne voren
met het blanke, scherpe staal,
zwiepend bij elke nieuwe haal,
zwenkend omme, telekens omme,
wonderkunstig hoe hij zweeft,
schijnbaar zich geen moeite geeft.…
Het schijnt dat een ander schip
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.432 Het is niet van staal en de vlaggen
zijn niet oranje gekleurd:
niemand weet van waar,
niemand weet het uur:
alles is toebereid,
er is geen salon zo fraai, alles is klaar
voor het voorbijgaand gebeuren.
Het schuim ligt klaar
als een fijn tapijt
geweven met sterren,
daarachter het blauw,
het groen, de ultramarijne beweging,
alles wacht.…
Die allerlaatste tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 de bruid
nu stond zij voor mij open, die brug
De wolken huilden tranen en tuiten;
in feite weenden zij tranen voor mij
Al hun tranen spatten op haar ruiten
ritmisch trommelend, het is voorbij
Grachten die lonkten in het duister
edoch de wind hield mij aan de wal
Zei: Iemand wacht op je, dus luister
Sta toch niet toe dat zij je leven stal…
TREK-OS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
895 Hij keert naar stal en ziet het open hek...
Een korte ruk aan 't leidzeel... Uit zijn bek
Valt vlokkig schuim, en eensklaps staat hij pal,
De voerman roept... Daar zijn de kindren al!
Ze klimmen naast hem, allen rood en ros,
Op 't kleine bankje, naast hem met geklos.…
De ster van Bethlehem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 De ster bleef schijnen boven een stal
In de plaats die de naam Bethlehem droeg
De Wijzen uit het Oosten wisten genoeg
En ze verheugden zich over dit geval.
Ze zagen het kindje Jezus in een voederbak
En bogen zich eerbiedig voor Hem neer
Ze brachten het in stilte alle lof en eer
Totdat een groot engelenkoor de stilte verbrak.…
Verbijstering alom.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
782 Gebed en meditatie ter bedanking voor al het wondermooie
Prachtig al de Liefde overal ter wereld; zij kan staal doen plooien.
Hij werkt niet met internet, gebruikt ook geen mobieltje
Hanteert eerder het ying en yang dus kent zijn stieltje.…
Halte
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
646 Een weg van steen of staal,
die op vaste tijden wordt bereden
toont vele malen onderweg
zijn aard als vluchtig wezen
en stopt alleen waar men 't voertuig kan betreden
dan wel verlaten, om je boodschap te gaan doen
of, slechts een glimp te zien van hem of haar
met wie je o zo graag een afspraak wenst te maken.…
landrot met zeebenen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
666 wegbereiders zijn het recept kwijt
met de zeebenen van een landrot
uitzichtloos op golven deinen
een beetje zonnig zinnen schijnen
klankrijmen in dubieuze tweestrijd
men ziet geen metaforen bij de zot
ik zie vreugdevuur op alle pleinen
we dalen af in vergeten mijnen
roestvrij stalen zenuw leidt
er is geen gebod en geld is God
laat mij…
Loutering - Bali 1951
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
779 Op de grauwe rug van de buffel
staat roerloos een witte vogel
de dalang vertelt oude verhalen
Leg nu zacht stukjes glas op de ogen
omring haar met bloemen bedek haar handen
met munten en stukjes staal
Schrik de demonen af
sterk haar ziel op de reis naar het onaardse
de moeilijke weg naar volmaaktheid
Sta haar bij in deze loutering…
Kartonnen wanden
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
257 Een zakmes in de melk
de melk onveranderd wit
alsof
scherpte niet in staal woont
maar in wat onzichtbaar verschuift
de middag vol schaduwen zonder oorsprong
een steen op tafel
tegen de avond meer tafel dan steen
alsof
de tafel zich de steen herinnerde
uit een halfopen lade
de geur van regen die nooit gevallen is
onder de tafel rust een…
Wij zijn op weg naar Bethlehem. Een herderslied.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.462 Een engel straalde in de nacht en heeft groot nieuws verteld:
een Kind geboren in een stal en toch de Koning van 't heelal.
Wij zijn slechts herders, arm van geest, en zoeken overal.
Wij lopen hoopvol door de nacht, de wind waait kil en guur.
Maar zie daarginds, daar staat een ster, vlakbij een boerenschuur.…
DOF VIOLET
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.007 Zo hoop 'k dat, langs wiens geest mijn verzen glijen,
Alleen, in paren, of in lange rijen,
Schomm'lend op maat en rijm van hollands staal,
Dat hij de wind, die mij droeg, zelf hoort waaien,
En 't fijn slieren en 't heerlijk brede zwaaien
Voelt van zijn eigen stemming in mijn taal.…
(geen)
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
920 in zijn hand
Kinderogen ruiken angstig
kijken naar verwoestte stad
en waarom de buurman bloed spuwt
liggend in zijn eigen nat
Een sprookje, denkt de kleine jongen
als hij die ellende ziet
dadelijk staat hier een fee
die iedereen weer 't leven biedt
Hij sluit z'n ogen en z'n oren
knus bij papa, lekker dicht
beseft niet dat een stalen…
Zwolle IJsselbrug
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
996 Dreunend dendert de intercity,
van Groningen naar Amsterdam
in een onverstoorbaar ritme,
terwijl zij uit het raam kijkt
van haar eersteklas coupé
door de sterke, stalen bogen
van de spoorwegbrug.
Breed glimlacht de rivier haar toe,
en spiegelt zich zelfverzekerd
in de stralen van de zon.…
ode aan hugo claus
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.234 kust gij mijn voeten
als ge wilt
misère, wat een misère
te weinig gedanst
te weinig gedronken
omdat ge geboren zijt
uit één bonk eikenhout
gesmeed in het vuur
zijn uw stalen knieën
kloostergrut waart ge
vlees achter loden ramen
rijstpap met gouden lepels
las ik later in de gazet
ik weet, ’t is moeilijk uw
uitgezakte wangen te…
Dof violet ...
poëzie
4.1 met 24 stemmen
4.317 Zo hoop ‘k dat, langs wiens geest mijn verzen glijen,
Alleen, in paren, of in lange rijen,
Schomm’lend op maat en rijm van hollands staal,
Dat hij de wind, die mij droeg, zelf hoort waaien,
En ’t fijn slieren en ’t heerlijk brede zwaaien
Voelt van zijn eigen stemming in mijn taal.…
hoop
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
642 sterren is beneveld
mensen denken de schepper te evenaren
reiken babylonisch hoogmoedig ten hemel
het schip raast in een waas van vervuiling
een onzekere toekomst tegemoet
de wonderen zijn de wereld nog niet uit
er fonkelen vele lichtjes van liefde
men stamelt ook woorden van geluk
muziek klinkt voor wie het horen wil
en in een schaam’le stal…
God tijd
gedicht
3.0 met 53 stemmen
15.813 Ergens moet je zijn, God, het oog
van de storm waar het rustig is, geen plastic look,
ze zeggen dat ik als een zombie dat jij die vleugels
van mijn woorden stal. Je zag in mij misschien
verloren tijd of slechts een Volvo (480!)…
Kijkje in het Leven.
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.272 Ook reed hij van 't graf naar stal op een draf,
- Het was op die koets 'om te braden'!
En legt nu, al blazend, zijn huilebalk af
En de andere plechtgewaden.
Hij schudt zich fluks de rouw van 't lijf,
En frist zich op, reis even;
Die guit! hij zat daar nog pas zo stijf,
Zo somber, zo treurig verheven!…
Spiegel aan de wand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
775 ging opzij gaf je ruimte om te praten
je lachte warm en voelde blij
gaf mij het spannende gevoel
geïnteresseerd te zijn in
wat ik dacht en hoe ik was
je leek te leven op een woord van mij
ik nam jouw aandacht in me op
je werd van mij en vrijheid werd gedropt
ik stal je ogen nam je hart
bouwde zo mijn spiegel aan de wand
had alles in de…
ARCHIVARIUS TOT DE LEVENDEN
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.097 Lees aandachtig de namen
van hen die liggen in lange rijen
geladen in stalen sarcofagen
rug aan rug in cocons van karton
tot iemand hen ontrolt tot namen
in jaren van weleer en eeuwen
geleden en begraven.…