1695 resultaten.
Een goeroe vertelt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
445 Ik wandelde over wegen paden
over velden met in bloei staande hei
nu begon het mij te dagen
wat de goeroe bedoelde toen hij zei:
laat los die karrenvrachten aan gedachten
laat je er niet langer door plagen
en wees werkelijk vrij
Al wandelend denk ik hier over na
en denk: ik denk dus ik besta
en over het gegeven van mijn bestaan
denk ik vervolgens…
In scheppingskwaliteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 kom wandel
met mij mee
de lege bossen in
en vind jezelf terug
fluister met bomen
zie hoe zij hun
plaats verdedigen
naar lichter dromen
proef de
zomergeur die
warm doorstoofd
hangt in donker loof
weet je een
met leven zonder tijd
alleen seizoenen tellen
tot het oogsten is bereikt
dan geeft
de kou respijt
na rust en reparatie…
Voor mij...
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.593 Voor mij geen wintersport
of samen bergbeklimmen
maar thuis de kaarsjes aan
en alle lichtjes dimmen
met zelfgemaakte chocolademelk
een speculaasje van de bakker
slapen in m'n eigen warme bed
en op mijn eigen tijd weer wakker
voor mij ook niet overwinteren
in Spanje of een ander warm land
maar gewoon een gezellige wandeling
samen met jou…
Het moment
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.160 Gedicht, impressie van een moment
gedachte en gevoel verwoord
verbeelding vult wit tussen regels
tijdens wandeling van de geest
Gedicht in literatuur, foto in
beeldende kunst, impressie beklijft
foto toont wat zijn lens ziet
gedicht vertelt wat de geest voelt
Foto's doen drama's herleven
brengen generaties tot dichten in
nooit eindigende…
tot aan de horizon
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
1.598 omsluiten
als een zorgeloos gebed
wanneer
vogels uit mijn ogen
zullen voorbijtrekken naar het water
uit de zee
de zee die steeds kleiner wordt
om mijn handen te
wiegen
zal zacht
in een ademtocht
langs mijn borsten glijden
en wanneer een duin
zich zal oprichten na mijn dood
denk dan
denk dan onderweg
dat ik in jouw wandeling…
herfstvakantie
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.647 Wandelen in een
oranje-bruin bladerentapijt.
Blakend zonlicht die onze
gezichten weerspiegelen
tussen de kaal wordende
bomen.
Kuieren langs kronkelende
beekjes, gedachten door
het klotsende water
meegenomen.…
- ademtocht -
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
2.230 na de crematie
een wandeling in de vrieskou
ik adem zuchtjes kringelwolkjes
in ijsblauwe lucht en weet mijn wezen broos
bezonken 't gedragen amen
vloeit Uw ongedroomd verscheiden tesamen met
mijn zielsgedachten en stijgen wij op tonen van een
vederlicht gebed als koppel ringelduiven bovenwaarts
altoos in vogelvlucht aaneengeklonken waaiert…
Vers 61
gedicht
3.0 met 12 stemmen
7.208 O moeder der wateren,
natuurlijk, ik blijf het proberen, maar
het Grote Gedicht, dat handel en wandel
op aarde geruime tijd lam zal leggen,
is enigszins moeilijk te maken.
----------------------------------------
uit: 'Een toerist in Atlantis', 1980…
De gekrulde waarheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.147 Je krullen dansen
als prettige getouwde harlekijntjes
die de zon vangen
weerschijn van vlaagjes
blond weerkaatsen
in het licht
met lichte tikjes
schouders raken
het weerbarstige van je gezicht
als kleine wondertjes
omtoveren in een glimlach
terwijl ik jou schrijlings
voorbij wandel
zodat onze armen elkaar raken
je passen versnelt…
Wijsheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
998 Wijsheid: de bereidheid om toe te staan
Dat er dingen zijn gedaan
Die met de kennis van vandaag
Gisteren ongetwijfeld beter waren gegaan
De lessen uit de keuzes van het verleden
Bepalen de wandeling in het heden
Laten ons morgen hopelijk tevreden
Even achterom kijken en ons verrijken
Door elke onderhandeling met onze moeilijkheden
Wijsheid…
Ontwaakt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.116 Dank voor het wandelen op borsten,
die zacht en warm zijn.
Dank voor het stopzetten
van de woorden in mijn hoofd,
die als een ratelslang tekeer gingen.
Nergens is mijn geheugen meer wit
dan op het Meer van Christus
waar mijn bloed ontgift werd,
met het leven voor ogen
van de Wonderman.…
Allemaal steden
poëzie
3.6 met 8 stemmen
8.905 de stad weifelt over de huizen
de morgen vaart over de daken
de stad binnen
de zon staat op tussen de huizen
onder carillonmuziek
de mensen wandelen in het donker
als het elf uur is
de zon spoelt aan op de daken
aan het strand van de verten
ligt de stille zee der lucht
waarin het schip van een kerktoren
flikkert
in de buik…
We drinken met onze ogen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.951 We wandelen
op een schitterende lenteavond
samen met vrienden naar zee.
We zijn dorstig
naar de gevoelens en gedachten
verscholen in elkaars harten.
Op het strand
kijken we naar de zonsondergang
met zijn prachtige roze en paarse kleuren.…
Het strand van juni
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 ik wandel tussen licht en land van zand
het water bekijkt mij met zijn grijze ogen
ik kijk terug naar haar tijdloze bewegingen
het strand loopt heerlijk nu
de wind is er de enige hindernis
maar hij waait wel in alle kleuren
de vlucht der vogels volgt de lijnen van het water
er heerst een oude bekende stilte
een korte schaduw van zon op je…
Met elke golf
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.243 Ik wandel langs het leven heen
verzacht van aard, maar nooit verlost
van het verleden, want hoe bemost
een steen ook is, het blijft een steen
zo staat het hier in mij geschreven
met ouder worden zelfs gegrift
de duinen, zand, de zee, de drift
die overging, in overleven
in vasthouden aan wie jij was
voor mij dan toch, en aan de sporen
die…
Ommetje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 Een charme offensief bij Koffie Max
Geert was er in gesprek met Myrna Goossen
Al teutend werden ze enorm close en
Bekende hij dat ie het liefste straks
Eens onbewaakt uit wandelen zou gaan
'N ómmetje, suggestie:Naar de maan.
----
Geert Wilders sprak vanmorgen in KoffieMax, een gezelligheidsprogramma voor senioren…
Wat een mooie dag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
594 de te gekke woorden, de klanken
van de melodie, het zomerlied
die kleine beetjes voor me zorgen
een lach over mijn verdriet
het rode blokjes picknickkkleed
gespreid op het warme gras
de mierzoete vruchtenlimonade
kleurend als de vlinders op het glas
een stille alleszeggende wandeling
over het steile oeverpad
geen schaduw die ons in kan…
Zuivering
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
561 korrels zand glip jij langzaam
tussen de vingers van mijn hand
spoelen jouw laatste woorden weg
als de zee vervaagt in 't zand
zoek jouw ogen in de sterren
vertroebelen wolken mijn zicht
regent het tranen uit de hemel
hoe het in de verte weerlicht
reinigt water al mijn zorgen
dralend spoelen ze in de zee
zie ineens de sterren staan
wandel…
schimmenrijk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
448 Al eons lang wandel ik
Over paden, door mensen niet betreden
Mijmer wat voor mij uit
Sla mijn boek open en bepaal
Aan u, lezer, die dit betreft:
Uw dagen zijn geteld
Maar ik ben, voor de juiste prijs,
Om te kopen…
De tijdsspanne van een mensenleven
Heb ik ingekort om de opbrengst
Te vergroten…
Mijn schimmen, hier om mij heen
Zijn bloeddorstig…
Galanterie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 groetend stap ik de ochtend in
en tover vele vraagtekens op
gezichten die 't huilen nader staat
dan een ontwapende glimlach
steevast wandel ik verder
alwaar hondenuitlaters een
vrolijker humeur bezitten
groeten zij spontaan terug
vol groeiend enthousiasme
kuier ik naar de uitgestrektheid
waar zand tussen m'n tenen kriebelt
golven het…
O wintersschilderij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 laat mij genieten
van de ijskristallen
op de wuivende takken
van de bekoorlijke gestalte
de wandel van mijn lief
in het feeërieke landschap
het wijsje van de wind
melodietje in het vroege uur
wanneer de velden nog dromen
plots wakkergeschud
door het kraa-kraa-kraa
van zwarte vleugeljassen
in slingerende takkenbomen
warmhartig…
Feeërie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 lentefrisgroen barst uit zijn voegen
onverwacht zacht
licht en schaduw
vieren feest in mijn zicht
pasgeboren, tastbare vreugde
de zon kust uitbundig elk blaadje
elke bloesem, die van de appel
zo teer op foto, de drang is te groot
kinderen vliegen me om de hals
ik wandel door sprankelend land
komt speels een hond uit de haag
mijn hart tegemoet…
Eeuwige droom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 Wandelen door een tuin
waar vogels geuren als bloemen
en bloemen zweven als vogels...
Vertoeven in dat magisch oord
waar vreugde zingt
en eeuwigheid danst...…
bliksemliefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 ik struikel over de letters in mijn hoofd als ik je naam lees in je blauwe ogen
je jaagt een leger hazen door mijn bloed
en rilkoorts rolt over mijn huid
ademen is je onweer inzuigen
en je stempelt mijn huid vol vervaldata en streepjescodes in te ruilen voor zachte zoenen
ondertussen wandel ik door de warmte van je naam
en knabbel op de letters…
mooi
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
525 hoewel we niet weten wie we zijn
Dus inderdaad
gaat het daar niet om
Je moet er even over denken
en doe dat dan ook maar
dan weet je wat je mooi vindt
of je weet het bij God nog steeds niet
Kan overigens iedereen
zijn zonder nadenken
die ene, op dat moment
En daarnaast
monumenten en musea
en landschappen en rivieren
en wandelingen…
Dwalen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
671 laat mij in je kruipen
ik sla je huid opzij
en duik eronder
nee, ik doe je geen pijn
je merkt er niets van
niet in het begin althans
ik ga dwalen door je lichaam
verken eerst je onderbuik
waar ik vlinders zal ontwaken
in je lendenen het vuur
dat hoog opvlamt en zacht dooft
maar ik zorg dat het niet uit gaat
in je hoofd wandel ik…
herfstvrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 ik wandel door de herfst
alsof hij van mij is
een pad bezaaid met
verloren zielen van de zomer
een lage zon tekent
lichtkegels in het bos
ze wijzen een weg naar verder
naar de vrouw
die ik zou kunnen zijn
een wintervrouw misschien
die sneeuwkristallen knipt
ijsparels rijgt
in koele meren zwemt
als alles anders had geweest…
Een klein gebaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 en trekken bomenrijen voorbij
langs viaducten over dalen
je hoogte valt koud op het dak
daarmee wijken alle talen
zwijgend of niet, onverstaanbaar
het gaat immers om het gebaar
om het moment zonder misbaar
toen we samen aten en dronken
ik zie een hand grijpen naar glas
genoegzaam gevuld met aarde
dan is het tijd voor een wandeling…
ongeloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Verlieten hun woningen om te gaan
wandelen in Peru en Maleisië.
Bezit was niet langer belangrijk.
Beleving was het nieuwe bezit.
Veel meemaken.
Overal bij zijn.
Alles gezien hebben.
Plotseling bemoeilijkt het coronavirus
dat perspectief.
Sportwedstrijden,
popconcerten,
theatervoorstellingen
worden afgelast.…
Ogenblik
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 De wind waaide de wandeling
in een onverwachte richting
toen ik je zag.
Vanaf je strandlaken keek je me aan
met de ogen van een man,
de wimpers van een vrouw,
en het hart van een kind.
Er school meer vrouw in jou
dan je gekrulde wimpers prijs gaven.
Mijn hart smolt
voor een ogenblik
dat oneindig is.…