Alle inzendingen over liefde

ik raak verward door uw overvloed van lijf en leden van lach en huil het ergst zijn echter nog uw geest uw adel die mijn plaats wijzen neder onder maar ik min u laat dat gezegd en overeengekomen zijn…

mag ik de vreemde hand aanpakken woorden zeggen die ik goed bedoel maar anders voel de blik ontwijken van ogen die diep in mij kijken mag ik me zo laten gaan in mijn onzekerheid of even nog het voordeel van de twijfel geven ik draai me om heb ineens het land aan die ogen en de hand…

Zo kwam en ging jij weer een warmte die verdween en weer dat besef wat is geluk toch teer het leven soms zo mooi vaak zo gemeen Zal ik jou zeggen dat dit zo niet meer gaat? Jou vertellen dat je me zo aan het vernietigen ben dat ik nu wel is wil weten is het liefde is het haat weet jij het niet of is het puur gejen…

de haan zal kraaien noch draaien wanneer de meid zich stille houdt hoe hoog haar rokken ook zwaaien de haan zal kraaien noch draaien lust doet harten feller laaien dan het opgepookte kachelhout de haan zal kraaien noch draaien wanneer de meid zich stille houdt…

in de ochtend als de zon zo straalt streelt de warmte van jouw handen golvend want ik ben toch zo verdwaald als ik in jouw ogen kijk drijf ik in verborgen liefdesblaadjes want samen zijn we toch kleurrijk mijn allerliefste prinses en jij bent de engel die mijn hart deed kloppen want het is toch zo attent hoe jij mijn ogen naar jouw…

Ik hou van jou zoals je bent, zoals ik je altijd al heb gekend. Ik hou van je minnen en je plussen en ik hou van alles daar nog tussen. 'k Hou van je lachen en je wenen ik hou van jou in goed en kwaad 'k hou van je hoofd tot aan je tenen ik hou van jou in het kwadraat. Voor mij moet jij geen seksbom zijn en ook niet superslank of chic,…

alles heb ik geprobeerd om het geluk te grijpen te vinden wat ik nodig had schilderde in vorm en kleur niet onverdienstelijk alleen de ziel ontbrak beeldhouwde en liet de stenen spreken maar een stem had ik vergeten mee te geven dichtte strofe na strofe helaas op het podium der poëzie rolde al snel mijn hoofd al die tijd lag het…

rennen verweg nooit meer terug voelen niet omkijken toch gedaan diep in zijn ogen zie emotie voel verdriet draai je om recht in zijn armen voor altijd…

Je leest de stad in fasen Gevlochten in je bruine haar Weerspiegeld in de glazen van een ondoorzichtig paar. Je lavend aan de muren van een verzonken haven - Ik blijf nog even gluren - Wil jij de monding staven. Ik overweeg je ogen Wil weten waar ze zijn Bij de antieke bogen of in het groen venijn. Ik zink neer in 't warme gras Sluit…

licht van zee en seizoen heerser van duin en tuin plooiend water wit en traag bewegend zand zacht en warm bloeiende bloemen bont en mooi jij en ik gearmd en vertrouwd…

Ik ken de ware liefde niet, Naar ik weet heb ik haar nooit gesproken, Heb haar stem dus nooit gehoord, Of haar lichaamsgeur geroken. Heeft zij linten in haar haar ? Smaken haar lippen zoet ? Heeft zij het maanlicht in haar ogen ? Brengt zij mijn jeugd terug in mijn bloed ? Heb ik haar gedaante al gezien, In mijn puberale schootsveld, in…

de lange gang stond vol kerken gevuld met gezang zijn immense pilaren stonden naar de hemel te staren in glas in lood bevolkten gebrandschilderde wolken het blauw van de lucht deuren zwaaiden open klokken gingen luiden en de mensenzee golfde naar buiten kleurrijk en verscheiden rouwklagend om de heiden die in de apocalyps is…

Je leest de stad in fasen Gevlochten in je bruine haar Weerspiegeld in de glazen van een ondoorzichtig paar. Je lavend aan de muren van een verzonken haven - Ik blijf nog even gluren - Wil jij de monding staven. Ik overweeg je ogen Wil weten waar ze zijn Bij de antieke bogen of in het groen venijn. Ik zink neer in 't warme gras Sluit…

Ik ben het waard om eerlijk en oprecht tegen te zijn, Want Oh God, wat hadden wij het fijn. Ik ben het waard om lief te hebben en van te houden, Want ik heb lang genoeg mijn gevoelens binnengehouden. Ik ben het waard om exclusiviteit te krijgen, Om boven de waarde van de vele nachtvlinders uit te stijgen. Ik ben het waard maar jij zoekt,…

`k hoor jouw stem in het zoemen van een bij een fluistering roze wolken op de wind waar ik het vlinderlichte zuchten vind en voel haar adem als een zachte dag in mei daar valt de nacht als een satijnen laken en bloeit de liefde als een roos in mij al wat in mijn vezels leeft ben jij iets kleins kan een mens gelukkig maken jouw linkerarm…

zwart wit maar bruinig in de lijst jij en hij in de verleden tijd de fotografenlach je hand die je een ander gaf de pose van geluk vereeuwigd in dit plaatje je liefde was al stuk over de stilte in je ogen is verder nooit gesproken je bleef een levenlang gesloten hij heeft geleden onder het gebrek aan kleur zwart wit wees hem al…

Mijn hart is vol van onuitgesproken woorden toch verzamelen ze moed om tot uitspraak te komen de mooiste van hen allemaal doorbreekt de stilte spreekt mij met haar roepnaam aan zeg dichter ik zit in je hart gevangen voel je leegte en kou ben met je begaan maar je mond loopt niet meer van mij over je kunt niet zonder mij schrijf…

ik heb het licht gezien vlamde op in uren van verlangen we smeulden schreven met rook emoties die vervlogen ontmoeten blaast met kracht nieuw licht in wat nog altijd donker was verlangen laait hartstochtelijke liefde die wij in samengaan voluit genieten…

Hoe moet ik het je uitleggen Dat leven zonder jou is een groot gemis Als ik je niet kan zien, horen of voelen. Wat voor een leegte in mijn leven is. Ik mis je armen om me heen. Je lieve woorden in mijn oor. Je zoenen zacht en teder Je missen wordt mijn hart doorboord. Lief kom toch hier terug Zodat ik je weer kan zien. Je stem en ziel…

Als in dromen...neem jij mijn hand... laat jij mij vliegen, hoog, boven dit Neder-land stijgen wij op...boven een zachte deken van wolken. Samen zwefend in een pastelkleurige lucht kijk ik uit het raam en slaak een verlichtende zucht. Ik ga met jou mee... naar een land, omringd met azuurblauwe zee. Gitaarmuziek en zang klinkt in onze oren…

Wanneer ik sterf bij het plukken van jouw naam Wanneer ik sterf als ik jouw adem haal zetten de tranen mijn hart in bloei en bloed ik voor een laatste maal gedreven……

gedachten door mijn hoofd laten gaan vast houden niet omkijken diep in zijn ogen de laatste kus zal de eerste zijn loslaten om lief te hebben laat jou laatste kus de mijne zijn…

mijn angst heeft vingers van een droom gekregen ze aaien teder en ik lach heel onverhoeds verkrampen ze en scheuren dat wat ik als kwetsbaar zag ze graaien buiten zinnen met nagels giftig in mijn geest wat heel voorzichtig was geheeld blijkt nooit echt dicht te zijn geweest ik gil de werkelijkheid te hulp jank badend in mijn zweet verbijsterd…

Alles kan maar één keer de eerste keer zijn. T kan altijd nog een keer gebeuren maar t zal nooit meer de eerste keer zijn. Ik heb al honderden keren iemand gekust maar de eerste zal ik nooit vergeten Ik heb al een paar keer echt van iemand gehouden Maar de allereerste aan wie ik mijn hart gegeven heb zal ik nooit vergeten De eerste keer…

Ik heb een mooi mens ontmoet ineens was ze daar Als door de hemel gezonden, geheel onverwacht, nooit durven dromen zo echt en zo waar Ik heb een mooi mens ontmoet Het leven deed zeer Geen geloof meer in morgen, vertrouwen was weg, de hoop was verdwenen zij geeft het me weer Ik heb een mooi mens ontmoet Ze heelt en ze maakt Wonden genezen…

je gezicht als het mooiste gedicht de zachtheid van je mond je neus je profiel de tederheid van je ziel de blik in je ogen nog zo vaag de klank van je stem melodieus laag de gedachte aan de streling van je hand zo warm jouw arm jouw lichaam dicht tegen mij aan jouw geur zweeft in mijn dromen van vergeten gewiste beelden…

Hemelbloemen. Als ik jou -recht uit de tarwe- het brood aanreik zul je dan glimlachen omdat je me ziet als omhulsel van mijn geest of zal je treuren –omdat ik op blote voeten loop- om mijn werkelijke ik mijn ware aard en mijn oprechtheid? Als jij hemelbloemen plukt -waar ik bij sta-, en samen met mij van de blaadjes eet, dan…

waar mystiek met torens openlijk naar de hemel wijst zoekt magie het donker op en eist in onverklaarbaarheid haar macht wierrook kaarsen en gebeden brengen geesten uit het heden in contact met het verleden aarde weet zijn wetten wel maar in het magisch realisme kent één speler slechts het spel lichaam en geest zijn onderscheiden…

Blijde spelletjes Met verwondering in relaties staan alsof je elkaar elke keer weer voor het eerst ontmoet. Dat is de kunst van elke relatie zo van: ‘oh, kijk wat ze nu toch doet ‘ of ‘oh wat mooi’ In plaats van: ‘waarom dit’ ‘waarom dat’. Dan wordt elke ontmoeting weer een lied van verwondering in schoonheid en liefde.…

keek je me aan we smolten en nu nog steeds zelfs tijdens winterkou blijven we smeerbaar…