1728 resultaten.
Ik ben het
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 In die wazige, nevelige
Wereld van jou, hersens
Aangetast door het kwalijke
Werk van meneer Alzheimer,
Lijkt het voor jou zo vaak
Of ik in zijn nevelen ben
Opgelost, niet meer zichtbaar,
Voor jou niet meer tastbaar aanwezig -
En nu spreek ik je, vanmorgen,
Zo maar gewoon door de telefoon,
En hoor ik aan je stem, aan je
Toon die…
Europa zit vol 'barsten'.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
579 scheuren zijn aanwezig.
ook bij de mens
in zijn brein en hart.
Spleten en scheuren.
tien kilometers breed,
inwendige blaar woekert pijn,
een zweer moet openbarsten.
tien kilometers oorlog voeren.
langs de breuklijn
binnen en buiten onszelf.
door kloven komt er smart
eenzaamheid troef.…
Achter aansluiten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
660 Eens zegt mijn ziel
haar tijdelijke woning
voorgoed vaarwel,
is korte tijd latent
aanwezig bij menigeen
die afscheid neemt,
maakt zich daarna op weg
naar een intens verlichte
oneindige dimensie.
Alvorens dit geschiedt
sluit zij zich geduldig aan,
achter in een lange rij.…
Deze kleine werelden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 ik heb hem
jarenlang zien staan
tot hij zijn laatste
knieval heeft gedaan
de knoest als
overblijvend monument
het leven heeft hem niet
verwend in zijn bestaan
maar hij stond
steeds meer in de weg
ik heb uiteindelijk zijn
sterkste wortels blootgelegd
met hakken zagen
en breken hoopte ik zijn
aanwezigheid te vergeten
het is me niet…
Herfstnachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 Herfstnachten ademen
de aanwezigheid van afwezigheid,
met op de lippenrand
een vluchtig, algemeen pardon
en dank voor het zachtmoedige medeleven.
Daarom verkies ik veeleer
de chaleur de coeur
van het zinnenprikkelende lentetorso:
je ziet reeds in ‘t decolleté van de ochtend
dat er iets veelbelovends in zit.…
Terug naar de basis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
467 Het goede van de vooruitgang
na te streven komt het beste
tot zijn recht, als ons naast
de moderniteit ook het altijd
aanwezige verlangen naar de
eenvoud niet wordt ontzegd.
Waarom moeilijk te handelen
als het ook makkelijk voorwaarts
kan gaan. Progressief mag de toekomst
spreken.…
Het zieke meisje
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.380 Zij sloot haar ogen voor de wrede zon en
Ontvoer volkomen de aanwezigheid
Der anderen. Zij heeft zich diep bezonnen,
Zij was alleen geweest ten allen tijd.
Achter haar warme oogleden begonnen
De fluisteringen van de eeuwigheid.
Waarom was zij niet eerder overwonnen
En van haar liefde en haar smart bevrijd?…
Behoedzaam
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
528 hij had zijn handen
donker gevlekt
vingers op een hoopje
vervormd en krom
voor zich op tafel gelegd
maar een leven lang
uitstralende pijn
kreeg hem niet klein
hij heeft alles benut
om zichzelf te kunnen zijn
zijn stem klinkt zacht
woorden onderhandelbaar
in zijn aanwezige lach
lichte ogen kijken
met verlies van kracht
nog tast…
Uranus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 we liepen ons landschap in,
hoorden bladeren ritselen tot een tapijt
zagen elke toekomst liggen in de verte,
zeldzaam zichtbaar bij helder weer
er waren zinnen die we nooit eerder
lazen, woorden die werelden schreven
ijs werd gas en daarna warmte waarbij
afstand smolt tot naderbij
ons tijdstip was aan de hemel, we waren
aanwezig als…
De roodgouden waas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
553 ik heb de
roodgouden waas
door succes van
het scherm gehaald
de prachtige boys en
girls die avondvullend
aanwezig waren
zijn ineens verdwenen
het grauwe blauw
van de gewone mens
wordt eindelijke de hype
een trend waarin jij jezelf bent
nergens meer op lijken
geen maniertjes en gebaren
of het nadoen van de
dansjes naar hun pijpen…
Strefbed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Iemand met wie het goed kon vinden,
wenste aan zijn sterfbed mijn aanwezigheid.
We waren, weliswaar, niet echt dikke vrinden:
Ik ging erheen, maar eigenlijk had ik geen tijd.…
Elk moment
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 Het moment, elk moment,
waarin ik met al mijn tuigen,
aanwezig ben.
Het moment,
waarin ons verleden,
reddeloos verdrinkt.
Het moment,
waarin onze verwachtingen,
roemloos ten onder gaan.
Oneindige momenten zijn het,
de enige momenten die ik ken,
waarin ik opklim, als een zon.…
eigenlijk
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
574 Je aanwezigheid?
Die ik helemaal nog niet ken
Je adem
Je geur
Eigenlijk ken ik je niet
Ik ken wat je typt
De foto’ s van jou
Dat is wat ik ken
Dat ben jij
Maar dat ben jij niet echt
Dat is het beeld
Het beeld van jouw promotie
De promotie van jouzelf
Eigenlijk ken ik je niet
Wie ben je
Eigenlijk?…
Onvolkomenheid?
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
366 trots en twijfel
maakt het subjectief om het
pad alleen te gaan over de
naakte pagina’s van een laatste
hoofdstuk en dunt mijn eigen
taal langzaam uit om steeds
in vol ornaat weer op te staan
ik werd herhaald verleid door
haar verpletterende schoonheid,
getatoeëerd geluk op de huid
van het oudste perkament, die
schrift blijft aanwezig…
Kudde geuren
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
497 als er iemand sprak
speelde er altijd de
lach van herkennen
rond je mond
jij kende de
frames vol woorden
die bij elkaar hoorden
voor een geijkt effect
zo voelden de
aanwezigen zich
meteen al warm
en goed ingebed
het leek thuiskomen
in bevestiging dat
alles ging zoals zij
dat ook verwachtten
jouw specifieke
aandacht was gericht…
Dagelijkse Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 Jezelf in het onveranderlijke leven,
als veranderlijk aanwezig zien.
Leven onverklaarbaar verklaren.
Dood als onsterfelijk ervaren.
Onbegrijpelijke liefde geven.
In ons tijdvak van de tijd.
In ons aller eeuwigheid.
Vandaag IS Hemelvaart.
Vandaag en alle dagen.…
De claim grijzer
netgedicht
5.0 met 182 stemmen
354 ook hij is ooit
jong geweest
kan zich zijn
eerste feest
nog heugen van
dat hij neerstreek en
mocht blijven liggen
zijn stofjes waren
een eerst verschijnen
van zijn geest
die in vele jaren
volgens een subtiel
aanwezig zijn er altijd
al blijkt te zijn geweest
wij zijn in de loop van
het leven steeds meer
drager geworden
van onafscheidbaar…
Het quantuminternet
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
450 door
samen te
teleporteren op
het quantuminternet
in de al
vertegenwoordiging
zonder fysieke
beperking
visualiseren we
kosmosenergie
zonder verplaatsing
lieflijk omgeven met
verrukkelijke kreetjes
de basale schrik
van verdwijnen en
elders in het zelfde
momentum
te verschijnen
ook de grote
ogenverbazing
over het alom
aanwezig…
Iets nieuws
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
431 veranderingen
in licht en contrast
de herinneringsfilm
liet in de diverse
verschillen
het natuurlijke
lopende beeld zien
een schitterende
automatische
animatie van ons
zien en de
wereld kennen
waarbij
herkennen de
bevestiging is
van ons deel
van het beleefde
een bewijs van
werkelijk bestaan
dat door anderen
in fysiek aanwezig…
weerklank
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 is een gedachte lijfelijk
aanwezig in het lichaam
zoals een boom in de wei?…
Radicaal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
661 Afwezige aanwezigheid.
Wat niet leeft, beweegt zich niet.
'Zo dood als een pier' zegt men
doorgaans, maar machteloos.
Een pier is niet dood te krijgen.
Het kwade maakt de wormen dood.
En de mens doet wat hij wil.
Vroeg of laat wordt dat de deal...…
XI. (vlees in fragmenten)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 — epiloog voor een lichaam dat zichzelf bekeek
het lichaam is aanwezig
te veel,
te echt
een heup als een heuvel
een buik vol verleden
een borst die druipt
van betekenis
maar het gezicht
is gespleten
in hoeken,
drie ogen,
twee monden
die niets zeggen
en toch
alles
kleur botst met volume
lijn krast in huid
wat overblijft
is…
Leven als Kees
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
248 Het is waar
als het werkelijke licht allang verdwenen was
en zelfs het Belgisch blondje niet meer bitter smaken wilde
bevond hij zich daar
af en toe
in een verwaarloosbare toestand van aanwezigheid
niet zo raar
als je toch eens weten zou
wat het daglicht nooit kon worden toevertrouwd.…
Zaterdag & Zondag
hartenkreet
2.6 met 26 stemmen
1.728 Ik doe mijn ogen dicht
En voel
De woorden van onze gesprekken
En hoor
Het heerlijke aanwezig zijn van jou
Hier diep in mij
Ik zie het lachen van je ogen en je mond
En steek mijn hand uit om jouw mooie handen
Keer op keer opnieuw te bekijken
Ik doe mijn ogen dicht
En voel
Nog steeds jouw hand om mijn hand
En hoor
Een scherpe pijn van eindeloos…
in bijna bewogen gordijnen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
960 je bent mysterie
kijk naar je raam
zie niets bewegen
lees wel je naam
je licht in het donker
een schaduw te veel
is even een domper
dacht je alleen
je rust in het ochtend-
ontwakende huis
groeit zacht met de zon
in een vogel die fluit
ik ken je magie in
een glimp van bewegen
hoor soms jouw steelse geluid
weet je voor even aanwezig…
In de marge
gedicht
3.1 met 12 stemmen
8.010 Hun strook
is niet ingelijfd, zij zijn op weg
in een tragere eeuw, missen de koorts
de wereld bijtijds te bestrijken,
de verte aanwezig te rijden, breed en brutaal.
De auto is jong, zingt de werkelijke taal.
Op de fiets komt men nergens.…
Een Liefde
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.052 Hier staan we dan
jou hand tegen de mijne
je bent als een droom
zo onvoorspelbaar
alsof je straks
zomaar weer verdwijnt
Ik geniet elke seconde
van je aanwezigheid
ik lach en staar
in je mooie ogen
Maar het liefst
neem ik je in mijn armen
en houd je stevig vast
maar geen woord
er wordt niet eens gefluisterd
Je lijkt zo onbereikbaar…
Afscheid
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.918 in mij
niets kan zomaar verdwijnen uit me
een zucht is niet genoeg om het gevoel
weg te laten waaien
geen gedicht is goed genoeg om de grootste
kracht van de liefde te beschrijven
om het afscheid normaal te laten verlopen
het is moeilijk
om je na al die tijd los te laten
om nooit meer dichtbij je te kunnen zijn
nooit meer van je aanwezigheid…
Echt
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.355 van de wereld weggesloten
gedachten stollend in mijn lijf
Niets lijkt nog belangrijk
geen vreugde of verdriet
en zelfs de diepste liefde
och nee, het raakt me niet
Waar is het vuur gebleven
het licht dat leven is
heb ik het ongemerkt verloren
of misschien zelf weggegeven
Ben ik zo jong dan al gestorven
een lichaam zonder geest
aanwezig…
Een herfstdag
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
940 De melancholie is
elke herfstdag
alom aanwezig.
Dat mystieke
is de hele dag
met je gevoel op weg.
Tot de zon
bloedend
onder gaat.
Dan komen de
mistflarden
over de verkleurde
blaadjes op de grond.
Zij zorgen voor
een beeld
die niet van
mijn netvlies verdwijnt.
Herfst, te mooi
om voorbij te laten gaan.…