2332 resultaten.
Het onooglijke zwarte hart
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
651 we keken
naar dezelfde bloem
door tijd en zon
geschapen om te bloeien
jij vond
haar kleur wat vaal
de stam niet recht maar
een spiraal met ongelijke bogen
ik zag
het krullend blad
met stekels aan het einde
het onooglijke zwarte hart
maar zij heeft alle
biotopen overleefd is uitverkoren
zoals ook poëzie slechts in
een paar gedichten…
vijftien september
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
567 nu ineengevlochten leed
de bloei uit heel jouw leven heeft gehaald
betaalt de tijd zich terug
voor eeuwig jong ben jij,
jouw glimlach zweeft voor altijd in
mijn hart,
mijn hoofd
in al mijn dagen
helpt het me je te dragen, in
mijn
oude moederziel
alleen de lengte duurt maar voort
het hoort niet, dat jouw zachtheid
zo verviel en immer…
zij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 je loopt een beetje
en je denkt wat in je hoofd
bijvoorbeeld dat zij zo leuk is
misschien moet je haar bellen
intussen zie je wat krokussen
bloeien volgens de media maar
dat zie je zelf niet en denk je niet aan
als je al iets ziet is het haar gezicht
haar haar, haar ogen, haar lach
en haar stem die je altijd hoort
al zo lang in het…
Mystiek landschap
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
545 Wat als het landschap openbreekt
door de ernst van mijn verlangen
wanneer rivieren wilder stromen
door de passie in mijn dromen
de mooiste bloemen mooier bloeien
door alle schoonheid van het groeien
wat als het landschap straks verstilt
en mijn naakte lichaam hevig rilt
aanschouwelijk in de mystieke nacht
door de liefde die jij naar mij…
Voorbij aan mij
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
799 samen deelden
stapte verder en
voorbij aan mij
jij was mijn oog en hand
ik bleef het lijf en voeten
zo vervlochten we de wegen
meer kon ik helaas niet geven
liet je gaan jouw afscheid
was voor mij beginnen
getekend kon ik winnen
van wat verleden schreef
groei omdat ik
eindelijk kan ontbotten
uit de koestering door pijn
in bloei…
Na hun godvergeten zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
853 het is de regen
die me parten speelt
ze drupt in regelmaat
al mijn gedachten stuk
haar monotone vallen
schept toch een paradijs
voel woestijnen weer bevallen
na hun godvergeten zijn
juich de bloemen toe
in een voortvarend bloeien
droom de rijke oogst voordat
de droogte hen zal snoeien
hier miezert het
in somberheid en nostalgie
ja…
Een zaadje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 Een zaadje viel
het zweefde met de wind
lager en lager
het daalde op Aarde
Men dacht
het sterft alras de dood
ergens diep in de Aarde
Echter, er kwam een dag
dat het zaadje ontwaakte
een groen plantje
kwam boven Aarde
Toen ging het snel
het wonder
van groei en bloei zette
'n prachtige bloem in de Aarde…
nog clandestien
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
711 je had de herfst
al afgeschreven
de oogst is uitgebleven
maar de winter is niet koud
de eerste bloemen
heb je al gezien
misschien te vroeg
in de natuur nog clandestien
het hagelt soms
maar sneeuw is niet gevallen
en koning vorst regeert op
andere plaatsen zijn vazallen
mag ik je nog een lente bieden
groeien in nieuw samengaan
bloeien…
Bah wat mooi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 Is het niet wonderlijk
hoe appels eerst roze bloeien,
een tikkeltje beschaamd
hun pracht bloesemen.
Zo van kijk mij hier eens
aanlokkelijk wuiven.
Opscheppers.
En dan het loslaten
hebben verheven
tot kunst.
Sneeuwstormend zachte blaadjes
het gras en de straat bedekken,
de wereld mooier maken.…
mens zonder vragen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 zon als maan
het andere licht
verzachtte mijn pijn
zwart uit gebroken
verleden werd wit
helend in heden
daglicht was
mat in kristal van
zuivere waarheid
wantrouwen vrat
aan mijn zicht sloeg
een gat in mijn leven
leefde de dagen
slagen die vielen
gaten in groei
verkleumde tot hoopje
mens zonder vragen
kind nooit in bloei…
we herfsten al kleuren
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
654 ik buig stelen
bloei bloemen
tot een meervoud
van boeket
wil je winnen
nadat ik lente
als een korenbloem
voor jou heb neergezet
we zomerden in
overdaad van zon
het was jouw warmte
waar alles mee begon
we herfsten al kleuren
weten koude zeer nabij maar
oogsten zoveel mooie dromen
dat de winter ongestoord kan komen…
fleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 de prachtige tuin staat alleen
missend die haar koesterde
de bloemen bloeien nog steeds
zoals de zon steeds nog schijnt
de regen echter voelt als tranen
voor hen die zij achterlaat
de schoonheid van de tuin
geurt mooie herinneringen
bij wie haar moeten laten gaan
omdat haar de tijd gekomen is
om in onze harten te blijven
om…
vergroeiden zo in namen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
966 ik zag je al
naar vruchten reiken
maar de lente was te pril
we bloesemden wel samen
vergroeiden zo in namen
alleen de zomer bleef te kil
we hebben niet meer
kunnen oogsten
ons seizoen was al geweest
we winterden de jaren door
in stug volhardend hopen
tropenjaren zijn geen feest
nu bloeien weer je handen
voel ik ons voorjaar dichterbij…
Ode aan de liefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
386 ontsproten
uit een
heldere rivier
jouw lied
veranderd de wereld
en verslaat
de onderdrukkers
jouw stem
doet de doden
schrikken in het
ochtendgloren
om het onschuldig
veroordeelde bloed
jouw liefde
heft het glas
omarmt zijn wederhelft
zingt een
kristalhelder lied
en strooit het
brood van de hoop
in hun tuin bloeien…
je lach van toen is nu voor mij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
951 je knipt vreemde
bloemen uit het groen
laat bladeren bloeien
in de kleur van toen
het licht is al geweest
je speelt met schaduwen
handen puzzelen de dag
maar maken haar nooit af
je verglijdt in tijd
die haast vermijdt
verslaapt het onderscheid
in korte dromen
het is weer kinderlente
en je winter lijkt voorbij
in foto's zoek…
Papavers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 Het zijn mijn zomerbloemen
omdat ze veel vertellen door hun bloeien.
De wind blaast hen omver maar
toch zullen ze niet breken.
Er is al gezorgd voor een vervolg
in het doorschijnend kleed gehuld
Papavers: rood geplooide dromen
in een zomerveld vol zon.
Al zullen ze verwelken, nooit
voorgoed verdwenen, gedroomd steeds weer.…
AUGUSTUSSPIJSLUCHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In Eftelings eethuis
Polles Keuken
brengt uitgebeelde lekkernij
op het ronddraaiende rad
water om je proefgrage tong
binnen de ronde ruimte
laten pannenkoeken
vol zoete of hartige smaak
nabije tuinbloemen
en verre heidevelden
aan het Loonse stuifzand
hun geuren samenwaaien
doen sprookjesbeleven bloeien
terwijl het zich vermengt…
Bloemen
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
2.813 Bloemen
groeien en geuren
eindeloos mooi
ontelbare kleuren
harmonieuze tooi
Bloemen
water om te leven
meer hoeven ze niet
ze bloeien zo even
einde in`t verschiet
Bloemen
die langzaam sterven
hun geur die verdwijnt
bruine bladernerven
de knop die verkwijnt
Bloemen en Mensen
overeenkomst is daar
hun korte levenscyclus…
Geef me een tuin!
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
3.741 Het is niet bloeien maar bloeden
zei mijn moeder,
maar nu bloeit ze
en bloedt niet meer.
Met mijn hark hark ik
de blaren bij elkaar
die op elke beknelde gedachte groeien
en in de avond zit ik
in de schaduw van mijn moederboom
en kijk hoe de bloemen bloeden.…
liefste gaatje in mijn schaduw
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.064 Liefste nog levend gaatje zelfs als
Het licht de kamer ontvlucht
En lamp die het gooien
Dat men mij in de mond wekt
Blijft doorstaan
Bloempje in mijn weide
Dat zelfs als een dode zon
De vruchtbaarheid ontrooft
Die liefde blijft bloeien
Luisterend, oor in een bloem
Dat ik zelfs wat onder de tong
Ligt te sterven of te glanzen
Geheel…
zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 een immense kracht
mijn hebben spieren getracht
maar het zijn glazen wolven
de tanden schuimen honger bloot
in een wegstervende zon
ik wou dat mijn hand groeien kon
de greep is nog geen zeepstuk groot
de zeilen ach, ze scheuren
het is maar menselijk zaad
zonder regen kan niets gebeuren
toch is er tussen elke nacht
het bloeien…
Zomerse prieëlen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
419 ik heb
de bloem
niet geplukt
kon haar niet
zien lijden om
jou te verblijden
een leven
in volle bloei
dat reikt
naar hemel
breekt abrupt
in de groei
ik heb jou
haar uitzicht
laten zien
waar zij leeft
vorm en kleur
aan ieder geeft
zij wiegt
met ons
op de wind
het mooiste kind
uit velen in
zomerse prieëlen
voor haar…
O stadje mijn plaats,
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.483 weet, in jou niet geboren
weet, in jou niet getogen
maar me aan je verloren
en me honkvastgezogen
want in jou mocht ik geven
al wat ik had
mijn liefde, een leven,
o plaats van mijn hart
waar mijn kindlief mocht groeien
van mensje tot mens
nergens mooiers zien bloeien
ik, homo sapiens
weet in jou me geboren
weet in jou…
Eendagsvlieg
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.241 Vroeg in de ochtend geboren
Geen ouders
om hem te begroeten
Meteen al zijn jeugd verloren
alsof hij
voor het leven moet boeten
De tijd gaat snel, is beperkt
Geen ruimte
om volwassen te groeien
De tegenslag is niet verwerkt
als zomaar
een romance op gaat bloeien
Hij schrikt van de aanblik
'dag leven'
en wordt steeds maar banger…
Omfloerste lichaamstaal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
526 je oogt westers
toch sluieren je ogen
mediterrane kleuren
lach jij de
temperamentvolle
luidruchtige emoties
spreekt jouw
omfloerste lichaamstaal
haar terughoudendheid
jij bent een bloem
die nog volop moet bloeien
de moederplant zal ontgroeien
in een onafhankelijk bestaan
want er is geen man
die jou de weg zal wijzen
zijn paden…
Nieuwe Liefde?
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.684 In de herfst van vorig jaar
heeft hij zijn vrouw verloren
in de bloei van z'n leven
werd hij weduwnaar.…
angst in het ontwaken
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
985 waar maanlicht mij laat dromen
sterren zacht bekoren
het duister niet laat schrikken
de nacht verlossing brengt
ligt er angst in het ontwaken
schenkt de morgen weinig hoop
kan de zon dit hart niet raken
bloeien wensen langzaam dood
van een wereld zonder pijn
dageraad in dromen
waar ontwaken uit de nacht
verlossing naar mij bracht…
zon
hartenkreet
2.0 met 13 stemmen
1.525 Ze laat ons al het moois zien
dat door haar zo mooi kan bloeien
Haar romantische zonsondergang,
haar betoverend noorderlicht,
haar schaduw om in af te koelen
als ik voor haar hitte zwicht
De wereld draait om de zon
En jij bent mijn zon…
Gewone woorden
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.334 " zeg je, of: " 't is koud" -
zo heel gewone woorden
van hem of haar die van je houdt
en die je vaak reeds hoorde,
maar onderhuids is 't lente dan
en bloeien lieve bloemen
voor haar of hem die klanken van
je diepste naam kan noemen.
De bron vanbinnen stroomt weer uit
en drenkt het hart van velen.…
ik ben op zoek naar jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.167 3-12-2012
Soms ben ik losbandig
Soms ben ik onhandig
Maar zo voel ik mij dan wel
Ik speel géén spel
Nu ben ik op zoek naar een vrouw
Misschien wel naar jou
Die mij wil laten voelen
Dat ze mijn liefde kan laten bloeien
En er zo iets tussen ons kan groeien
Ik wil je dit laten weten
Dat je het nooit meer zal vergeten
Mijn grote liefde hoop…