3400 resultaten.
Dobbelsteen
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
1.196 Een silhouet tegen een rode komeet
landt even op aarde om adem te halen
Hij zweeft of hij fladdert, probeert te verdwalen
Hij weet niets of doet net alsof hij niets weet.
Strooit dromen als dubbeltjes gul om zich heen
Slaagt erin steeds zijn gelijk te behalen
Hij fraudeert, om al zijn succes te betalen,
met iedere kant van de dobbelsteen.…
Zelfportret
gedicht
3.8 met 60 stemmen
9.182 ‘s Ochtends heb ik moeite mijn bed uit te komen,
‘s avonds om er in te gaan. En iedere nacht
moet ik minstens een keer plassen.
Ik hou van mijn vrouw, we liggen lepeltje-lepeltje;
van andere vrouwen droom ik nauwelijks meer.
Schaamteloos draag ik pyjama’s en pantoffels,
ook maak ik graag een kuiertje.
Ik verheug me niet meer zo op feestdagen,…
Binnenlanden
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
861 Je houdt je gebruinde gezicht schuin omhoog
Je kijkt
Nee, je kijkt niet
Je hebt je ogen bijna helemaal gesloten
Je kijkt naar de verre binnenlanden van je ziel
Waar regio’s elkaar……..
Te vuur en te zwaard
Je slaakt ‘n diepe, diepe……..
Met geloken mond roep je zacht, zonder woorden de goden aan
Wat gaat dit worden?
Wat zal ik…
oedipus met uitgestoken ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.381 de zon ontmant mij.
zij striemt mij met gulden roeden.
ze is wreed waarom toch?
ja, ik heb de kruik gebroken
languit gelegen in het riet
in Rimbaud’s dronken boot
maar waar en wanneer
zelfs de zon heeft het nooit geweten
toen horloges nog geen secondewijzers hadden
en ik zonder verrekijker op pad trok
het verleden deel was van het nu…
Buig
gedicht
2.8 met 12 stemmen
7.023 Ik sprak mijn woorden niet uit.
Ze werden gezegd. Ook ik hoorde ze
En, min of meer verwijfeld, probeerde ik
de bijbehorende bewegingen. Ongeveer
het omgekeerde van hoe een partituur
werkt: niet eerst schrift en dan spel,
maar eerst gespeeld en dan pijlsnel,
vrijwel vergeefs, geschreven. Of een
piano: de toetsen bewegen, en mijn
handen zijn…
Feestpiraat
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.367 Niets had hij te vieren
Hij liet alles los
Dichten deed hij als
Aan touwen zwieren
Met woorden op een klos
Eenmaal weer aan land
Stak hij graag van wal
Dan had hij zich weer vastgezet
In een spraakwaterval
Eenmaal na het hijsen
Met niets in de hand of haak
Stelde hij verkeerde eisen
Of alles aan de kaak
En weg was zijn gezag
Hij vergat…
ego's
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
913 Versteende stilte zo dichtbij
Zo veraf
Als er zulke mooie versteende momenten, successen
Zijn als ook de historie verstild, versteend
Zonder rustiek “zijn”, zonder universeel weten…
Energie als verlaten straten,
als verstilde dagen,
als verstilde …..
ego’s…
vak G
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
732 opgehokt
kakelende kippen
stem die stokt
paddenstoel met stippen
een raakvlak ken ik niet
mijn kader is geen
kwetsbaarheid
ik soleer naar verdriet
toch is zijdezacht
mijn hart gerafeld
glee na glee verkaveld
uitgepuzzeld bedacht
in stukken uiteen
gevallen, kant noch wal
raken mijn momenten
verstrooid verval
ik in fragmenten…
spiegeling
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 zij ziet een engel met vredige oogopslag
een somber tobbend hoofd
een kreng met kwaad in de zin
een verloren achterblijver
een duivel met flikkerende blik
zij ziet een pias van Hide & Seek
een kind dat groot moet zijn
een oude vrouw die beter weet
iemand die verliezen draagt
die het niet weten schraagt
zij ziet een uitgeputte renner…
wie ik ben
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.114 mijn gedachten, dát ben ik
en in gedichten die ik lees
en die ik schrijf
dáár vind je mij
mijn gevoelens, dát ben ik
en ook de droom waarin ik me
verliezen kan
is deel van mij
maar mijn werk, dat ben ik niet
men vraagt mij steeds naar het bekende
wie mij niet zoekt, die vindt mij niet…
VERS
poëzie
4.3 met 11 stemmen
3.316 aan P.B. Bayens
Heel licht is het geluk: niet saam te dringen. Een woord
is nooit zo licht als 't wel behoort;
vleugels die wijd opengespreid zijn, trillen in de lucht,
maar afstandsloos van de huizen,
waaieren open, in breder vlucht
en verdwijnen zonder spoor. Maar het geluk blijft daar
aanwezig, al is geen spoor ook merkbaar.
Geluk…
Groeipijn
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.737 En hier lig ik dan
als een meermin op het droge
niet wetend waarheen
nu mijn schubben benen zijn
en het kind in mij steeds groter wordt
En hier verdwaal ik dan
met de tijd als kruimeldief
en geen steentjes meer op zak
word ik steeds ouder en toch kleiner
opnieuw bang voor de wolf in het struikgewas…
de flirt
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.661 haar ogen bedriegen zijn liefde
broeierig kijkt zij opzij
sluimerend verwacht ik een teken
maar wat verwacht zij van mij?
haar mond, haar tong, haar tanden
het spel beheerst zij goed
mijn zakken vul ik met smoesjes
maar verlies daarbij de moed…
's Nachts door de stad
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
788 Als vanzelf zijn gedachten
die langs mij glijden
en die ik niet ken
anders dan de mijne
en spreken ogen
in een taal
die ik wel ken
maar niet versta...…
Afspraak
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.219 het gebouw straalt gezag uit
functionele autoriteit
de vriendelijkheid van de portier
compenseert de arrogantie
van de macht hete koffie
breekt het ijs schots en scheef
vallen woorden in goede aarde
vormen zinnen die verhelderend
de situatie duiden drie kwartier
later is wederzijds begrip
basis voor een stevige handdruk
de auto toont…
watervrees
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.597 kolkend water
trekt mijn benen
naar beneden
zinkend
roep ik zachtjes
om mij heen
woorden blazend
vormen bellen
korte zinnen
hopend
dat jij hoort
waar ik verdween…
Warm onthaal van taal
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.006 Lees mij en lees meer
Klik door en nog een keer
Lees het snel en geef het door
Of langzaam, wat jij wilt…
Laat anderen lezen wat ik hoor
En denk en schrijf en zie en doe
En laat toch eens zo’n cijfer varen
En gebruik toch eens je stem
Door te reageren met:
‘Wat stom’ of ‘saai’ of
‘Nou, wat een raar verhaal!’
Of ‘mooi’ of ‘snap t nie’ of…
Onlief
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.237 Onlief, met grote ogen
Onschuldig maar toch stout
De duivel zou jou mogen
Je hebt hem laatst getrouwd
Onlief en onbetrouwbaar
Geen doel of levenslot
Geen normen, onaanvaardbaar
Toch bid je ‘s nachts tot God
Onlief en zo verdorven
Je fluistert naar de maan
Je bent allang gestorven
Je bent reeds heengegaan
Onlief is slechts…
overleven
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.227 Verhit staat hij te praten
de woorden zijn ongeremd
De ogen gloeien koortsig gelig
In zijn hand de plastic tas
zoals men dat van hem kent
Het is niet te geloven man
zijn stem is laag noch hoog
Wanhoop doet hem schreeuwen
de lippen gesprongen
Hoe angstig klinkt zijn betoog
Ik ging voor een radiootje
ruitje tikken zoals het moet
stond…
Een ander / mezelf
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.365 Mezelf zijn voor een ander
Veranderen voor mezelf
Stééds ben ik me vóór
te veranderen vanzelf…
Slechtzittend gedicht
gedicht
3.0 met 41 stemmen
13.121 Achter brillen met geschilderde pupillen
worden doordeweekse daden uitgedacht.
'Hoe eensgezind spannen zij samen.'
Blank gebolsterd, ruw van pit
weet men zich op zondag voor de heer
verschoond en opgewit;
de eigen lijven achter eigen borrels, bijbels
en bloedeigen boerenwijven.
'Sla neer de kracht van wie afvallig rebelleert'
Beter…
Stilstand
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
913 Ik zou je willen verchromen
En slijtvast plaatsen in mijn hart
Doch ik verdrink, verzink in smart
Aanschouw je gestalte in brons
Verguld verzilver ik een flard
Van mijn wens naar ons
Mocht ik je ooit tegen komen
Tot die tijd, tot mijn spijt
Vernikkel ik in dromen…
Hoe kook je slakken zonder schelp
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
859 Hoe kook je slakken zonder schelp
absorbeer de overvloed
aan water
met het zoutvaatje
verstopt
ik loop afgesleten treden
blootsvoets, de blaren kapot
het zachte eelt moegestreden
wie legt mij uit
hoe blijft het schrift schoon
de handtekening standvastig
in trillende vingers
ik raap de peuken en verstrooi
as, in bloeiende weides
madelieven…
Tegen en mee
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.130 Hij zonk weg in gedachten,
die als ankers houvast zochten
aan aardse zaken.
Langzaam gleed hij naar beneden,
terwijl de touwen aan de ankers
hem verstrengelden.
Hoe meer hij dacht,
hoe zwaarder hij werd,
hoe verder hij wegzakte,
hoe dieper hij ging
en ging en ging
en dat bedenkend,
zakte hij nog sneller de diepte in.
Plots stond hij…
MAAR NIET PRATEN, NU NIET!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Ik wil even niet praten
Niet telefoneren
Laat staan discussiëren
En zeker niet lachen
Of schaterlachen, schuddebuiken
Daarvoor ben ik te ernstig
Daarvoor is het te ernstig
Ben ik nu te ernstig
Te serieus
Moet ik denken, nadenken, dagdromen
Mediteren, bidden in persoonlijke stijl
Piekeren, nageltjes bijten
Ik ben echt van streek
Om…
de verwarde egotist
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.414 in tegenstelling tot
wat zij u zal vertellen
is zij volmaakt gelukkig
met wie en wat ik ben
er zullen best dagen zijn
dat onze relatie wat wil knellen
maar dat is toch bij iedereen
zeker bij eenieder die ik ken
als ik u moet geloven
zit zij constant te klagen
maar laat ik u vertellen
dat doet toch elke vrouw
ik weet wat haar probleem is…
Sprietjes gras met druppels water op het groen
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.094 Van verre kondigt hij zijn aantocht aan
Koude lucht stroomt langzaam langs mijn benen
Tot er een korte stilte volgt
Met trage stappen komt hij dichterbij
Nog steeds roept hij: Ik kom eraan!
Mooie herinneringen borrelen door mijn hoofd
Alsof ik in een sprookjestuin ben met prachtige bloemen
Helaas loopt er iets vreselijks achter mij aan…
Ik dacht dat jij me kende
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.353 Ik zal geen woorden gaan verspillen,
is zonde van mijn tijd;
wat ik zou zeggen zou jij niet willen
en ook niet dat 't mij spijt.
Ik dacht dat jij me toch wel kende,
helaas ken jij mij toch niet goed;
wat deed je?, jij miskende...
en zei dingen in je overmoed.…
A happy childhood
gedicht
1.9 met 27 stemmen
10.763 Vergeet je wel eens je vaders klok op te winden?
Ja, ik vergeet wel eens mijn vaders tijd te vergeten
draag je wel eens een strohoed een ooglap een vadermoorder?
nee, ik draag een gedicht op, een zomer van bladgoud
schrijf je wel eens de laatste lippen om te verwoorden?
ja, ik ontcijfer een kus van bemodderde rozen
loop je wel eens door…
Mooi mens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.041 Een straaltje zon
raakt haar wang
de glimlach verdiept
en bereikt haar ogen
Handen bewegen
gedachteloos door
schitterende haren
plots rustend in haar nek
Gezicht geheven
richting horizon
gedachten onpeilbaar
niet in licht te vangen…