3360 resultaten.
Dag meneer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 Hoe wit is uw gewaad
afstekend tegen
't donker van uw handen,
integer uw gelaat
uw houding ingetogen
alleen al uw aanwezigheid
geeft zoveel rust en stilte,
de schilder die u portretteerde
wist van 't kleurrijk wit
een stralend licht
in plooien te creëren
toch is 't uw houding
die mij nog het meeste raakt.…
Zuiderzon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
970 Traag zoeken je vingers
het klavier van de accordeon
je huivert als verlangen klinkt
in de verweven tonen
die zingen wat jouw heimwee voelt
ik baad me in de melodie
waarvan de klank mijn stilte raakt
jouw zuiderzon verwarmt de kilte
schamper kleingeld
op de bodem van een doos
(Fotograaf Regine)…
Muziekje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
689 Dag lieve man, je warmt mijn dag
al in de ochtend gevoelvol en attent
wat zou ik dromen van de ideale vent
ik heb je lief, je raakt de juiste snaar
muziek in mijn gemoed en in
de ruimte van stil verlangen
heerlijke wisselstroom van het hart
viool en orkest in harmonie
nooit eerder die hemelse symfonie…
Gebaar van begrijpen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
564 hij gaf me nog
een handjevol morgen
gisteren was al
door zijn vingers gegleden
lachte herinnering
uit omfloerste ogen
fluisterde traag
welk feest is het vandaag
met gebaar
van begrijpen
wist hij de echte
wereld te ontwijken
ik proefde angst
hoorde onzekerheid
nam hem bij de hand
maar zijn hart raakte ik kwijt…
Hoe het kwam: geen idee
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
667 Hoe het gebeurde,
ze weet het nog immer niet,
zo had ze het, raakte het kwijt
en tot op heden weet ze niet:
waar het zich bevind.
Het kwam, ze had geen idee.
Maar voorlopig zit ze ermee.…
Ik moest aan je denken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
743 Ik moest aan je denken
Door het trieste nieuws
Stelletje aangereden
In de donkere nacht
Op gelijke wijze
Verloor jij je broer
Op de weg bij Ermelo
Ik moest aan je denken
Bij onze wandelingen
In de schoolpauzes
Keek jij spiegels na
Van auto's bij de stoep
En raakte die even aan
In vergeefs bezweringsgebaar…
wat bleef (voor Hans)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
771 Hoe vaak gevallen
bij de eerste stappen
die keer met de fiets
met tikkertje op het schoolplein
toen je struikelde over de kat
Wat raakte verloren
de velletjes van de schaafwonden
de geronnen tranen
het jodium flesje
de haastig geplakte pleisters
Wat bleef
het vallen en opstaan
de littekens
de tastbare aanraking
het gerijpte besef…
De dood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 nooit ben ik alleen
hij eet met me, slaapt met me
zwijgt tegen me, gaapt, zet de
tijd vast van mijn heen-
gaan
geen traan
die hij daar om vergiet
hij reist met mij door de dagen
over zeeën van vreugde, langs vlagen
van verdriet, het raakt hem niet
als een giftige termiet
bouwt hij heuvels in hiernadagen
waaroverheen hij me zal dragen…
zonder huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
460 Zonder huid
slechts bijeengebonden
door een
strak gesponnen
dun vlies
terwijl daar buiten
de winter van de lente verliest
ik hoor
het zachte zingen van de putter
een kalm en lief geschutter
O raak me niet
raak me niet aan
alles raakt me
zonder huid
zelfs het geluid
van een
onschuldige
roodgewangde
zachte
putter…
Toonhoogte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Met stralen door een kier
glanst zij mijn gezicht
omringt door gezang
wat mij als eerste raakt.
Door herinneringen
klopt hoopvol mijn hart
die haar dynamiek
in een visioen bewaakt.
Getailleerd belicht
tegen de schaduw
gekoesterd in toonhoogte
wat ons leven heeft gemaakt.…
Spiegeling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
792 Je raakt me, met de zinnen die je schrijft.
Betekenisvolle korte duidelijke woorden.
Krachtig als een waterval die ik onderga.
Het meer waarin ik sta, vult zich met jou.
De temperatuur van het water stijgt,
evenredig met het peil. Alsof een bad
zich vult. In de spiegeling zie ik je
steeds beter, zoals jij mooi bent.…
Doorbraak
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
687 ze houdt haar mond
uit angst voor ongenoegen
steeds meer raakt ze bekneld
haar man maakt haar onvrij
geen dialoog is er
dagen worden schraler
woorden raken opgedroogd
alles lijkt taboe
haar stuwmeer vol woede stijgt
emoties klotsen hoog
de dam zal breken
éer zij er aan stuk gaat…
wederhoren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
558 op een plek waar we één zijn
spreekt het hart het sterkst
tot zachte, open ogen
een arm rond gebogen schouders
ontspant je, totdat pijn
door voeten heen de aarde raakt
zoiets maakt je blij
en in dat grote lijf van mij
bloeit hoop
als nooit te voren…
Huid van mijn ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 In de vijver warm ik mij aan de zon
als een prins om te kussen
een meisje danst waterlelies
om mij heen, haar spiegeljurk
raakt mij even aan
Bogen haar lippen maar naar mij
om het zout van mijn huid te likken
en de huid van mijn ziel
dan vloog ik tovervlinders
tot in haar tenen, zalfde en kroonde
ik haar, wentelde ik me in haar –…
Dromend overdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 Dromend in wervelend verlangen
naar nieuwe dag waarin
helder licht weerschijnt
verlangende momenten naar rust
bij hen die wachten
op gebeuren in hartslag
waar Cupido zielen raakt
twee in één zullen smeden
en geen pijlen worden gemeden.
Dromend vanaf vroege morgen.…
Voor meisjes en vrede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Het lied, dat meisje, raakt mij
keer op keer, al wil ik niet
vaak aan haar denken
Dat meisje zonder haarkam
zonder jurk, alleen nog cijfers
op haar hand
en Antonis die andermans last draagt
Voor wie draag ik de last
van hun leven, waarom
is hun leven ook het mijne?…
Mijn kleuren breken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
709 jij gaf het
zuiverste kristal ik
raakte aan de hoogste tonen
was slechts glas
geblazen in een vorm
die voor jou bijzonder was
zag je langzaam
mijn kleuren breken
jij glinstert nog volop
maar in samen weten staan we
naast elkaar kristal en glas
doorzichtig als een paar…
zieltogend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
161 ik bezweer het einde,
ontken het afscheid
berust liever in het
onvolledig zijnde
zij zei daarentegen
het is al jaren zo
dat ik je verveel
en jij mijn liefde mijdt
-alwaar woorden
zijn verworden
tot zuchten
raakt de ziel verdwaald-
*
de deur valt dicht,
voor de laatste keer;
zij gaat,
door de toekomst ingehaald…
Ik wou dat ....
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.155 Jij raakt me aan
Maar, ik voel zijn handen
Mijn hele lichaam aftasten
Ik wou dat ik jou kon voelen
En niet hem…
Ik hou van je
Maar iedere seconde
Dat ik mijn ogen sluit
Zie ik hem
Hij die me uitkleedt met z’n ogen
Ik wou dat ik jou zo kon zien kijken
Jou zo kon voelen
…
Als ik je kus
Is het net of ik Hem kus
Of ik verplicht ben hem…
Over een land hier ver vandaan
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.923 Daar waar ’s ochtends de zon ontwaakt
Daar is een land zo fijn
Daar waar de hemel de horizon raakt
Daar zou ik willen zijn
Het ligt vlak naast luilekkerland
Je hebt er vast over gelezen
Het is aardig zoeken voordat je belandt
Waar je in feite moet wezen
Want daar zijn de mensen aardig en warm
De bloemen geuren er zoet
Niemand is er echt…
Herfstkleur
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
987 De zomer is voorbij
Vogels trekken weg
Dag duurt korter dan de nacht
En blaadjes pronken
Met hun nieuwe kleuren
Maar hoe fleurig het nu is
Straks is de wereld troosteloos
Met enkel kale bomen
En bruine bladeren op de grond
Het raakt me net zoals de dood
Ook ik val naar beneden
Als een blaadje op de hoop…
Vliegen
netgedicht
3.5 met 95 stemmen
16.795 Ik vloog altijd hard
Op deze lange tocht
Haren verward
Wist niet wat ik zocht
Ik vloog altijd hard
Alles voorbij
De wereld zwart
Niet echt van mij
Toen kwam de dag
Dat de motor zweeg
Ik steeds meer zag
En niet meer steeg
Ik vloog niet meer
En raakte de grond
Kwam zachtjes neer
Precies waar jij stond…
Ken je dat gevoel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.029 zoals een zonnestraal
de ochtend inluidt
tussen de gordijnen door
en een merel
zich uitleeft op een tak
wanneer je wakker
op de wekker tuurt
en je je realiseert
dat het nog vroeg is
en nog een uurtje kan slapen
als je hart weer eens
een sprongetje maakt
bij de aanblik
van haar, haar glimlach
die je zo raakt
de stilte
in het schrijven…
Dementie
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
2.512 Geen besef meer van de tijd
niet weten wie je kind'ren zijn
je raakt herinneringen kwijt
en glijdt in een diep ravijn.
Je tuimelt naar beneden
gedachten vallen uiteen
geen heden of verleden
mijn god, waar gaat 't heen.
Raak je je eigenheid kwijt
laat dat onbewust gebeuren
AUB niet in onwaardigheid.…
Treurig gedicht
gedicht
3.0 met 115 stemmen
37.624 Ze hurkten erbij neer
en raakten het voorzichtig even aan.
'Is dit het?'
'Dit is het.'
Het was herfst, het regende, het stormde.
Ze stonden op, draaiden zich om.
Later kwamen ze nog even terug
met een vergrootglas.
Het was echt het einde van de weg.
-------------------------------------
uit: 'Gewone gedichten', 1998.…
In kleur gevangen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
498 ik scherpte
het onzichtbare
glas dat alleen
in kleur gevangen
nog reflectie had
het curfde in
oplopende spiralen
raakte de hemel
daalde glinsterend
als waterval
stuiterde in
duizend stukjes
omdat volmaakte
schoonheid slechts
een moment zou zijn
ik heb dat altijd
betwist want ook
beweging kent zijn
eigen mist waaruit
feniks…
netten sonnetten
netgedicht
2.8 met 46 stemmen
3.499 en zonet raakte ik verstrikt
in zo'n net van sobere sonnetten.…
torrens inundans (een stijgende stroom)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 amos sliep en liep de kwelder door
geen vrede graast de kudde voor
opgetrokken lippen heeft de vloed
die geulen vullen gaat en prielen
veilig wantij raakt volledig zoek
de stroom omhelst de trage zielen
----------------------------------------------------------
18 december 2001
zonneleen 18
Voor aantekeningen zie www.abelstaring.tk…
Een miraculeus treffen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
406 verrast lachen
je ogen
warme energie
straalt je
gezicht intense
blijdschap
als ik je
totaal onverwacht
weer kan zien
een gebeuren
waar toeval de
hand in had
plaats en tijd
coördineerde tot
een miraculeus treffen
er was niets
meer te zeggen
in dankbaarheid
wij raakten
maakten de wereld
voor heel even rijk…
Langs de vloedlijn
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
914 Licht tipte zand, ogen bogen
en het strand raakte bedolven
onder een lange adem, de oceaan
een nachtsonate van geruis
en wij keerden op onze schreden
over gouden duinen, wuivende palmen
indrukken achterlatend
later dwaalden vingers
tussen schouder en blad
een levensloop van stiltewoorden.…