1883 resultaten.
overleven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
710 ik zal stranden
met de zeemeermin
en het water verdelen
in vier fonteinen
zodat de lucht bewegen
kan in rivieren
en bomen van
hout
de vlinders verbrand ik
in het vuur, zonder zomer
op te wekken
en uit de kleine
druppels regen buig ik
licht, net zolang tot schaduwen
vallen over oud geworden
dromen
ik zal slapen in haar armen…
Herder
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
820 Kijkend naar de overkant
van de zilver groene rivier
zie ik een bewegende hand
ik geniet van de stilte hier
toch wil ik het water over
want de hand fascineert mij
maar het is nog niet zover
die hand maakt mij blij.…
Twaalf graden
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 Snotterige twaalf graden
en alleen maar regen
Aquaplaning
op straten alsook
in mijn luchtwegen
De eerste drie maanden
die een Nederlands
jaar sieren
oogt Holland fraai
hoog water
en brede rivieren
De eerste drie maanden
zijn gelukkig voorbij
We leven weer in april
En mijn vriendin is ook blij
want in mijn luchtwegen
is het ’s nachts…
ceremonie
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
687 laatste woorden scharrelen zich
rond weggeworpen
stof
alles houdt zich stil
in dit hartbrekend ogenblik
wanneer ik mijn naaktheid
in jouw zwarte handen
afleg
als een kleed van verlangen
om een rivier te worden
naar die oneindigheid
waar vlinders
de waarheid
aan geliefden hangen
leugens slechts een poëtische
haarwrong…
PAAR
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.170 Ze zijn een paar
hij, de man
zij, de vrouw
Je herkent hem
aan z'n groenblauwe kop
zij heet verre van 'n schoonheid
Ze zijn elkaar
al jaar en dagen
trouw
Ze wonen
aan de veste Grave
met zicht op de rivier
Ze kennen
er stroming en verval
ommuring,het zand van loswal
Ze dobberen
bij avondlicht
wieken op bij gul strooien…
Op naakte huid
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
470 *
jouw adem, uitgestoten langs de lente
geurt liefde tussen boom en blad
en valt
in milde streling op mijn naakte huid
waar de zomer bloeit liggen oeverloze lelies
waar wat schaduw kust
rust de tijd in een rivier vol stenen
het water gaat haar weg
en waar ik mijn blozen leg, blinkt de roze
avondgloed…
Tegen beter weten in
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Als hoop kan zwemmen,
schenk ik je een rivier
Met mijn monding in jouw mond
op vruchtbaar gemaakte grond
en graag gaan we samen
een gesloten geheel vormen
tegen beter weten in...…
Equinox
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 op een kruising van verre wegen,
in de ronding van de moederschoot,
komen hemel en aarde elkaar tegen
met de rechtheid van een schietlood
de zon die aan de oostelijke hemel staat
is stabiel als een rivier zonder verhang,
totdat hij in het westen ondergaat,
dan duren dag en nacht even lang
het viel mij op zonder tegenbericht,
de loefzijde…
In groene longen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
679 nog torst atlas
onze wereldbol
maar recht de schouders
zij wordt uitgehold
de motorzagen razen
gieren door het amazoneland
leggen de rivieren bloot
de kaalslag is gigantisch groot
in groene longen
heerst de pest
de bloedsomloop is stopgezet
hun dood historisch vastgelegd
waar atlas torste
met gebogen schouders heeft
de mens zijn…
Later is morgen geleden
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
511 adem de wolkenhemel
vatbaar voor langer verblijf
hangende het verleden
is er nog een rimpel in
volkomenheid, een ader
met vloeibare twijfel
of we niet in herhaling vallen
weer opstaan en verpozen
ons van geen kwaad weten
kunnen we nog eenmaal
onze gangen herroepen
de rivier verleggen
en de stoflaag herlezen
zonder blijk van wijken…
WATERLOOP......
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 Het water
willen we temmen
van rivieren....…
Wij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Ons het is van ons
Onze cultuur
Onze denkbeelden
Onze voorvaderen
Wat gebeurt er met het ons
Als het wij verandert
Als de rivier meandert
Globalisering
Raakt onze fundering
Het wij zijn vele handen
Die kunnen komen uit vele landen
Het wij
Wordt een brei
Wellicht maakt het ons vrij
Vrij om banden aan te gaan
Met mensen
Die er buiten staan…
De Tijd Vliegt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Het voelde als een rivier die zich splitste,
waarin de tijd voorbij was gegleden.
De beelden van vroeger worden steeds sterker,
naarmate de jaren gaan tellen.
Het verleden is voller dan de toekomst.
De tijd gaat nu steeds sneller.…
weemoed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het is het stille lege nest
op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die
over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
de verdwenen zandweg
de afgepelde oude verflaag
het is een dag
vol nevel en dauw
de beklemmende middag
het stuurse zwijgen
het dorp dat nooit
mijn dorp werd
de korst van afstand…
bloos me dan tot koningin
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.092 een staf
de gouden pij en
rozen in mijn haar
in wijds gebaar
schik ik de wereld
bloos me dan tot koningin
ontbied de roze wolken
dwing rivieren oeverloos
en speel met zwart dolken
geen land heb ik maar dromen
geluk klapt handen op elkaar
gejuich in schijn van goud zal komen
de staf is weer een horizon voorbij
het bloemenkleed…
Seizoenen komen en gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Proestend druipend voorover gebogen in de wind
loopt hij op het melkwit grint
Veegt de hangende tranen uit zijn baard
terwijl het meisje voorbij galoppeert op haar paard
Seizoenen komen en gaan
het witte huis de bloesem
stille boom onder de gouden maan
De blauwe rivier
ik herleef ze
schilder met vrije adem de bruisende zee
het…
Levende penseel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 De vergezichten worden steeds grijzer
herinneringen van haar levende penseel
onder iedere geschiedenis een horizon
achter elke gebeurtenis een likje verf
en ook haar gedachten worden weidser
alsof het landschap van haar denken
zich uitstrekt tot aan de blauwe rivier
om in te zwemmen en te drinken
met haar levende penseel en haar palet
krijgt…
Zigeunermuziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Waar het landschap grensgebied vormt
bij de rivier in de groene vallei
is het zigeunerkamp gelegen
maken de zigeuners hun muziek
mooie mysterieuze vrouwen dansen
terwijl gitaren en violen klinken
een paar meiden beginnen te zingen
er wordt geproost op de zomer
er wordt gelachen en gedronken
het maanlicht schijnt over de vallei
schaduwen…
Op een dag in augustus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Hoog over de rivieren
verzonken in gedachten
een ooievaar en ik..
op een dag in augustus..
daar kan het..…
Zomerse kornuit
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
440 Een voelbare melancholie
tussen mijn gevoelige oren
nu de zomer in de avond
is gaan dansen met de weemoed
tussen alle pracht en praal
ben je een opvallende schoonheid
in de schemering van boekenkasten
kan ik aan jouw tederheid wennen
in mijn oude lichaam bij de rivier
waarin ik een duik neem
om de zomer te vieren
alleen met de dieren…
wat ik niet zeggen kan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
487 het is het lege nest dat op
de schoorsteen achterblijft
de blauwe sluier rook die
over grauwe daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel in de verre verte
de verdwenen zandweg
de vervaalde verf op kozijnen
een dag van nevelige dauw
de middag die in stuurse stilte verstikt
het dorp waar het windstil is
de korst van vervreemding…
Gaia (2)
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
714 het kan ons niet schelen
want we denken
dat de rivieren ons eigendom zijn
waarmee we kunnen doen wat we willen
maar de rivieren
zijn van niemand anders
dan van Moeder Aarde
de oceanen
zijn de baarmoeder
van Moeder Aarde
waar alle leven oorspronkelijk uit afkomstig is
maar we eren die baarmoeder al lang niet meer
de eens…
Als ik kon Toveren
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.685 Zou 't klimaat evenredig verdelen
met een constante temperatuur
geen aardverschuiving, overstroming
maar blauwe oceanen, heldere rivieren
en een groene natuur.
Zou nog véél meer willen
maar m'n toverstok wordt warm
verander nog even snel
't grote verschil tussen rijk en arm.…
Bloesem van Magnolia
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.450 Een zucht tilt je op,
voert je langst honderd stromen,
laat je rusten op wervelende paden,
ijle rivieren van de lucht.
Zacht dwaal je neer
als naar de bodem van de zee
waar je opnieuw zal bloeien.
Maar wees geen bloesem die
opstijgt en nooit meer terugkeert
naar haar witte lakens.…
Pertinente indruk
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
712 Zijn hart zuigt de trilling
als een kronkelende slang
in de rivier der vervreemde galmen.
Overtuigd van overschot
aan gelijk, wrijft
hij nog eens zijn kin schoon.
Zijn identiteit vernieuwt zich
in het overboord gooien
van dissonante resonanties.
Zijn keelgat wurgt
en galmt nog wat
wanklanken
en geeft zijn kater
nog een stamp na.…
Eeuwige drankvelden
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.052 In mijn eidetische droom bezocht ik
mijn gestorven kroegvrienden die
hemelden op de eeuwige drankvelden
Hemel zonder drank betreden ze niet
Uit de wolken regent het jenever en
uit de bergen stromen jenever rivieren
alcohol nevels hangen boven de velden
Een echt walhalla voor zatterikken
Mijn oude vrienden herkennen me niet
ze zingen het…
maanvaren
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.027 ik was zestien
en vol geloof
in al het leed van poëzie
en ik dacht nog
als ik nu maar lang genoeg staar
naar de maan
dan zal er wel
een gedicht voorbijdrijven
of misschien een man, een kano
het gezicht dat ik gebouwd had uit
de rotsen van een rivier
ik keerde woorden om, strooide
letters in het wiegelend licht, ging naar zee
om…
Droom vaarwel
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.166 Tussen jouw tranen
zo mooi en zeldzaam
onder de rivieren
zwem je weerloos
op grote tafellakens
trillend van geilheid
door niemand zo bedoelt
eindelijk alleen op reis
door zon gebakken
gedichten lezend
zweef je, draai je
verander jij jouw lijf
onstuimig, langzaam
wulps verleidend
van kleur verschietend
leef je intens
kom je…
Vertrouwen
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
736 Geef mij je hand
laten we samen
een brug bouwen
we leggen stenen neer
over de rivier
laten we voorzichtig
voetje voor voetje
er over heen gaan
het is wankel en glibberig
we houden elkaar in evenwicht
dan wacht daar aan de overkant
een nieuwe horizon
ga je mee……..…
Vlucht
gedicht
3.1 met 134 stemmen
16.391 klapwiekt een kind
het kan kijken met ogen groot
als van een jonge nestvogel
het kind houdt iets
in de holte van
zijn smalle vuist
een onzichtbaar insect
met stippen en
een breekbaar schild
schoksgewijs beweegt het kind zijn hoofd
verscholen in de capuchon
van een gele regenjas
het klapwiekt boven bergen
versgemaaid gras en rivieren…