2284 resultaten.
cardio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 ze brak die dag van
al die dagen dagverblijf
ze haalde aandacht weg van
al die blank gekleurde witte jassen
we spraken over gebouwen en gedichten
het dagelijkse uitzicht over Rotterdam
over de verborgen bacterie achter
de driedraads icd, het dagenlange wachten
we keken samen tennis voor ze weer vertrok
“bittere pillen slikken moeilijk…
Niet meer wachten
gedicht
3.4 met 58 stemmen
23.294 Niet meer op iemand wachten,
niet meer denken:
waar zou ze zijn,
wie ontmoet ze,
wanneer komt ze.
Niet meer op iemand wachten,
zelfs naar dat wachten
terugverlangen.
-------------------------------------------------
uit: 'Verzamelde liedjes en gedichten', 2004.…
mooi moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
592 mooi moment
’t is rustig , stil en zacht
vanmorgen in de polder
mijn bebloede vingertoppen
gaan van braam tot braam
laag overvliegend brengen
ganzen m’n gedachten op
een onverwacht spoor
lijnen spelen met de tuin
groene strepen, grijze vlakken
vorm en kleur door groei
elke dag een ander schilderij
de natuur hanteert de kwast
mijn…
onbereikbaar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
750 ze woonde daar alleen
in een kast van een kasteel
ik kon haar niet bereiken
ze sloot zich alle dagen op
ze had krullen in haar geest
en niemand om haar heen
niemand had de toegang tot
het slot van haar vervallen deur
verfrommeld blik, kapotte krik
gescheurde houten planken
ik zag haar nooit, mijn hart
doorboord door pen en schroef…
windwiel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
650 hij is mijn cirkelvriend
met spaken in zijn ziel
staat in het middelpunt
altijd draaiend om zijn as
met twee kappen aan de rand
luistert hij listig naar de wind
volgt zonder protest een richting
past steeds zijn snelheid aan
hij zorgt voor moestuinstroom
je maait, je snoeit, je maakt
je zelfgemaakte groentes klaar
je versnippert zelfs…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 de rivier zoekt zijn grens
ik ben ontzettend bang
leg blokken neer langs
de spleten van mijn ziel
vlucht een glooiing op
gras onder mijn voeten
vecht voor veiligheid
m’n levenslijn loopt
grenzeloos grillig
langs randen van basalt
de dijk draagt m’n pad
klimmend naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n…
touw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
683 het kalfje werd met een
dun touwtje om zijn pootjes
uit de drachtige koe getrokken
de boer was de hele dag in touw
op de boerderij schommelden wij
als kinderen aan een dik touw
op het schoolplein deden we
vaak een potje touwtrekken
en bij de gym touwklimmen
in groepen is het vaak touw trekken
om te kunnen overleven, zeker…
een weg terug
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 een weg terug
ik wil van de snel weg af
ik wil uit de rit
geen draaiende assen
om me heen op
uitgeteerde grond
gras vergeten vlakte
water kan niet weg
aqua plant de plassen
spetters uit de sporen
spatten heel hoog op
ruiten van de naastrijder
wissen geeft geen zicht
ik wil van de snelweg af
lopen in het vrolijk veld
een uitgesleten…
de schommel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 de schommel
hij strompelde er heen
rafels aan het touw
hangend plankje scheef
twee verzakte palen
hij was nog een kind
veel ruimte om te spelen
zwevend in de lucht
vader deed hem duwen
benen ver boven de lat
luid gillend in de wind
elke dag opnieuw
vol fantasie en kracht
op het hoogtepunt
prachtig vergezicht
hoge sprong eraf
lachend…
rode baret
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
576 haar rondingen deden me duizelen
was dronken van haar rode muts
ovaal zwart werd het voor mijn ogen
mijn bril besloeg op haar rechte neus
mijn vingers bekeken voorzichtig
haar geschilderde lichaamsdelen
haar wangen, wenkbrauwen en hals
en dan die mond,hartstochtelijk
gevormd om grenzeloos te kussen
ellipsen en half geschreven cirkels…
stuurs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 we reden in een busje
de vrijheid tegemoet
tegen de gedachte in
“braaf de regels volgen”
daar kon ik niet mee leven
daar wou ik niet voor gaan
hing heel lang op de claxon
vluchtte hier ver vandaan
geen wet kan mij beletten
te denken wat ik wil
de vrije keuze is mijn route
waar ik zwaar aan til
ik neem mijn eigen bochten
soms zijn…
Kusjes
poëzie
4.0 met 8 stemmen
1.746 Duizendvoudig zijn de kusjes,
Die de tere minnelustjes
in 't gevoelig hart ontgloên,
en de brand der liefde voên.
Maar, indien gij wilt beminnen,
schone strookster van mijn zinnen,
hoor, wat kusjes ik verlang,
als ik aan uw boezem hang!
Schenk me, o voedster van mijn lustjes,
druk me zulke vochte kusjes,
dat uw tong de mijne streelt…
zwart
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
850 zwart
als ik je ooit nog tegenkom
sla ik mijn beide armen om
wie je bent en hoe je denkt
zwarter kon die dag niet worden
zelfs niet donkerder de nacht
als het leven plots zo eindigt
zo veel vroeger dan verwacht
als ik je ooit nog tegenkom
sla ik mijn beide armen om
wie je bent en hoe je denkt
soms ben ik bang de dag
vandaag weer…
fantasie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
636 door de kieren van mijn korf
glipt mijn glinsterende fantasie
in verfrommelde woorden
mijn eigen warrige wereld in
ik zie violen in mijn koffie
dode hazen teksten typen
klinkers dansen op de straat
hoeden hoofden afhakken
het leven gaat te vlug voor mij
het volgen valt mij zwaar, als
letters in hun handen wrijven
fazanten met dakpannen…
ijzeren lijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 gras groen gewas
staalblauwe lucht
ijzeren lijnen
kreunende kracht
dreigende wielen
stuurloos hart
onbemand figuur
furieuze fantasie
landbouw leeft
vader is dood
driftige doener
vloekte vaak
op z’n Farmall-M
twee wagens
vol met bieten
in kleverige klei
leerde hij mij
te vechten
in het spoor
door te gaan
steigerend toegeven…
Zij zouden knarsetanden
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.593 Zij zouden knarsetanden, als ze nog
Konden knarstanden, mensjes, die als bevers
Zitte' in hun kleine holletjes, die toch
Niets zijn als een klein maakseltje van levers,
Niet van waarachtig levenden, die och,
Ook wel zijn moeten zwakke ellendge bevers,
Maar voor 't g'heimzinnig leven, Godzelf. Doch
Gij zijt als zwakke en arbeidzame wevers…
kom op
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 kom op en pak je koffer
doe als een drukke doffer
vlieg nu eens uit
je dagelijkse sleur
daar is de deur
ja, het is een offer
het geeft je leven kleur
opeens ontdek je dat je fluit
met opgeheven hoofd
en kuilen in je wangen
ik zie dat je er in gelooft
ik hoorde in de verte al
je vrolijke gezangen
je krijgt een doel
daar ga je voor…
Gelukkige.
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.404 By vlekloos bloed een stil en needrig lot; -
Een peinzend oog, doorstraald van zacht genoegen; -
Een juist verstand, - een hart, vervuld van God; -
En kalme moed bij zielevreê te voegen:
Zie daar wat meer dan 't weeldrig vreugdgenot,
Dan al de roem van 't noeste letterploegen,
Dan mijnroof is, waarom de harten zwoegen,
Maar die de…
De gastvrije doden
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.745 Dennenappels. Boeketten. Prenten
met punaises op een boom geprikt.
Een man prevelt voor een naam met jaren,
aan zijn voeten groeit een schaduw.
Een hoed ligt op het hoofdeinde
van eengraf, in de deuk staat regenwater.
Het muurtje rondom neemt laag
na laag af, de toegang gevormd
door een enkele rij stenen,
om de levenden door te laten.
Mezen…
Vlaanderen
poëzie
4.5 met 4 stemmen
3.372 't Zijn weiden als wiegende zeeën,
Die groenen langs stroom en rivier.
Hier, vredige dorpkens daar steeên,
Die rijzen met torens vol zwier,
't Zijn welige velden en wouden,
Of vlakten der heide vol rust.
O 'k wil in mijn harte behouden
Die schoonheid, mijn opperste lust.
Voor Vlaanderen, Vlaanderen,
Trille mijn harte vol geestdrift en vuur…
de storm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 de storm
hij staat er
hij raast
föhnt mijn haar
traant mijn ogen
fluit in mijn oren…
buiten spelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 buiten spelen
tussen de tanks
spelen kinderen
met de kogels
hun kleine kijkertjes
richten zich op
het niet te begrijpen
grotemensenspel
zien geen gevaar
horen zware knallen
zij zwaaien vrede
naar de vijand
hun V- vingertjes
denken niet aan
het overhalen van
de kromme trekker
van de mitrailleur
zij gaan volledig op
in het daverend…
Geloven doe ik niets als slechts in mijns
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.495 Geloven doe ik niets als slechts in mijns
Diepst-innerlijke voelens Algemeenheid,
Die niet voor niets zo jammerlijk weg heen zijt
In eignen Zijn's, door niets aantastbare Eenheid,
Maar boven alles in God-zelf, die Zijns
Al-oppermachtiglijkste Wils geween leit
In dit arm kind, dat niets dan iets heel reins
Bedoelt tegenover al die…
Napoleon.
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.768 In spijt der lange diens taan 't Helgespuis bewezen,
Mistrouwd, als nog misschien verzoenbaar met Bourbon,
Hoe zal hij de achterdocht van 't Duivlenras genezen!
Wat gruwel zuivert hem, en toont Napoleon? -
De afgrijsselijkste moord met Vorst- en Volkenschending,
De Hel ontzet ervan, en kent hem voor haar zoon:
‘Dit schelmstuk, na zoveel…
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 rimpels
de lijnen van het leven
rimpelen het rulle zand
korrels krassen in het nu
vervormen wijze woorden
de beelden in mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven…
SANDER
gedicht
4.3 met 3 stemmen
7.754 Voor een blinde jongen
Een lichaam dat op warmte wacht,
de zuiverheid van wenkbrauwbogen,
de lijnen van een mond, die lacht,
de wimpers boven meisjesogen,
je zult het zien, zo goed als ieder ander,
Sander.
De lieve lijnen van haar keel,
de witte parels van haar tanden,
je zult het zien in je gestreel
van je twee fijnbesnaarde…
GEGLIMLACH
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.164 De mensen doen, maar weten niet waaróm
Zij doen, en zitte' in hun eentjes te wegen,
Hoe zij het meeste van het leven kregen,
't Leven dat langs hen gaat en ziet niet om, —
Hopen en haken of er niet wat kom,
Voelen hun hartjes van blijdschap bewegen,
Stil in hun lekkere bedjes gelegen.. .
Maar áls 't wat geeft, dan houden zij zich dom:…
de ochtendnevel
gedicht
4.0 met 13 stemmen
3.177 de ochtendnevel sluimert
in stilte staat de wind op
de kim ontwaakt
de zon baadt
in zee.
-------------------------
Uit: 'Henk Lassche, het eigen landschap', biografie van Ed Wingen, 2001.…
Een unieke dame
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 Jouw ogen zijn net als diamanten die blinken als de mooiste ster aan de hemel.
Jouw lach straalt als de zon in een mooie zomerdag die bloedheet is.
Jouw haren zijn net zo prachtig als die van het mooiste paard ter wereld.
Jouw lichaam is net zo prachtig als het mooiste paleis dat op de wereld bestaat.
Jouw hart is gemaakt van het puurste goud…
Zonder jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Kon ik maar jou in armen blijven houden voor eeuwig en altijd. Jou huid zachtjes strelen en met jou praten en samen lachen en lieve woorden naar u toe werpen en ook naar jou aandachtig luisteren. Meer wil ik niet juist jou aanwezigheid stelt me gerust en voel ik me zeker en dat voelt als thuis komen in alle rust. Kijken in je ogen doet mij weer weg…