177469 resultaten.
geen titel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Geen titel 18122011a
ik ken een narcis
met de kelk hoog geheven
staat ie te pronken
schaduw is alles
wat ons achtergeblevenen rest
onbereikbaar hoog
geeft ie zijn stank af
dat is immers rechtvaardig?
uit alles blijkt dat de narcis
met handschoenen aangepakt
dient te worden...
Recept
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
683 Och, Steven had zonder 't te weten
bij 't picknicken muggen gegeten.
Hij was buiten zinnen,
toen deze hem binnen
z'n lichaam nog hadden gebeten.
Met jeuk in z'n maagstreek heeft Steven
zich naar een geneesheer begeven,
die - wat 'm verblijdde -
om jeuk te bestrijden
een krabcocktail voor...
De sporen liegen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541
samen in de sneeuw
de sporen liegen niet
wij lezen onze wandeling
door maagdelijk gebied
geen strakke lijnen
die de afstanden verkleinen
maar speelse boogjes
van en naar elkaar
in het snijden lijkt
de voetstap te verdwijnen
op de platgestampte
plaatsen van het land
ook stukjes ...
de sterkte van palestina
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
959 een oorlog die wel gewonnen
maar nooit genezen kan zijn
grond dat bloed kan zweten
tranen uit natuurlijke bronnen
eeuwige pijn
zal ieder kind zijn kinderen tekenen
de wereld stap voor stap
aan het verenigen
tegen de gruweldaden
die een volk verjaagd heeft in 1 klap
een volk dat zich in d...
De winter.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.965 Het vochtige teken
Der stortende beken
Rijst over ons hoofd.
Nu zinken de stralen,
Waar heuvels en dalen
Door wierden gestoofd.
De snelheid der stromen
Begint te verlomen,
In 't vallen gestuit
Door schuivende korsten,
Die de oevers doen dorsten
Met telgjens en kruid.
De koele Najaden
Ve...
Ik heb mijn vader vergeven
gedicht
2.1 met 11 stemmen
6.380 Ik heb mijn vader vergeven
dat hij mij geboren liet worden,
sinds ik mijzelf niet vergeven kan
dat ik mijn dochters liet ontstaan.
Ik ben schuldig aan hun leven.
Alleen zij kunnen, later
als zij hun schuld ontdekken,
mij vergeven.
---------------------------------
uit: Verzen van e...
Rapport-Deetman
snelsonnet
3.3 met 15 stemmen
1.031 De priesters, broeders, talloze prelaten
De grijphandjes gevouwen, zo devoot
Ze moeten zélf nu met de billen bloot
Nicht gewusst, maar alles in de gaten
Ze waren steeds, de smoezelige smiechten
met stomheid geslagen door ’t biechten
zweven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
520 zweven
onder een parapente
boven de zeereep
is voor even maar zweven
oefening in dalen al
trap
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
2.119 vallend
zoals alleen jij
sterren
stralen
kan laten
ben ik
ooit
een engel
vallend
in nooit
regendruppel
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
821 Zo prachtig in je eenzaamheid
weerspiegel je alle werelden.
En in je vrije val
spat je uiteen in zoveel meer.
In vertraging zie ik wat is,
de eindigheid van de kosmos.
Eeuwigheid is het tij,
snelheid de vloed.
En ik,
wie ben ik,
dat ik mag zien
in vertraging?
Eb ik weg in die grote...
durf jij?
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.196 voel jij ?
... mijn lippen belanden
op het puntje van jouw neus.
ruik jij?
... de wind waait een libel
naar onze kant toe.
tast jij?
... mijn ziel likt jouw stilte
die zalig is.
zie jij?
... er zijn veel "wouw!"
uitziende vrouwen.
kan jij?
... mijn vrouwelijke vibraties
als ...
De muur der tijd...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
785 Tijd, een illusie in ons bestaan,
door mensheid nodig bevonden,
om gebeurtenissen af te wegen,
van een komen en ook een gaan.
In dromen, kan de ziel vrij zijn,
los van die blokkerende tijd,
reizen naar de vele gebieden,
verborgen in 't onderbewustzijn.
Wensen komen feilloos in beeld,
i...
Je moet een vogel zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
713 je bent zo Zon – zo Maan –
– zo neon Rood –
in het blanke licht
rank te staan
ik geur in je op
en stamel mijn stem vast
door jouw blozende honingraad
wil ik zijn als de stoeiende libellen
om dan al zoemend ten ondergaan
daar de woeste golven
– gelijk aan kerktorens –...
De winter smaakt wonderlijk..
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
952 Verdwenen zijn de oneffenheden
nu de lucht een smeltende toverbal versnoept
boven een met veel kleur getrokken landtong,
laat haar winters oog geen tranen vallen
in het met weids gemak omgeven decor,
een intens gevoel maakt zich meester
over de stilte met kleine staken
schuin omhoog ge...
klinkende stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
790 bezing de stilte
in een klinkend
lied
dat dromend
naar de
einder ziet
met klinkers
uit een zwart
heelal
waarmee ik
zwijgend
zingen zal
Smoelboek
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
804 het werd een week zoals ervoor
en ik dacht, dat was het weer
hier dringt het licht niet door
al blinkt het boven keer op keer
we worden omringd door gekken
zei Gerrit en de gekken kwamen
dromden samen om het tumult
en schreven met virtuele namen
vijfduizend volgers in een rij
rapen woor...
Zo wit als
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 de wereld lijkt betoverd
schakeringen kenmerkend
even lijkt de tijd stil te staan
herinneringen halen ons in
verse stappen kraken
bij het banen van een nieuwe weg
Happy meal
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
736 Hij zegt 'r: 'Ik zie je graag bloot.'
Z'n teleurstelling is echter groot,
'Man, vlieg op!' roept de vrouw
en dat doet-ie al gauw.
Van beroep is de kerel piloot.
De hemel gaat hij tegemoet,
want een stuurknuppel is-ie: hij doet
nogal stom en wordt maal
van een man (kannibaal).
Die zegt: 'B...
Inspiratie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 oude gedichten
veeg ik voorzichtig op
woorden verzamelen zich
tot stoffig hoopje
ze gaan terug
naar Muzes bron
waar ze ronddansen
met letters van het alfabet
in stilte vormen zich
glanzende druppels
geen titel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 Geen titel 17122011a
schenk mij je hand
en ik leg Venusheuvels tegen elkaar
overal waar ik ga
heb ik jou bij mij
door de vallei der duisternis
of
toppen der bergen bestormend
of
vliegend door de lucht boven wolken
jouw aanwezigheid is
en ik voel mij geborgen
je hand be...
De ijsbloem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.320
in een schrale ochtendzon
druipt de ijsbloem
langzaam van de ruit
maar buiten
strakt de kou
in een felle oostenwind
glanst sneeuw
het hel kristallen wit
in onbedekte ogen
vaag luiden klokken
het ter kerke gaan
de hoogmis vangt om tienen aan
niet belopen ligt de wereld
voor ons...
Boat to London
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
820 Acht lettergrepen sieren haar,
een teder jambisch vers van kracht
in één tetrametertje maar.
Al is zij slechts één van de acht
en roeien godbetert haar stiel,
haar naam is poëzie die lacht,
als zij, pompeus en toch fragiel:
Roline Repelaer van Driel.
FADO'S
gedicht
2.5 met 10 stemmen
4.911 Zij zingt
haar klanken zijn
verscheurd van overvloed
aan verlangen
zij zingt.
Hij zingt
zijn klanken doen
melodieën omfloersen
met verleden
hij zingt.
Die klanken
doen denken aan
vergeten tijden
terugkomen in nu
herinneringen
een klank,
een hart verscheurd
een verlangen betoo...
Paus tot bisschop:
snelsonnet
4.0 met 22 stemmen
1.095 “Drie rozenkransjes en een weesgegroetje
mijn zoon. En in ’t vervolg wel handjes thuis.
Schenk ook wat minder aandacht aan het kruis.
En geen: “Ja maar het celibaat, wat moet je.”
Ik heb de Bijbel heel goed doorgenomen.
’t Is: Laat de kinderen tót, niet mét mij komen.”
Lottowinkeltje!
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
666 Lottowinkeltje
elke week, op zelfde uur -
nu woont zij bij mij
Het bos van de wolf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
687 Een gesmoord lachen in avondrust
terwijl feeksen sluiers plukken
voor magiërs zonder gelaat
regent stilzwijgen neer
op het papieren strijkorkest
de fagotten wenken hem terug
ergens zwenkt een vogel
zijn aftocht tegemoet
de strijkers wikkelen al strengen
om hem te binden
zijn tong is ...
Fluistervinken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 Flûsteraar
Luister naar JHWH
luister niet
naar
die buurman
of buurfrolje
sy benne
dyn freonen net
benne sy de betweters
weten sy
altijd meer
als een ander
hest 't al vernomen
die het ditte
en
die het datte
hest 't
ek al vernomen
ik ben ien flûsteraar
heb het zelf gezien
z...
De aarde.
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
905 De aarde is zo prachtig geschapen!
De bergen die met sneeuw bedekt zijn.
De wolken die zweven langs de lucht.
De zeeën met hun donderend gebrul!
De dieren die leven in de bossen.
De mens: laat hij het niet vernietigen!
Woordzoeker
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
809 Een gedicht over armoe
van kwijtgeraakte woorden
van een stem die wel wil spreken
maar de taal niet meer beheerst.
Van een luisteroor dat doof is
voor de klanken losgevallen
uit een mond die niet kan zeggen
van het woordbeeld dat hij zag
Nu een taal slechts vol gebaren
driftig graven i...
vrede
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.442 en daar gebeurde het
wolken verdeelden zich
de engel maakte zich los
om vrede te vliegen
hoog in de lucht
van quarteira ver over oceanen
en werelden
strekte zij warm gouden vleugels
over grijs en grauw
vrede - zong ze
vrede