Netgedichten over huwelijk

Toen zij op huwelijksreis weer eens bij maanlicht wilde zwemmen en bij zonsopgang terug kwam naar hun suite met koortsglans in de ogen verweerde lippen van het kussen, schorre stem en moegetergde tepels, spermasporen klevend langs haar dijen en ook nog hooghartig weigerde hem te bevredigen, maar hem afwijzend de rug toekeerde begon…

samen in de milde oktobermaand van ons leven met een wirwar van wegen hebben we een pad gebaand we proefden rozen in zachte liefde wijnen met gevangen zomers zo zorgeloos, zonnedromers soms liepen we naast elkaar zoals het ons beliefde steeds omarmden we onze kinderen herkenden hun vreugde en pijn die we niet konden verhinderen al was…

Je feliciteerde me vanmorgen al 29 jaar een stel. ik feliciteerde jou vanmorgen al 29 jaar getrouwd. in goede en slechte momenten in liefde en soms niet. al 29 jaar een koppel terwijl je om je heen alleen maar ziet dat men uiteen gaat, maar wij zijn 29 jaar getrouwd! Al is er geen vlam meer al zijn we gewend aan elkaar we…

want ze vallen bij bosjes en de spruiten zijn de pineut als het niet meer botert schering en inslag kan worden verminderd in goed overleg trachten waar een wil is is een weg en als alles gedaan is te redden en het toch valt blijft harmonie verzachten…

Wanneer een mens jong is, kan hij nog kiezen. Kiezen uit aantrekkelijke mensen. Wanneer hij ouder wordt, blijft één uniek mens over. De vader of moeder van je kinderen. De oma of opa van je kleinkinderen. Alleen trouw is dan nog een keuze. Voor de liefde van je leven. Wanneer je dat nog wilt en kunt. Wanneer je geluk hebt.…

Ik lig in bad te lezen. Bijna dagelijks doe ik dat. Al zevenendertig jaar lang. In dit huis. Ons huis. Mijn lief zet koffie. Zo alledaags, zo gewoon. Dan, hoor ik haar stap op de trap. Zo ongewoon, zo bijzonder. Want, morgen kan de laatste keer zijn. De laatste stap, de laatste koffie. Dat, besef ik vandaag als nooit tevoren. Ik kijk haar…

Ooit twee-eenheid schoorvoetend door het zand over het keuzestrand kwam de scheiding tot stand, na totale verwijdering doch hun overeenkomst ging hand in hand de angel zit diep dat niemand hem ziet dwingt een sober leven tot een besluit of gaat men voor een ander onderuit? eerste ware liefde vergeet men niet een wrak waar men veel in kan…

Praten is gestopt teruggebracht tot zinloze regels waartussen de waarheid zich verschuilt het wezen sluimert in doofstomme harten stil gekneveld en ontluisterd uit verschrompelende klieren verdween het vocht nee, haar ogen prikken allang niet meer…

Zij hielden van elkaar, hun woning was nog lang niet klaar, een kleine kamer om te beginnen, de smalle twijfelaar voor het minnen. De jaren gingen zonder veel bezwaar, in voor en tegenspoed, steunden elkaar, het bed is nu van groot formaat, de kou bestrijden ze heel kordaat. Laten zich nu elektrisch verwarmen, door techniek met veel erbarmen…

Voor Jeannet Achtentwintig Viermaal zeven Dag van volheid In de eerste maand Van het nieuwe jaar Beeld van volheid, Van verdraagzaamheid En wederzijds respect Woord dat trouw houdt Voor altijd…

liefde steekt de weg over het strooit gevoelens in onze herfstwind het wiegt om een plek te geven in ons sluierend verlangen en het weeft woorden in ons samen denken en voelen en beschrijft tekens in ons houvast het verlegt de koers van een schimmig verleden naar een blijmoedig heden niet meer ingeperkt maar ontwakend in een…

Hendrika was een trieste vrouw, daar niemand met 'r trouwen wou. Ze wou niet kwijnen door die pech. 'Ellende', dacht ze, 'eet ik weg!' Bepaald geen wespentaille had de vrouw, die zich te barsten vrat. Een paardenmiddel werd d'r leest en Kerstmis was voor haar het feest van schrans. Ze is er nu geweest: de dame leegde vele borden en gaf…

als huwelijken pas na twintig jaar hokken werden gesloten zouden er veel minder vaak echtscheidingen voorkomen…

Er is een drukte van gekroonde hoofden op de rode loper tot haar grandiose sleep alle ogen feilloos steelt…

huisje boompje beestje slippertje…

Probeer voortdurend Tot nieuwe dingen Te komen Jou en mijzelf Eens te verrassen Af en toe (bis, bis,) Om me er dan Op te betrappen Dat ik meestal Voor veilige verrassingen Kies Hans Böhm ben ik erkentelijk voor het aandragen van de titel.…

Het onweer dreigt maar slaat niet toe op deze warme dag, waarop ik in je ogen zag dat liefde wisselde voor haat. Woorden zijn zo duur vandaag dat zwijgen nu wel alles zegt. Ik heb me er op toe gelegd, eelt te vormen, laag op laag. We lopen noodgedwongen wel dezelfde ruimten in of door, maar lenen elkaar niet het oor doch draaien om, als…

Ze was een stuk: ze had een prachtig lijf en trouwde met een man der rijkspolitie. Hij bracht het stuk helaas niet in positie, want zijn geslachtsdeel kreeg ze nimmer stijf. - Maar verder was d'r man een stijve hark. Ze zag een macho die ze zeer begeerde, zodat ze in 't geniep met hem verkeerde: genotvol werd ze zwanger in het park. Omdat…

Jij vouwt de tover zachtjes als een schelp om de windsels van mijn zingend hart en koestert de glinstering van kabbelend water als de woorden zich wikkelen in een spel van warme handen Het zilte water schep ik uit weemoedige ogen die als een zee over onze naaktheid spoelt en zwoel trotseren wij het verleden in een omarming voorbij de…

Verbijsterd staan hun gezichten ingelijst en generfd als vermolmd hout tekenen de jaren oud zeer De heer draagt zijn masker, onkreukbaar naast zijn bloemende schoonheid Voelbaar ontbreekt de chemie Haar tere handen schrijven een geheime liefde Haar tranen branden als inkt in zijn ziel breekbaar is haar vuur gestolen door hem, haar…

Woorden schieten me tekort Je tranen vloeien in mijn armen Het is niet onze eenheid waar het aan schort Verdriet verdampt niet door het te verwarmen Het praten is fluisterend veranderd in begrijpen Het leven opgelost als het zout in de traan Samen zullen we de rest van ons leven rijpen De stevige omarming zegt; “ Ik laat je nooit meer gaan”…

Gij geliefde die ik naar ons bruidsbed tilde waar ook rozen lagen met hun doornen lange nachten kozen niet altijd vrijen tot in eeuwigheid als wij sterven liefste gaan wij in hetzelfde bed in onze eigen armen mag het niet zo zijn prevel ik met laatste adem: het was zo fijn in ons domein…

Vandaag is onze trouwdag verheugd vang ik jouw blik die mij omstraalt in stil ontzag vandaag is onze trouwdag mijn binnenste ontvouwt een vlag de driekleur opent in Hij, jij en ik vandaag is onze trouwdag verheugd vang ik jouw blik!…

't Was niet fair zijn gelikte smoes bedekte zijn affaire Genoeg! zei zij en verbood ten strengste de snoepreisjes van haar echtgenoot Peinzend over de affaire haar ega berustend voor de buis smulde ze op het terras spinnend als een poes van de ten strengste verboden slagroomsoes…

Ze zat zich alle zaterdagen in ongerustheid af te vragen, waar 's avonds laat haar echtgenoot verbleef. D'r zorgen werden groot, terwijl ze elke zaterdag de lieve man wat later zag. Zou hij misschien een vrouw bezoeken? D'r ongewisheid aan 't vervloeken gevoelde zij zich niet in orde. Het was weer zaterdag geworden; Toevallig kwam ze vroeger…

twee mensen ontmoeten elkaar de vonk slaat over twee individuen met eigen verleden groeien naar elkaar twee harten smelten samen vurige liefde twee levens worden een voor altijd samen…

Vreemd laat zich de liefde lezen door alle staten van jouw lust krachtpatserig bestaan van transparante fluister met gedroogde intentie hang je mijn vanzelfsprekendheid aan randen van de nacht de meest fervente aanhanger slaat zijn tijd kapot om niet te hoeven voelen samen gebald overruled jouw vurigste wens mijn niet te stillen mijn nauwelijks…

'Zeg, zullen we trouwen?' vroeg Sammie aan Saar. ' 'k Ben eenzaam en háát agamie.' ' 't Is niet te verstouwen,' beaamde ze, 'maar ik zou echt niet weten met wie.'…

Een man slentert rond in de hof verslijt onder zijn zolen kronkelpaden tussen de verscholen witte gebouwen Het vliegend zaad van een vlier tikt droog en hard het voorhoofd aan maakt zo verdeelde gedachten één Het zou een meteoor kunnen zijn maar neen, er is niets ongewoons geen gat dat van voor naar achteren loopt Het hart klopt onvervaard…

Door Zulema werd Lex betoverd: ze had ineens z'n hart veroverd. Hij trouwde met 'r om de seks. Het was een sprookjeshuwelijk. Hij voelde zich afschuwelijk: z'n echtgenote bleek een heks. Vervuilend was het voertuig niet, waarmee de vrouw de man verliet. D'r vliegtuig imponeerde Lex. Per bezem vloog ze in de lucht. Ze keerde niet op…