374 resultaten.
De onderstroom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 De stad raast in beton en grijze ruis,
maar hier, achter mijn ribben, trekt iemand
een sluisdeur open. Het begint als een trilling,
een koel zilveren lint door de droogte.
Ik hoef niet te sturen. Ik hoef alleen te drijven
op deze vloeibare jubel die weet waar de zee begint.…
Veluwemastodont (Radio Kootwijk)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 Een gebouw waar geen hout of staal het won,
van good old beton.
Art Deco straalt van voor tot achter van het gebouw,
toch doet al dat beton nu denken aan Oost-Europees berouw.
Op de desolate vlakte van het Kootwijkerzand,
lijkt het gebouw wel een kazerne, dicht bij het strand.…
Nieuw begin
netgedicht
2.3 met 37 stemmen
8.992 Kaal beton
ketst letters terug
tot woorden in mijn oor.
Verf verhult
het bouwbehang
in fleurig frisse kleur.
Groentesoep
geurt door het huis
en vult de holle lucht.
Koffie smaakt
met krentenbol
op kratje op zijn kant.
Langzaamaan
begint het al
een beetje thuis te zijn.…
CEMETERY
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.692 Vragend naar je stem
die samen met je warme handen
met de avondzon was verdwenen
stond ik voor het koud stuk beton
De stilte antwoordde
Tranen rolden schaamteloos
Zoekend naar je drogende handen
maar enkel de bomen bewogen
en namen afscheid van je
met weemoedige golven
Zij deden wat ik niet durfde…
Mijn hof
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
595 mijn tuin kent
stenen vierkanten
bij de vleet
omgeven met kunstgras
van een meter breed
vanuit de serre
aanschouw ik
deze rijkdom
doch ter volmaking
zoek ik een zijden
rododendron
ik zet hem dan midden
in mijn hof van beton
hij staat dan in de schaduw,
en gelijk mijn tuinkabouter
uit de brandende zon…
Blozen in de ochtendzon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Rug gerecht,
Hoofd stabiel
Op nek en schouders
Loop ik richting PMT
Strakblauwe lucht, alles
Overgoten door zon -
En jij, stralende
Zilvermeeuw die
Gewichtloos zwevend
Tussen torenflats hangt
En granieten muren
(Of zijn ze van beton?)
Doet blozen in de
Strelende ochtenzon…
In rood van bloed
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
867 daar waar
grenzen zijn
beton en prikkeldraad
onoverkomelijke pijn
graaf ik mijn gat
in het zwart
van aarde dat alles
heeft gehad in rood
van bloed het weten en
toch alles weer vergeten
reik mij je de hand
aan de ander kant
die ik kon bereiken
maak me vrij dan gaan we
samen voor een nieuw kans…
Draag jij mijn tranen dan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Gewicht dat te
Zwaar geworden is
Door de lasten
Die alleen nog
Maar verzwaard
Werden door de
Jaren
Onhuilbare tranen
Die zich ophopen
Achter de kassen
Van mijn ogen -
Een ding wil ik
Je vragen, als het
Me lukt om mijn
Last te verlichten
Door de tranen
Die van beton
Lijken te zijn
Te verzachten en
Ze eindelijk te…
uitzichten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
517 Herinneringen in beton gegoten,
daar kan niets bewegen.
Alleen slaat haar hart soms op drift
of schieten tranen over haar wangen.
Haar wezen is ingekleurd,
de hemel dreigend.
Niets bleef haar bespaard.
En buiten wachten uitzichten die
niet wijken willen.…
impuls
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 hoe keren we in
onszelf, met regelmaat
binnenstedelijk te verschansen
veilig in beton gegoten
ommuurd, geestgerijpt
met voorbestemde afdronk
het vonnis vellen
gelijk lotgevallen bomen
daarmee schuld wijzen
alpha en omega vinden
een bok laten zondigen
teneinde door te schemeren…
Oom Zoab
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
652 Hij is keihard en toch is hij poreus
Zo open van karakter en zo stil
Bij regen maakt oom Zoab het verschil
Hij fluistert leuk en druipt niet uit z’n neus
Toch is er ook iets vreemds met hem aan ‘t handje
‘Hij laat geen sporen na,’ zegt neefje Jantje…
Hoe kostbaar is een kwetsbaar mens
gedicht
3.2 met 307 stemmen
53.478 De krokus wijst beton zijn grens.
Hoe kostbaar is een kwetsbaar mens.
-----------------------------------------------
uit: 'Hoe kostbaar is een kwetsbaar mens?'
van de theoloog en publicist Okke Jager (1928-1992)…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
784 rond de gerijpte boom
tilde ik gebroken tegels
uit vergangen grond
geplette wortels
rauw geschuurd onder blinderend grijs
ontsnapten rafelend
aan het patroon
van gesmoorde vrijheid
later, veel later
na vergruizing van kil beton
dekte ik de open ruimte
met jonge aarde toe…
ergens anders, Mali misschien
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
933 na lemen huizen is beton rot
anekdotisch vallen gele
wederiken met hun punten
op het tapijt - een sterrenbeeld
ik pak een spa
en schop een
struik de tuin uit
ik lees een dichter
die ik nauwelijks nader
erg erudiet, Piet
daarmee houd je
me wakker, met
wat ik niet begrijp
zo kom ik terug
bij de aarde
aan mijn zolen…
Roodkapje
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
580 Roodkapje werd vermist
van haar sokkel getrokken
een klompje beton
restte slechts.
Studenten wilden gratis
het pretpark binnen,
men sloot geen deal en zo
werd zij, afgeleverd waar
ze menselijkerwijs allang niet
meer zou wonen,
bij het bejaardentehuis.…
En bestaat niet
gedicht
2.9 met 15 stemmen
10.050 Kloppend tegen beton
weggedrukt hard te worden, onopvallend
hard als het hardste gevaar.
-------------------------------------------------------
uit: 'Een leeuw is eigenlijk iemand', 2006…
betegeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 van een fossiele, stenen vloer
is het lastig eten
zo keurig als het tuinpad van de buurman
ik heb begrepen dat van uitgestorven diersoorten
nog versteende keutels resten
er komt een dag dat niemand nog weet van ons bestaan,
ons bloemenperk, nauwelijks gedragen schoenen omdat
de maat toch te klein bleek
zodat voetstappen in beton zijn…
WACHT tot het rode licht gedoofd is
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
431 dit is geen nagekomen bericht
maar hard beton
hard en ongebeiteld
streng maar rechtvaardig, ongeblust
toch ben je het toponiem van breekbaar
het verborgen kristal in steen
je lijkt op een toekomend hemelrijk
van potentieel nog te lezen woorden
vooralsnog onaangeroerd
maar vol belofte
er kan nog een tijd komen
eensluidend
ondeelbaar…
doorbraak
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.038 als je alle kruizen
op een hoop gooit
zie ik een brandstapel
een oudere vrouw zegt
dat iedereen toch
het eigen kruis pakt
geslapen als een os
gewerkt als een paard
geslapen als een os
met mijn blote voeten
op het ijskoude beton
maak ik een foto
een bedruppeld web
tegen de gesloten hemel
achter de tralies van het balkon…
Kyrie
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
839 Nee,
geen aarde en gras
op onze graven
of een hand
die bloemen legt,
beton zal het zijn,
stilte van een urn,
kilte van onvruchtbaarheid
rond stof en botten
ons zwijgen stijgt
boven raketten gesis uit,
als toestemming zingt
boventoon
wij, van eigen toekomst
moordenaars
kyrie eleison,
kyrie eleison…
De fluisterrups
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
611 Wanneer de fluisterrups haar stem verheft
volgt er een ijl gepiep dat het oor terloops treft
Als ze echter verder gaat met fluisteren
kan je door drieduimsdik beton naar haar luisteren
Zij heeft van maathouden geen weet, en o ja
voor je het belangrijkste in de winter vergeet:
wanneer ze verkouden is, geeft dat een oorverdovend geluid
als ze zachtjes…
Tunnelvisie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 onderkelderd
door kunstmatig zicht
voorwaarts
in herhaling graven
het neolithicum voorbij
ter plaatsbepaling
naar de hals gegrepen
met zachte dwangbuis
doch doelmatig
stevig ingesnoerd
met monddode ogen
aan gebeitelde verten
doemt enig na de ander
nader dan
schaapachtig beton
weliswaar verscholen
achter ijzeren wil
tenzij…
Verschil moet er zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 Veel van wat ik dood zie leeft,
het anorganische scheidt zich lastig
Alleen het hart is van basalt soms,
en zelfs dan
Ook schijnbare hardheid slijt
of breekt in stukken onverwacht,
als zachtheid tracht te binden
Je hebt die rechtheid nodig lijkt,
vierkant verlangen in asfalt en beton
In kool en kalk teken ik cirkels…
te
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
617 Te mooi
Te gevoelig
Te romantisch
Te levend
Te depressief
Te talentvol
Alles
Wat in de mens
Is te
Gaat over
Een onzichtbare grens
Waarin
Een hand
Je duwt naar je plek
Te is
Een grens
Het wil zeggen niet te gek
Je bent enkel een onderdeel
Van een groot instrument
beton cement
Uiteindelijk nietig
Als mens verdrietig
vechtend om opgewassen…
een beetje weggaan
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.395 ik verliet dit harde land
verzengd
gebrandmerkt in zijn zand
gestaald beton
spierwit
belegerd door de zon
maar groen is de olijf
gelaten is zijn hout
een schat van goud
de oliekruik is vol
de smaak van koffie
ging aan thee met bergamot verloren
binnenkort kom ik weer
mijn dauw liet ik
heimelijk tussen je lakens.…
Hersenwerk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 Hersens nemen de vorm
Aan van een nogal scherpe
Betonboor die gat wil zien
In de betonmuur die het
Leven wordt genoemd -
Beton met keiharde onderlaag,
Laag van pure ondoordringbaarheid
Waar zelfs de scherpste betonboor
Op stuk loopt, hij laat hooguit
Een klein kuiltje achter
Als ultiem bewijs dat er
Een poging is gedaan,
Zonder…
je voette nog
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
714 je brandde
zonder handen
om te vluchten
uit de hel
voette nog
in een wereld
waar seconden
zijn geteld
beton begon
te kraken
het geluid kon
je niet raken
door het stof
zij waren groots
jij ademde steeds
langzamer hun dood
was klein
in pijn van
afscheid nemen
tot de sprong
die maakt je groot
leven is een hopen…
Loslaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Doolhof zonder uitgang,
een ziel gevangen in beton.
Verdwijnen in de mist,
omdat openstellen moeilijk blijkt.
De handreikingen zijn er,
maar verdampen in onzekerheid.
Deze doolhof lijkt het einde,
echter hoop breekt elke muur.
Een kleine lichtstraal door de kier,
mijn wereld ademt en leeft.…
Voor mijn schone Madre liefje
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
2.170 voor mijn schone madreliefje
met haar verre oordeelogen
al vanaf die eerste dag
heeft zij mij zo zeer gemogen
zondag is het loederdag
wat ik niet vergeten mag
'k denk dus dat ik bloemen haal
straks snel bij het tankstation
scheelt al snel een lang verhaal
met een blik van grijs beton.…
Duurzame bloeiers
netgedicht
1.0 met 13 stemmen
445 zag ik
ook de door -
zichtigen staan
naast de
roodroestend
ijzeren en op een
wat mindere plaats
de plastic gevallen
een klein perceeltje
voor een select
gezelschap
metalen bloeiers
die al van ver
het zonlicht
weerkaatsend en zo
alle aandacht vragend
overbodig blijkt
het bordje
verboden
toegang omdat
hun wortels in
beton…