2087 resultaten.
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 rimpels
de lijnen van het leven
rimpelen het rulle zand
korrels krassen in het nu
vervormen wijze woorden
de beelden in mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven…
IN DE NOTENBALK VAN HET LEVEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
610 Wist je dat mensen in een notenbalk leven
want voor je hier was, was je iets als dood
Die do kun je de naam van aanvang geven;
na achttien jaar ben je toch eindelijk groot
De ré komt, dat is jouw tweede balk noot;
die ré staat voor het beginnend redeneren
Hij is die eerste stap, op weg naar de dood
maar zulks moet je echter veel later leren…
Handlijnkunde
netgedicht
5.0 met 106 stemmen
432 ik heb in je hand en
pols lijnen zien lopen
van alle sterrenbeelden
in een niet te lezen
schrift zonder enige uitleg
in zachte rimpeling
volgen zij huid en
gewrichten ronden
en kruisen elkaar
op tal van manieren
het lijkt alsof de
schepper de
belangrijkste delen
van ons gezondheids
dossier te kijk heeft gezet
waar kleine wetenschappen…
Mystieke bloemen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 heb de groeven in
je gezicht gelezen
bladzijden vol
lichaamstaal
gezien en nog
kan ik niets van
je ziel meebeleven
omdat jij haar nog
niet hebt laten zien
keek terug
in jouw lange
geschiedenis
de lijnen uit je hand
hoe jouw leven
toch verstrikt is
met wat chaos en
zelfs hier en daar
een noodverband
verrassend klinkt
je stem…
Nu de nakende morgen haast voelbaar wordt
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.293 nu de nakende morgen haast voelbaar wordt
tussen deze lakens
wikkel ik mij nog een laatste maal
in de doolhof van jouw handen
waar ik mezelf kruimel
tussen hart en levenslijn
er teder knoopjes leg
opdat jij me sneller terug zou vinden
en ik wacht -nu al…
Oneindige Vreugde
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
4.049 Oneindige vreugde
heeft bezit van ons genomen
oneindige vreugde
om wat niet was
nu toch mocht komen
oneindige vreugde
voelbaar in elke cel
oneindige vreugde
vermengd met dankbaarheid
oneindige vreugde
en liefde
is voelbaar
Zo welkom
een nieuw klein
mensenkind
oneindige vreugde.…
Die langzaam uitdijt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Geest die vervlakt,
Zichzelf versmalt
Tot een dunne,
Stille streep
Emoties gevangen
In niet meer
Dan een levenslijn
Die slechts een tralie
Smal is -
Medicatie die voorkomen
Moet dat ik door de
Ondergrens ga,
En bewerkt dat
Waar mijn geest
Zichzelf steeds meer
Uitdunt, het lichaam
Langzaam uitdijt tot
Niet-normale…
zou het?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
505 maar dan vraag ik het me af
of ik dat ook zou kunnen
gewoon mijn handen dragen
vastgeklonken aan de voortgang
van de tijd
en zonder spijt heel zacht
jouw rozen plukken
zou het lukken als ik wacht
de zwaarte van een groot verlies
verschijnt in levenslijnen, onbesmukt
en opgerukt uit oude beelden
daar ben ik geweest
nu wil ik het meest…
Gedane zaken (4 mei)
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
2.671 hij praat niet over vroeger
vroeger is immers al zo lang dood
op bleke lippen liggen gedane zaken
wat ooit was, zal nooit meer zo zijn
maar in gebroken ogen snijden scherven
door een kapotgeschoten levenslijn
nee, hij praat niet over vroeger
zwijgen doet ie, als het massagraf
met alles wat hem dierbaar was
al bijna zeventig jaar…
Levensvragen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
625 Hoe krullen nerven zich,
krommen vingers
naar een ongekende levenslijn?…
Falen en vinden, zij aan zij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
588 In gewassen inkt
Probeer ik nog
Iets van mijn leven
Te maken, de levenslijnen die
Stijf staan van
Het eindeloos proberen
Wat te verlichten
Door met een extra
Penseelstreek de pijn
Die ik doorgaans voel
Wat te verdunnen -
Een verwaterd beeld
Waar mee te leven valt -
Zo is het, in de zoektocht
Die inhoud wil geven aan
Het…
Blik op oneindig
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
725 De trein trekt een gele streep door het zand
oneindig land tot aan de horizon
ik zit en zwijg
en hoor gedachten malen
in verhalen die ik zelf verzin
's nachts komen ze
de verwijten en vragen
het gebrek aan dagen en het te veel aan tijd
ik verlies mezelf
in zinloos ijver
waarin ik wedijver
met oneindigheid…
Projectie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.042 Tijdloos
projecteer ik
de ruimte als vlak
het vlak als lijn
de lijn als punt
onvoorstelbaar klein
zonder begin ook eindeloos
het oneindige zijn
waarin ik ben binnengestapt
in de kern van mijn bestaan
waarin ik kan toeven
als ik dreig mis te gaan
waar ik de horizon snij
ligt mijn verdwijnpunt
buiten de tijd…
Achter de einder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
762 achter de einder
buigt de hemel, steeds op weg
naar oneindigheid…
Verborgen kalender van de dood
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.223 en als ik dan wegdroom in armen
van genade, het lege huis zie staan
met geblindeerde ramen,
zie ik witte vogels in vertraagde
vlucht over eindeloze velden gaan
wijl kille wind waait langs de deur
waar alleen de dood nog adem
haalt en zich koud naar binnen richt
om mijn sterven te beleven
lokt mij het hemels havenlicht
en als ik dan verdwijn…
Vrijheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
998 Vrijheid, neem me mee,
naar de mooiste plekken,
die je kent
Vrijheid, pak mijn hand,
toe, verlos me van de pijn
Vrijheid, sla je open,
glans met al je glorie,
wees mijn waanbeeld
Vrijheid, zeeën, bossen,
laat me zien wat leven is
Och vrijheid, draag me met je mee,
Ik ben op zoek naar oneindigheid.…
bemind
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
805 Ik heb je bemind met al mijn zinnen
ik wil je blijven beminnen
tot het einde der tijden
en sterk zijn aan jouw zijde, mijn Lief
ik wil je alles geven
en oneindig liefhebben
tot het einde van ons leven.....…
Pad naar oneindigheid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
519 .
bijna boven
breekt de betovering
aan de rand
van een richel
hangt het restant van een brug
touwen zwiepen
in canon tegen de rotsen
driftig
de holle zee
er is geen weg terug
.…
In leunende schoven
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
590 de storm beweegt in leunende schoven
over het Wad, het licht dat als een viool
het water bespeelt markeert mijn geweten
met gezette passen,
passen die het opgeworpen zand kruien in de maat
van herfst
de kwelder, leeg van ontboezeming draagt
het naakt in schorren zeewier dat als een raster
het land lijkt te beschermen,
hoe innemend het…
Wat is er nou oneindig
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
562 Wanneer de dagen dan voorbij zijn
En de nachten,
Alleen de tijd
Wanneer de maanden weer verloren gaan
En de jaren nog te lang zijn
Vraag ik me af
Waar blijft dat teken
Want ik wil nooit meer die tijd
Geen dagen, geen eeuwen
Geen maanden, geen jaren
Geen weken, maar
Een teken
Van oneindigheid…
Perpetuum Mobile ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 wankel
surfboard van de lusten en de lasten
balans zonder werkelijk gevoel
vanzelfsprekendheid ontstaat niet
zonder reflectie van de eigenheid
dus laten we hossen en uitbundig zijn,
dat we uitverkoren zijn te hopen,
omdat wat we hadden kunnen zijn
maar soms niet kregen, deelbaarheid
als willig doel van op - en neergang,
een oneindige…
Muziek en Tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Muziek en tijd en eeuwigheid
Aspecten van oneindigheid
Bestaat er wel zoiets als
een melodie geboetseerd
in de oneindigheid
ritmiek gebeiteld in patronen
zonder einde of begin
en wat zijn tonen in akkoorden
zonder harmonie in de kleuren van de melodie?…
De Zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 de mens is klein
groot is de zee
de mens is slim
wijs is de zee
de mens is sterk
machtig de zee
het bootje
de schuit
het schip
en de tanker
gedragen van haven naar haven
op de rug van de zee
het kind op het strand
trekt de vlieger
strak als een anker
de witte wolken trekken mee
en de maan trekt de vloed
kromt de rug van de…
Oudjes
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
765 Mooi op deze wijze oud te zijn
op het laatste stukje van je levenslijn.…
de laatste tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
560 rond haar oude hoofd kleurt licht in witte aureolen
ze strijdt en houdt haar tere handen op
er loopt wat hoop in zwakke levenslijnen
maar de dood verschijnt al, onder lakens
de dekens ademen slechts kou
“ik hou van jou”
zegt mijn gevoel
zij beeft en laat heel stil
haar tranen naar mijn hart verdwijnen…
Morgen houdt nog meer van jou
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 Hoe gaat vandaag jou
bandietjemijn
Wat staat vandaag jou
weer prachtig
piraatje
Ik vier jouw grollen
ik vier jou
en jij jubelt in mij mee
Deze dag staat jou
mooier dan wie ook
Vandaag houdt oneindig veel veel van jou
Morgen houdt nog meer van jou
Als de paradox van het heelal
nu al oneindig groot
en desondanks koppig groeiend…
Als de morgen komt
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
447 Het resultaat is een combinatie
van rijke kleurschakeringen en verre horizonten
gegoten in wonderlijk decor waar vogels kriskras door elkaar en
zonder te botsen onzichtbare levenslijnen markeren in deze ongeziene openheid.…
Ouder
gedicht
3.6 met 36 stemmen
10.193 ik had gedacht
dat ik ooit ouder worden zou
zoals de boom
in onze achtertuin
gewoon bebladerd blijven
alleen een beetje
knokig zijn
en wat verstijven
de groeven op mijn bast
als fraaie levenslijnen
die mijn rijpe schoonheid
slechts subtiel verfijnen
het gaat heel anders
weet ik nu
ik zie verwonderd
al mijn lijnen
groeven, plooien…
Haar rode draad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
495 ik zag in het witte
licht van de
nieuwe maan
haar dromen
pulserend uit haar
lichaam komen
op de warme
regelmaat van
haar ademtochten
verlieten zij
zonder bochten
haar rode draad
met de levenslijn in
tact hebben zij haar
naar vele werelden
gebracht met een
alreeds voltooid
en beschreven leven
maar gedreven
bleef zij op…
Leven...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
368 Leven is de weg
naar de hemel en sterren
in oneindigheid.…