298 resultaten.
het leven los van draad
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
658 het leven los van draad
geen speld in die hooiberg
het licht en donker
in een verschrompeling
de precisie vast geklonterd
bengelend aan de buitenkant
van de hemelrand
wentelend in een raadselachtig spel
maar ik… klop met mijn knokkels
op jouw tere huid
gewichtloos laat ik jou vluchten
littekens en wonden likkend…
Een standbeeld van woorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
701 Ik maak voor jou een standbeeld van woorden
zodat ik je letterlijk de hoogte in kan prijzen en
de zon er op kan schijnen zodat het fonkelt en schittert
en ik noem het "de liefde",
bekijk het, koester het, maar raak het niet aan
want ze snijdt en kerft in je ziel waar het littekens achterlaat
die zelfs na jaren niet verdwijnen,
maar…
Trauma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Die ijskoude hand
hield de luchtweg in zijn greep
door zout water overmand
lag ze laveloos op de valreep
Geketend door de zwaartekracht
Het onvermogen tot bewegen
Brand als het hellevuur van de hogere macht
Vormt littekens voor het leven
Zie daar, voor het oog zo klein
de resultaten van het rouwproces
Gewist in het uur van de maneschijn…
GAZA
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.149 handen wassen in onschuld
doekjes voor het bloeden
moord en brand schreeuwen
vanwege scholiere Iman
witte tochten houden
geven aan collectant,
snijden in eigen vlees,
daar komen littekens van!…
ontglipt
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.219 als los zand door gespreide vingers
ontglipt mijn leven telkens weer
zoals ik gisteren nog hoopte
zo kan ik het niet meer
mijn ziel zo overhoop gesmeten
zo uit mijn lichaam weggerukt
zoals ik gisteren nog liefhad
ga ik nu onder pijn gebukt
mijn lijf verteerd door smeulend vuur
vol littekens en wonden
waar ik gisteren nog trots op was…
het leeft anders
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.275 het ademt zo anders
in ’t telkens nieuwe dag-
ontwaken met jou
als lichte zucht
over verblekende littekens
zweven herinneringen weg
in helder wordende ochtend
leeft het zich anders
in ’t ontwaken met jou
één huid slechts tot ons
en avond
legt liefdevolle rust
met stille woorden
in nacht.…
Ik teken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
589 Littekens zijn er achter gebleven
die nooit helemaal verdwijnen.
Teken daar ook mijn bruine ogen
levenservaring is erin te lezen..
Een zelfportret van een geleefd
gezicht met liefde door mij gedragen.…
Ergens zomaar
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
889 De littekens, de hunker,
verdwijnen niet.
Maar in de tranen aan het snoer
weerkaatsen regenboogkleuren!
Ergens zomaar...…
Litteken-Nederlands
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Je staat voor me
Getekend door de tijd
Je littekens helder
En overduidelijk
In je armen gekrast -
Was het de tijd
Of toch je zielenpijn
Die ze daarin heeft gekerfd,
Zichtbaar bewijs van je lijdenslast?…
Heel stil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 ik heb je laten gaan
in mijn leven
maar in mijn hoofd
blijf je nog kleven
in mijn hart
daar slaap je rusteloos
ik voel je
niet geheel liefdeloos
soms voel ik
je klauwen nog snijden
de littekens gekerfd
ik wil geen medelijden
ik vecht mijn eigen strijd
ik heb nog zelfrespect
je groeit een passage
in mijn traject
al blijft liefde daar…
Rebel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 Hij doet wat
in onze mond blijft steken
Hij gooit de rommel weg
die niet van hem is, want
de vergunningen deugen niet
en hij is niet bang
voor de politie, niet bang
voor brokken, ziekenhuis
en littekens, niet bang
de diepte te voelen
van een val en dan
vonkend van kortsluitingen
in milliseconden het uit elkaar
spatten van zijn hoofd…
letters tekenen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.497 Angst verdrijven
Rijmen omdat het hoort
Woorden kneden
tot ze pijn doen
Bijna zoals de vragen
Wat op de maag ligt
wordt uitgekotst
als tekst op witte vellen
Niets vertellen
littekens tellen
Maar blijven geloven
dat ze terugkomt…
pijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.206 Pijn van binnen zal langzaam overgaan,
maar littekens blijven altijd op je lichaam staan.
Ze blijven een herinnering aan je verleden.…
Een gedicht schrijft een man
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.164 Littekens
verzwijgen een verhaal.
In de tweede strofe komen
de woorden op gang: hand,
die over het vel gaat, hoofd en hart.
Voorzichtig krijgt de man vorm.
Langzaam ontstaat poëzie.
Met de pen leest het gedicht
wat er niet staat.…
nergens anders
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.284 gevangen ben ik
in de vuist van je hart
bouw je een brug
naar mijn ogen
beantwoord ons
het hoofd in de wolken
en linkervoet in de hemel
ik ruik je bloed
ben hongerig naar je zijn
vol littekens je huid
die ‘k lik en ‘k laat niets toe
anders dan liefde
jij weent en lacht
alles wordt lichter
enkel wat zomervogels
zijn nog gekwetst…
Waar littekens staan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
828 zag de vingers
omhoog gaan
las handenvol vragen
ogen die doofden
in niet meer geloven
de strohalm met traan
herkende de lijnen
die schrijnden rond
polsen waar littekens staan
gevangen in leven
door anderen geboeid in
altijd jezelf weer geven
geef het verleden een schop
laat het verwerken je erven
en zoek nu de zonzijde op…
Wachten op
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.084 In de stilte van verstopte spiegels of
het lawaai van
scheurende maskers
en
leugens die gestolen willen worden
door fluisterende stemmen die elkaar beloven dat ze elkaar alles gunnen
en samen hun gedachten verliezen of weggeven
aan kleine illusies
en
het geluk
dat met littekens
geen eenzame
dromen
meer belooft.…
het gemis
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
642 dan lijkt het leven
op het verzamelen
van littekens
voel je de huid
niet meer eronder
een leeg boek
vol onzichtbare inkt
alleen leesbaar
voor die ene lezer
het gemis dat er is
zal altijd blijven
voor een deel
dat andere deel
moet je helemaal
opnieuw schrijven
de gaten invullen
de letters spellen:
o v e r l e v e n…
treuzelend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
591 winterkleren hangen treuzelachtig voor ramen
als oude vrouwen ,met lege zakken
weerspiegelend in blinde tijden
wordt ze door de huiskamer omarmt
mouwen rijmen op muren als
koude littekens op het behang
maar nu zijn wij groene bladeren
waarin wij ontwaken in een verre lente
de kou houdt niet meer stand
in een schaars verheven licht
wordt…
de vogels hebben gezworen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 ze leven door
na wekenlang geweld
al is er geen stukje grond
dat geen littekens
van de oorlog draagt
ze hebben de angst
achter zich gelaten
en durven weer
te rolschaatsen
in het park
kortstondig déjà vu
alsof oorlog en vrede
van Lev Tolstoj zich
weer openvouwt
eind goed al goed?…
ZICHZELF SNIJDEND
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
833 Haar benen hield ze steeds bedekt
voor haar armen gold dit evenzeer
Ze voelde zich geheel niet perfect
ze was een meisje zonder verweer
Haar wonden toonde zij niemand
voor haar littekens ging dit ook op
Ze weende dikwijls in stilte want
het leven gaf haar vaak een schop
Haar benen staken in lange broek
zelfs als de zomerzon erop scheen…
Vertel eens wat je ziet?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
787 Je draagt de littekens van het leven, die bewijzen dat je kunt overwinnen!
Kijk eens in de spiegel en vertel eens wat je ziet?
Ik zie een sterk persoon die al vele hindernissen heeft overwonnen.
Ik zie iemand die een levenspad heeft gehad met veel zijwegen en heel veel hobbels.…
Een wereld vol haat
netgedicht
5.0 met 93 stemmen
402 verloren zien gaan
de stukjes leven
op weg naar een
bloeiend bestaan
ze knopten
voortijdig
steelden te lang
konden de lichtroof
van anderen niet aan
hun kleuren
vervaagden door
een brandende zon
guur weer vertraagde
florissante rijping alom
weer is aarde
gebarsten en in zijn
vruchtbare grond krast
klimaat desastreuze littekens…
Een bewogen leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 jij hebt mij
je hand gegeven
ik heb strelend
de lijnen gelezen
van hoofdstukken
uit een bewogen leven
in langzaam
ontspannen opende jij
uit de schaduwen
kwamen ook de in
vele jaren verborgen
kleine littekens vrij
jij hebt een bijzonder
sterke overlevingskracht
die smart en pijn
te weinig ruimte gaf
maar nu in liefde deelt
omdat…
de tijd
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.876 De tijd heelt wonden
Littekens heelt zij niet
Voelbaar, duidelijk
gekrast in de ziel.
De tijd zal leren
of de pijn verandert
in draaglijkheid
en berusting
De tijd heelt slechts
ten dele
uiterlijk voor wie
niet weet van innerlijke pijn.…
Armen staccato omhoog
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
570 er knallen weer schoten
diep in hun geest
halen littekens open van
wonden die eens zijn geweest
duizenden armen
staccato omhoog
een schreeuwende leider
uitzinnig in zijn betoog
bloed aan hun handen
befehl ist befehl
wir wussten es nicht
is één woord te veel
maar ook vandaag
brandt het blauwzwarte staal
van een granaat in explosie…
Liefde in het Wilde Westen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
387 ongesuikerd puur
Een wenkbrauw even
opgetrokken zegt alles
Een meisje op rolschaatsen
tussen de kaartenhuizen
en zandkastelen krijgt voorrang
van starende chauffeurs
die de voetgangers snijden
en Romeo van Julia scheiden
aan weerszijden van de straat
Ze zijn hard op weg
om gek te worden, denkend
aan een geheime geliefde
onder de littekens…
Doe het toch maar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
740 Doe het toch maar
schrijf onder de littekens
zegt de poëet
woorden van liefde
eet de bitterheid
wordt tot op de draad één met je lied.
Doe het toch maar
lach veel en heel hard
zegt het kind
open alle ramen en deuren
zet je hart open net als ik
en de soldaat.…
Verlangen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.252 Ik heb zoveel liefde te geven
Waar ik kan zijn zoals ik ben
Bij wie ik ben zoals ik ben
Grenzen zoeken en weer terug
Ik wil soms echt veel te vlug
Ik voel me openbloeien
Voel mijn lichaam gloeien
Hunkerend naar ultiem genot
Gevoelens niet op slot
Verlangend naar de golven
Die zo lang waren bedolven
Onder zware dekens
Nu alleen nog littekens…
Tegelvloer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
614 Littekens door krassen van stoelen.
Het marmer versleten en grauw.
Hij zal het nog lang moeten voelen,
het drukke geren, zo hard en zo rauw.
Al zullen ze hem nog jaren vertrappen,
een gedachte dooft veel van de pijn.
Zullen de zolen die op hem stappen
er over honderd jaar ook nog zijn?…