305 resultaten.
Van liever lede
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
699 Het jaagpad op te paard
dat struikelt over een
helleveeg van steen
en raken te water
Zo droomde ik oude tijden
na weigeren van een tweede
bord havermoutpap
'Kom jongen', zei mijn moeder,
'kom, morgen gaat het beter'.
Vandaag is morgen
en ik zie helder
dat de wereld
omvalt
Had ik nu maar
dat tweede bord
havermoutpad
leeggegeten…
Zeeblik
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
675 avondlicht blozende brand
als de zon zich drenkt in de getijden
wolken nevels weven als verscheiden
duinen zwijgen in hun rust verzand
hoog op de keienkade zit een vrouw
haar doffe ogen dwalen urenlang
over de zee en het oneindig blauw
ze hoort het golvenlied als klaaggezang
schrijnend snijden in gevoelig rauw
en blikt verloren naar de ondergang…
Een onmenselijk nouveauté
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 in een vaag verschiet
zag ik mensen dwalen
verstoken van kwalen
waardoor zij generaties
lang geteisterd zijn geweest
de medische overwinning
was een feest van het
immuunsysteem dat anticiperend
de wereld heeft betreden helaas
met een onmenselijk nouveauté
het narcisme is doorgeschoten
zonder remmingen en de mens
heeft zich afgesloten…
De laatste anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 behandelen
elkaar als dieren laten
ze verdrinken zij stikken
tijdens vervoer liegen
en bedreigen stelen
hun laatste geld
strippen ze als kippen
kinderen verkocht
op de vlucht uit een
land met oorlogslucht
er is geen arm en rijk
wel haat en nijd
de ikkes stikken in
geld zijn uit om met
geweld hun macht
te laten gelden om zo
de ondergang…
Stadshaas
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
659 de Meir overstroomd
er loopt teveel volk
met de tanden op de grond
onder zaken beladen die
niemand ooit wil dragen
ergens en nergens flitst
een stadshaas tussendoor
met een gepeperde haast
op weg naar een stadshuis
de luis van het stedelijk schoon
om de deur toe te knallen
de kilte om hem heen
was hem te veel, waar
zijn al zijn buren…
De wereld vergaat pas in 2208
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
701 De Maya-kalender werd verstaan :
de wereld zal nog zo snel niet vergaan.
Je kan rustig aan
op koopjesjacht gaan
voor een veilig stulpje op de maan.…
De S van Sirius
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
586 De onmacht gade slaan
in toestand van versplintering
wanneer zij moed bijeenraapt
na de beet van de varaan
Met diep ontzag ontgift zij zich
door zachtheid in herinnering
tot de Dood haar achtervolgt
en de Hemel laat vergaan
Zij fluistert haar verwoesting
-bij dageraad ontbonden-
met kracht in het gelaat
van de man die haar bemint
In…
De grote terugkeer van de koning (epos)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 Nu draaien de zes ruiters zich naar de rijzende zon
Hun blikken nog verwilderd, hun stemmen reeds verstomd
Staand oog in oog met God’s geweld, het ganse dal gespannen
Heer Alpha heft zijn hand omhoog om misverstand te bannen
Eénieder die zijn licht weerkaatst
is eerst verwoed en dan verdwaasd
Men dacht geweld te vrezen
Gruw'lijk ondergang te…
Verschiet te Rome
gedicht
3.2 met 8 stemmen
3.778 Ik aanzie die wondere
ondergang, besef hoe mijne evenmin fataal
en keer op keer als voor het eerst zal zijn.
--------------------------
uit: 'Verschiet', 2001.…
Indammen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
436 de ruimte die je mij gaf
om me in te laten groeien
lijkt kleiner dan tevoren
daar er grenzen zijn opgeworpen
hoge muren stagneren de ontwikkeling
langzamerhand word ik opgeslokt
door de schaduw die geduldig lacht
mijn dagen die almaar korter worden
ik wacht tevergeefs…
Maya 's
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 Volgens de Maya ‘s vergaat vrijdag de wereld.
Het einde van de tijden is nabij,
Misschien is het wat moeilijk voor te stellen,
Maar Maya ’s zijn echt meesters in voorspellen:
Na vrijdag is de mens voor altijd vrij.
Mocht onverhoopt de wereld niet vergaan,
Dan treft u mij hier binnenkort weer aan.…
Kortste dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Weer faalde het apocalyptisch slopen,
Ik denk wel dat ik weet waar dat aan lag:
Waarschijnlijk was het vrijdag te kort dag,
Maar eenentwintig juni staat nog open.
Zorg eerst dat je een slimme datum prikt,
Voordat de mens zo ‘n kunstje wordt geflikt.…
Opdracht
gedicht
2.6 met 13 stemmen
7.950 Het lijkt maar weinig wat ik zag
op deze najaarsmiddag.
Ik liep wat doelloos door de stad
omdat ik niets om handen had,
en heb in een plantsoen gezien
een meisje van een jaar of tien
dat bladeren tezamen bond
die zij onder bomen vond.
Misschien dat het een opdracht was,
een herfststukje voor in de klas,
maar zij droeg alles voor zich heen…
APOCALYPS UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 waar onweer
en storm altijd
gedonderd hebben
strijden zij nu
voor hun bestaan
het samengaan is
verleden tijd
krachten zijn
cumulatief en
de pijn die aarde lijdt
is onbeschrijfelijk tot
dood is bijgeschreven
geen secondanten
de handlangers
zijn gevlucht want
de overmacht heeft
alles uit de kast gehaald
bij het constant
weerlichten…
Gevulde Ziel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
581 Men neme een
Lege ziel
En voede
Haar verraad
De dalen zo
Hongerig
Buikschuiverig platwalsend
En loos van gedachten
Het ontstaan
Van verliefd wantrouwen
Van bewuste onwetendheid
Van roze glazen en
Van eufemismen
Schandalig
De kant op kijken
Alleen wij
Alles moet
Alles zal
De neerslag en
De haan
Bepalen de finale
Zwart of wit…
Maart.
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.137 Nou is de Winter weggeruimd,
Die aan de aard zat vastgevroren,
Nou is het vuil er afgeschuimd
En komt de blote grond te voren.
Maart heeft de korst al schoongespoeld
En blaast er op om 't af te drogen;
Zijn eigen borst is blootgewoeld -
Daar gaat die knaap: - zijn donkre ogen,
Als vijvers waar een bloem in drijft, -
Maar waar geen…
DE ONMENSELIJKING UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
732 eeuwenlang is
de mens bezig
geweest zich te
bekwamen in de
leer der evolutie
het beter zijn dan
de ander heeft hem
niet veel sociaal
besef bezorgd omdat
zijn afzet altijd de
rug van een ander als
springplank gebruikte
grotesk zijn de
verschillen tussen arm
en rijk geworden
de ultieme bovenlaag
met superrijken en
grote groepen…
Algoritme van het einde uit zwarte verzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 fraai regisseerden
algoritmes de tijd
en behoeftes der
mensheid op aarde
waarbij ziektes oorlog
en natuurlijke rampen
volgden uit het bekampen
van teveel mensen
waar economische doelen
de smoelen bepaalden
liep het natuurlijk
algoritme groot gevaar
de mens verbrak de
balans in de natuur in tal
van tekenen maar ook
genegeerd…
Dreigt de strop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 steeds vaker
strakten wolken
hun rafelige randen
donkerden kleuren
humeuren van
de bezige mens
waar geleidelijkheid
de natuur ruimte
en tijd gaf joegen
veranderingen elkaar
in rap tempo op zonder
noodzakelijke rust
ook gebrek aan
bezinning ontwricht
in evolutionair opzicht
de synchronie en leidt
onherroepelijk naar
chaos en…
De gesel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 wie heeft
in godsnaam
de gesel op
deze wereld
losgelaten
het boek
met genetische
blauwdrukken
uitgegeven als
geschiedschrijving
ja dat van de
apocalyps met
het menselijke als
leidraad eet
of wordt gegeten
van micro
naar macro
waarbij de grote
soorten al
verdwenen zijn
en het grut
listigheid in
virale en bacteriële
vorm…
Met spijt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 we dromen
samen weten we
dat ze al eerder
zullen komen
de schatten die
de aarde ons
mee zal geven
ter herinnering
aan ons leven
op deze planeet
in een pas laat
gekomen besef
hebben wij te hooi
en te gras onze
beelden verzameld
op afroep of in
genieten pas later
nu even geen klassiekers
en wereldwonderen
die zijn geïnventariseerd…
Planetair mycelium
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ik zag ze
al wenken
hun kleurige
harten zwenkten
door zon verlicht
in het eerste zicht
zij wisten
dat ik zou komen
in deze laatste
afspraak die wij
samen droomden
voor het duister viel
en donker alles
verhulde in de
gelijkvormigheid
van de nacht waarin
het onderscheid
verdwenen was
wij hadden de
lijnen open
gehouden
onzichtbaar…
Restanten van de anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 nog zijn er restanten
van de anderhalfwereld in
onze tijd relikwieën als
sprookjes voor ouderen
en kinderen vergeten is
dat ook zij ooit hebben
geleefd en hun zielentaal
is opgeschreven bij
feesten en evenementen
goed en kwaad is gebleven
maar de mens vond
het sprookje een irritante
fantasie die door
machthebbers misbruikt
werd te…
Blauwbloedstolling
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 er is geen
luchthartigheid
meer in de
oogopslag die
mijn blikveld raakt
in een verstolen
moment dat
evenwel geen
diepte toestaat omdat
contact is geblokkeerd
vage dweperigheid
heeft ook de geest
gegeven omdat
die uitstraling geen
bron van leven heeft
meteen weer
vingers aan de knoppen
ogen kijken het rood
uit hun doppen om
de…
Scheppingswonder
netgedicht
1.0 met 594 stemmen
438 het leven
was zonnig
en speels
in vaste
contouren van
drukke bouw
op uitgekochte
landerijen en
op restanten van
stads oorlogspuin
daar werden groene
heuvels aangelegd
voor de mens om
elkaar van een andere
kant te leren kennen
radio en tv openden
de gesloten maatschappij
in onderwijs werd
gemengd de norm
emancipatie kreeg body…
Tweede leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik heb ze
gezien de ondoden
van deze wereld
ze gegroet in de
taal van elkaar
niet meer delen
fragmentarische
stukjes wildgroei
in de smurrie en
verrotting waar
stilte en stank het
hoogste woord hebben
omdat niemand
meer luistert
wat verbonden was
rafelt en verteert
stuurloos waar
contact stagneert
nog rest het
incidenteel
opvlammen…
De zonen van de zon
gedicht
3.5 met 41 stemmen
14.976 En in de avondstonden
hebben nooit sindsdien
de zonen van de zon de
ondergang gezien
zonder dat hen de wonde
kwelde van voordien.
-----------------------
uit: 'Rebis', 1989.…
straatmadelief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
704 bijna had ik het gedaan
en was ik op je gaan staan
het voetgangerspad
was van de regen nat
eerst rook ik je geur
en toen zag ik je kleur
je bent te ver van huis gegaan
hier hoor je immers niet te staan
je bent te teer en fijn
om hier alleen te zijn
heb je van de ondergang gered
en snel in het gras teruggezet
je bent me te lief
mijn…
Een nieuw begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
815 Vol verkregen levenslust
gooit zij haar gordijnen open
kijkend naar ondergang van volle maan,
vervangend in prille ochtendzon.
Een zware deken valt van haar af.
Ze voelt zich vrij,
eindelijk
haar ogen, kijken weer blij.
De nacht; eindelijk voorbij.…
De Freudburger
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
1.129 De Freudburger schaart zich in duisternis
en filosofeert de ondergang van zon.
De Freudburger.
De Freudburger in harmonie brengt:
Op het leven zielen, licht en verlengd.
De Freudburger.
Die morgen zweeft de Freudburger heen.
Wijzer dan wijs; de wereld broeit gemeen.
De Freudburger.…