Alle inzendingen over ongezien

421 resultaten.

Sorteren op:

WUIVEN.....

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
Het water is in beweging vloeit en vliedt Ongezien wuif ik terug en het riet blijft mij groeten Ze heeft met me de wind mee.…

Lieve schat

netgedicht
3.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.178
ademloze start ongezien begonnen recht onder m’n hart vormeloos begin ongevoeld aanwezig nestelt rustig in ‘n nieuw mensje groeit ongehoord ervaren levenswater vloeit volmaakt in z'n sas keek God de Vader en zag dat je goed was…

vlinder

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 723
Fijn getekende vleugels Een schilder waardig Ongeziene kleuren Een uiting van sierlijkheid Ontastbare broosheid Breekbaar als glas Ontzettend gevarieerd Oplettend alert Fladdert op de wind Speels en aantrekkelijk Ook voor mijn nieuwsgierigheid Bloemen zijn het domein Waar hij zich settelt In alle glorie en ijdelheid.…

Twinkelogen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
naarmate de nacht vorderde spraken twinkelogen boekdelen bleek jouw glimlach even onuitwisbaar als de mijne kroop je ongezien dichter vond zo de weg naar dat plekje waar over het bestaan er van nog werd getwijfeld scheen een zacht licht op al het nieuwe dat ik met beide armen omarm en lief zal hebben…
LadyLove1 januari 2013Lees meer >

De allerbeste tijd

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 576
De verlaten mens waant zich alleen wankelt door het grauwe tussenland Hij scheurt zich los uit de avondnevel en valt stil in ongeziene armen De zwarte raaf strijkt over hem heen de lucht zal hem dragen Zijn stem keert terug in de verre ijlte kan hij het hoogste weer aan Het is de allerbeste tijd…
J.Bakx10 maart 2023Lees meer >

Van ver

gedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 13.218
van buiten komt het en omvademt ons zoals een ongeziene hallucinogene mist die ademtocht na ademtocht zich afzet, condenseert en druipsteen vormt totdat een samenstel ontstaat dat als vanzelf de plaatsen kiest waarheen gehoorzaam onze allersnelste voeten gaan tot ze ijkoud en dan van marmer zijn. -------------------------------…

Ik was een jongen, een meisje, een struik

gedicht
2.3 met 189 stemmen aantal keer bekeken 58.581
Ongezien aan zoveel onzin te ontkomen, ontkom ik niet aan haar begin - trilling, overwintering gewin. ----------------------------------------------------- uit: 'Ongehoord', een keuze uit de gedichten 1957-1997.…

Bezinning

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 730
Een nieuwe dag brak aan waar zich de stilte hoeden liet niet in verlangen nog naar meer maar in tevredenheid met alles reeds gezegd en al het goede reeds gedaan alleen de tijd tikt langzaam voort en spreekt het stille leven tegen dat ongezien steeds verder glijdt een zeker einde tegemoet daar scheiden alle wegen.…

Het gedroomde land

hartenkreet
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Mijn verlangen glanst in de meren van je ogen als honinggele warmte Ongeziene, vreemde werelden bloeien als wonderbloemen in de beelden die je van mij bewaart En daar voorbij, eindeloos ver als een ongrijpbare belofte wasemt een goddelijke geur een ondoorgrondelijk weten een verborgen gloed het gedroomde land… liefste… het gedroomde…

Alle klokken luiden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
in de stad weerklinken vertrouwde klanken over het oude plein mensen staan stil luisteren naar het spel van de beiaardier ongezien, wel gehoord brengt zijn muziek vrolijke sfeer in de straat een moeder met kind neuriet het wijsje zachtjes mee: "Vader Jacob, slaapt gij nog"…

De tijd

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
In de toekomst ligt de tijd verborgen ongedacht en ongezien met kleine of met grote zorgen een helpende hand misschien De natuur kan zich ontplooien zonder tijd geen rol voor de klok dat is het mooie Voor ons ligt een zee van tijd die wij met ons schip bevaren neem als bagage wat hartelijkheid deel het uit en niet te lang bewaren…
Elly Mans27 december 2015Lees meer >

wolkenzwemster

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
wat zij onder ogen denkt, blijft nog ongezien. ze snijdt uit littekens het ijs in rechte banen. met stukken bouwt ze wat bewegen kan. ergens ademen kieren in haar plaats. ze scheiden ruimte tot het nooit veilig wordt. in het wak zoekt ze kleuren, danst ze zonder as. zo blijft zij zeker : onder de bovenlaag zwemt ze naar de wolken.…

Verborgen leven

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 486
Er is één groots ondergronds omarmen één diep, altoos verlangen door te geven aan nieuw leven helpen, leren, ondersteunen, in elkaar grijpende systemen, wortelend en ongezien om te groeien, rijpen, evolueren, processen die, als begrepen, ons hart, ons hele wezen alleen maar willen voeden, warmen.…
Ralameimaar16 november 2016Lees meer >

Adres onbekend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
de kaart ligt nog altijd onbeschreven op tafel een balpen ligt in de buurt niet dat de inkt op is dat niet de liefde is nog niet ontloken van die verse, houdbare geen gekonkel noch gelieg de stilte overheerst verwondert zich het zonnetje lonkt nodigt uit tot verre wandelingen zij geeft ongezien ’n kaartje met daarin haar onverbloemde…
LadyLove14 februari 2017Lees meer >

jij overvleugelde als vlinder

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 855
je tred veerkrachtig en zo zelfbewust ik zag de lust in mannenogen naar jou werd niet gefloten ik voelde hun respect jij was te gek om zo goedkoop contact te maken jij overvleugelde als vlinder zonder hinder hun altijd manifeste paringsdrang ze waren ongezien te bang hun lusten bot te vieren en wisten zich voor even aardse dieren…
wil melker16 oktober 2005Lees meer >

De waaier

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 488
moleculen schuurden vreemde kleuren uit de zonne-energie in het nog nooit gebeuren zag ongezien de merkwaardige waterval in rood groen profileerde zich noorderlicht maar de waaier kende ander licht het was niet buitenaards maar ontsnapte aan de trage vaart van de natuur die in middeling van evenwicht compensatie zocht voor…
wil melker22 november 2021Lees meer >

Buiten de tijd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 435
Tweehonderd jaar geleden Ben ik geboren Of was het honderd misschien - De tel ben ik allang verloren Opgevoed met Het gedachtegoed Van rond 1860 of zo Van recentere datum Heb ik qua gedachten Niets meer overgehouden Dan alleen liefde Liefde alleen Liefde die is van alle tijd En ik, ikzelf, heb ongezien En onopgemerkt geleefd…

Een vleugje lijkengeur

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 607
ze kloppen op mijn deur treden binnen als ongeziene gast wat blijft is koude tocht met vaag een vleugje lijkengeur ze schuiven door de muren kijken me vanuit de spiegels aan het is geen gluren maar hun verschijning kent niet de beperking van het aards bestaan ze vervluchtigen mijn woorden verzuchten u het tijdelijk te stoppen…
wil melker11 januari 2011Lees meer >

XiIi - voor Fiore della Neve - (1900-2000)

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
eeuwwisseling in een leunstoel de hangmat bewust in de mist in het winterlicht het laatste groen klatergoud een glazen wereld een bloem in depot voortuin van avondnevel van tan twang eng een fleurig plantje bij de verlaten villa bloeit niet ongezien in rode luchten zal het dagen in haar ogen bloemen goud omrand…

Schaduw

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Er is niets aangenamer dan onder de bomen te zijn in de schaduw beschut tegen het felle licht van de zon Daar zijn wij ongezien en onbespied in het halfdonker in een schemering waar alles ineen vloeit zich samenvoegt waar harde contouren verdwijnen lieflijk en zacht een nieuw zintuig zich opent waar geheimen worden bewaard…

In tijden van vasthouden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
in tijden van vasthouden saamhorigheid, warmte nieuw leven, nieuwsgierigheid verwondering, trots nieuw aan te nemen rollen waait er een gure wind die littekens openrijt van ongezien zijn en ongehoord worden was stilte de grootste vriend gelijk ijsbloemen op het raam in tijden van vasthouden laat jij mij juist los…

Weggegooid

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Stil, en ongezien drupt je laatste traan uit de wond die eens haar lippen kuste.…

Een vlucht spelden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
stilte schreef schittering waar in diep duister een vlucht spelden viel zij lichtten op in vrije val bij het raken van ongeziene stralen het was geen verhaal maar een gebeuren dat intrigeerde en ons het toeval etaleerde nog beijlt dit licht lineaire banen zal zonder tussenkomt een speldenprik baren wil melker 08/06/2019…

Misschien vind ik ooit nog de woorden

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 772
Misschien vind ik ooit nog de woorden die meer zeggen dan gebaren, meer dan het huilen van ongeziene tranen. Misschien vind ik ooit nog de woorden die openbaren noch toedekken, die verhullen noch noemen maar die er zijn, simpelweg er zijn.…

de mooiste show

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
De zon heeft stijl en persoonlijkheid zet iedere avond telkens iets vroeger dit vredige landschap in vuur en kleur ze vertrekt niet ongezien het feest valt even stil ze danst haar slotscene en in haar zog zuigt ze de kleuren mee dempt het geluid laat slechts de bleke maan als wachter achter…
rietvr9 augustus 2008Lees meer >

Gaia's heling

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
mijn wandeling met de ongeziene voerde mij naar een stilteplek een verenkleed van oude pijn bedekte mij als grauwe as er was een kabbelend ven omringd met kaal struweel ik liep het koude water in verliet het naakt en schoon een aarzelende zonnestraal droogde mij behoedzaam ik kleedde mij met zacht groen mos dat hart en lijf beschermt…
Marion Spronk23 februari 2015Lees meer >

Op verdorde aarde

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 442
Leven niet meer zichtbaar, Verzonken in verdorde aarde, Oppervlak alleen nog dor en doods - Slaapt ongezien nog in de diepte, Waakzaam tot het uit de dood Weer op zal staan - opstanding Die immers mogelijk blijkt Als grote volle druppels Vallen op het verschroeide land En het nieuwe leven ontkiemen zal Vanuit het allerdiepste dal…

nieuwe nachten

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
we raken verder verder weg van de wereld een krimpende stok meet de dagen in stoffig zonlicht met dunne armen zwaait de oude tijd als ongeziene drenkeling traag keren gehavende hoofden zich naar de geopende ramen jonge avonden wachten met reikhalzend ongeduld op de nieuwe nachten…
J.Bakx22 april 2016Lees meer >

Acceptatie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Eindelijk is er een accepteren dat ik alleen maar toch ook saam in gedachten, door het raam ben bij elkaar, met iedereen hoewel niet echt, maar wat is echt fysiek contact, of in het zaad, nog ongezien en ongelaten veel méér contact daar, alles is ineen daar uiterst fijn structuur aanwezig, is er bezig, op te bouwen te ontvouwen…
Ralameimaar5 september 2017Lees meer >

Mijl op zeven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 981
Welaan ik laat mij thans nog maar eens gaan à bout portant zomaar van mijl op zeven In avondlijke stonden in de dreven verwonderd liefdevol kijk jij me aan Een jonge maan voor samen in het duister heuvelwaarts rij ik en jij met mij Ongezien in schaduw allebei alle remmen los in hees gefluister…