421 resultaten.
WUIVEN.....
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
678 Het water
is in beweging
vloeit
en vliedt
Ongezien
wuif ik terug
en het riet
blijft mij groeten
Ze heeft
met me
de wind
mee.…
Lieve schat
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
3.178 ademloze start
ongezien begonnen
recht onder m’n hart
vormeloos begin
ongevoeld aanwezig
nestelt rustig in
‘n nieuw mensje groeit
ongehoord ervaren
levenswater vloeit
volmaakt in z'n sas
keek God de Vader en
zag dat je goed was…
vlinder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
723 Fijn getekende vleugels
Een schilder waardig
Ongeziene kleuren
Een uiting van sierlijkheid
Ontastbare broosheid
Breekbaar als glas
Ontzettend gevarieerd
Oplettend alert
Fladdert op de wind
Speels en aantrekkelijk
Ook voor mijn nieuwsgierigheid
Bloemen zijn het domein
Waar hij zich settelt
In alle glorie en ijdelheid.…
Twinkelogen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 naarmate de nacht vorderde
spraken twinkelogen boekdelen
bleek jouw glimlach even
onuitwisbaar als de mijne
kroop je ongezien dichter
vond zo de weg naar dat
plekje waar over het bestaan
er van nog werd getwijfeld
scheen een zacht
licht op al het nieuwe
dat ik met beide armen
omarm en lief zal hebben…
De allerbeste tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 De verlaten mens
waant zich alleen wankelt
door het grauwe tussenland
Hij scheurt zich los uit
de avondnevel en valt stil
in ongeziene armen
De zwarte raaf
strijkt over hem heen
de lucht zal hem dragen
Zijn stem keert terug
in de verre ijlte kan hij
het hoogste weer aan
Het is de allerbeste tijd…
Van ver
gedicht
3.1 met 17 stemmen
13.218 van buiten komt het
en omvademt ons
zoals een ongeziene
hallucinogene mist die
ademtocht na ademtocht
zich afzet, condenseert
en druipsteen vormt
totdat een samenstel ontstaat
dat als vanzelf
de plaatsen kiest
waarheen gehoorzaam
onze allersnelste voeten gaan
tot ze ijkoud en dan
van marmer zijn.
-------------------------------…
Ik was een jongen, een meisje, een struik
gedicht
2.3 met 189 stemmen
58.581 Ongezien aan zoveel onzin
te ontkomen, ontkom ik niet aan haar
begin - trilling, overwintering gewin.
-----------------------------------------------------
uit: 'Ongehoord', een keuze uit de gedichten 1957-1997.…
Bezinning
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
730 Een nieuwe dag brak aan
waar zich de stilte hoeden liet
niet in verlangen nog naar meer
maar in tevredenheid
met alles reeds gezegd
en al het goede reeds gedaan
alleen de tijd tikt langzaam voort
en spreekt het stille leven tegen
dat ongezien steeds verder glijdt
een zeker einde tegemoet
daar scheiden alle wegen.…
Het gedroomde land
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.444 Mijn verlangen glanst
in de meren van je ogen
als honinggele warmte
Ongeziene, vreemde werelden
bloeien als wonderbloemen
in de beelden
die je van mij bewaart
En daar voorbij, eindeloos ver
als een ongrijpbare belofte
wasemt een goddelijke geur
een ondoorgrondelijk weten
een verborgen gloed
het gedroomde land…
liefste…
het gedroomde…
Alle klokken luiden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 in de stad weerklinken
vertrouwde klanken
over het oude plein
mensen staan stil
luisteren naar het spel
van de beiaardier
ongezien, wel gehoord
brengt zijn muziek
vrolijke sfeer in de straat
een moeder met kind neuriet
het wijsje zachtjes mee:
"Vader Jacob, slaapt gij nog"…
De tijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
519 In de toekomst ligt de tijd verborgen
ongedacht en ongezien
met kleine of met grote zorgen
een helpende hand misschien
De natuur kan zich ontplooien
zonder tijd
geen rol voor de klok
dat is het mooie
Voor ons ligt een zee van tijd
die wij met ons schip bevaren
neem als bagage wat hartelijkheid
deel het uit en niet te lang bewaren…
wolkenzwemster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 wat zij onder ogen denkt, blijft nog
ongezien. ze snijdt uit littekens
het ijs in rechte banen. met stukken
bouwt ze wat bewegen kan. ergens
ademen kieren in haar plaats. ze scheiden
ruimte tot het nooit veilig wordt. in het wak
zoekt ze kleuren, danst ze zonder as.
zo blijft zij zeker : onder de bovenlaag
zwemt ze naar de wolken.…
Verborgen leven
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
486 Er is één groots ondergronds omarmen
één diep, altoos verlangen
door te geven aan nieuw leven
helpen, leren, ondersteunen,
in elkaar grijpende systemen,
wortelend en ongezien
om te groeien, rijpen, evolueren,
processen die, als begrepen,
ons hart, ons hele wezen
alleen maar willen voeden, warmen.…
Adres onbekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 de kaart ligt nog altijd
onbeschreven op tafel
een balpen ligt in de buurt
niet dat de inkt op is
dat niet
de liefde is nog niet ontloken
van die verse, houdbare
geen gekonkel noch gelieg
de stilte overheerst
verwondert zich
het zonnetje lonkt
nodigt uit tot verre wandelingen
zij geeft ongezien ’n kaartje
met daarin haar
onverbloemde…
jij overvleugelde als vlinder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
855 je tred veerkrachtig
en zo zelfbewust
ik zag de lust in mannenogen
naar jou werd niet gefloten
ik voelde hun respect
jij was te gek
om zo goedkoop
contact te maken
jij overvleugelde
als vlinder zonder
hinder hun altijd
manifeste paringsdrang
ze waren ongezien
te bang hun lusten
bot te vieren en wisten
zich voor even aardse dieren…
De waaier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 moleculen
schuurden
vreemde kleuren
uit de zonne-energie
in het nog
nooit gebeuren
zag ongezien de
merkwaardige waterval
in rood groen
profileerde zich
noorderlicht maar de
waaier kende ander licht
het was niet
buitenaards maar
ontsnapte aan de trage
vaart van de natuur
die in middeling
van evenwicht
compensatie zocht
voor…
Buiten de tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
435 Tweehonderd jaar geleden
Ben ik geboren
Of was het honderd misschien -
De tel ben ik allang verloren
Opgevoed met
Het gedachtegoed
Van rond 1860 of zo
Van recentere datum
Heb ik qua gedachten
Niets meer overgehouden
Dan alleen liefde
Liefde alleen
Liefde die is van alle tijd
En ik, ikzelf, heb ongezien
En onopgemerkt geleefd…
Een vleugje lijkengeur
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
607 ze kloppen
op mijn deur
treden binnen
als ongeziene gast
wat blijft
is koude tocht
met vaag een
vleugje lijkengeur
ze schuiven
door de muren
kijken me vanuit
de spiegels aan
het is geen gluren
maar hun verschijning
kent niet de beperking
van het aards bestaan
ze vervluchtigen
mijn woorden verzuchten u
het tijdelijk te stoppen…
XiIi - voor Fiore della Neve - (1900-2000)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
617 eeuwwisseling
in een leunstoel de hangmat
bewust in de mist
in het winterlicht
het laatste groen klatergoud
een glazen wereld
een bloem in depot
voortuin van avondnevel
van tan twang eng
een fleurig plantje
bij de verlaten villa
bloeit niet ongezien
in rode luchten
zal het dagen in haar ogen
bloemen goud omrand…
Schaduw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Er is niets aangenamer
dan onder de bomen te zijn
in de schaduw
beschut
tegen het felle licht van de zon
Daar zijn wij
ongezien en onbespied
in het halfdonker
in een schemering
waar alles ineen vloeit
zich samenvoegt
waar harde contouren verdwijnen
lieflijk en zacht
een nieuw zintuig zich opent
waar geheimen worden bewaard…
In tijden van vasthouden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
544 in tijden van vasthouden
saamhorigheid, warmte
nieuw leven, nieuwsgierigheid
verwondering, trots
nieuw aan te nemen rollen
waait er een gure wind
die littekens openrijt
van ongezien zijn
en ongehoord worden
was stilte de grootste vriend
gelijk ijsbloemen op het raam
in tijden van vasthouden
laat jij mij juist los…
Weggegooid
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.127 Stil, en ongezien
drupt je laatste traan
uit de wond die eens
haar lippen kuste.…
Een vlucht spelden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
427 stilte schreef
schittering waar
in diep duister een
vlucht spelden viel
zij lichtten op
in vrije val bij
het raken van
ongeziene stralen
het was geen verhaal
maar een gebeuren
dat intrigeerde en ons
het toeval etaleerde
nog beijlt dit
licht lineaire banen
zal zonder tussenkomt
een speldenprik baren
wil melker
08/06/2019…
Misschien vind ik ooit nog de woorden
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
772 Misschien vind ik ooit nog de woorden
die meer zeggen dan gebaren,
meer dan het huilen van ongeziene tranen.
Misschien vind ik ooit nog de woorden
die openbaren noch toedekken,
die verhullen noch noemen
maar die er zijn, simpelweg er zijn.…
de mooiste show
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 De zon heeft stijl
en persoonlijkheid
zet iedere avond
telkens iets vroeger
dit vredige landschap
in vuur en kleur
ze vertrekt niet ongezien
het feest valt even stil
ze danst haar slotscene
en in haar zog
zuigt ze de kleuren mee
dempt het geluid
laat slechts de bleke maan
als wachter
achter…
Gaia's heling
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
412 mijn wandeling met de ongeziene
voerde mij naar een stilteplek
een verenkleed van oude pijn
bedekte mij als grauwe as
er was een kabbelend ven
omringd met kaal struweel
ik liep het koude water in
verliet het naakt en schoon
een aarzelende zonnestraal
droogde mij behoedzaam
ik kleedde mij met zacht groen mos
dat hart en lijf beschermt…
Op verdorde aarde
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
442 Leven niet meer zichtbaar,
Verzonken in verdorde aarde,
Oppervlak alleen nog dor en doods -
Slaapt ongezien nog in de diepte,
Waakzaam tot het uit de dood
Weer op zal staan - opstanding
Die immers mogelijk blijkt
Als grote volle druppels
Vallen op het verschroeide land
En het nieuwe leven ontkiemen zal
Vanuit het allerdiepste dal…
nieuwe nachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 we raken verder
verder weg van
de wereld
een krimpende stok
meet de dagen
in stoffig zonlicht
met dunne armen
zwaait de oude tijd
als ongeziene drenkeling
traag keren gehavende
hoofden zich naar
de geopende ramen
jonge avonden wachten
met reikhalzend ongeduld
op de nieuwe nachten…
Acceptatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Eindelijk is er een accepteren
dat ik alleen
maar toch ook saam
in gedachten,
door het raam
ben bij elkaar,
met iedereen
hoewel niet echt,
maar wat is echt
fysiek contact,
of in het zaad,
nog ongezien en ongelaten
veel méér contact daar,
alles is ineen daar
uiterst fijn
structuur aanwezig,
is er bezig, op te bouwen
te ontvouwen…
Mijl op zeven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
981 Welaan ik laat mij thans
nog maar eens gaan
à bout portant zomaar
van mijl op zeven
In avondlijke stonden
in de dreven
verwonderd liefdevol
kijk jij me aan
Een jonge maan voor
samen in het duister
heuvelwaarts rij ik
en jij met mij
Ongezien in schaduw
allebei
alle remmen los
in hees gefluister…