323 resultaten.
schitteringen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
638 hoe jij je hebt verstopt in zonlicht
speels langs bomen ademt en een knipoog legt
op water
in mijn dag geurt een levensbloem
opgestaan uit dood
ik zet een vogeltje op jouw graf
het zingt in blauw
jouw
kleine nachtmuziek
als het kaarsje brandt leeft alles
binnen zachte ogen en - een wereld van verschil -…
ik wist wel dat je langs zou komen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 de tafel is gedekt
met fris laken groen
kopjes klein, staan
tussen madelievenzoen
te pronken in krokuskleur
worden door de zuiden wind
gevuld met lentegeur
terwijl de schemering
aan de winternacht
het teken gaf
" wij moeten gaan"
toen ben ik opgestaan
om de lente te begroeten
ik wist wel dat je
langs zou komen
verlangde naar je…
Kleedde schaduw aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 zag de ogen
samensmelten
in een blik
die aansprak
mij te helpen
alle kleuren
zijn geweest
het was hun geest
die overbrugde
wat onneembaar leek
dimensies gaf
aan wat begraven lag
geen leven had gekend
bij geboorte al
was dood gewenst
kleedde schaduw aan
met opgestane licht
bracht zicht op dagelijks
bestaan ik ben herrezen om…
Nadenken over liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
695 Geeft mijn nadenken mij achterdocht
ben ik nu weer opgestaan met dat nare idee
waarom staar je mij zo aan?…
Leve een gedicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 LEVE EEN GEDICHT
Een gedicht moeten maken
van een gelukkig moment
wakker worden van het lied
van een merel op het dak
Jij bent al opgestaan
brood geroosterd, thee gezet
Ik ben meer een avondmens
wakker gemaakt door verse munt
Buiten tikt de ochtendregen
in bed voelt het laken als
achtergebleven vochtig
verwaaid met de wind…
De geest van Amalthea
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.136 Van regenboog tot regenboog
om stemmen te bewegen
voor wat goud onder de hemel
om te keren - om te legen
veel meer dan men er kon nemen
uit een pot welteverstaan
waaruit de geest van Amalthea
met de dood was opgestaan
Het was de waanzin die zij vulde
met vergulde ommewegen
van hun kardinale deugd
die uit erbarmen was ontstegen
voor zichzelf…
Met verlegen ogen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
494 ik weet niet
wanneer het ijs gebroken is
maar je verwarmt mijn hart
na een kille start
je woorden strelen
met mijn vleugen mee
de lichte kanten
komen langzaam boven
met verlegen ogen
kijk ik naar jouw gezicht
je betreedt het ongebaande pad
omdat je weet hoe ik vroeger was
samen zijn we opgestaan
de rekening voldaan
het verleden…
STILLE WITTE ZATERDAG 2013
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Tussen dood & leven
ligt
de stilte van het wit
Ijzig stil valt de sneeuw
uit de hemel
op Stille Zaterdag 2013
Maar de grote witte vlokken
zijn aan de verliezende hand
zoals ook
steeds de dood van het leven
Nog een nachtje slapen en dan
is de Heer waarlijk opgestaan!
nog wat meer nachtjes slapen
en het weer gaat zeker omslaan!…
Uniek
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
438 verzengende gloed tot het
water uit de hemel stort
die de stem van de dood heeft bezworen
zie het water zee en stranden
de gouden
zon de koele maan en hoe ze op
hun tijd op en onder gaan
alles heeft een bedoeling
in ons kommervol bestaan
tussen ons
zal het kruis blijven staan
het lichaam
vernieuwd in hem die is opgestaan…
Werd de hemel gekust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
485 we golfden
volgden de beweging
van eb en vloed
in totale ontspanning
stilte en rust
werd de hemel gekust
steeds trager
kabbelde dood tij
wij draaiden opzij
zagen de schepping
wonderen oogsten
hun conceptie voorbij
we zijn opgestaan
voelden intuïtief het nieuwe
leven in samen verder gaan…
De mythe van Orion
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
772 Uit sterrenstof is hij weer opgestaan,
achtervolgt de Stier als nooit tevoren,
maar tevergeefs tracht hij hem te verslaan:
hij is voorgoed in winters licht bevroren.…
Van tijdelijke aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Duizenden keren opgestaan,
ik blijf degene die ik ben.
Zijn dromen de waan van de dag
of een echo van een oude stem.
De stem van iemand zoals ik was.
Die niet meer is zoals ik nu ben.
Als iemand ontwaken zal,
eeuwen na nu, ergens anders,
is dat zo’n zelfde ik als ik nu ben?
Of was ik nooit meer geweest
en is niets meer zoals het was?…
Zeventig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Vanmorgen ben ik dankbaar opgestaan.…
vlieg op
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.392 fotograaf kwam zo close flitsen
dat de hele kroeg zag die heeft waan
zelf voor het vogeltje te kunnen gaan
al dacht-ie zelf leep te blitsen
terug van mokkels gaaf jennen
bleek mijn plek bezet ik moest verkassen
zat een staartmeesje daar dom te krassen
aan pixels nog te herkennen
brutaal klonk si si si sirrrrr churrup
piepte tsie err…
dagboek
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.208 men begint eraan tegen het vergeten
herinnering wordt meer en meer
een stoemp van onontwarbare dingen
ik weet nog wat ik erin hebt gestopt
om zes uur opgestaan, ontbeten
aan een artikel geschreven over vogelgriep
ik moest aan zigeuners en Joden denken
altijd maar onderweg en nooit bereiken
iemand zal het lezen
wat ik geschreven heb
hier…
liefde en goudvissen
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.410 vannacht op een bank
midden in het park
bedacht ik hoeveel liefde
wel niet kan
in zo'n park
daarna dacht ik goudvissen
hoeveel goudvissen
kunnen daar wel niet bij
hier in dit park
eenmaal opgestaan
dacht ik kijk
daar in de plas
en ja wat ik toen
wel niet zag
echt alleen maar
liefde en goudvissen
echt joh
je wil niet weten…
Tóch...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
514 Dit jaargetij doet ons kond
dat nieuwe vreugd is opgestaan
vanuit koude dode grond
treedt nu weer leven aan.
De aarde opent het kille graf
van alles wat gestorven leek
maar in zaad bewaard, achteraf
in moederschoot toch levend bleek.…
Dansen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
767 Zie in de woestijn
naar het wuiven
van
het riet in de wind
zend de bode voor je uit
Hij baande de weg
zit als kind'ren
op het marktplein
speel fluit
wilde je niet dansen
tussen twee reien
zing een klaaglied
wilde je niet treuren
door lelies omzoomd
Hij is opgestaan
tussen de bloesems
ontloken
waar zal ik jou beminnen
neem geen aanstoot…
luister naar je lichaam
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.233 luister goed nog niet opgestaan
naar de gewrichten van je vingers
rechtshandig die van de linker
linkshandig die van de rechter zij
je kunt uit je glas blijven nippen
buig ze traag en geconcentreerd
hou in stilte één tempo aan
hoort den klik de weg komt vrij
voor een kraak'righ geknisper
tot je de palm toucheert
uitsluitsel van langdurig…
Pausoleum
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
521 rond
dansend op Gods graf
Hij stelt dat hij de waarheid vond
toen hij zijn mening de ruimte gaf
Zie de rouwende menigte dwalen
een dodenakker als labyrint
En zij die hun waarheid stalen
openbaren nu hun schrikbewind
Een geest van populisme heeft zijn masker afgedaan;
een in onbehagen gewortelde vrees
En zo is er een onverbloemde haat opgestaan…
Jad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 te mogen
ademen
leven
aan te raken met de ernst van een jad
onder een hemel vol sterren een witte wolk
die ons voorgaat
verdrijft het masker van de dood
ik heb in een tuin vol met papavers gezeten
gekeken naar de gekleurde vogels en de
papegaai horen krijsen en ik was bang, maar
overal breekt de morgen aan
opgestaan…
martelgangen
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
568 opgestaan en flink verschoten
kijk ik nu echt zo scheel
nee, warempel mijn oogwit... geel
het lachend mondje bleef gesloten.
de dokter zei: ik ben geen moeial
maar ga jij nog een huisje bouwen
constant sleuren en werk versjouwen
want ik zie reeds steentjes in je gal.…
De morgen eindigt grauw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
936 vrolijk opgestaan,
onwetend van de dag
mensen ontmoetend in hun waan
die ik dacht te kennen
iemand met een dwingende blik.
de dag ging verder.
dezelfde mensen blijven mij volgen,
in mijn geest had ik nog willen slapen
verder dromen en niet neergesabeld
met pijn mij achter latend.…
Vriendelijke gewoonte
gedicht
3.1 met 40 stemmen
32.791 Tegen de dood moet worden opgestaan,
want in de dood is alles om het even.
De vriendelijke gewoonte van het werken
is ook niet iets om uit de weg te gaan.
Het mooiste is het werken zonder baan,
om vrij te zijn binnen je eigen perken.…
PAASFEEST, voor goed gelovigen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
993 De doornen van ieders levensjaren
wegen niet op tegen
de doornenkroon van Christus
maar beide
vinden hun oplossing
in de dood
de volmaking
van het menselijk
leven en lijden
maar bovenal
in de verrijzenis
tot een eeuwig leven
door Jezus Christus
de opgestane Heer
zoon van de Vader: God
En dat mag je vieren
feestelijk op 1e Paasdag…
Thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 De was draait en zoemt
Het klinkt tevreden
Geen vogels, stil
als in een droom
Jij bent vroeg opgestaan, ik weet
hoe je een hemd openvouwt
het over je heen trekt en geniet
van de koele stof
...Ik heb nog geen zin
...om me aan te kleden, wacht
...aan het aanrecht
...tot de thee getrokken is
...vouw dan jouw kleren
...heel precies op…
Gods vinger
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
523 ik mis de toren
die ooit uit
gebed is geboren
opgestaan maar nooit
ter kerke is gegaan
gods vinger
is niet meer
sinds de heren hebben
besloten dat hij moet
worden afgebroken
van het gebouw
staat de deur nog aan
kringelt wierook
door gebeden over
toekomst en verleden
bewaken kaarsen
walmend zielenrust
terwijl het vet
al sissend…
Wederkeer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
771 Laat mij dus maar teruggaan
ook al ga ik dood van angst,
naar het graf van de gelofte,
waar geloof nu opgestaan is,
dat ooit pijn en rouw verwaaien.…
SLAPELOOS
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
853 's morgens heel vroeg opgestaan
geheel niet uitgerust...
een week geleden zei ik nog,
dat ik slaap als een roos...
ik heb het lot dus echt getart,
sindsdien slaap ik nu waardeloos...
om zes uur stond ik naast mijn bed,
geen klok stond in de buurt...
ik wist niet dat een donk're nacht,
zo vrees'lijk lang toch duurt...…
Kwamen overeen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
550 ik zag
jouw schaduw
mij kleden
joyeus
in kleuren
van het verleden
toch ben ik
opgestaan heb
eigentijds aangedaan
wij kwamen
overeen zonder woorden
zoals het eigenlijk hoorde
geen geluid
brak het pad dat stilte
voor ons in petto had
zo ben ik
langzaam in jouw
licht gegleden
waar wij vroeger
elkaar meden lost
nu donker…