Alle inzendingen over paleizen

101 resultaten.

Sorteren op:

DE VOGELS.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.441
Hoe vrolijk klonken eens hun zangen Door hutten en paleizen heen! Ginds, waar de vreemde bloemen prijken, Klinkt nu hun feestlied heinde en veer: De winter doet de vogels wijken, De lente brengt de vogels weer. Wij, aan dit logge stof gekluisterd, Benijden haast hun vrije vlucht.…

VITELLUS

poëzie
4.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 6.662
Vitellus komt in paleizen en kroegen, Men weet nooit wat hij doet, en nooit waar hij is. Hij sprak straks met lieden die ketenen droegen, Zij vertrouwen hem, want hij tekent de Vis. Vitellus heeft voor Christus gekozen, Hij loopt bij Christenen uit en in. Wáár is Vitellus, brullen de matrozen, Dat bakkertje was zo naar onze zin.…

De verliezers

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.051
in de ontheemde de uitgemergelde in zijn vluchtelingenkamp de moeder met het dode kind in haar armen de vechtenden om een hand vol voedsel gezichten die met vliegen bedekt zijn stervenden, creperenden, machtelozen en woedende menigten: zonder enig pantser van hoop de dood tegemoet lopend met blote handen tanks bestrijdend oprukkend naar paleizen…

Godin van de Fado

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 691
kom en daal de brede trappen af in de rivier en laat je lichaam langzaam drijven zweef aan ragfijne snaren van guitarras traag over het water van de Taag jij glijdt in visioenen over heuvels van Lisboa langs kerken, kloosters en paleizen Bairro Alto, Cidade Baixa en Bélem saudade en genade zingt haar stem: als jij ontwaakt mijn…

Lesbos en Lisboa

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
zenit waar eerbied woont tussen plicht en geboden daar zetelt in 't midden de tempelgodin verheven symbool aan Aegeïsche kust * Lichtjaren later dat andere Eiland de kust van Iberia aan de oceaan klinkt een heldere fado zinkt de zon aan het eind van de Taag in het water saudade in Lisboa stad met de scheef afgesneden paleizen…
Maxim15 juli 2024Lees meer >

De verrukking.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.325
Hoe zinkt gij, ô trotse paleizen, Wanneer ik, naast Kloë gezeten, Mijn oog op uw grootheid laat scheemren! Wanneer op haar zwellende boezem Mijn rusteloos harte mag kloppen - ô Vorsten, wat zijn dan uw tronen? - Daar ginds dwaalt de onlesbare hebzucht; Verzadeloos hongert zij eeuwig.…

HET ONWEDER.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.642
Paleizen stuiven, voor haar wielen, Als nietig stof, daar heen! Daar storten trots gebouwde torens, Als smeltend ijs ter neer!   Zo zinkt uw grootheid , wufte vorsten, Als God, door donders, spreekt! Als hij, gewapend, met zijn bliksem, Zijn forse orkanen ment! Dan werpen de verschrikte golven Haar lillend schuim omhoog!…

Eudaimonia

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
tijd van 't ontluikende Hellas, Athene nog niet op de top van zijn macht, Dat koning Kroisos, aan gene zij der Aegeïsche Zee in Lydië heerste Met Sardes als hoofdstad van 't machtige rijk De wijze wetgever Solon, Athener, Liet zich als een der verkoren geleerden Door koning Kroisos onthalen, als Wijze In een zijner Minosgelijke paleizen…
Maxim19 mei 2020Lees meer >

CLICHÉ KILOKNALLER

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 769
Wat ik wil zeggen: het leven gaat door: om de honderd jaar moeten de paleizen branden, de dolende monsters gedood Ik ben zo moe, zo ongelofelijk moe. Jij ook? =================…
Simon K.21 september 2022Lees meer >

Het Duister

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
van stralen beroofd, En zonder doel; en de donkere ijzige aarde Hing blind en zwart in de maanverlaten lucht; De morgen kwam en ging - en bracht geen dag, En de mensen, uit angst om verlaten te worden, Vergaten hun passies en alle harten verkoelden En baden om de terugkeer van het licht: En zij leefden van vuurhaarden - en de tronen, De paleizen…

Als geen drift of blind begeren...

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.398
Kindren, bouwers van paleizen, hebt gij wel geteld, dat wat smetloos nu verrijze spoedig smelt? Het verblindend blank der aarde gaat in zonnebrand teloor, kus, die kuislijk gij aanvaardde, schroeit eenmaal der zinnen gloor.…
Dop Bles14 augustus 2011Lees meer >