101 resultaten.
DE VOGELS.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.441 Hoe vrolijk klonken eens hun zangen
Door hutten en paleizen heen!
Ginds, waar de vreemde bloemen prijken,
Klinkt nu hun feestlied heinde en veer:
De winter doet de vogels wijken,
De lente brengt de vogels weer.
Wij, aan dit logge stof gekluisterd,
Benijden haast hun vrije vlucht.…
VITELLUS
poëzie
4.0 met 37 stemmen
6.662 Vitellus komt in paleizen en kroegen,
Men weet nooit wat hij doet, en nooit waar hij is.
Hij sprak straks met lieden die ketenen droegen,
Zij vertrouwen hem, want hij tekent de Vis.
Vitellus heeft voor Christus gekozen,
Hij loopt bij Christenen uit en in.
Wáár is Vitellus, brullen de matrozen,
Dat bakkertje was zo naar onze zin.…
De verliezers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.051 in de ontheemde de uitgemergelde in zijn vluchtelingenkamp
de moeder met het dode kind in haar armen
de vechtenden om een hand vol voedsel
gezichten die met vliegen bedekt zijn
stervenden, creperenden, machtelozen
en woedende menigten: zonder enig pantser van hoop
de dood tegemoet lopend met blote handen
tanks bestrijdend oprukkend naar paleizen…
Godin van de Fado
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
691 kom en daal de brede trappen af in de rivier
en laat je lichaam langzaam drijven
zweef aan ragfijne snaren van guitarras
traag over het water van de Taag
jij glijdt in visioenen
over heuvels van Lisboa
langs kerken, kloosters en paleizen
Bairro Alto, Cidade Baixa en Bélem
saudade en genade
zingt haar stem:
als jij ontwaakt mijn…
Lesbos en Lisboa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 zenit
waar eerbied woont
tussen plicht en geboden
daar zetelt in 't midden
de tempelgodin
verheven symbool
aan Aegeïsche kust
*
Lichtjaren later
dat andere Eiland
de kust van Iberia
aan de oceaan
klinkt een heldere fado
zinkt de zon aan het eind
van de Taag in het water
saudade in Lisboa
stad met de scheef
afgesneden paleizen…
De verrukking.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.325 Hoe zinkt gij, ô trotse paleizen,
Wanneer ik, naast Kloë gezeten,
Mijn oog op uw grootheid laat scheemren!
Wanneer op haar zwellende boezem
Mijn rusteloos harte mag kloppen -
ô Vorsten, wat zijn dan uw tronen? -
Daar ginds dwaalt de onlesbare hebzucht;
Verzadeloos hongert zij eeuwig.…
HET ONWEDER.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.642 Paleizen stuiven, voor haar wielen,
Als nietig stof, daar heen!
Daar storten trots gebouwde torens,
Als smeltend ijs ter neer!
 
Zo zinkt uw grootheid , wufte vorsten,
Als God, door donders, spreekt!
Als hij, gewapend, met zijn bliksem,
Zijn forse orkanen ment!
Dan werpen de verschrikte golven
Haar lillend schuim omhoog!…
Eudaimonia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 tijd van 't ontluikende Hellas,
Athene nog niet op de top van zijn macht,
Dat koning Kroisos, aan gene zij
der Aegeïsche Zee in Lydië heerste
Met Sardes als hoofdstad van 't machtige rijk
De wijze wetgever Solon, Athener,
Liet zich als een der verkoren geleerden
Door koning Kroisos onthalen, als Wijze
In een zijner Minosgelijke paleizen…
CLICHÉ KILOKNALLER
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
769 Wat ik wil zeggen: het leven gaat door:
om de honderd jaar moeten de paleizen branden,
de dolende monsters gedood
Ik ben zo moe,
zo ongelofelijk moe.
Jij ook?
=================…
Het Duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 van stralen beroofd,
En zonder doel; en de donkere ijzige aarde
Hing blind en zwart in de maanverlaten lucht;
De morgen kwam en ging - en bracht geen dag,
En de mensen, uit angst om verlaten te worden,
Vergaten hun passies en alle harten verkoelden
En baden om de terugkeer van het licht:
En zij leefden van vuurhaarden - en de tronen,
De paleizen…
Als geen drift of blind begeren...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 Kindren, bouwers van paleizen,
hebt gij wel geteld,
dat wat smetloos nu verrijze
spoedig smelt?
Het verblindend blank der aarde
gaat in zonnebrand teloor,
kus, die kuislijk gij aanvaardde,
schroeit eenmaal der zinnen gloor.…