Alle inzendingen over rembrandt zwaaide

307 resultaten.

Sorteren op:

Rembrandtcyclus 10: anno 1645: rond de Omval

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
’t Is niet zozeer dat ik alleen rust en stilte binnenshuis vereer voor even afstand wens te doen hoe dierbaar ook de verf sleept toch de etspen, droge naald mijn passie, langs het leven van de stad lokt het landschap overweldigend door al het zonlicht op het water van de Amstel smeekt schoonheid rond de Omval ook naar het geschept Chineespapier…

Rembrandtcyclus 11: anno 1647: genegenheid voor Hendrickje Stoffels

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Mijn hoofd verkrampt het kan niet rusten verhef het zwaar door tergen van mijn lusten woel en zweet ik in mijn dromen verlang naar iets dat nog moet komen iets dat niemand anders ooit geschilderd heeft niet eens begrijpen kan wat diep hier in mij leeft daar ligt zij slapend naakt mijn ogen glijden langs haar lichaam dat mijn hart…

Rembrandtcyclus 12: anno 1648: ik schilder Hendrickje Stoffels

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
Ik streel je perzikroze huid met opgetrokken kleed in liefdevol gegoten water vergeef mij lief want Saskia haar beeld waadt er tussenin voert mij terug naar het begin waar liefde ons ontlook en ik niet vergeten kan veertjes strelen langs mijn slapen tillen hoog op naar het licht voel mij door hun warmte dragen mijn wereld lijkt een…

Rembrandtcyclus: anno 1650: Geertje Dircx

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 593
Zou niet durven zeggen dat ik een smetteloos verleden heb ik zou niet durven zeggen of Geertje Dircx gelogen heeft zij was mijn dienster voor een tijd en niet alleen maar voor het huis Titus heeft zij grootgebracht en heb ik ook met haar gevrijd op haar verzoek mijn verdrietig hart heeft zij doorzeefd met troost toen Saskia gestorven was…

Rembrandtcyclus 14: anno 1656: troost zoekend bij Hendrickje

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Drickje, graag had jij een kanten kraag gehad een kleed in groen brokaat dat zachte licht op je gezicht dat nu alleen op linnen waadt ongetwijfeld weet ik best jouw schoonheid daar te plaatsen waar jij jezelf zo in vergist jouw ongekende charmes streel ik sjiekgracieus en bevries je in lagen gevernist als jij een schilderes geweest zou…

Rembrandtcyclus 15: anno 1663: Hendrickje is gestorven

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Je zou kunnen gaan denken, dat ik er nu aan wennen ga, mijn tranen zijn verdroogd, maar diep geworteld vloeien zij mijn lot is uitgezet, ontkomen doe ik er niet aan, en staat de dood dichtbij mijn bed, om steeds weer toe te slaan zou het soms nijd zijn van de dood, dat ik hem als wezen nooit geschilderd heb, alleen maar via lijken die door…

Rembrandtcyclus 16: anno 1668: brief van zoon Titus

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Geliefde vader, Al is de afstand tussen ons niet groot doe ik vandaag een brief bezorgen, aangezien mijn gezondheid te wensen overlaat en ik mijn echtgenoot ook de aandacht geven wil zal ik wat minder bij u kunnen zijn maar treurt u niet, Cornelia mijn geliefde zus, wil heel graag voor u zorgen zij is u tot een grote steun jong en dartel…

Rembrandtcyclus 17: anno 1668: mijn zoon Titus is gestorven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
Dit moet een boze droom zijn waaruit ik niet ontsnappen kan dit kan niet waar zijn je bent zo’n sterke man jouw toegewijde hart, dat kan toch niet begeven zijn, zoiets kan God niet doen, mijn zoon, zoiets doet vreselijke pijn is het waar, dat mijn handen nooit meer lokken kunnen strelen die ook bij Samson kracht gegeven heeft o Titus…

Rembrandtcyclus 18: anno1669: mijn ontslapen leven

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
uw nachtelijke streling langs mijn voorhoofd stemmen overheen met penselen welke kleurenpracht in ogen mij tot liefdesafschrift heeft gebracht nimmer zal vervagen evenzeer wanneer uw bijzijn andere drijfveer wenst dan vermoeid poseren in mijn licht en leven al houd ik hier uw warmtestraling liefgevangen om mij heen beminde Saskia…

Rembrandtcyclus 19: anno 1669: Rembrandt sterft

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 705
Mijn tijd is gekomen en neem ik afscheid van mijn dochter Cornelia, geboren uit mijn samenleving met Hendrickje Stoffels: Verwarring schept zwarte plekken in mijn geest van alles dat ontnomen is ontgoocheld en vervlogen is verpulvert langzaam ook mijn leven uit jouw leven weg jij dartelt in mijn schaduw kind evenzo als Titus deed wat…

soms

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
soms treft een doener in gedruis rondom een bres waar stilte woont en een zeldzame vogel zingend hem blozen doet…
abel staring27 november 2014Lees meer >

Maarten en Oopje

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
'Zek Buussemaker neem met ons keen loopje De afspraak was nous achetons sam-sam Dus niks rien allebei naar Amsterdam Want dan wij houden Maarten aussi Oopje Dan worden wij en France furieus En krijkt die Pechtold deksel op de neus!'…
trawant1 oktober 2015Lees meer >

Eeuwen zien op ons neer

snelsonnet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 941
De zeventiende-eeuwse koppen kijken bevreemd nieuwsgierig -in de Hermitage- naar ons; voor hén staan wíj in d’etalage: poserend, loerend, geenszins hun gelijken Je hoort ze denken: ‘Zie dat zootje staan: Moet ík die lange dweilen gadeslaan?’…
Aar Noordam28 januari 2018Lees meer >

Schaduw lachte

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
ik zwaaide tussen donker en licht schaduw lachte bewoog gelijk mijn arm weg uit zicht stapelde zwart van vele nachten waken waar wit in steeds bewogen worden niet kon slapen ben ik de regisseur van dit naamloos horrorleven of zijn actie en reactie splinters van een fragmenterend geven…

Schaduwen en rondingen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608
Je zwaaide toen ik nader kwam langs de contouren van beschaving in de berusting van voorgevoelens als een kleine god sprak je me toe nabij de grenzen van bezinning door de gevoelens diep in mijn hart en ik aarzelde tussen schaduwen en rondingen de ruwe kwast met donkere verf in mijn hand jij was mijn land mijn schilderij…

Zonder mijn naam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 141
Dat meisje van drie dat verf zit te mengen in Rembrandts werkplaats en zichzelf heeft geschilderd achter reusachtige pauwen, dat ben jij, zijn dochter en geheime leerling die smachtte naar zijn liefde en bij zijn dood uit nood en omwille van de kunst trouwde met haar kameraad Arent getweeën schilderend onder zijn naam…
Zywa5 juli 2026Lees meer >

het tochtte verleden

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.030
we stopten het eindpunt mijn laatste station jij was een schim op het verste perron herkende en zwaaide in kleuren ik kom handen en lippen vochtig en klaar maar het tochtte verleden ook daar we lachten en huilden het jaar van de scheiding die nacht bij elkaar ik ben ontwaakt jou in mijn armen vraag niet naar hoe…

je lach nam mijn gschenken

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.066
ik zag je als een koningin op het voetstuk dat mijn liefde bouwde je lach nam mijn geschenken aan je lichaam liet mij verder gaan dan ooit je zwaaide en keek om zag oude volgelingen draaide toen een slag bleef liever die je was het kind in je is terug gekropen ze kreeg de kansen niet in onze zon te leren lopen…
wil melker14 januari 2005Lees meer >

Dovre fjell

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 686
weids klonk haar lokroep rendieren ver daarachter ze zwaaide met een stok in haar korte spijkerbroek het rendiermos was zachter dan ons dekbed, sphagnum kneep ze uit op haar borsten het spartelen indachtig erna ik speel op de verlaten piano foto’s dichterbij, belevingen er is onweer op komst, het riet buigt dieper dan ervoor…
Rieg28 juli 2008Lees meer >

Zo eindeloos dichtbij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
heb je wegen gelopen de paden gezien die jij bent gegaan ontmoette je steels in een spiegelruit je zwaaide en lachte ik verwachtte je stem en verrassing in ogen maar herkenning bleef uit je danste lichtvoetig de lente bleef ongrijpbaar voor mij heb je adem geroken jouw warmte en liefde voelde zo eindeloos dichtbij…

Erfenis

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.784
Mensen waren vriendelijk, ze zwaaide altijd terug. Op een avond, (men dacht omstreeks acht uur), wond ze de klok op, warmde een glaasje melk en trok haar voile toe.…
maria-johanna22 februari 2007Lees meer >

zondagnamiddag in 't Zwin

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 886
vandaag lachte ik met jou fragiel mooi was je op dat kleine stukske strand we dansten rondom de zon zwaaiden naar de sterns je had je ipod in een oor met Bach als achtergrond in het andere kleefde ik aan een kleine cirkel rondom ons maakte het gans compleet we spraken niet van lente we spraken van nieuw licht…
Rieg10 februari 2008Lees meer >

De schaduw voorbij

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
zag je arm opgestoken in de menigte een hand die wenkte of zwaaide ik kwam er niet uit wilde bij jou zijn drong langs de mensen trapte op tenen vloekte de schaduw voorbij want jij een open plek in de eerbied van stilte jij was gegaan zag nog je arm vingers en hand alleen ik kende je naam…
wil melker27 februari 2011Lees meer >

Op de keien

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
ik wist het licht voelde donker in slecht zicht hield me staande op de keien waar anderen glijden nog had ik perspectief geen wanhoop in ogen die niets meer geloven je zwaaide en het was geen afscheidsgroet dat deed me goed jij bepaalde richting in mijn leven zonder direct leiding geven met lieve compromissen maar naar het…
wil melker23 augustus 2017Lees meer >

Rembrandt een rare kwast

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 863
van de lever op en top klaar voor de sport voor na het evangelie die kwast van ene Van Rijn liet echter de man weder opstaan in kadavergroen licht niet eens bovennatuurlijk maar uit zichzelf dames natuurlijk hevig ontsteld wordt het niet eens tijd de blauwe knoop te zoeken voor wonder boven wonder op de zelfportretten van die Rembrandt…

De vaandeldrager

netgedicht
4.8 met 62 stemmen aantal keer bekeken 1.662
Marcheert trots en vastberaden voor de troepen uit, staat hoog in aanzien bij het gilde het lot was hem gunstig gezind, zijn moed meer dan een pose want minder of niks kan hem deren met vermeend ontzag draagt hij zijn vaandel over zijn schouder om een ieder te imponeren alleen een pluim was nog nodig voor zijn faam en op zijn hoed…
Rob van Tol15 december 2021Lees meer >

Polderluchtkastelen

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
Wij denken dus wij zijn maar wie zijn wij Vergaan wij niet in horen en in zien Het land van Rembrandt was nog niet geboren Descartes had makkelijk praten bovendien De stilte sliep nog op haar rechterzij Wij denken niet maar zien wel duizend dingen De kolderbolder rolt van oor tot oor Wij horen wel maar luisteren niet meer Versterkt in schedel…

reis

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.764
voor mijn moeder je reis geboekt je tas gepakt het inchecken ondergaan de instapkaart uitgereikt van bewust naar onbewust van daglicht naar schemering je bent niet echt vertrokken je aankomsttijd onbekend het afscheid ontstellend zwaar je zwaaide cum laude uit dag lieverd, laat los, ga maar tot later, tot ooit, tot daar…

Kristal in dwarrelwoord

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 482
je sneeuwde in het afscheid nemen vlokte kristal in dwarrelwoord stapelde in wit bedekken wat onze oren iets te vaak hadden gehoord in vlagen vervaagden je stappen naar de trein de sporen dubbelden omdat ik bij jou wilde zijn de laatste kus smolt op je lippen jij vertrok en ik bleef buiten zwaaide naar besneeuwde ruiten…
wil melker6 februari 2010Lees meer >

Onvoltooid

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.464
Hoe onvoltooid is onze liefde herinner je je nog dat je bij me binnenkwam met schildersdoek en glunderende lach omdat ik van je houd, zei je verf en kwasten, kleurig palet wij tweeën op het doek en ik, ik voelde me koningin en filmde al je bewegingen vol ijver, gaf je m'n dik gebreide witte vest met capuchon en noemde je mijn Rembrandt…