350 resultaten.
Robin Hood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.192 Als een sprookje tussen sprookjes
In het witste licht geboren
Val jij neer als dwarrelsneeuw
Als witte deken zonder sporen
Steel je mijn hart voor het jouwe
Als een echte Robin Hood
En geef je terug wat niet van mij was
Met een zoen in overvloed
Want zo ben jij, mijn duizenddromer
Jij bent liefde, jij bent goed
Jij…
luchtkastelen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.425 Laat mij geloven,
Dat sprookjes bestaan.
Vlieg met me mee over de wolken,
En leid me naar de zon.
Laat me nog èèn keer geloven,
Dat ons sprookje zo begon.
Leid me nog èèn keer de wereld rond,
En zet me dan met beide benen,
weer op de grond.…
Doornroosje
gedicht
2.2 met 138 stemmen
33.485 Rondom mij woekerden de
rozen toen hij kwam sloegen
ze als donkere sprookjes in
mijn gevouwen handen dicht
ik was gelukkig maar zonder
schaamte bracht hij het
lichaam waarin ik droomde
als een diefstal aan het licht
zijn schanddaad werd ontdekt
en hij moest vluchten:
buiten blafte een hond
ik deed of ik sliep nog
even streelden zijn…
De kleine wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
579 ik las
veel sprookjes
in je ogen
met handgebaar
en lach vertelde je
het warm beleven
de kleine wereld
die alleen
aan kinderen is gegeven
monsters die wij tegenkomen
in nachtmerries en dromen
horen daar niet bij
toch schemeren zij
in donkere randen
als mist in tranen vloeit
jij mijn schouder vindt
en ik het kind in je…
geliefd door jou
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
505 gaan
wil ik
de wereld rond
langs wegen waar
kirrende en kozende
bloeiende kroontjes
me geurige sprookjes
toefluisteren
waar passie troont
zoete liefde zich verwoordt
leven voluit beweegt
schoonheid gedijt
als gelukzalige volmaaktheid
in een steeds weer herbeleven
ongeremd
geliefd door jou…
Sprookjesboek......
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Wie
gelooft er niet
in sprookjes?…
VERGAAN _ BEWAARD
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
386 Arbeiders helpen de weidse kathedraal
op te bouwen. Wellicht hun leven lang
zwoegen ze met mateloze werkdrang,
versterken langzaam aan de stedenpraal.
De sjouwers geven het hart helemaal
aan edel werk, kennen niet het belang
van streven naar eigen eer of lofzang,
zorgen slechts voor gaven tot de Hemelzaal.
Vergeten zijn de talloze namen…
Dromen is zo gewoon
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
2.220 zonder haast zie ik je gaan
je jasje open in de wind
je gaat op je tenen staan
omdat je boven dromen vindt
die dromen zie ik in je ogen
zo helder blauw net als de lucht
hoe vaak heb ik daarin gelogen
om te behoeden voor de vlucht
als dan de wind is weggewaaid
hoor ik plotseling zijn stem,
ik heb de wolkjes uitgezwaaid
zeg ik hoe trots…
ik speel met vlaagjes wind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
931 ik speel met
vlaagjes wind
en draai in lucht
mijn hoosspiralen
met warme
lucht schrijf ik
in zand mijn kleine
droomverhalen
het overzicht
vlecht ik van
schaduw en het
licht van zonnestralen
ik vlij de sprookjes
op de laatste zuchten
voor de wind gaat rusten
en de avond ze komt halen
lees ze als je kunt
in het nazomerschemeren…
Siberisch koud bevonden
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
686 welkom in Siberië waar
de plicht verplicht bestaat
bij eindeloos sneeuwgetij
het water warm te schenken
aan wie daar gewoon om vragen zou
dit land bestaat erin
rijk te zijn in alles
waarvoor het gekend
zomaar uit te delen
in de vorm die helpt
al heerst er soms wat droogte
ieder hoogseizoen zijn mind're kant
dan komt dat ander bod
wat…
Ik teugel niet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
792 mag ik
je sprookjesprins
voor even zijn
je bestijgen
en met mijn sporen
zachte voren rijten
in je warme vlees
nee ik ben geen beest
maar jij galopt geweldig
als ik in je flanken
aangeef dat de wegen klaar
zijn voor ons samen leven
ik teugel niet
je mond is vrij de andere
dressuur komt niet van mij…
Haar wolken schort
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
885 mag ik je
weer raken
weten en toch intiem
het ongenaakbaar
plaatsen in de mooie
parelwitte lach van jou
ja ineens
zo onverwacht
kom jij zo bij me binnen
ik kabouterde maar
wil mijn fee intens beminnen
kom de nachten zijn te kort
daar waar volle maan
haar wolken schort
geeft onweer nu de donder aan
mag ik je even raken
een…
MORGENDAUW
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.452 Over de stenen van de bergbeek
loopt Hiawatha met Morgendauw
Ze passen op niet uit te glijden
In hun blote voeten bijt de kou
Hiawatha heeft twee staarten
en een rechte veer
Hij is parmantig en veel slimmer
dan de sterke beer
Morgendauw
haar ogen als amandelen
glanzen donker en groot
Haar gladde haar
gaaf als een hazelnoot
beweegt niet…
EEN KRING OM DE MAAN
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.845 Een nevelring
een lichte kring
rondom de maan
Een fluistering
is rondgegaan
Wie nu in het bos gaat
hoort hoe de vos praat
Hij zal de taal
van de dieren verstaan
Onder de maankring
is alles verlaten
Diep in het woud
heerst een betovering
houden vergadering
wezens der nacht
Wandelaar
wacht
voor gij nabij treedt
want wie teveel…
Midzomernacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.034 glinsterende dauwdruppels
als edelstenen door
het weefsel van de nacht
de maan werpt zilverstrepen
op een zwevende spinragdraad
verstrekkende spiralen
glanzen zijdezacht
een lichtstraal raakt de nevellinten
tekent dansende kleuren
beschijnt zijn zwart gelaat
woorden in eeuwigheid
van stil herinneren
hij kan in gedachten
de wereldtop…
het trollenkoor en gnoomorkest
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
747 jij puntmutst mijn bos
ik tover kabouters
uit hoge bomen op mos
hang elfen vleugels op de rug
draai de wereld zo een
kleine kwartslag terug
de wind is weer vrind
spreekt met veel stemmen
maanstralen landen in zacht verwennen
vuur speelt dartel
zonder branden en magie
vonkt glitters aan de handen
liefde rolt haar loper…
blies een duizendjarenkind
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
706 speel ik met jou
of jij met mij
de wei bloeit rood
van de papavers
het geel is uitgeplozen
door de wind, hij blies
een duizendjarenkind
in vogelvlucht
laat zon de lange
halmen warmen
geen schaduw koelt
tot hitte trilt en
jij je liefde lacht
liggend in mijn armen
we hebben van
de maan geproefd
de sterren laten bleken
met…
Een wereld vol dwazen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
896 soms voel
ik me kabouter
in het grote mensenland
ja ik ben stouter
omdat mijn zonde
hun dimensie niet kent
zij reuzen in stappen
wieken met armen
om de hemel te vatten
graaien met vingers
hun hebzucht bijeen voor
ons is er slechts steen en been
wij klagen in klein
paddenstoelen een kring
en voelen ons fijn
in een wereld vol…
Glitter en de goot
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.056 Terwijl in politiek Den Haag
De tongen worden geslepen,
Partijleiders jongleren
Om het hoogste woord,
Blijft weer de grote vraag
Wie nu heeft begrepen,
Dat de taal van het volk
Eens moet worden gehoord.
In een Haags sprookje
Over praal en prullen,
Is niemand ongelukkig
En nergens is er nood,
Maar de werkelijkheid
Kan niet verhullen…
Sprookje
snelsonnet
3.7 met 23 stemmen
2.511 Roodkapje woonde in de Efteling,
Maar was haar oude plicht nog niet vergeten.
Vandaar ook dat zij met een mand vol eten
Stiekem vanuit het park naar oma ging,
Maar voor de boze wolf haar had verslonden
Werd zij bij het verpleeghuis teruggevonden.…
Reuzenstrop
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
759 Met het afhakken van het hoofd
behorend aan de drie meter lange reuzin
was het nog niet gedaan met de terreur
van de nog geen meter hoge koning
Zelfs zijn vrouw en kinderen moesten
eraan geloven opdat de vorst
aan volstrekte eenzaamheid overleed
En de reuzin, zij leefde voort
naaide gewoon haar kop vast
aan de overgebleven nek…
Met gnomen en kobolden
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
795 in kaarslicht
krult de werkelijkheid
raken vlammetje aan
mythen sagen en legenden
leesbaar in hun rode hart
het geel verwarmt
een ander vlak soms
zichtbaar in kabouterpad
waar feeën dansen en met
gnomen en kobolden sjansen
dit sprookjesachtig gaan
is voelbaar bij een volle maan
als de kaars gaat walmen en
gesnoten wordt dan geurt en…
Het vergeetmenietelfje
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
634 Na vele jaren oponthoud rust zij in het kopergroen
Tussen het roze groen en blauw zonder kou
Zonder vergeetmenietjes te kuisen, zonder
Naar het frisse gras en mos er onder te verhuizen
Zonder rag of schimmels te verslinden hier bij de linden
Zonder tranen uit tuiten rust ze liggend zonder te fluiten
Als lafenis zonder weerbarstig…
Het mythisch vuur
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
644 het is tijd
om weer te dwalen
door sprookjes en verhalen
met lange
reepjes zon de
zomer terug te halen
de kleur en geur
van lange dagen
mag nog niet vervagen
want de koude is nabij
sneeuw en hagel wachten
op het keren van het tij
warm je aan
het mythisch vuur
van sagen en legenden
tot koning winter
weer de lente als
prinsesje…
Aphrodithe lief
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
724 De blonde dame heeft
oorspronkelijk zwart haar
botox in haar wangen
om de tijd stilletjes
tot rusteloosheid te dwingen
Ach, het is maar buitenkant
haar interieur voert strijd
met haar unieke duisterkant
Karyatides lichten zoutwit op
ondersteunen balken van steen
wachten op de definitieve bevingen
van Hephaistos, smid en hinkepoot
van…
Nja en Jee
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
3.348 Nja is een elf
en Jee is een fee
Elven zeggen
zelden nee
Feeën zeggen
zelden ja
Spaart dat ruzie
en verdriet?
'Jee'
Dat dus niet?
'Nja'
Zijn Nja en Jee
tevrêe?
'Nja Jee!'
En gelukkig
met zijn twee?
'Dat nel!'
'Dat jiet!'
Daarover zijn
ze het oneens?
'Neljee!'
'Neljee!'…
Alles bruist vitaliteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 uit een schatkamer
van beelden dansen
dromen en sprookjes
hand in hand
op muziek van
lang en kort geleden
klinkt in woorden
en gebeden hun gezang
ze kleden zich
met kleuren die
spotten met gewoon
in alles bruist vitaliteit
breken alle banden
voelen zich niet meer
gevangen in het ontstijgen
van de werkelijkheid
laat ze komen…
SPOEDIGE SLUITING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 De Eftelingpoorten zijn in het najaar
moe van haastig getrippel, kindergekrijs
onder hun gewelven, waar wachters de prijs
laten klinken bij een schuivende mensenschaar.
't Komende herfstgrauw maakt een vertrouwd gebaar
voor Sprookjesbos, klein huis of paleis:
"Bezoekers verdwijnen ras, dan galmt een wijs
uit handen, die jullie sterk houden…
STER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 Aan de vijver, waar ik wacht
zie ik van oneindig ver
licht weerkaatsen van een ster
in de spiegel van de nacht.
Op zijn wieken brengt de wind
met een toenemend geruis
de geluiden om hun huis
het vertrouwd geknars van grind
als wie ‘t buitenlicht ontstak
kalm terugkeert op zijn schreden.
'Zal ze kijken, daar beneden?’
Ik herken de stem…
OUDE VERTELKUNST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Haardvuurgeknetter, geurende oven
gaven de boerderij geborgenheid,
brachten verzonken sprookjes weer boven.
Heel het gezin was huiverig verblijd:
verhalen mochten zich om vlammen stoven,
riepen het bange bijgeloof tot strijd.…