Alle inzendingen over verstrooien

108 resultaten.

Sorteren op:

Als de zomer ons verlaat

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Regen op ramen kou kondigt weer gevoel aan van einde zomer Wanneer tijd is gekomen dat het prachtige hemelsblauw vermindert waar de zon gezelschap krijgt van steeds meer verbeeldingsrijke wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.…
CB28 september 2024Lees meer >

De kleurrijke esdoorn

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
Dat deze ongekende tinten elk blaadje vormgeven kan ik niet onder stoelen of banken steken daar ze ook nog eens zich laten meestromen met de golven van een opkomende wind die voor geritsel en verstrooiing zorgt; een moment van stilte nabij.…
CB15 oktober 2024Lees meer >

Kom terug

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 383
met de wreedheid van een god die speelt bespuug me als stormregen op een dorstig veld, verneder me tot ik niets ben dan lucht maar keer terug pijnig me, splijt me, steek me met je stilte verwond me met je afwezigheid vertrap me als aarde, die smeekt om jouw voetstap maar kom terug bestuif me als asregen, uit een uitgebluste hemel verstrooi…
J.J.v.Verre20 februari 2026Lees meer >

Surround

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Ik luister tegenwoordig podcasts, zoek in deze tijd verstrooiing, een ander perspectief of daarvan slechts het verdwijnpunt – de hond volgt sporen. Dat gaat goed tot ik achter mij iets meen te horen of eerder nog dreigend aan voel komen.…

Het gouden uur

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
In het schemerlicht rust en stil vinden elkaar het magische uur Wanneer schakeringen van gele - en rode kleur in geleidelijk donker wordende lucht me aanspreken, in vervoering brengen en raken waar diverse vormen van licht branden op het netvlies tegelijk laat verstrooiing enige sporen na in mijn hart.…
CB1 mei 2024Lees meer >

Landelijke liefde II

poëzie
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 993
Op de golven vindt de zon verstrooiing, Langs basaltblokken en sloepen voor Anker trekt de vloed een vage voor, Zacht schuim spoelt tegen de stenen glooiing. Achter moerbeiboomen ligt haar huis, Een hardstenen, hoogbegroeide hoeve. Door de moestuin naar de lage oever Daalt een pad van blinkend schelpengruis.…

Harmonie in de avond

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 468
Het glooiend landschap met haar heuvels en velden golft met fijne rimpellijnen van subtiele goudschakeringen Met verstrooiing waait een lichte bries langs het gezicht en door de haren van de bomenrij waar uit ritselende bladeren de rust stroomt.…
CB6 mei 2021Lees meer >

Over wolken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 404
Op welke wijze partijen met verschillende inhouden en vormen ontspringen waarin dromen spiegelen op hetzelfde moment voel ik me aangetrokken tot een verstrooiing in lig- ging en uitgestrektheid die met haar bijzondere lichtstralen kleeft op enige vleugels.…
CB31 maart 2022Lees meer >

Als de avond spreekt

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
Stilte verschijnt aan de blauwe avondhemel de natuur in rust Hoe laatste restanten van een dag nog even aan mijn huid blijven kleven op hetzelfde moment neemt avond langzaam de overhand in mij waarin er een prille stilte vestigt Uitdagend zorgt het daarbij horend licht- en schaduwspel voor mooie verstrooiing.…
CB18 februari 2024Lees meer >

VOOR EEN MEISJE DAT DE LAST NIET KON DRAGEN

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.193
(melodie: ‘Sì dolce è’l tormento’ Claudio Monteverdi) De mistige morgen verhult het gezicht De grauwgrijze nevels verstrooien het licht Je staart naar het water Het zinloos geklater Is zonder gewicht Niets komt bij je binnen Niets prikkelt je zinnen Het venster is dicht Je vragen en wensen zijn wijd als de zee Maar golven vol…

Van Scheveningen naar Hoek van Holland

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
Daar huis te koop, het uitzicht, over handschoenen ging het, machines, over een houten auto met kachel, dan over een Tesla, langs kantoor, vis en langs haven van vroeger, waar toen tonnen, een Knoester, over vaders zelfs en het verstrooien in die haven, jij weer terug, of ik een zoen, ja natuurlijk!…
Ralameimaar6 september 2016Lees meer >

Nocturne

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Hoe laatste restanten van een dag nog even aan mijn huid blijven kleven op hetzelfde moment neemt avond langzaam de overhand in mij waarin er een prille stilte vestigt Uitdagend zorgt het daarbij horend licht- en schaduwspel voor mooie verstrooiing.…
CB10 juni 2022Lees meer >

Zomerschemering

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 580
Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart.…
CB11 juli 2022Lees meer >

Diep in mij

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 518
Kijkend naar haar eeuwige verte waar mijn leven vervoering heeft teruggevonden daar de gloed helemaal was verdwenen, tezelfdertijd merk ik enig verstrooiing van licht in verschillende soorten kleur tevoorschijn komen dat zowaar een onbekend gevoel met zich meebrengt.…
CB18 juni 2022Lees meer >

Op een mooie zomeravond

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart.…
CB19 juli 2022Lees meer >

Binnen een ogenblik

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 896
Ondertussen volgt de schaduw het licht En vangt men glimpen van de tijd In de verdichte lucht verstrooi ik mijn idealen De zon schijnt Ik sta op en open het raam met een zwier…

- Schemering sterft weifelend -

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 858
scheidt de nacht de sterren van jou, als verstrooiing van het zonlicht, dauw de zon, die recht onder de horizon verdwijnt vanzelfsprekend de vanzelfsprekendheid en in mijn hoofd, als duizend lichtpuntjes verdeeld.. het zonlicht gereflecteerd verkruld en lang overleden druisen 1000 ongestelde vragen dag vraagt vannacht terug wat blijkbaar…

hooggehakt in haar lach

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
Ze schreeuwen je na dat je mooi bent echo’s verstrooiend als veren op straat. Hun geluid wijst de weg die je gaat. Wind slaat je rok in vlaag naar de hemel. Stilte, onthullend, aansprekend in lijn. Applaus maakt een eind aan begin van de passie. Spanning bruist in emoties eruit.…